زنان رنگین پوست ها و غیرآمریکایی ها چه سهمی در اسکار داشته اند اخبار سینمای ایران و جهان :: نشریه خبری پایدار


مقابله با «هنر و تجربه» خودزنی سینما است  

درخواست حذف این مطلب
میزگرد بررسی سینمای هنروتجربه با حضور هوشنگ گلمکانی، محسن امیریوسفی، شاهین امین و فائزه عزیزخانیهنر و تجربه تا حالا بیش از 10 فیلمساز خوب و مستعد به سینما معرفی کرده که در شرایط عادی بعید بود در سینمای بدنه مجال ظهور و بروز داشته باشند. فیلمسازانی مثل فائزه عزیزخوانی، پیمان حقانی، تیمورتاش، مرتضی فرشباف، عادل یراقی، کاوه ابراهیم پور، امیر توده روستا و....به گزارش بولتن نیوز، مخالفت با «هنر و تجربه» درست از همان روزهایی علنی شد که سانس های محدود این گروه سینمایی در اختیار فیلم های اکران آزاد قرار گرفت؛ همان فیلم هایی که به قدر کافی در تهران و دیگر شهرهای ایران سالن برای نمایش داشتند و حالا ظرفیت محدود هنر و تجربه هم به امکانات اکران شان اضافه شده بود. با این وجود دست اندرکاران این گروه سینمایی معتقدند ریشه این اختلافات به پیدایش «هنر و تجربه» و آغاز فعالیت آن برمی گردد؛ همان روزهایی که دولت یازدهم همت کرد تا بخش ویژه ای به نمایش فیلم های مخاطب خاص و تجربی اختصاص دهد و به قسمتی از انگیزه های فیلمسازان جوان و علاقه مندان به سینما پاسخ دهد. از آنجا که داشته های سینمای ایران از تعداد سالن نمایش فیلم و میزان بودجه گرفته تا مدیران آن، اندک است، دعوا بر سر تعداد صندلی ها یکی از مرسوم ترین اختلافات رایج در این حوزه است. شاید به همین خاطر است که بودجه دو میلیارد تومانی و 1500 صندلی ای که سازمان سینمایی به نمایش فیلم های هنری و تجربی اختصاص داده، در میان 150 هزار صندلی سینما و میلیاردها تومان بودجه صرف شده در این حوزه به چشم می آید!با این همه، به بهانه بازپس گیری سینما فرهنگ از هنر و تجربه و محدود کردن فعالیت های این گروه و مخالفت برخی سینماگران با ادامه اکران فیلم های خاص، میزگردی با حضور هوشنگ گلمکانی از اعضای شورای سیاستگذاری این گروه، محسن امیریوسفی کارگردان سینما، شاهین امین منتقد سینما و سردبیر سایت هنر و تجربه و فائزه عزیزخانی یکی از کارگردانانی که فیلمش در این گروه سینمایی اکران شده، برگزار کردیم؛ میزگردی که در آن جای خالی مخالفان به شدت احساس می شد و برای جبران این فقدان، من به عنوان مصاحبه کننده نقد منتقدان را تا جای ممکن در قالب سوال مطرح کردم. گروه هنر و تجربه در ابتدای راه نجات دهنده تعداد قابل توجهی از فیلم های توقیفی بود؛ همان هایی که سال ها پشت درهای وزارت ارشاد منتظر دریافت مجوز بودند. شاید به همین خاطر این گروه کار خود را قدرتمند آغاز کرد، اما در ادامه با افت مخاطب و کیفیت آثار روبه رو شد؛ اتفاقی که انتقاد برخی سینماگران را در پی داشت. مخالفان این گروه سینمایی معتقدند هدفگذاری و تعیین استراتژی مناسبی برای این تجربه سینمایی اتخاذ نشده است. به همین خاطر مخاطبان برخی فیلم های به نمایش درآمده در سالن های هنر و تجربه انگشت شمارند.هوشنگ گلمکانی: من مطمئنم همه کسانی که به تعداد مخاطبان فیلم های هنر و تجربه معترض اند، تجربه ای از حضور در سالن های سینمایی هنر و تجربه خارج از ایران نداشته اند. این افراد در داخل ایران هم معمولا بیننده فیلم های سینمای بدنه اند و به اشتباه میزان فروش و تعداد مخاطب هنر و تجربه را با سینمای بدنه مقایسه می کنند. در تمام دنیا فیلم های هنر و تجربه برای مخاطبان انگشت شمار به نمایش درمی آید و این گروه سینمایی برای نمایش همین جور فیلم های کم مخاطب تاسیس شده است. تا جایی که یادم می آید اخیرا آماری درباره تعداد مخاطبان یکی از فیلم های هنر و تجربه منتشر شد که در یک بازه زمانی، سه، چهار بیننده بیشتر نداشت!گلمکانی: چنین چیزی صحت ندارد. این آمار مربوط به فیلم هایی است که به صورت تک سانس به نمایش درمی آیند. برای بررسی تعداد مخاطب باید میانگین تعداد تماشاگران چند فیلم را با هم مقایسه کرد نه پایین ترین رقم ها را.شاهین امین: در بهار 96 که فروش فیلم ها نسبت به مدت زمان مشابه سال گذشته، افت داشته، ضریب اشغال فیلم های هنر و تجربه در سینماها 14 درصد و ضریب اشغال فیلم های سینمای بدنه 10 درصد است. این در حالی است که ضریب اشغال صندلی سینماها سال 95، روزهایی که استقبال خوبی از فیلم ها می شد، 15 درصد و همان زمان ضریب اشغال صندلی های هنر و تجربه 27 درصد بود.گلمکانی: طبیعتا میزان فروش یک فیلم در 30 سینما با فروش یک فیلم در چهار سانس متفاوت است. گروه هنر و تجربه اتفاقا مختص فیلم هایی است که به خاطر نداشتن تماشاگر برخی سانس های آنها کنسل می شود. کسانی که به تعداد مخاطبان این گروه معترض اند، سالن های هنروتجربه کشورهای اروپایی را با دو، سه تماشاگر ندیده اند! من در پاریس برای تماشای یک فیلم هنر و تجربه رفتم و تنها تماشاگر فیلم خودم بودم، یک بار چهار نفر در سالنی بودیم و یک بار مثلا 12 - 10 نفر. در هنر و تجربه مسائل تجاری و اقتصادی در درجه اول اهمیت قرار ندارند. در واقع اینگونه فیلم ها مثل جویباری کوچک در کنار جریان اصلی سینماست؛ جویباری که باید وجود داشته باشد تا به واسطه آن استعدادهای جوان بتوانند خودشان را معرفی کنند.محسن امیریوسفی: در سینمای ایران هر دوره ای یک چیزی مد می شود. دوره ای بحث کارگردان سالاری داغ بود و دوره ای سینمای جشنواره ای و دوره ای هم بحث سوپراستارسازی بود و حالا در دوره ای به سر می بریم که تماشاگر در سینما اهمیت پیدا کرده و این موضوع هم اتفاق بدی نیست اما متاسفانه باید بگویم که سینمای ایران تنها سینمایی در جهان است که به سینمای مستقلش نگاه حذفی دارد. می خواهم به آنهایی که طرفدار تماشاگر بیشتر در سالن های سینما هستند و کعبه آمالی به نام هالیوود و بالیوود دارند، بگویم اتفاقا سینمای مستقل در دو کشور هند و امریکا به خوبی نفس می کشد و اوضاعش از ایران خیلی هم بهتر است. در همان دنیای پول و ثروت و چرخش مالی عظیم در سینمای شان باز هم فیلم های سینمای مستقل ساخته و اکران می شوند و تماشاگر خودشان را دارند و هیچ کسی به خودش اجازه نمی دهد به حذف سینمای مستقل فکر کند. اما در سینمای ایران این اتفاق نمی افتد. به نظرم بحثی که پیرامون هنروتجربه راه افتاده، مساله نگرانی از کمبود سالن نیست، چون تعداد سالن های این گروه سینمایی که چهار تا بیشتر نیست! اما اگر موضوع تعداد مخاطبان است با همین استدلال باید سالن های نمایش دهنده سینمای بدنه را هم تعطیل کرد! چرا که سینمای ایران بعد از انقلاب تا امروز هر دهه با افت تعداد مخاطب روبه رو بوده است. به این نکته توجه کنید که ما از فروش فیلم ها و خبرهایی که در این باره منتشر می شود، حرف نمی زنیم. دهه60 فرهنگ سینما رفتن برای مردم جایگاه ویژه ای داشت. تعداد مخاطبان «عقاب ها» و «اجاره نشین ها» قابل مقایسه با فیلم های پر فروش این روزها نیست. درست است که در این سال ها dvd و ماهواره جای سینما را گرفته اند اما مگر dvd و ماهواره به کشورهای دیگر نیامده و آنها هم با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند، پس چرا میزان تماشاگران سینما و سرانه فیلم دیدن در کشورهای دیگر پایین نرفته است؟ در حال حاضر در سینمای ایران اگر از جمعیت 80 میلیونی یک میلیون نفر فیلمی را ببینند، جشن ملی می گیرند! خب این اتفاق بیشتر شبیه جوک است. الان مثلا پرفروش ترین فیلم سینمایی ما دو تا دو میلیون و سیصد هزار نفر مخاطب دارد. حال می شود این سوال را از سینمای بدنه ایران هم پرسید که به نسبت جمعیت هشتاد میلیونی ایران که باید حداقل 30 میلیون سینمارو داشته باشد چرا کمتر از 10 درصد از این تعداد مردم به سینما می روند؟! چرا دیگر سینما رفتن جزیی از آیین ها و رفتار گروهی مردم نیست؟ درست است که زمین همیشه کج است و ما یاد گرفتیم بد رقصیدن مان را گردن دیگران بیندازیم و در اینجا هم گردن دولت می افتد. خود من بزرگ ترین مشکلات کاری را در تمام عمر کاری ام با همین سیستم مدیریت دولتی دارم، اما دولت ها به تنهایی مقصر نیستند و باید خود سینما را هم مورد آسیب شناسی قرار داد. در سال های اخیر فیلم هایی با مضامین سطحی، همه سینما را گرفته اند. نمی گویم این فیلم ها در سینما نباشد، اما باید قسمتی از این حوزه باشد نه تمام آن. در چنین شرایطی به نظرم سینمای هنروتجربه می تواند و باید به سینمای بدنه اعلام خطر کند. در حال حاضر سینمای ایران به جای اینکه به مشکلات خودش بپردازد که عمده آن از دست دادن تماشاگران است ولی وحدتی توسط مخالفان علیه هنروتجربه شکل گرفته که همه مشکلات را متعلق به این گروه سینمایی می داند که درصد بسیار ناچیزی از صندلی های سینمای کشور را دارند. اما من فکر می کنم مقابله با این گروه سینمایی به نوعی خودزنی کردن برای کل سینماست.گلمکانی: خانم نداف شما می توانید به ما بگویید مخالفان هنروتجربه چه گروهی هستند؟ حتما شما جواب این سوال را بهتر از من می دانید اما به نظرم اگر سرآغاز این دعوا را بررسی کنیم، ممکن است به نتایجی برسیم. دعوایی که با اکران همزمان فیلم های سینمای بدنه در هنروتجربه آغاز شد. گلمکانی: نه این دعوا قبل از اینها شروع شد. من می خواهم بدانم آیا مردم همان هایی که اصلا سینما نمی روند، مشکلی با فعالیت هنروتجربه دارند؟ مخاطبان سینما چطور؟ آنها از چهار سالنی که در اختیار این گروه سینمایی است دلخورند؟ پاسخ این سوال ها کاملا واضح است؛ کسی که می خواهد در سینما یک کمدی عامه پسند را ببیند، اصلا خبر ندارد که گروه هنر و تجربه هم وجود دارد! این گروه سینمایی تعداد اندکی تماشاگر دارد که تنوع منوی سینمایی فیلم ها در تهران (و چند شهر دیگر) و بیشتر شدن امکان انتخاب شان خوشحال اند. اما بخشی از این مخالفت ها مربوط به منتقدان و روزنامه نگاران است که نقد کردن بخشی از ذات کارشان است. در نتیجه بیشتر مخالفت ها از سمت خود سینماست. در حالی که آدم های اصلی سینما باید متوجه باشند موج عظیمی از جوان ها متقاضی حضور در عرصه سینما هستند. سینماگران باید این واقعیت را بپذیرند که در 10 سال اخیر هجوم جوان ها به سینما بیشتر شده و یکی از دلایل این اشتیاق تحول تکنولوژی است. تفکر حاکم بر صنعت سینمای ایران یک تفکر سنتی است و مثل همیشه تفکرات سنتی در کشور ما در برابر پدیده های نو مقاومت می کند. از جنبه اقتصادی هم هنر و تجربه برای فیلمسازانی که تفکر سنتی دارند، خطری بالقوه است که بیم آن دارند بالفعل شود. ما ظرفیت ها و امکانات محدودی در حوزه سینما داریم و عده ای می خواهند این امکانات بین آدم های محدود تری تقسیم شود.پیش از به راه افتادن گروه هنر و تجربه به دلیل بروکراسی موجود در فیلمسازی، جوانی که می خواست فیلم بسازد باید تهیه کننده باسابقه ای پیدا می کرد و سرمایه ای را که از منبعی جذب کرده بود در اختیار او می گذاشت تا بتواند فیلمش را بسازد. خیلی از تهیه کنندگان فقط با دادن کارت تهیه کنندگی شان به کسانی و بدون انجام دادن کاری چند ده میلیون تومان صاحب می شدند که اسم شان تهیه کننده صوری است. بعد از راه افتادن گروه هنر وتجربه خیلی از مشتاقان فیلمسازی مجال پیدا کردند بروکراسی موجود را دور بزنند. آنهایی که از این بروکراسی نفع می بردند، از جمله معترضان گروه هنر وتجربه اند. اما برای مخالفت شان به بهانه های دیگری متوسل می شوند. پس منطقی نیست تنها دلیل اعتراض شان اکران همزمان فیلم های سینمای بدنه در سالن های هنر و تجربه باشد. چون نمایش این فیلم ها در دوره ای اتفاق افتاد به قصد آزمون و خطا. این چیزی است که در مرامنامه گروه هنر و تجربه هم نوشته شده اما مخالفان بدون خواندنش این ایراد را می گیرند. هنر و تجربه نباید فقط بر چند فیلمی که با آنها قرارداد پخش و نمایش بسته، تمرکز کند. ما نگاه مان به کل تولیدات سینمای ایران است و می خواهیم فیلم های هنری و تجربی دیگری را هم که خارج از این گروه نمایش داده می شوند آدرس بدهیم. با این همه قبول دارم تعداد سانس های این فیلم ها کمی زیاد بود. اما این آزمون و خطا آنقدر نیاز به جنجال نداشت که به بهانه اش کل موجودیت این گروه را زیر سوال ببرند.امین: ما اگر بخواهیم بحث هزینه- فایده کنیم، که بحثی کاملا عینی است و کارکردهای هنروتجربه را بررسی کنیم، به این نتیجه می رسیم سینمای ایران باید این گروه را حلوا حلوا کند! هنروتجربه از نظر بهره وری دو کارکرد دارد، یکی از این کارکردها، اقتصادی است. بیش از 10 مصاحبه طی سال های اخیر موجود است که در آن آقای فرجی، سخنگوی شورای صنفی نمایش و تهیه کنندگان سینما به این نکته اذعان داشتند که هنروتجربه باری را از دوش سینمای ایران برداشته است. فشاری که از سمت برخی فیلمسازان وارد می شد و انتظار داشتند آثارشان اکران شود. یک گروه کوچک با چهار سالن سینما، فیلم هایی را که مناسب اکران گسترده نیستند، روی پرده برده است. خب می دانید که ما در سینمای ایران توزیع فقر می کنیم! در چنین حالتی نباید فیلم هایی که با هزینه های اندک ساخته شده اند، با فیلمی که سه میلیارد تومان صرف ساخت آن شده، مقایسه کنیم. اتفاقا خیلی از فیلم هایی که در هنروتجربه اکران می شوند، به لحاظ مالی و به نسبت هزینه شان درآمد مناسبی دارند. به این می گویند بهره وری با امکانات کم و بازدهی مناسب. یعنی وقتی فیلمی با بودجه 100 میلیون تومانی ساخته شده وقتی فقط از هنروتجربه همین مقدار یا بیشتر درآمد دارد یعنی سود. مساله بعدی این است که به واسطه هنروتجربه فیلمسازان بسیاری به سینما معرفی شدند، به جز محسن امیریوسفی، مجید برزگر و شهرام مکری که پیش از شکل گیری این گروه، اسم شان شنیده شده و فیلم های شان اکران نشده بود، بقیه فیلمسازان اصلا اجازه شناخته شدن و حتی نفس کشیدن در فضای سینما نداشتند. در شرایطی که بازدهی خیلی از شرکت های دولتی و خصوصی در ایران به 10درصد هم نمی رسد، بازدهی گروه هنرو تجربه بیش از 50 درصد بوده است. هنر و تجربه تا حالا بیش از 10 فیلمساز خوب و مستعد به سینما معرفی کرده که در شرایط عادی بعید بود در سینمای بدنه مجال ظهور و بروز داشته باشند. فیلمسازانی مثل فائزه عزیزخوانی، پیمان حقانی، تیمورتاش، مرتضی فرشباف، عادل یراقی، کاوه ابراهیم پور، امیر توده روستا و.... علاوه بر این توانسته اند کسب و کار خرد و اندکی به راه بیندازند. خیلی از فیلمسازان این گروه با پول توجیبی شان فیلم ساخته اند. پس به لحاظ اقتصادی و فرهنگی این گروه سینمایی تا اینجا مفید فایده است. این را هم بگویم بسیاری از مخالفان هنروتجربه، نه فیلم های این گروه سینمایی را می بینند و نه مطالب مربوط به هنروتجربه را درست می خوانند. آنهایی که در این چند وقت در مخالفت با هنروتجربه تندروی کردند، فقط کافی است اسم 10 فیلمی را که در هنر و تجربه دیده اند، بگویند. مثلا چند وقت پیش آقای سیروس الوند گفته بود مشکل گروه هنروتجربه تغییر پیاپی مدیریت است. یعنی این جمله شاهکار بود! آقای الوند با تمام احترامی که برای شان قایلم گفته است وجود هنروتجربه خوب است اما اکوسیستم سینما را به هم زده! این حرف یعنی چی؟! یعنی یک سالن سینما فرهنگ اکوسیستم سینما را به هم زده است؟! واقعیت این است که ما حرف زدن بدون دقت به آمار و اطلاعات واقعی و نه حرف های دوستان را خوب بلدیم! کسانی که یک بار تجربه اکران در گروه هنروتجربه را داشتند، حاضرند فیلم بعدی شان را با همین شیوه اکران کنند؟ فائزه عزیزخانی: جریان هنر و تجربه آنقدر دانشجویی و جمع و جور است که من از این بحث ها تعجب می کنم! بحث هایی که پیرامون این گروه شکل گرفته نشان دهنده ترسی است که آقای گلمکانی از آن حرف زد. عده ای در سینمای ایران هستند که نمی خواهند گاردشان را باز کنند و کسی را به جمع شان راه بدهند، اما به نظرم تاریخ مصرف این جبهه گیری ها گذشته است. بهانه هایی هم که می آورند هیچ ربطی به چرخه اقتصادی سینما ندارد. می دانید هنروتجربه جلوی چه اعتراض بزرگی را گرفته است؟! نسلی در سینمای ایران مدام فیلم ساختند و فیلم های شان در کمدها ماند. خیلی وقت ها به ژانرهای مختلف پناه بردند و برای دیده شدن استراتژی شان را تغییر دادند. حق انتخاب دیگری هم به جز سینما نداشتند، حالا که این انتخاب کوچک برای شان ایجاد شده، عده ای جلوی این روزنه را گرفته اند!اما در پاسخ به سوال تان باید بگویم معلوم است من فیلمساز علاقه ندارم فیلمم را در هنروتجربه اکران کنم! چرا باید در دو سالن فیلمم را نمایش دهم؟! من هم دلم می خواهد اتفاق استاندارد برای فیلمم بیفتد! اما وقتی مجبورم بین چیزی که وجود ندارد (اکران عمومی) و هنروتجربه یکی را انتخاب کنم، خب انتخابم دومی است و برای این کار دست هنروتجربه را هم می بوسم. این گروه بستری کوچک را فراهم کرد اما همین بستر کوچک را هم تحمل نمی کنند. همه آنهایی که فیلم می سازند اگر همین چند سانس را هم برای اکران نداشته باشند، بالاخره جایی صدای شان بلند می شود. با این حرف ها هنروتجربه معبر و گذرگاه برای برخی فیلمسازان است. این با ایده تقویت سینمای مستقل در تضاد نیست؟ یا اینکه ما اصلا صنعت سینما نداریم که بخواهیم به پیشرفت سینمای مستقل در این ساز و کار فکر کنیم!گلمکانی: عنوان سینمای مستقل برای برخی فیلم ها در سینمای ایران به دلیل تعریف جهانی آن بحث برانگیز است. به نظرم بهتر است وارد این مساله نشویم چون خیلی از فیلم هایی که در هنروتجربه اکران می شوند در دسته بندی سینمای مستقل جا نمی گیرند. اما مساله اینجاست در کشوری که استانداردهای تعداد صندلی برای هر 100 یا 1000 نفر پایین تر از استانداردهای جهانی است و تعداد تولیدات بیش از این ظرفیت است، دعوا بر سر صندلی سینما، عادی است. حرف های خانم عزیزخانی حرف دل بسیاری از کسانی است که فیلم شان در هنروتجربه به نمایش درمی آید و همه می خواهند امکانات و صندلی های بیشتری داشته باشند. در این میان تعداد کمی تصور می کنند جایگاه شان در همین یکی دو سالن است و اگر فیلم شان در بیست سالن به نمایش درآید، به ضررشان است. اما مقصر این کاستی ها گروه هنروتجربه نیست. مناسبات سینمای ایران به نحوی است که به آنها اجازه نمی دهد جایگاه مورد نظرشان را پیدا کنند. من مطمئنم خیلی از فیلمسازانی که فیلم شان در گروه هنر و تجربه اکران می شود قبلش سراغ پخش کننده های سینمای بدنه رفته اند و کسی حاضر نشده فیلم شان را پخش کند. این طبیعی است. آقای گلمکانی با توجه به اظهارات شما ما نمی توانیم هنر و تجربه را در ایران با مدل جهانی آن مقایسه کنیم. در سینمای ایران کارگردان و فیلمساز راه دیگری برای نمایش فیلمش ندارد جز اینکه سراغ هنرو تجربه برود. حتما در مدل جهانی این اجبار وجود ندارد. امین: در جهان انواع مدل های نمایش وجود دارد اما ما در ایران انواع فیلم و نمایش نداریم. یک مدل نمایشی بوده که تا امروز همان اجرا می شود. همین حالا اگر سری به دفاتر پخش ما بزنید می بینید یک مدل سنتی عقب مانده از همان روزها تا امروز وجود دارد و مدل دیگری را هم نمی پذیرند. اما در دنیا چون مدل های مختلف نمایش وجود دارد، مدل هنروتجربه پذیرفته شده است. با این همه باید به این نکته توجه کنیم هنروتجربه اکران فیلمخانه ای مانند سینماتک نیست، مدل اکران محدود در سینماست. در حال حاضر امکانات حداقلی برای هنروتجربه در شهری مثل تهران باید یک پردیس سه سالنی باشد، خب وقتی چنین اتفاقی نیفتاده باید بگوییم امکانات این گروه زیر حداقل است. آقایان می خواهند همین امکانات حداقلی را هم زمین بزنند. سالن شماره 2 سینما فرهنگ را از هنر و تجربه قصد دارند بگیرند، در حالی که اگر این سالن تمام سانس هایش در کل سال کامل فروش کند، مبلغی که به تهیه کننده می رسد، 700 میلیون تومان است. تازه این اتفاق هم هیچ وقت نمی افتد اما دیدید بابت این سالن و این مبلغ چه جنجالی به پا کردند.گلمکانی: اگر دنبال الگوهای جهانی هنر و تجربه می گردید، باید بگویم سینمای هنر و تجربه فرانسه 50، 60 سال قدمت دارد. متاسفانه ما آنقدر ملت عجولی هستیم که حاضر نیستیم پنج، شش سال صبرکنیم. شکل سنتی تولید و نمایش در دنیا اینطور بوده که وسایل فیلمسازی در دست عده معدودی سرمایه گذار قرار داشته و فیلمساز باید به ساخت فیلمی فکر می کرده که بتواند حداقل نیمی از این سالن ها را پر کند. در سال های اخیر وضعیت، متفاوت تر از قبل شده است. برخلاف گذشته که سینماگران برای ساخت فیلم راهی جز ثبت نام کردن در فارابی و انتظار برای دریافت دوربین و تجهیزات و مواد خام نداشتند، حالا دیگر نیازی به این مجوزها و تجهیزات نیست و به تعبیری، قدرت توزیع شده است. حالا با همین گوشی های تلفن همراه هم می شود فیلم ساخت. حالا می شود بروکراسی را دور زد. در بخش نمایش هم تنوع امکانات عرضه و نمایش به وجود آمده است. اگر زمانی فیلم ها تنها در سینما یا تلویزیون که در کشور ما حکومتی و انحصاری است به نمایش درمی آمدند، حالا شبکه نمایش خانگی هم هست، به اضافه امکان نمایش در سالن های کوچک غیررسمی و خیلی راحت می توان فیلم را در اینترنت آپلود کرد و به دست همه رساند. این روزها مردم در خانه های شان هم پرده سینما دارند و مسوولان محترم هم نمی توانند این وضعیت را کنترل کنند، اگر می توانستند، حتما این کار را می کردند!ضمن اینکه در گذشته وقتی فیلمسازی می خواست فیلم بسازد، در قصه، انتخاب بازیگر، پروداکشن و... باید چیزهایی را در نظر می گرفت که به واسطه آنها بتواند سالن بزرگی را پر کند. در حالی که امروز فیلمسازانی با تفکرات و ایده هایی وجود دارند که دنبال تماشاگران میلیونی نیستند. به نظرم این اتفاق عین دموکراسی است، اینکه زمانی خدمات برای اکثریت سینمارو بود و در حال حاضر اقلیت هم حق انتخاب دارند. گروه هنروتجربه به نوعی معنای دموکراسی است. هم برای فیلمساز و هم برای تماشاگری که انتظار انتخاب و تماشای فیلم های متنوع تری را دارد.فرض را بر این بگذارید که خانه سینما یا مسوولان سینمایی یا هر نهاد و مقام دیگری گروه هنروتجربه را تعطیل کنند، جز اینکه دل عده ای در سینما خنک می شود، چه اتفاق مثبت دیگری می افتد؟ این کار چه سودی برای مخالفانش دارد؟ اگر مشکل بودجه ای است که صرف این گروه می شود که مبلغ آن اعلام شده است. دو میلیارد و 500 میلیون تومانی که بودجه تولید یک فیلم معمولی در سینمای بدنه است. آن وقت می گویند هنروتجربه بودجه دولت را هدر می دهد! در سراسر جهان دولت ها برای فعالیت های فره ...

ادامه مطلب  

سینمای ایران نمی تواند سراغ جن ها و خون آشام ها برود/می خواهند سینمای ایدئولوگ را مقابلِ روشنفکری قرار دهند/تغییر مخملباف از یک فناتیک اسلام?  

درخواست حذف این مطلب
سینمای پس از انقلاب وامدار چه کسانی است و چگونه به پیشرفت امروزی خود رسیده؟ پرویز جاهد می گوید: خیلی طول کشید تا امثال بیضایی و دیگران توانستند دوباره فیلم بسازند. بیضایی با «مرگ یزدگرد» شروع می کند. تقوایی خیلی دیرتر. کیمیایی «خط قرمز» و مهرجویی «مدرسه ای که می رفتیم» را می سازد که همه یک جورهایی سیاسی هستند و به انقلاب ربط دارند و همگی در گفتمان سیاسی انقلابی و تاریخی ساخته می شوند. به گزارش خبرنگار ایلنا، در اینکه سینمای بعد از انقلاب در عرصه های بین المللی بسیار موفق تر از سینمای پیش از انقلاب است، شکی نیست، اما چه کسانی چراغ این راه را روشن کرده اند؟ آیا این موفقیت بازهم کارِ فیلمسازان موج نویی پیش از انقلاب بود؟ از طرفی آیا می توان سینمای دفاع مقدس که محصول دوران جنگ با عراق است را به عنوان سینمای مخصوص سال های پس از انقلاب دانست؟ این سینما تا چه حد به ژانر سینمای جنگ نزدیک است؟ اصولا ژانرهای سینمایی چقدر در ایران وجود دارند؟ چرا در ایران سینمای وحشت نداریم؟در گفتگو با پرویز جاهد این سوال ها را مرور کردیم.می گویند حرکت موج نوی سینمای ایران پس از انقلاب متوقف شد. پس از آن تا سال ها بیشتر فیلم ها محتوای ضد رژیم شاه، دستگاه ساواک و تحت تاثیر جو سیاسی زمانه هستند تا اینکه دوباره موج نویی ها مثل کیمیایی، مهرجویی و نادری با فیلم هایی مثل دندان مار، اجاره نشین ها و دونده وارد سینما می شوند و حرف های تازه ای می زنند. همین گروه می گویند حرکت دوباره موج نو است که بعد از انقلاب سینما را نجات می دهد؟یک جورهایی بله. اصلا وضعیت سینما بعد از سال های ابتدای انقلاب یک وضعیت برزخی است. در آن زمان روی موجودیت سینما بحث بود؛ اینکه باید باشد یا نباشد. سینما به عنوان مظهر رژیم فاسد گذشته و پدیده ای مبتذل مطرح بود و انقلاب یک جورهایی با یورش به سینماها، میکده ها و فاحشه خانه ها آغاز می شود. یعنی همه این ها در یک ردیف قرار می گیرند و مورد خشم جامعه مذهبی و انقلابی اند. در آن زمان سینما از نگاه برخی انقلابیون و بخش هایی از مردم جامعه، در کنار فحشا و میخوارگی قرار می گیرد. دیدگاه عمومی به سینما منفی است و به آن به عنوان پدیده ای مذموم و شیطانی نگاه می شود. خیلی طول می کشد تا از این وضعیت رها شویم. آن سال ها تلاش و مبارزه اصلی سینماگران برای اثبات مشروعیت سینما در جامعه ایران است. اگر فتوای امام خمینی(ره) نبود که گفت سینما با فحشا فاصله دارد، اصلا امروز سینمایی در ایران وجود نداشت؛ چون خیلی از روحانیون سنت گرا با موجودیت سینما مخالف بودند و وجودش را نمی خواستند. اگر آن فتوا نبود، اصلا سینما ادامه پیدا نمی کرد. در چنین وضعیت برزخی که سینما بین ماندن و نماندن معلق است، خود سینماگران هم بلاتکلیف هستند. سینماگران قبل از انقلاب و همه عوامل سینما درگیر آن هستند. عده زیادی که ترسیدند، جمع کردند و فرار کردند و عده زیادی هم به خاطر فعالیت شان در فیلم فارسی و سینمای جاهلی به محکمه ها فراخوانده شدند. موج نویی ها یا سینماگران روشنفکر با اینکه به دید دیگری به آنها نگاه می شد و به هرحال کمتر آلوده فساد سینمای فارسی بودند یا از دید نظام موجود و نیروهای انقلابی آلوده نبودند، اما بازهم وضعیت روشنی نداشتند.خیلی ها از فیلمفارسی به سینمای بعد از انقلاب آمدند که تغییر ماهیت ظاهری دادند و خودشان را انقلابی جا زدند. آن ها همان مایه ها، داستان ها، شخصیت ها و روایت های فیلمفارسی را یک جور دیگری وارد فضای فیلم بعد از انقلاب کردند. در فیلم های آن ها، جاهل فیلمفارسی تبدیل به ساواکی شد یا آرتیست اش که با آن جاهل درگیر می شد، تبدیل به انقلابی شده بود که پیشینه اسلامی هم دارد و نمازش را می خواند و چاقویش شده هفت تیر.خیلی طول کشید تا امثال بیضایی و دیگران توانستند دوباره فیلم بسازند. شاید حداقل یکی دو سال. بیضایی بعد از انقلاب با «مرگ یزدگرد» شروع می کند. تقوایی خیلی دیرتر شروع می کند. کیمیایی «خط قرمز» و مهرجویی «مدرسه ای که می رفتیم» را می سازد که همه اینها یک جورهایی سیاسی هستند و به انقلاب ربط دارند. مهرجویی بعد به فرانسه مهاجرت می کند اما خیلی آنجا نمی ماند و زود به ایران برمی گردد. بیضایی در یک بستر تاریخی، یک وضعیت انتقالی را از یک دوره تاریخی به دوره تاریخی دیگر با نمایشنامه و فیلم درخشانش (مرگ یزدگرد) نشان می دهد که در آن بین وضعیت انقلابی و دگرگونی سیاسی در جامعه ایران امروز و انقلاب، با وضعیت تاریخی پیش از اسلام و تغییر حکومت ساسانی به خلفای اسلامی شباهت هایی وجود دارد. این فیلم ها در گفتمان سیاسی انقلابی و تاریخی ساخته می شوند. البته در همان دوره، خیلی ها هم از فیلمفارسی به سینمای بعد از انقلاب آمدند؛ تغییر ماهیت ظاهری دادند و خودشان را انقلابی جا زدند و همان مایه ها، داستان ها، شخصیت ها و روایت های فیلمفارسی را یک جور دیگری وارد فضای فیلم بعد از انقلاب کردند. در فیلم های آن ها، جاهل فیلمفارسی تبدیل به ساواکی شد یا آرتیست اش که با آن جاهل درگیر می شد، تبدیل به انقلابی شده بود که پیشینه سنتی هم دارد و نمازش را می خواند و چاقویش شده هفت تیر. باید گفت بعد از انقلاب، سینمای جدی و هنری با همان موج نویی ها دوباره پامی گیرد. چون هنوز نسلی به وجود نیامده که سینمای دیگری را به ما معرفی کند. همه چیز معلق است. هنوز نه آموزش سینما هست و نه دانشگاهی برای تربیت نسل جدید. جوان های علاقه مند هم در آن دوران درگیر سیاست بودند. یعنی اگر کسی دوربین هشت میلیمتری داشت یا در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سینما یاد می گرفت یا در سینمای آزاد آن موقع کار می کرد، حالا دوربین اش را برداشته بود و از تظاهرات مردم و درگیری گروه های سیاسی در خیابان ها فیلم می گرفت یا وابسته ی یک گروه سیاسی شده بود و می خواست برای آن گروه فیلم تبلیغاتی بسازد. در چنان وضعیتی کسی دنبال سینما به مفهوم هنر سینما نبود. در این درگیری های فرهنگی و سیاسی است که کیارستمی دست به کار می شود و با همان دغدغه ها و مولفه های پیشین اش در سینمایی که زن در آن غایب است و با محدودیت های زیادی مواجه است، داستان هایی درباره کودکان کار می کند. او سعی می کند با محدودیت های سینمای ایران در آن دوره کار می کند. طبعا پناه بردن به سینما و داستان هایی درباره کودکان ریسک کمتری دارد و این موضوع بسیار مهمی در تاریخ سینمای ایران است.نمایی از فیلم مرگ یزدگر ساخته بهرام بیضاییدر آن دوران فیلم ها به سرعت به محاق می رفتند؛ «مرگ یزدگرد» توقیف می شود. چون وضعیت جامعه سریع تغییر کرده. حجاب اجباری می شود و خیلی از این فیلم ها به دلیل نداشتن حجاب بازیگرها توقیف می شوند نه به دلیل مسائل سیاسی. «خط قرمز» مسعود کیمیایی (بر مبنای فیلمنامه شب سمور بیضایی) اصلا یک فیلم انقلابی است اما به خاطر اینکه در آن یک بازیگر زن بی حجاب است قابل نمایش نیست. یا «حاجی واشنگتن» علی حاتمی به خاطر داشتن برخی صحنه ها و رقص انتظامی توقیف می شود. گرچه هنوز ممیزی و سانسور به شکل سازمان یافته اش به وجود نیامده اما چون عرف جامعه تغییر کرده، این توقیف ها صورت می گیرد. این دوره ی انتقالی تا اواسط دهه 60 که با تاسیس بنیاد سینمایی فارابی، وضعیت سینما و قوانین آن اندکی برای سینماگران مشخص تر می شود و خط قرمزها معلوم می شود و فیلم سازها می دانند در چه حدود و قالبی باید کار کنند و این باعث می شود که فیلم های دیگری ساخته شود و فیلم سازهای جوان تری هم می آیند. اما نباید فراموش کرد که موج نوی سینمای ایران به عنوان یک جریان سینمایی، در دهه پنجاه تمام می شود گرچه سینماگران موج نویی هستند و در فضاهای متفاوت به حیاتشان ادامه می دهند.محسن مخملباف آدمی است که ابتدا ضدسینماست ولی عاشق سینما می شود و اصلا سینما عامل دگرگونی او و چرخش های سریع فکری و ایدئولوژیک اش می شود؛ از یک آدم فناتیک اسلامی و ضدمدرن، یک دفعه به آدمی سوپرمدرن تبدیل می شود که گذشته خودش را قبول ندارد و نقد می کند و بعد از آن، آنقدر پیش می رود که از فیلمسازی انقلابی و مدافع نظام به فیلم ساز تبعیدی و اپوزیسیون تبدیل می شود. وقتی می گوییم ورود دوباره موج نویی ها به نوعی سینمای هنری را نجات می دهد، حوزه هنری و آدم هایی مثل محسن مخملباف و مجید مجیدی کجای کار قرار می گیرند؟محسن مخملباف پدیده واقعا منحصربه فردی در تاریخ سینمای ایران است. آدمی است که ابتدا ضدسینماست ولی عاشق سینما می شود و اصلا سینما عامل دگرگونی او و چرخش های سریع فکری و ایدئولوژیک اش می شود؛ او از یک آدم فناتیک اسلامی و ضدمدرن، یک دفعه به آدمی سوپرمدرن تبدیل می شود که گذشته خودش را قبول ندارد و نقد می کند و بعد از آن، آنقدر پیش می رود که از فیلمسازی انقلابی و مدافع نظام به فیلم ساز تبعیدی و اپوزیسیون تبدیل می شود. مخملباف در این چرخه، خیلی سیاسی و رادیکال شروع می کند و می خواهد درک خودش را از سینما به عنوان سینمای سیاسی و اسلامی جا بیندازد و ایدئولوگ سینمای اسلامی در حوزه هنری است. او می خواهد سینمای دیگری را مقابل سینمای روشنفکریِ موج نوییِ قبل انقلابی که بعد از انقلاب هم کار می کند، راه بیندازد و جبهه جدیدی باز کند.سینماگرانی مثل نادر طالب زاده و شورجه و حاتمی کیا و شمقدری، ادامه ی تفکر اولیه مخملباف اند که فکر می کنند سینما باید حریم هایی را حفظ کند و با ابتذال مبارزه شود و به نوعی با سینمای روشنفکری درتضادند و می خواهند تفکر جدید و سینمای آلترناتیوی را که با ارزش های اسلامی مدنظرشان هم خوان باشد، بیاورند.این گرایش همچنان در سینمای ایران وجود دارد؛ به شکل های دیگری مثلا در آوینی ادامه پیدا می کند و الان هم می رسد به سینماگرانی مثل نادر طالب زاده و شورجه و حاتمی کیا و شمقدری که ادامه ی آن تفکرند که فکر می کنند سینما باید حریم هایی را حفظ کند و با ابتذال مبارزه شود و به نوعی با سینمای روشنفکری در تضادند. آن ها درک خیلی خاصی از سینما دارند و البته نظریات شان هم شبیه هم نیست؛ هرکدام یک چیزی می گویند اما در نهایت همان تفکر است و می خواهند تفکر جدید و سینمای آلترناتیوی را که با ارزش های اسلامی مدنظرشان هم خوان باشد، بیاورند. مخملباف اما از این فضا عبور می کند و یکدفعه وارد سینمای روشنفکری می شود و فیلم هایی با تم رئالیستی انتقادی می سازد. مثلا «دستفروش» را می سازد که از نظر ساختار سینمایی فوق العاده است و نه تنها بهترین فیلم او بلکه یکی از بهترین فیلم های سینمای بعد از انقلاب است. او فیلم ساز جدیدی می شود که هیچ پیشینه ای در قبل از انقلاب ندارد. مجید مجیدی هم همین طور. او بازیگر فیلم مخملباف (بایکوت) بود و بعد، خودش سینماگر می شود. او هم یک سینمای رئالیستی شاعرانه ای را دنبال می کند که اوجش «رنگ خدا» و «بچه های آسمان» است. البته «بچه های آسمان» او خیلی وامدار سینمای قبل از انقلاب است؛ ادامه همان سینمای کودکِ کانون پرورش فکری است که تقوایی و بیضایی و نادری می ساختند. سینمایی که شخصیت هایش کودکانِ سخت کوشِ فقیرِ وابسته به طبقات محروم جامعه هستند و تضادهای اجتماعی در این فیلم ها خیلی برجسته است.نمایی از فیلم گبه ساخته محسن مخملبافدر این بین ژانر دفاع مقدس مربوط به بعد از انقلاب رخ می نماید؟ژانر سینمای جنگ که در گفتمان رسمی اسمش را گذاشته اند دفاع مقدس، یک ژانر کاملا جدید در سینمای ایران است که قبل از انقلاب اصلا وجود نداشته است.قبل از انقلاب برای جنگ ظفار عمان و... هم فیلم هایی ساخته می شد.تا جایی که می دانم، فیلم داستانی در مورد دخالت ارتش ایران در جنگ ظفار و حمایت شاه از سلطان قابوس، پادشاه عمان، در سرکوبی مخالفان چپ گرای این کشور وجود ندارد اما فیلم های حادثه ای در دهه پنجاه ساخته شد که موضوع آن قدرت نمایی ارتش ایران در سرکوب شورش های محلی و یاغیانی بود که با حکومت شاه درگیر بودند. فیلم هایی مثل فاتحین صحرای محمد زرین دست و غلام ژاندارمِ امان منطقی در این زمینه اند. این فیلم ها اگرچه مستقیما در مورد جنگ ظفار نیستند اما در همین دوره ساخته شده اند و نمادی از ماهیت میلیتاریستی حکومت شاه و قدرت ارتش او در سرکوب مخالفان حکومت بود.یعنی اِلِمان های مشترک مثل قهرمان پروری و اسطوره سازی فیلم های جنگی در آنها نیست؟چرا. آنها هم به هرحال تحت تاثیر هالیوود و سینمای جنگی و حماسی و ماجراجویانه دنیا و به خصوص غرب هستند. فیلم های اولیه جنگی سینمای ایران هم از همین نوع است؛ یعنی همان الگوهای فیلمفارسی بر آنها غالب است. قهرمان، همان قهرمان فیلمفارسی است که حالا به جنگ رفته است. گرچه خیر و شر تعریفش عوض شده ولی همان دیدگاه قهرمان پرورانه نسبت به خیر و شر در فیلمفارسی وجود دارد. اما بعد از مدتی با آمدن سینماگران تازه نفس و جنگ دیده مثل ملاقلی پور و حاتمی کیا، فضای سینمای جنگ عوض می شود. سینمای جدیدی معرفی می شود که پیشتاز در ژانر جنگ است و دوربین در آن، زاویه دید سرباز یا بسیجی ای است که خودش شهادت طلب است و می خواهد برود جنگ و حمله کند و ترس ندارد و دنبال قهرمان شدن نیست بلکه جنگ برای او مقدس است و جنبه ایمانی دارد و به مثابه جهاد و شهادت است و دیگر به عنوان حماسه ملی و میهنی مطرح نیست.یعنی کار فیلمسازان شاخصی مثل حاتمی کیا و ملاقی پور که در همین ژانر کار می کنند با آن چیزی که اوایل جنگ ما از دفاع مقدس داشتیم خیلی متفاوت است؟قطعاً فیلم های این فیلمسازان متفاوت است با فیلم های امثال خاچیکیان و ایرج قادری که فیلم های جنگی می سازند. اصلا آن ژانر دیگری است و بیشتر سینمای حادثه ای و ماجراجویانه است ک ...

ادامه مطلب  

سینمای ایران نمی تواند سراغ جن ها و خون آشام ها برود  

درخواست حذف این مطلب
سینمای پس از انقلاب وامدار چه کسانی است و چگونه به پیشرفت امروزی خود رسیده؟ پرویز جاهد می گوید: خیلی طول کشید تا امثال بیضایی و دیگران توانستند دوباره فیلم بسازند. بیضایی با «مرگ یزدگرد» شروع می کند. تقوایی خیلی دیرتر. کیمیایی «خط قرمز» و مهرجویی «مدرسه ای که می رفتیم» را می سازد که همه یک جورهایی سیاسی هستند و به انقلاب ربط دارند و همگی در گفتمان سیاسی انقلابی و تاریخی ساخته می شوند.در اینکه سینمای بعد از انقلاب در عرصه های بین المللی بسیار موفق تر از سینمای پیش از انقلاب است، شکی نیست، اما چه کسانی چراغ این راه را روشن کرده اند؟ آیا این موفقیت بازهم کارِ فیلمسازان موج نویی پیش از انقلاب بود؟ از طرفی آیا می توان سینمای دفاع مقدس که محصول دوران جنگ با عراق است را به عنوان سینمای مخصوص سال های پس از انقلاب دانست؟ این سینما تا چه حد به ژانر سینمای جنگ نزدیک است؟ اصولا ژانرهای سینمایی چقدر در ایران وجود دارند؟ چرا در ایران سینمای وحشت نداریم؟در گفتگو با پرویز جاهد این سوال ها را مرور کردیم.می گویند حرکت موج نوی سینمای ایران پس از انقلاب متوقف شد. پس از آن تا سال ها بیشتر فیلم ها محتوای ضد رژیم شاه، دستگاه ساواک و تحت تاثیر جو سیاسی زمانه هستند تا اینکه دوباره موج نویی ها مثل کیمیایی، مهرجویی و نادری با فیلم هایی مثل دندان مار، اجاره نشین ها و دونده وارد سینما می شوند و حرف های تازه ای می زنند. همین گروه می گویند حرکت دوباره موج نو است که بعد از انقلاب سینما را نجات می دهد؟یک جورهایی بله. اصلا وضعیت سینما بعد از سال های ابتدای انقلاب یک وضعیت برزخی است. در آن زمان روی موجودیت سینما بحث بود؛ اینکه باید باشد یا نباشد. سینما به عنوان مظهر رژیم فاسد گذشته و پدیده ای مبتذل مطرح بود و انقلاب یک جورهایی با یورش به سینماها، میکده ها و فاحشه خانه ها آغاز می شود. یعنی همه این ها در یک ردیف قرار می گیرند و مورد خشم جامعه مذهبی و انقلابی اند. در آن زمان سینما از نگاه برخی انقلابیون و بخش هایی از مردم جامعه، در کنار فحشا و میخوارگی قرار می گیرد. دیدگاه عمومی به سینما منفی است و به آن به عنوان پدیده ای مذموم و شیطانی نگاه می شود. خیلی طول می کشد تا از این وضعیت رها شویم. آن سال ها تلاش و مبارزه اصلی سینماگران برای اثبات مشروعیت سینما در جامعه ایران است. اگر فتوای امام خمینی(ره) نبود که گفت سینما با فحشا فاصله دارد، اصلا امروز سینمایی در ایران وجود نداشت؛ چون خیلی از روحانیون سنت گرا با موجودیت سینما مخالف بودند و وجودش را نمی خواستند. اگر آن فتوا نبود، اصلا سینما ادامه پیدا نمی کرد. در چنین وضعیت برزخی که سینما بین ماندن و نماندن معلق است، خود سینماگران هم بلاتکلیف هستند. سینماگران قبل از انقلاب و همه عوامل سینما درگیر آن هستند. عده زیادی که ترسیدند، جمع کردند و فرار کردند و عده زیادی هم به خاطر فعالیت شان در فیلم فارسی و سینمای جاهلی به محکمه ها فراخوانده شدند. موج نویی ها یا سینماگران روشنفکر با اینکه به دید دیگری به آنها نگاه می شد و به هرحال کمتر آلوده فساد سینمای فارسی بودند یا از دید نظام موجود و نیروهای انقلابی آلوده نبودند، اما بازهم وضعیت روشنی نداشتند.خیلی طول کشید تا امثال بیضایی و دیگران توانستند دوباره فیلم بسازند. شاید حداقل یکی دو سال. بیضایی بعد از انقلاب با «مرگ یزدگرد» شروع می کند. تقوایی خیلی دیرتر شروع می کند. کیمیایی «خط قرمز» و مهرجویی «مدرسه ای که می رفتیم» را می سازد که همه اینها یک جورهایی سیاسی هستند و به انقلاب ربط دارند. مهرجویی بعد به فرانسه مهاجرت می کند اما خیلی آنجا نمی ماند و زود به ایران برمی گردد. بیضایی در یک بستر تاریخی، یک وضعیت انتقالی را از یک دوره تاریخی به دوره تاریخی دیگر با نمایشنامه و فیلم درخشانش (مرگ یزدگرد) نشان می دهد که در آن بین وضعیت انقلابی و دگرگونی سیاسی در جامعه ایران امروز و انقلاب، با وضعیت تاریخی پیش از اسلام و تغییر حکومت ساسانی به خلفای اسلامی شباهت هایی وجود دارد. این فیلم ها در گفتمان سیاسی انقلابی و تاریخی ساخته می شوند. البته در همان دوره، خیلی ها هم از فیلمفارسی به سینمای بعد از انقلاب آمدند؛ تغییر ماهیت ظاهری دادند و خودشان را انقلابی جا زدند و همان مایه ها، داستان ها، شخصیت ها و روایت های فیلمفارسی را یک جور دیگری وارد فضای فیلم بعد از انقلاب کردند. در فیلم های آن ها، جاهل فیلمفارسی تبدیل به ساواکی شد یا آرتیست اش که با آن جاهل درگیر می شد، تبدیل به انقلابی شده بود که پیشینه سنتی هم دارد و نمازش را می خواند و چاقویش شده هفت تیر. باید گفت بعد از انقلاب، سینمای جدی و هنری با همان موج نویی ها دوباره پامی گیرد. چون هنوز نسلی به وجود نیامده که سینمای دیگری را به ما معرفی کند. همه چیز معلق است. هنوز نه آموزش سینما هست و نه دانشگاهی برای تربیت نسل جدید. جوان های علاقه مند هم در آن دوران درگیر سیاست بودند. یعنی اگر کسی دوربین هشت میلیمتری داشت یا در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سینما یاد می گرفت یا در سینمای آزاد آن موقع کار می کرد، حالا دوربین اش را برداشته بود و از تظاهرات مردم و درگیری گروه های سیاسی در خیابان ها فیلم می گرفت یا وابسته ی یک گروه سیاسی شده بود و می خواست برای آن گروه فیلم تبلیغاتی بسازد. در چنان وضعیتی کسی دنبال سینما به مفهوم هنر سینما نبود. در این درگیری های فرهنگی و سیاسی است که کیارستمی دست به کار می شود و با همان دغدغه ها و مولفه های پیشین اش در سینمایی که زن در آن غایب است و با محدودیت های زیادی مواجه است، داستان هایی درباره کودکان کار می کند. او سعی می کند با محدودیت های سینمای ایران در آن دوره کار می کند. طبعا پناه بردن به سینما و داستان هایی درباره کودکان ریسک کمتری دارد و این موضوع بسیار مهمی در تاریخ سینمای ایران است.نمایی از فیلم مرگ یزدگر ساخته بهرام بیضاییدر آن دوران فیلم ها به سرعت به محاق می رفتند؛ «مرگ یزدگرد» توقیف می شود. چون وضعیت جامعه سریع تغییر کرده. حجاب اجباری می شود و خیلی از این فیلم ها به دلیل نداشتن حجاب بازیگرها توقیف می شوند نه به دلیل مسائل سیاسی. «خط قرمز» مسعود کیمیایی (بر مبنای فیلمنامه شب سمور بیضایی) اصلا یک فیلم انقلابی است اما به خاطر اینکه در آن یک بازیگر زن بی حجاب است قابل نمایش نیست. یا «حاجی واشنگتن» علی حاتمی به خاطر داشتن برخی صحنه ها و رقص انتظامی توقیف می شود. گرچه هنوز ممیزی و سانسور به شکل سازمان یافته اش به وجود نیامده اما چون عرف جامعه تغییر کرده، این توقیف ها صورت می گیرد. این دوره ی انتقالی تا اواسط دهه 60 که با تاسیس بنیاد سینمایی فارابی، وضعیت سینما و قوانین آن اندکی برای سینماگران مشخص تر می شود و خط قرمزها معلوم می شود و فیلم سازها می دانند در چه حدود و قالبی باید کار کنند و این باعث می شود که فیلم های دیگری ساخته شود و فیلم سازهای جوان تری هم می آیند. اما نباید فراموش کرد که موج نوی سینمای ایران به عنوان یک جریان سینمایی، در دهه پنجاه تمام می شود گرچه سینماگران موج نویی هستند و در فضاهای متفاوت به حیاتشان ادامه می دهند. وقتی می گوییم ورود دوباره موج نویی ها به نوعی سینمای هنری را نجات می دهد، حوزه هنری و آدم هایی مثل محسن مخملباف و مجید مجیدی کجای کار قرار می گیرند؟محسن مخملباف پدیده واقعا منحصربه فردی در تاریخ سینمای ایران است. آدمی است که ابتدا ضدسینماست ولی عاشق سینما می شود و اصلا سینما عامل دگرگونی او و چرخش های سریع فکری و ایدئولوژیک اش می شود؛ او از یک آدم فناتیک اسلامی و ضدمدرن، یک دفعه به آدمی سوپرمدرن تبدیل می شود که گذشته خودش را قبول ندارد و نقد می کند و بعد از آن، آنقدر پیش می رود که از فیلمسازی انقلابی و مدافع نظام به فیلم ساز تبعیدی و اپوزیسیون تبدیل می شود. مخملباف در این چرخه، خیلی سیاسی و رادیکال شروع می کند و می خواهد درک خودش را از سینما به عنوان سینمای سیاسی و اسلامی جا بیندازد و ایدئولوگ سینمای اسلامی در حوزه هنری است. او می خواهد سینمای دیگری را مقابل سینمای روشنفکریِ موج نوییِ قبل انقلابی که بعد از انقلاب هم کار می کند، راه بیندازد و جبهه جدیدی باز کند.این گرایش همچنان در سینمای ایران وجود دارد؛ به شکل های دیگری مثلا در آوینی ادامه پیدا می کند و الان هم می رسد به سینماگرانی مثل نادر طالب زاده و شورجه و حاتمی کیا و شمقدری که ادامه ی آن تفکرند که فکر می کنند سینما باید حریم هایی را حفظ کند و با ابتذال مبارزه شود و به نوعی با سینمای روشنفکری در تضادند. آن ها درک خیلی خاصی از سینما دارند و البته نظریات شان هم شبیه هم نیست؛ هرکدام یک چیزی می گویند اما در نهایت همان تفکر است و می خواهند تفکر جدید و سینمای آلترناتیوی را که با ارزش های اسلامی مدنظرشان هم خوان باشد، بیاورند. مخملباف اما از این فضا عبور می کند و یکدفعه وارد سینمای روشنفکری می شود و فیلم هایی با تم رئالیستی انتقادی می سازد. مثلا «دستفروش» را می سازد که از نظر ساختار سینمایی فوق العاده است و نه تنها بهترین فیلم او بلکه یکی از بهترین فیلم های سینمای بعد از انقلاب است. او فیلم ساز جدیدی می شود که هیچ پیشینه ای در قبل از انقلاب ندارد. مجید مجیدی هم همین طور. او بازیگر فیلم مخملباف (بایکوت) بود و بعد، خودش سینماگر می شود. او هم یک سینمای رئالیستی شاعرانه ای را دنبال می کند که اوجش «رنگ خدا» و «بچه های آسمان» است. البته «بچه های آسمان» او خیلی وامدار سینمای قبل از انقلاب است؛ ادامه همان سینمای کودکِ کانون پرورش فکری است که تقوایی و بیضایی و نادری می ساختند. سینمایی که شخصیت هایش کودکانِ سخت کوشِ فقیرِ وابسته به طبقات محروم جامعه هستند و تضادهای اجتماعی در این فیلم ها خیلی برجسته است.نمایی از فیلم گبه ساخته محسن مخملبافدر این بین ژانر دفاع مقدس مربوط به بعد از انقلاب رخ می نماید؟ژانر سینمای جنگ که در گفتمان رسمی اسمش را گذاشته اند دفاع مقدس، یک ژانر کاملا جدید در سینمای ایران است که قبل از انقلاب اصلا وجود نداشته است.قبل از انقلاب برای جنگ ظفار عمان و... هم فیلم هایی ساخته می شد.تا جایی که می دانم، فیلم داستانی در مورد دخالت ارتش ایران در جنگ ظفار و حمایت شاه از سلطان قابوس، پادشاه عمان، در سرکوبی مخالفان چپ گرای این کشور وجود ندارد اما فیلم های حادثه ای در دهه پنجاه ساخته شد که موضوع آن قدرت نمایی ارتش ایران در سرکوب شورش های محلی و یاغیانی بود که با حکومت شاه درگیر بودند. فیلم هایی مثل فاتحین صحرای محمد زرین دست و غلام ژاندارمِ امان منطقی در این زمینه اند. این فیلم ها اگرچه مستقیما در مورد جنگ ظفار نیستند اما در همین دوره ساخته شده اند و نمادی از ماهیت میلیتاریستی حکومت شاه و قدرت ارتش او در سرکوب مخالفان حکومت بود.یعنی اِلِمان های مشترک مثل قهرمان پروری و اسطوره سازی فیلم های جنگی در آنها نیست؟چرا. آنها هم به هرحال تحت تاثیر هالیوود و سینمای جنگی و حماسی و ماجراجویانه دنیا و به خصوص غرب هستند. فیلم های اولیه جنگی سینمای ایران هم از همین نوع است؛ یعنی همان الگوهای فیلمفارسی بر آنها غالب است. قهرمان، همان قهرمان فیلمفارسی است که حالا به جنگ رفته است. گرچه خیر و شر تعریفش عوض شده ولی همان دیدگاه قهرمان پرورانه نسبت به خیر و شر در فیلمفارسی وجود دارد. اما بعد از مدتی با آمدن سینماگران تازه نفس و جنگ دیده مثل ملاقلی پور و حاتمی کیا، فضای سینمای جنگ عوض می شود. سینمای جدیدی معرفی می شود که پیشتاز در ژانر جنگ است و دوربین در آن، زاویه دید سرباز یا بسیجی ای است که خودش شهادت طلب است و می خواهد برود جنگ و حمله کند و ترس ندارد و دنبال قهرمان شدن نیست بلکه جنگ برای او مقدس است و جنبه ایمانی دارد و به مثابه جهاد و شهادت است و دیگر به عنوان حماسه ملی و میهنی مطرح نیست.یعنی کار فیلمسازان شاخصی مثل حاتمی کیا و ملاقی پور که در همین ژانر کار می کنند با آن چیزی که اوایل جنگ ما از دفاع مقدس داشتیم خیلی متفاوت است؟قطعاً فیلم های این فیلمسازان متفاوت است با فیلم های امثال خاچیکیان و ایرج قادری که فیلم های جنگی می سا ...

ادامه مطلب  

مراقبت از پوست در سنین میانسالی  

درخواست حذف این مطلب
سفت کردن پوست دغدغه بسیاری از افراد است مخصوصا آنهایی که پا به میانسالی می گذارند. پیر که می شویم، پوست مان شروع به نشان دادن علائم پیری می کند. پوست، شروع به از دست دادن قابلیت ارتجاعی می کند که باعث افتادگی پوست می شود. افتادگی پوست یک فرآیند طبیعی و بازگشت ناپذیر است اما می توان آن را کاهش داد یا به تاخیر انداخت. معمولا، افراد عمل های جراحی زیبایی را که بسیار گران هستند و عوارض جانبی دارند را انتخاب می کنند. خوشبختانه، برای سفت کردن پوست، درمان های خانگی وجوددارد. این درمان ها آسان و ساده هستند و در کاهش چین وچروک و خطوط موثرند.قبل از اینکه دردرمان های خانگی متعدد جست وجوکنیم، اجازه دهید دلایل شل شدن و افتادگی پوست را بدانیم.چه چیزی باعث شل شدن و افتادگی پوست می شود؟افتادگی پوست یکی از علائم اصلی پیری است و اول در صورت ظاهر می شود. چین وچروک و شیارها نخستین علائمی هستند که هنگام پیرشدن می بینید. پوست تان آرام آرام، از قسمت گونه ها، بینی، چانه، گردن، بازوها و دیگر قسمت های بدن شل می شود. موارد زیر، دلایل اصلی این اتفاق هستند:سنتز کلاژن با بالارفتن سن کندتر شده و این مسئله باعث ازدست رفتن قابلیت ارتجاعی پوست و شل شدن آن می شود.بافت همبند موجود در پوست که از غضروف ها و استخوان های مختلف پشتیبانی می کند، با افزایش سن ضعیف می شود.چربی که زمانی به طور مساوی زیر پوست توزیع شده بود و پوست را نگه می داشت، شروع به از دست دادن حجم و تشکیل توده می کند. این توده ها به دلیل جاذبه، شروع به افتادگی می کنند.قرارگرفتن بیش ازحد در معرض آفتاب، به کلاژن و الاستین پوست آسیب زده و باعث بازشدن آنها و درنتیجه افتادگی پوست می شود. سیگارکشیدن و آلودگی هوا عوامل دیگری هستند که می توانند فرآیند ایجاد چین وچروک و افتادگی پوست را تسریع کنند.کاهش وزن سریع و بارداری نیز می توانند باعث افتادگی پوست شوند. پس، هم عوامل درونی و هم بیرونی در شل شدن و افتادگی پوست نقش دارند. اجازه دهید به درمان های خانگی که می توانید برای سفت کردن پوست تان استفاده کنید نگاهی بیندازیم.الف. روغن های سفت کننده پوست۱. روغن نارگیل برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن نارگیل بکرکاری که باید انجام دهید:۱. روغن را به صورت حرکت های دورانی روبه بالا بر نواحی آسیب دیده ماساژدهید.۲. بین پنج تا ۱۰ دقیقه ماساژدهید.۳. اجازه دهید روغن شب بر پوست تان بماند.چندبار باید این کار را انجام دهید؟این کار را هر شب قبل از خواب انجام دهید.این کار چرا مفید است؟روغن نارگیل به لایه های عمیق تر پوست نفوذکرده و سلول های پوست را جوانسازی می کند. روغن نارگیل پوست را هیدراته و تغذیه شده نگه می دارد. آنتی اکسیدان های روغن نارگیل، رادیکال های آزاد را که به پوست تان آسیب می زنند و فرآیند پیری را سریع می کنند، ازبین می برد.۲. روغن خردل برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:فنجان روغن خردلکاری که باید انجام دهید:۱. روغن را تا حد ولرم شدن حرارت دهید.۲. قبل از دوش گرفتن، نواحی آسیب دیده یا تمام بدن تان را با روغن خردل ماساژدهید.۳. آن را به صورت حرکات دورانی روبه بالا ماساژدهید.۴. مانند همیشه دوش بگیرید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟این کار را دو تا سه بار در هفته تکرارکنید.چرا این کار مفید استروغن خردل، پوست را سفت کرده و باعث درخشانی آن می شود. به دلیل ماساژ روغن خردل، گردش خون افزایش یافته و درنتیجه پوست جوان می شود. سطوح بالای ویتامین e در روغن خردل، از پیری و چون وچروک جلوگیری می کند.ملاحظهروغن خردل گاهی می تواند باعث التهاب پوست شود. قبل از استفاده روغن خردل برای ماساژ پوست، یک تست پچ (تست حساسیت ) انجام دهید.۳. روغن رزماری برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:نصف یک خیار۱ قاشق غذاخوری روغن رزماریکاری که باید انجام دهید:۱. خیار را پوست گرفته و رنده کنید تا مایع صافی به دست بیاید.۲. روغن رزماری را به آن اضافه کرده و خوب ترکیب کنید.۳. این ترکیب را بر صورت و دیگر نواحی آسیب دیده قراردهید.۴. آن را ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بر پوست گذاشته و سپس آب بکشید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟این درمان را هر سه یا چهار روز یک بار استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟این روغن معطر، گردش خون را افزایش می دهد و این، در عوض، پوست شل شده شما را حالت می دهد. آنتی اکسیدان های موجود در روغن رزماری، تولید فیبروبلاست ها را افزایش داده و قابلیت ارتجاعی پوست را بهبودمی بخشد. این روغن سرشار از کارنوزول و اسکوالین است که فرآیند پیری پوست را کندمی کنند.۴. روغن بادام برای سفت کردن پوستمواد موردنیازروغن بادامکاری که باید انجام دهیدروغن بادام را قبل از حمام به مدت ۲۰ دقیقه بر پوست تان ماساژدهید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟این کار را حداقل یک روز درمیان انجام دهیدچرا این کار مفید است؟روغن بادام سرشار از ویتامین e است و رطوبت پوست را تامین می کند. این روغن به شکل واضحی افتادگی پوست را کاهش داده و پوست را به طور طبیعی سفت می کند.۵. روغن آووکادو برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن آووکادوکاری که باید انجام دهید:۱. پوست شل و افتاده را با حرکات دورانی روبه بالا به مدت ۱۵ دقیقه با روغن آووکادو ماساژدهید.۲. آن را برای یک ساعت یا بیشتر گذاشته و سپس بشویید.چندبار باید این کار را انجام بدهید؟این کار را روزی یک بار انجام دهید.چرا این کار مفید است؟روغن آووکادو به طور طبیعی بسیار مرطوب کننده است و به عمق پوست نفوذمی کند. همچنین این روغن، سنتز کلاژن را تقویت کرده و این کار سفتی پوست تان را بیشترمی کند. روغن آووکادو دارای ویتامین های a، b و e است که به سفتی پوست کمک می کنند.۶. روغن ویتامینe برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:کپسول های ویتامینeکاری که باید انجام دهید:۱. چند کپسول ویتامین e را سوراخ کرده. روغن داخل آنها را بیرون بیاورید.۲. این روغن را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بر پوست تان ماساژدهید.۳. اجازه دهید روغن شب بر پوست تان بماند.چندبار باید این کار ا انجام بدهید؟روغن ویتامینe را هر شب قبل از خواب استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟ویتامین e برای سلامت، درخشانی و سفت ماندن پوست ضروری است. آنتی اکسیدان های موجود در روغن ویتامینe از آسیب دیدن پوست توسط رادیکال های آزاد جلوگیری کرده و سلامت و ظاهر پوست را بهبودمی بخشد.۷. روغن ماهی برای سفت کردن پوستموارد موردنیاز:کپسول های روغن ماهیکاری که باید انجام دهید:۱. کپسول ها را سوراخ کرده و روغن درون آنها را بر پوست تان بگذارید.۲. چند دقیقه ماساژدهید.۳. می توانید روغن را یک شب بر پوست گذاشته یا آن را بعد از یک ساعت بشویید.همچنین می توانید کپسول روغن ماهی را هرروز بخورید.چندبار باید این کار را انجام داد؟این کار را هرروز قبل از خواب تکرارکنید.چرا این کار مفید است؟روغن ماهی دارای مقدار فراوان اسیدهای چرب امگا است که پوست را آبرسانی و تغذیه می کند. گردش خون در پوست افزایش یافته و این کار، بر ظرفیت تجدید سلول تاثیرمی گذارد. پوست تان خیلی زود محکم و درخشان می شود.ملاحظهدرصورت حساسیت به ماهی و محصولات ماهی از این درمان استفاده نکنید.۸. روغن زیتون برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن زیتون بکرکاری که باید انجام دهید:۱. بعد از دوش گرفتن، بدن تان را آهسته خشک کنید.۲. روعن زیتون را چند دقیقه به تمام بدن تان ماساژدهید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟هرروز از روغن زیتون به جای لوسیون بدن استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟روغن زیتون یک درمان مفید برای مرطوب و درخشان کردن پوست است. روغن زیتون سرشار از آنتی اکسیدان و ویتامینe است که پوست تان را سفت کرده و از آسیب ناشی از اشعه ماوراء بنفش جلوگیری می کند.۹. روغن گل پامچال برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن گل پامچالکاری که باید انجام دهید:۱. چند قطره روغن گل پامچال را بر انگشتان تان گذاشته و صورت و گردن تان را با حرکات روبه بالا ماساژدهید.۲. ماساژ را ۵ تا ۷ دقیقه ادامه دهید.۳. بگذارید روغن یک شب بر پوست تان بماندچندبار باید این کار را انجام دهید؟این کار را هرشب قبل از خواب انجام دهید.چرا این کار مفید است؟روغن گل پامچال دارای اسید گاما لینولنیک (ga) است که به سنتز کلاژن کمک کرده و به شکل قابل توجهی، خطوط، چین وچروک و افتادگی پوست را کاهش می دهد.۱۰. روغن آرگان برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن آرگانکاری که باید انجام دهید:۱. می توانید چندقطره روغن آرگان را به لوسیون بدن خود اضافه کرده یا آن را به تنهایی روی تن خود ماساژدهید.۲. اجازه دهید روغن یک روز روی پوست تان بماند.چندبار باید این کار را انجام دهید؟از روغن آرگان در برنامه روزانه مرطوب سازی پوست تان استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟تغذیه تامین شده توسط روغن آرگان برای پوست، به پوست قابلیت ارتجاعی داده و آن را سفت تر می کند. تاثیرات ضدپیری روغن آرگان، توسط دانشمندان و افراد عادی امتحان شده اند. پس از استفاده منظم از روغن آرگان، قابلیت ارتجاعی قابل توجهی در پوست مشاهده شده است.ب. ماسک ها یا بسته های صورت سفت کننده پوست۱۱. ماسک سفت کننده پوست سفیده تخم مرغمواد موردنیاز:۱ سفیده تخم مرغ۲ قاشق غذاخوری عسلکاری که باید انجام دهید:۱. سفیده تخم مرغ را با عسل مخلوط کنید.۲. این ماسک را به صورت تان زده و بگذارید ۱۵ دقیقه بماند.۳. سپس با آب بشویید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟توصیه شده برای داشتن پوستی سفت تر، این ماسک را سه بار در ماه استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟سفیده تخم مرغ سرشار از پروتئین آلبومین است و می تواند قابلیت ارتجاعی پوست را تا حد زیادی بالاببرد. همچنین سفیده تخم مرغ به بازسازی سلول های پوست و ایجاد درخشش طبیعی کمک می کند. عسل، در رطوبت پوست تان مانده و پوست را با آنتی اکسیدان ها جوانسازی می کند. این یکی از درمان های مطمئن برای سفت کردن پوست است.۱۲. ماسک موز برای سفت کردن پوستمواد مورد نیاز:یک موز رسیدهچند قطره آبلیمو (اختیاری)کاری که باید انجام دهید:۱. ...

ادامه مطلب  

چه کنیم در میانسالی پوست صورت شل نشود؟  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش ایران خبر، سفت کردن پوست دغدغه بسیاری از افراد است مخصوصا آنهایی که پا به میانسالی می گذارند. پیر که می شویم، پوست مان شروع به نشان دادن علائم پیری می کند. پوست، شروع به از دست دادن قابلیت ارتجاعی می کند که باعث افتادگی پوست می شود. افتادگی پوست یک فرآیند طبیعی و بازگشت ناپذیر است اما می توان آن را کاهش داد یا به تاخیر انداخت. معمولا، افراد عمل های جراحی زیبایی را که بسیار گران هستند و عوارض جانبی دارند را انتخاب می کنند. خوشبختانه، برای سفت کردن پوست، درمان های خانگی وجوددارد. این درمان ها آسان و ساده هستند و در کاهش چین وچروک و خطوط موثرند. قبل از اینکه دردرمان های خانگی متعدد جست وجوکنیم، اجازه دهید دلایل شل شدن و افتادگی پوست را بدانیم. چه چیزی باعث شل شدن و افتادگی پوست می شود؟ افتادگی پوست یکی از علائم اصلی پیری است و اول در صورت ظاهر می شود. چین وچروک و شیارها نخستین علائمی هستند که هنگام پیرشدن می بینید. پوست تان آرام آرام، از قسمت گونه ها، بینی، چانه، گردن، بازوها و دیگر قسمت های بدن شل می شود. موارد زیر، دلایل اصلی این اتفاق هستند: سنتز کلاژن با بالارفتن سن کندتر شده و این مسئله باعث ازدست رفتن قابلیت ارتجاعی پوست و شل شدن آن می شود. بافت همبند موجود در پوست که از غضروف ها و استخوان های مختلف پشتیبانی می کند، با افزایش سن ضعیف می شود. چربی که زمانی به طور مساوی زیر پوست توزیع شده بود و پوست را نگه می داشت، شروع به از دست دادن حجم و تشکیل توده می کند. این توده ها به دلیل جاذبه، شروع به افتادگی می کنند. قرارگرفتن بیش ازحد در معرض آفتاب، به کلاژن و الاستین پوست آسیب زده و باعث بازشدن آنها و درنتیجه افتادگی پوست می شود. سیگارکشیدن و آلودگی هوا عوامل دیگری هستند که می توانند فرآیند ایجاد چین وچروک و افتادگی پوست را تسریع کنند. کاهش وزن سریع و بارداری نیز می توانند باعث افتادگی پوست شوند. پس، هم عوامل درونی و هم بیرونی در شل شدن و افتادگی پوست نقش دارند. اجازه دهید به درمان های خانگی که می توانید برای سفت کردن پوست تان استفاده کنید نگاهی بیندازیم. الف. روغن های سفت کننده پوست۱. روغن نارگیل برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن نارگیل بکرکاری که باید انجام دهید:۱. روغن را به صورت حرکت های دورانی روبه بالا بر نواحی آسیب دیده ماساژدهید.۲. بین پنج تا ۱۰ دقیقه ماساژدهید.۳. اجازه دهید روغن شب بر پوست تان بماند.چندبار باید این کار را انجام دهید؟این کار را هر شب قبل از خواب انجام دهید.این کار چرا مفید است؟روغن نارگیل به لایه های عمیق تر پوست نفوذکرده و سلول های پوست را جوانسازی می کند. روغن نارگیل پوست را هیدراته و تغذیه شده نگه می دارد. آنتی اکسیدان های روغن نارگیل، رادیکال های آزاد را که به پوست تان آسیب می زنند و فرآیند پیری را سریع می کنند، ازبین می برد.۲. روغن خردل برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:فنجان روغن خردلکاری که باید انجام دهید:۱. روغن را تا حد ولرم شدن حرارت دهید.۲. قبل از دوش گرفتن، نواحی آسیب دیده یا تمام بدن تان را با روغن خردل ماساژدهید.۳. آن را به صورت حرکات دورانی روبه بالا ماساژدهید.۴. مانند همیشه دوش بگیرید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟این کار را دو تا سه بار در هفته تکرارکنید.چرا این کار مفید استروغن خردل، پوست را سفت کرده و باعث درخشانی آن می شود. به دلیل ماساژ روغن خردل، گردش خون افزایش یافته و درنتیجه پوست جوان می شود. سطوح بالای ویتامین e در روغن خردل، از پیری و چون وچروک جلوگیری می کند.ملاحظهروغن خردل گاهی می تواند باعث التهاب پوست شود. قبل از استفاده روغن خردل برای ماساژ پوست، یک تست پچ (تست حساسیت ) انجام دهید.۳. روغن رزماری برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:نصف یک خیار۱ قاشق غذاخوری روغن رزماریکاری که باید انجام دهید:۱. خیار را پوست گرفته و رنده کنید تا مایع صافی به دست بیاید.۲. روغن رزماری را به آن اضافه کرده و خوب ترکیب کنید.۳. این ترکیب را بر صورت و دیگر نواحی آسیب دیده قراردهید.۴. آن را ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بر پوست گذاشته و سپس آب بکشید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟این درمان را هر سه یا چهار روز یک بار استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟این روغن معطر، گردش خون را افزایش می دهد و این، در عوض، پوست شل شده شما را حالت می دهد. آنتی اکسیدان های موجود در روغن رزماری، تولید فیبروبلاست ها را افزایش داده و قابلیت ارتجاعی پوست را بهبودمی بخشد. این روغن سرشار از کارنوزول و اسکوالین است که فرآیند پیری پوست را کندمی کنند.۴. روغن بادام برای سفت کردن پوستمواد موردنیازروغن بادامکاری که باید انجام دهیدروغن بادام را قبل از حمام به مدت ۲۰ دقیقه بر پوست تان ماساژدهید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟این کار را حداقل یک روز درمیان انجام دهیدچرا این کار مفید است؟روغن بادام سرشار از ویتامین e است و رطوبت پوست را تامین می کند. این روغن به شکل واضحی افتادگی پوست را کاهش داده و پوست را به طور طبیعی سفت می کند.۵. روغن آووکادو برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن آووکادوکاری که باید انجام دهید:۱. پوست شل و افتاده را با حرکات دورانی روبه بالا به مدت ۱۵ دقیقه با روغن آووکادو ماساژدهید.۲. آن را برای یک ساعت یا بیشتر گذاشته و سپس بشویید.چندبار باید این کار را انجام بدهید؟این کار را روزی یک بار انجام دهید.چرا این کار مفید است؟روغن آووکادو به طور طبیعی بسیار مرطوب کننده است و به عمق پوست نفوذمی کند. همچنین این روغن، سنتز کلاژن را تقویت کرده و این کار سفتی پوست تان را بیشترمی کند. روغن آووکادو دارای ویتامین های a، b و e است که به سفتی پوست کمک می کنند.۶. روغن ویتامینe برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:کپسول های ویتامینeکاری که باید انجام دهید:۱. چند کپسول ویتامین e را سوراخ کرده. روغن داخل آنها را بیرون بیاورید.۲. این روغن را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بر پوست تان ماساژدهید.۳. اجازه دهید روغن شب بر پوست تان بماند.چندبار باید این کار ا انجام بدهید؟روغن ویتامینe را هر شب قبل از خواب استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟ویتامین e برای سلامت، درخشانی و سفت ماندن پوست ضروری است. آنتی اکسیدان های موجود در روغن ویتامینe از آسیب دیدن پوست توسط رادیکال های آزاد جلوگیری کرده و سلامت و ظاهر پوست را بهبودمی بخشد.۷. روغن ماهی برای سفت کردن پوستموارد موردنیاز:کپسول های روغن ماهیکاری که باید انجام دهید:۱. کپسول ها را سوراخ کرده و روغن درون آنها را بر پوست تان بگذارید.۲. چند دقیقه ماساژدهید.۳. می توانید روغن را یک شب بر پوست گذاشته یا آن را بعد از یک ساعت بشویید.همچنین می توانید کپسول روغن ماهی را هرروز بخورید.چندبار باید این کار را انجام داد؟این کار را هرروز قبل از خواب تکرارکنید.چرا این کار مفید است؟روغن ماهی دارای مقدار فراوان اسیدهای چرب امگا است که پوست را آبرسانی و تغذیه می کند. گردش خون در پوست افزایش یافته و این کار، بر ظرفیت تجدید سلول تاثیرمی گذارد. پوست تان خیلی زود محکم و درخشان می شود.ملاحظهدرصورت حساسیت به ماهی و محصولات ماهی از این درمان استفاده نکنید.۸. روغن زیتون برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن زیتون بکرکاری که باید انجام دهید:۱. بعد از دوش گرفتن، بدن تان را آهسته خشک کنید.۲. روعن زیتون را چند دقیقه به تمام بدن تان ماساژدهید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟هرروز از روغن زیتون به جای لوسیون بدن استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟روغن زیتون یک درمان مفید برای مرطوب و درخشان کردن پوست است. روغن زیتون سرشار از آنتی اکسیدان و ویتامینe است که پوست تان را سفت کرده و از آسیب ناشی از اشعه ماوراء بنفش جلوگیری می کند.۹. روغن گل پامچال برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن گل پامچالکاری که باید انجام دهید:۱. چند قطره روغن گل پامچال را بر انگشتان تان گذاشته و صورت و گردن تان را با حرکات روبه بالا ماساژدهید.۲. ماساژ را ۵ تا ۷ دقیقه ادامه دهید.۳. بگذارید روغن یک شب بر پوست تان بماندچندبار باید این کار را انجام دهید؟این کار را هرشب قبل از خواب انجام دهید.چرا این کار مفید است؟روغن گل پامچال دارای اسید گاما لینولنیک (ga) است که به سنتز کلاژن کمک کرده و به شکل قابل توجهی، خطوط، چین وچروک و افتادگی پوست را کاهش می دهد.۱۰. روغن آرگان برای سفت کردن پوستمواد موردنیاز:روغن آرگانکاری که باید انجام دهید:۱. می توانید چندقطره روغن آرگان را به لوسیون بدن خود اضافه کرده یا آن را به تنهایی روی تن خود ماساژدهید.۲. اجازه دهید روغن یک روز روی پوست تان بماند.چندبار باید این کار را انجام دهید؟از روغن آرگان در برنامه روزانه مرطوب سازی پوست تان استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟تغذیه تامین شده توسط روغن آرگان برای پوست، به پوست قابلیت ارتجاعی داده و آن را سفت تر می کند. تاثیرات ضدپیری روغن آرگان، توسط دانشمندان و افراد عادی امتحان شده اند. پس از استفاده منظم از روغن آرگان، قابلیت ارتجاعی قابل توجهی در پوست مشاهده شده است.ب. ماسک ها یا بسته های صورت سفت کننده پوست۱۱. ماسک سفت کننده پوست سفیده تخم مرغمواد موردنیاز:۱ سفیده تخم مرغ۲ قاشق غذاخوری عسلکاری که باید انجام دهید:۱. سفیده تخم مرغ را با عسل مخلوط کنید.۲. این ماسک را به صورت تان زده و بگذارید ۱۵ دقیقه بماند.۳. سپس با آب بشویید.چندبار باید این کار را انجام دهید؟توصیه شده برای داشتن پوستی سفت تر، این ماسک را سه بار در ماه استفاده کنید.چرا این کار مفید است؟سفیده تخم مرغ سرشار از پروتئین آلبومین است و می تواند قابلیت ارتجاعی پوست را تا حد زیادی بالاببرد. همچنین سفیده تخم مر ...

ادامه مطلب  

سینمای کودک و نوجوان از ریتم افتاده است/ شورایی که شعار می دهد  

درخواست حذف این مطلب
خبرگزاری مهر-گروه هنر-نیوشا روزبان: شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان ۱۹ اسفند ماه سال ۹۳ با حضور مهدی ارگانی، مسعود کرامتی، حمید جبلی، جواد حاتمی، مهدی یزدانی، محسن چینی فروشان، علیرضا تابش، فرشته طائرپور و مرضیه برومند با حکم حجت الله ایوبی رییس وقت سازمان سینمایی با هدف تقویت و احیای سینمای کودک و نوجوان ایران شکل گرفت.امروز بعد از گذشت ۲ سال و چند ماه از فعالیت این شورا و در آستانه برگزاری سی امین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان، با تعدادی از کارگردانان و تهیه کنندگان سینمای کودک و نوجوان به گفتگو نشستیم تا درباره عملکرد شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان بحث و تبادل نظر کنیم. مهمترین نکته ای که در این گزارش از سوی سینماگران به آن اشاره می شود این است که این شورای فعالیت چشمگیری نداشته و اکثر برنامه های آن در حد شعار باقی مانده است.همچنین در بخشی از این گزارش می خوانید آنچه که به عنوان خروجی شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان در سی امین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان به نمایش گذاشته می شود، بنا به اظهار نظر تعدادی از سینماگرانی که به عنوان هیات انتخاب و یا داور در این جشنواره حضور دارند، آثاری است که از کیفیت چندان مناسبی برخوردار نبوده است.در این گزارش با سیروس حسن پور، کامبوزیا پرتوی، جلال فاطمی و غلامرضا آزادی گفتگو کرده ایم. با ما در این گزارش همراه باشید:فرمول شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان اشتباه استسیروس حسن پور کارگردان سینمای کودک و نوجوان با اشاره به اینکه در مجموع نسبت به عملکرد شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان راضی نیست، گفت: با توجه به اینکه امسال در سی امین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان عضو هیات انتخاب بودم می توانم بگویم که حاصل کار این شورا و بنیاد سینمایی فارابی برای من به عنوان یک کارگردان سینمای کودک و عضوی از هیات انتخاب جشنواره قابل قبول نبود. فیلم هایی که حاصل فعالیت و برنامه ریزی این شورا بوده است و در جشنواره فیلم های کودکان و نوجوانان شرکت کرده است، از نظر کیفی در سطح مناسبی قرار ندارد و پایین تر از حد استاندارد است.وی ادامه داد: امیدوارم نکاتی که بیان می کنم این تصور را ایجاد نکند که موضوع گیری شخصی نسبت به این شورا دارم بلکه براساس شرایطی که در سینمای کودک و نوجوان بوجود آمده است نکات مختلف را می گویم. البته دوستان سینماگر می توانند در جشنواره فیلم های کودکان و نوجوانان حاصل این خروجی را ببینند و قضاوت کنند که با شرایط فیلمسازی فعلی و بودجه هایی که برای تولید فیلم در این زمینه در نظر گرفته اند چه آثاری تولید شده است.امیدوارم نکاتی که بیان می کنم این تصور را ایجاد نکند که موضوع گیری شخصی نسبت به این شورا دارم بلکه براساس شرایطی که در سینمای کودک و نوجوان بوجود آمده است نکات مختلف را می گویماین سینماگر عنوان کرد: من نیز از جمله کسانی بودم که پروژه ای در بنیاد سینمایی فارابی ارائه کردم که از سوی این شورا تصویب شد اما متاسفانه شرایط و تسهیلاتی که برای این پروژه در نظر گرفته بودند شرایط مناسب برای تولید یک فیلم خوب نبود و همین مساله سبب شد تا به سمت تولید فیلم مورد نظر نروم چراکه احساس کردم با این بودجه فیلم ساخته نخواهد شد. اگر در چنین شرایطی تصمیم می گرفتم «درناهای کاغذی» را جلوی دوربین ببرم، این اثر تبدیل به یک کار ضعیف می شد.کارگردان فیلم «چوپان دروغگو» تاکید کرد: معتقدم نگاه غلطی نسبت به تولیدات سینمای کودک و نوجوان وجود دارد که همین مساله سبب شده است تا آثار سینمایی تبدیل به تله فیلم هایی شوند که حتی می توان آنها را ضعیف تر از تله فیلم های تولید شده در نهادهای دیگر دانست. به جرات می توانم بگویم از بین آثاری که برای جشنواره تولید شده است یک کار با کیفیت ندیدم.وی بیان کرد: البته ظاهرا شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان چند ماهی است که دیگر فعالیت نمی کند زیرا اواخر سال گذشته ۲ طرح سینمایی برای ارزیابی به شورا ارائه کردم که به دلیل برگزار نشدن جلسات شورا، هیچ جوابی به من داده نشده است.حسن پور گفت: می توانم بگویم که تقریبا با هیچ فیلمسازی در زمینه سینمای کودک و نوجوان تماس گرفته نشد تا برای راهبردی کردن این شورا همفکری کنند. بودجه قابل توجهی از سوی بنیاد سینمایی فارابی برای تولید فیلم های کودک و نوجوان اختصاص داده شده است که نام هیچ کدام از این فیلم ها را نمی توان فیلم گذاشت که البته سند حرفم نیز وجود دارد و فیلم های این دوره از جشنواره گواه آن است.وی تاکید کرد: چه اتفاقی می افتد که این شورا که طی این سه سال درباره آن شعارهای بسیاری داده شد، نتوانسته ۲ کار خوب به جای هشت کار ضعیف تولید کند. در حال حاضر بودجه ها از بین رفته است و آثاری تولید شده است که استاندارد نیستند.کارگردان فیلم «تصمیم کبری» توضیح داد: فرمول کار در سینمای کودک و نوجوان از ابتدا غلط بوده است و من به عنوان یک کارگردان در این حوزه توقع داشتم شورای راهبری به لحاظ کیفی به سینمای کودک و نوجوان کمک کند اما متاسفانه در این زمینه هیچ اتفاقی رخ نداد و تنها در این حوزه شعار شنیده شد. متاسفانه با فرمول موجود نمی توان سینمای کودک و نوجوان را راه انداخت و معتقدم این فرمول پوسیده است.وی با اشاره به اینکه کمک هزینه تولید فیلم در سینمای کودک درست برنامه ریزی نشده است، بیان کرد: بنیاد سینمایی فارابی برای یک پروژه سینمایی ۳۰۰ میلیون تومان وام در نظر می گیرد ولی با این بودجه باز هم تهیه کننده سینمای کودک با مشکلات بسیاری مواجه است زیرا از سوی بخش خصوصی هیچ سرمایه گذاری برای سینمای کودک و نوجوان صورت نمی گیرد تا در کنار وام ۳۰۰ میلیون تومانی بودجه ای دیگر برای تولید داشته باشد. شاید بنیاد سینمایی فارابی بگوید که هدف آنها ارائه وام و در کنار آن مشارکت بخش خصوصی برای تولید فیلم بوده اما عملا این اتفاق رخ نداده است زیرا تهیه کننده و کارگردان مورد نظر با همان بودجه ای که بنیاد سینمایی فارابی مقرر کرده است فیلم خود را تولید می کند. در چنین شرایطی فیلم بی شک ضعیف می شود، زمانی هم که به فیلمساز گفته می شود چرا این کار را کرده اید، می گوید بعد از سال ها می خواستم یک فیلم در حوزه سینمای کودک و نوجوان تولید کنم و در چنین شرایطی تصمیم گرفتم فیلم را با ارزان ترین هزینه ممکن بسازم.حسن پور گفت: تمام موارد و فرمول تولید فیلم در سینمای کودک و نوجوان باید آسیب شناسی شود و حمایت و پشتیبانی لازم در زمینه سینمای کودک و نوجوان صورت گیرد، همچنین باید کنترل و نظارت لازم در زمینه چگونگی تخصیص بودجه و تولید صورت گیرد. باید فیلمنامه هایی که در شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان تصویب و حمایت شده است مورد ارزیابی قرار بگیرد تا مشخص شود چه فیلمنامه های ضعیفی برای تولید تصویب شده است.کارگردان فیلم «قطار کودکی» بیان کرد: با دیدن فیلم هایی که در جشنواره به نمایش گذاشته می شود، به راحتی می توان خروجی این شورا را ارزیابی کرد. حتی من اعلام آمادگی می کنم تا میزگردی در جشنواره فیلم های کودکان و نوجوانان برگزار شود تا خروجی هایی این چند سال را ارزیابی کنیم. در این میزگرد شورای مربوطه و بنیاد سینمایی فارابی می توانند از عملکرد خود دفاع کنند.وی در پایان تاکید کرد: در این میان چند فیلم نیز برای حضور در جشنواره فیلم فجر تولید شده است که ربطی به بنیاد فارابی و یا شورا ندارد، مانند تولیدات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان که بعد از چند سال در این حوزه ورود پیدا کرده اند که فکر نمی کنم آنها را هم خاص دانست. متاسفانه روابطی در زمینه تولید سینمای کودک و نوجوان وجود دارد که همین مساله سبب شده است تا این سینما پیشرفت چشمگیری نداشته باشد.سینمای کودک و نوجوان هنوز دغدغه نشده استمازیار پرتوی کارگردان سینمای ایران که آثار ماندگاری در سینمای کودک و نوجوان تولید کرده است نیز به خبرنگار مهر گفت: صادقانه باید بگویم که تا امروز فعالیت های شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان را دنبال نکرده ام، اما آنچه که می بینم این است که نیازی به این سینما احساس نشده است که بخواهند برای آن برنامه مدون و درستی در نظر بگیرند. این نیاز باید از سوی مسئولان احساس شود تا سینمای کودک و نوجوان بتواند شکل گیرد.سینمای کودک و نوجوان تنها زمانی دغدغه مسئولان می شود که قرار است جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان برگزار شود، در چنین شرایطی است که تازه به یاد می آورند فیلمی برای حضور در این جشنواره وجود نداردوی ادامه داد: سینمای ایران هرجا نیازی احساس کرد به سرعت وارد عمل شد که نمونه بارز آن لزوم وجود گروه سینمایی «هنر و تجربه» است که به سرعت این گروه راه اندازی شد و برخی از سینماها را مختص سینمای «هنر و تجربه» کردند. اما متاسفانه در حال حاضر برای سینمای کودک و نوجوان نیازی احساس نمی کنند تا بخواهند یک گروه سینمایی برای آن ایجاد کنند و سینمای مخصوص آن در نظر بگیرند. البته یکی از دلایل اصلی این مساله، بحث تولید است. وقتی فیلم هایی در حوزه «هنر و تجربه» تولید شد نیاز به ایجاد یک گروه سینمایی خاص هم به وجود آمد تا بتوان پاسخگوی مخاطبان چنین سینمایی بود و در کنار آن صاحب فیلم نیز احساس امنیت کند و حاضر باشد اثرش در آن گروه سینمایی اکران کند.کارگردان فیلم «گلنار» بیان کرد: با توجه به اینکه سینمای کودک و نوجوان تولید چندانی ندارد و حمایت چندانی از آن صورت نمی گیرد، نیازی برای ایجاد یک گروه سینمایی مختص آن احساس نمی شود. در دولت قبل ناگهان اعلام شد که باید برای سینمای کودک و نوجوان کاری کرد، همین مساله سبب شد ...

ادامه مطلب  

ایستاده در غبار همچنان شانس معرفی به اسکار را دارد/ رقابت مجیدی و فرهادی به سال آینده موکول شد؟!  

درخواست حذف این مطلب
سرویس فرهنگ و هنر مشرق - زمان چندانی به معرفی نماینده ایران به اسکار باقی نمانده است و به دلیل فرصت اندک باقیمانده مدیران سینمایی به شکل عجیبی سرگردان شده اند که کدام فیلم را به آکادمی اسکار معرفی کنند. حضور فیلم های ایرانی در اسکار با توجه به رویکرد سیاسی آکادمی علوم و هنرهای سینمایی در درجه اهمیت چندانی قرار ندارد، اما بهترین پاسخ برای رویکردهای تنگ نظرانه این آکادمی، معرفی فیلم هایی است که با سیاست های این آکادمی تطبیق ندارد. سال گذشته با وجود اعتراض متعدد رسانه های داخلی و با وجود خواست بسیاری از اصحاب رسانه برای معرفی فیلم ایستاده در غبار به آکادمی اسکار، اما اتفاقی خلاف انتظار افتاد و فیلم فروشنده به آکادمی معرفی شد.با وجود اینکه فیلم «ایستاده در غبار» امسال هم شانس معرفی به اسکار را دارد اما همچنان مسئولان سینمایی از معرفی فیلم به آکادمی اسکار پرهیز می کنند و از میان فیلم های منتخب و دارای شانس ، اصرار به معرفی فیلم «ماجرای نیمروز» (محمد حسین مهدویان) را دارند که به هیچ عنوان مسئله فیلم جهانی نیست و روایتی درباره تاریخی بومی ایران است که مخاطب خارجی نمی تواند با آن ارتباط برقرار کنند. سایر فیلم هایی اکران شده از سال گذشته تا کنون فیلم هایی هستند که با قالبی بومی ساخته شده اند و جهل هیات انتخاب فرمایشی و کارشکنی مدیران سبب شده که بازهم به رغم پتانسیل مسئله بین المللی «فیلم ایستاده در غبار» شانس معرفی به آکادمی اسکار وجود نداشته باشد.هیات معرفی فیلم به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اگر اصغر فرهادی فیلمی برای معرفی به اسکار نداشته باشد، با تعمدی خاص سعی می کنند فیلمی را به آکادمی معرفی کنند که هیچ بخت و شانسی برای انتخاب شدن ندارد. ایستاده در غبار مسئله اش کاملا تاریخی است و محتوایش را با فرمی تازه و زبانی بین المللی ارائه می دهد و این فیلم حتی اگر انتخاب هم نشود می تواند پیام مظلومیت چند گروگان ایرانی که سال ها اسیر اسرائیلی ها هستند را میان جامعه روشنفکران سینمایی آمریکایی مطرح کند.در این مقطع مهمترین کاری که وزیر محترم ارشاد می تواند انجام دهد این است که بنای پوسیده بخش بین الملل فارابی که سال ها توسط یکنفر اداره می شود را در یک جابجایی مدیریتی تغییر دهد.تغییر، شرط بزرگ تحول در عرصه فرهنگ است؛ همچنان که عباس صالحی وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی ماحصل یک تصمیم مهم برای تغییر و ارتقا وضعیت فرهنگی است.این مسئله بسیار تعجب آور است که هر سال یکنفر هیات خاص و منتخب خودش را برای معرفی فیلم به اسکار بر می گزیند و طی این روش ابداعی کاملا دیکتاتور مآبانه، استعدادها و فیلم های خوب سینمای ایران به صورت غیر منطقی در میان منتخبان قرار نمی گیرند و نکته جالب این است که هر سالی که اصغر فرهادی فیلمی نساخته باشد، بدترین گزینه های ممکن به آکادمی اسکار معرفی می شود.چه کسی کدام فیلم را برای اسکار تعیین می کند؟!یکی از شروط معرفی فیلم به اسکار، اکران در کشور مبدا و معرفی کننده است. شرایط اکران قبل از موعد معرفی طوری چیده شده که فیلم ارزشمند صاحب شانسی به اسکار معرفی نشود و همچنان سینمای ایران مجالی برای جولان اصغر فرهادی باشد. اخیرا محمد اطبایی لیست فیلم های دلخواهش را در روزنامه شرق منتشر کرده و نوشت" «نفس»، ساخته نرگس آبیار، «وارونگی»، ساخته بهنام بهزادی، «ماجرای نیمروز»، ساخته محمدحسین مهدویان و «یک روز بخصوص» و «والدراما» ساخته عباس امینی، «برادرم خسرو»، ساخته احسان بیگلری، «مادر قلب اتمی»، ساخته علی احمدزاده، «زیر سقف دودی»، ساخته پوران درخشنده و «رگ خواب»، ساخته حمید نعمت اله از جمله فیلم های صاحب شانس در سینمای ایران هستند." محمد اطبایی هر چند سمت مهم دولتی در سینمای ایران ندارد اما چهره هایی نظیر او سال هاست اراده حاکمیت و مدیران سینمایی را در حتی معرفی فیلم به آکادمی اسکار تحت الشعاع قرار داده اند. به هر حال به نظر می رسد که سینمای ایران در سال جاری همچنان اصرار به انتخاب فیلم هایی دارد که هیچ شانسی برای انتخاب در میان پنج گزیده اصلی را ندارد تا همچنان مجال معرفی به اسکار مختص اصغر فرهادی و آثارش باشد. در این شرایط هرج و مرج عجیبی در بخش معرفی فیلم به اسکار رخ داده است. عرصه انتخاب فیلم چنان تنگ نظرانه است که برادران محمودی در سال ۱۳۹۲ ، زمانیکه فیلم گذشته از ایران به آکادمی معرفی شد، فیلم چند متر مکعب عشق را از کشور افغانستان به آکادمی اسکار معرفی می کنند. گویی زبان و کشور مبدا دیگر اهمیتی در پشتیانی و ارسال فیلم اهمیت ندارد. شاید معرفی فیلم گذشته در سال ۱۳۹۲ به عنوان نماینده ایران نوعی تابوشکنی در نحوه ساخت و ارسال فیلم به آکادمی اسکار بود. سال گذشته برادران محمودی فیلم «رفتن» را دوباره از کشور افغانستان به آکادمی اسکار معرفی کردند. در شرایطی که می دانستند با وجود فیلم فروشنده و میزان حمایت بخش بین الملل فارابی، همچنان شانس معرفی شدن فیلم «رفتن» از طریق سینمای ایران وجود ندارد. تولید فیلم در کشورهای دیگر توسط فیلمسازان ایران تبدیل به یک رویه عجیب و غریب شده و شاید سال آینده فیلمسازان ایرانی وارد گودهای بین الملی متنوع برای رقابت در آکادمی اسکار شوند.فیلم فرانسوی گذشته چگونه بازی معرفی به اسکار را به هم ریختنکته مهم این است که اصغر فرهادی با وجود دریافت مجسمه طلایی در سال ۲۰۱۲ نخستین سینماگر ایرانی است که موفق به دریافت جایزه شد و از سوی کمپانی سونی و شرکت فرانسوی ممنتو در اکران های جهانی این فیلم بشدت حمایت شد. اما قبل از فیلم فروشنده ،فیلم فرانسوی «گذشته» از طریق کشور ایران به آکادمی اسکار فرستاده شد. کمپانی فیلمیران تابستان ۱۳۹۲ در اقدامی شتاب زده فیلم گذشته را اکران کرد تا فرصت معرفی این فیلم به اسکار از دست نرود. هیات انتخاب فرمایشی تشکیل شده که همواره توسط امیر اسفندیاری مدیر ابد و یک روزی، بخش بین الملل فارابی انتخاب می شود با وجود اعتراض طیف گسترده ای از سینماگران از سیروس الوند تا محمد علی باشه آهنگر همچنان اصرار به معرفی فیلم فرانسوی گذشته داشتند.امیر سماواتی تهیه کننده فیلم سینمایی «دربند» پس از انتخاب فیلم «گذشته» در اوایل مهرماه ۱۳۹۲ پس از معرفی گذشته به اسکار گفت: «اعضای کمیته ای که فیلم انتخابی ایران به آکادمی اسکار را برگزیدند، مشخص کنند که اطلاعات خود را چگونه به دست آوردند؟! چراکه معتقدم بخش بین الملل بنیاد سینمایی فارابی اطلاعات غلطی را در این باره به آن ها داده است.» او با تأکید بر اینکه آقایان امیر اسفندیاری (مدیر بخش بین الملل بنیاد سینمایی فارابی) و حجت الله ایوبی (رئیس سازمان سینمایی) باید پاسخگوی انتخاب صورت گرفته باشند، گفت: معتقدم «گذشته» به ایران هیچ ربطی ندارد و آقای اسفندیاری باید توضیح بدهد که کدام بخش از مقررات اسکار تغییر کرده که ما می توانیم فیلمی را که زبان بومی ندارد، به عنوان نماینده کشور به این آکادمی معرفی کنیم؟!» سماواتی با بیان اینکه ای کاش «دربند» در میان فیلم های انتخابی نبود که این صحبت ها را مطرح کنم، ادامه داد: «از اینکه یک فیلمساز ایرانی می تواند در اسکار مطرح باشد، خوشحالم اما از اینکه برای این انتخاب، اطلاعات غلط ارایه شده، ناراحتم.» او با طرح این پرسش که چرا در سال های گذشته فیلمی از فیلمسازان دیگر مانند عباس کیارستمی به اسکار معرفی نمی شد؟ اظهار کرد: «وقتی «گذشته» در مقابل سینمای ایران وجود دارد، یعنی تمام سینمای ایران شکست می خورد چون مثل این است که هالیوود در مقابل سینمای ایران قرار گیرد. در انتخاب «گذشته» نیز شاهدیم که سونی پیکچرز پشت آن است و این شوخی نیست. به همین دلیل انتخابی که صورت گرفته برای سینمای ما خجالت آور است.»با وجود اعتراض های پیاپی سینماگران ایران فیلم فروشنده در یک ضرب الاجل عجیب به عنوان نماینده ایران به آکادمی اسکار معرفی شد و فرانسوی بودن فیلم توسط کارشناسان داخلی وابسته به جریان فرهادی، ...

ادامه مطلب  

آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایران  

درخواست حذف این مطلب
تصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن مستقل سینمای مستند ایرانتصاویر آئین رونمایی از تندیس جشن م ...

ادامه مطلب  

طرز تهیه ۹ مدل ماسک صورت برای پوست چرب  

درخواست حذف این مطلب
پوست ها انواع مختلفی دارند: خشک، چرب، معمولی، مختلط و حساس. هرکدام از آنها مزایا و معایب خاص خودشان را دارند. شما به هیچ وجه نمی توانید نوع پوست تان را عوض کنید اما بدون شک می توانید با کمی جستجو و مطالعه، به بهترین نحو ممکن از پوست تان مراقبت کنید. بحث امروز ما درمورد پوست چرب است. خوب است که بدانید پوست چرب، به راحتی برنزه می شود و به علت چرب بودنش، روند پیری را کُند می سازد. مطمئنا داشتن پوست چرب، چندین مزیت دارد اما دارای معایب بسیاری هم هست که اکثر افراد نمی توانند آنها را نادیده بگیرند. متخصصان پوست معتقدند که چربی پوست، منافذ را مسدود می کند و باعث جوش های سرسفید، جوش های سرسیاه یا کورک می شود. علاوه بر این باعث می شود که پوست شما روغنی به نظر برسد. برای همین در این نوشته می خواهیم شما را با طرز تهیه ۹ مدل ماسک صورت برای پوست چرب آشنا کنیم.مقاله های مرتبط:اگر پوست چربی دارید، حتما موارد زیر برای تان آشنا هستند:شما مجبورید تا برای ثابت نگه داشتن آرایش ، دائما به صورت تان پودر بزنید.به هیچ وجه نمی توانید از سایه های چشم و رژگونه های کرمی استفاده کنید.دو ساعت بعد از آنکه صورت تان را شستید، طوری به نظر می رسد که انگار مدت هاست حمام نرفته اید.باید روبالشی تان را چند بار در هفته بشویید و اگر این کار را نکنید، بشدت چرب و روغنی می شود.شما مجبورید چندین عکس سلفی بگیرید تا یکی از آنها خوب از آب دربیاید. چون به خاطر پیشانی یا گونه های چرب تان، همیشه جایی از صورت تان برق می زند.همیشه باید همراه خودتان، کاغذِ خشک کن داشته باشید.داشتن پوست چرب، زحمت شما را زیاد می کند و می تواند باعث شود که حتی پس از نوجوانی نیز جوش بزنید. خوشبختانه، چند درمان خانگی بسیار مؤثر برای پوست چرب وجود دارد که می تواند به شما کمک کند تا با این مشکل مقابله کنید. شما می توانید میزان چرب بودن پوست تان را به سرعت کاهش دهید، پس ناامید نشوید.چه چیزی باعث ایجاد پوست چرب می شود؟پوست شما هنگامی چرب می شود که غده ی سباسه در بدن تان، بیش ازحد فعال باشد. چرا که در این هنگام، سبوم اضافی تولید خواهد شد. عوامل بسیاری باعث بروز این مسئله می شوند، برای مثال انتخاب های غذایی، ژنتیک، داروها، تغییرات هورمونی، استرس، چرخه ی قاعدگی و زیاده روی در استفاده از محصولات مراقبت از پوست.بیایید نگاه دقیق تری به این عوامل بیندازیم.۱. ژنتیکاگر اعضای خانواده ی شما پوست چربی دارند، احتمالا پوست شما هم چرب است. محققان کشف کرده اند که غده ی سباسه در بعضی از خانواده ها، بسیار فعال است و چربی بیش ازحدی تولید می کند.۲. تغییرات هورمونیسطح هورمون درطول زندگی یک زن (دوران بلوغ، بارداری، حوالی یائسگی و پیش از قاعدگی) تغییر می کند. این امر می تواند غده ی سباسه را بیش ازحد فعال کند. به عنوان مثال هورمون های آندروژن که مسئول تولید چربی هستند، درطول دوران بلوغ بسیار فعال می شوند. اگر فکر می کنید که آندروژن هورمونی مردانه است، بدانید که این طور نیست. آندروژن ها بر زنان نیز تأثیر می گذارند و مقدار آنها در بدن یک زن، بیشتر از مقادیر استروژن هاست. این هورمون باعث تحریک رشد می شود، اما چربی اضافی نیز تولید می کند و منافذ را می بندد. به طور مشابه، سطوح آندروژن نیز درست قبل از دوره های قاعدگی، یائسگی و بارداری افزایش می یابد. به همین دلیل است که معمولا خانم ها قبل از شروع دوره ی قاعدگی شان، جوش می زنند.۳. آب و هوارطوبت و گرما درطول تابستان و بهار افزایش می یابد و همین امر می تواند میزان تولید چربی را افزایش دهد. پوست شما عرق می کند و چرب می شود. در مقابل، پوست در زمستان خشک تر است، بنابراین ممکن است کم آ ب شود. پوست با این مسئله مقابله خواهد کرد و ممکن است در جبران چیزی که از دست داده است، زیاده روی کند و چربی زیادی تولید کند. در این روند، پوست شما بیش از حد چرب خواهد شد.۴. داروهاداروها نیز در چرب شدن پوست نقش دارند. داروهای پیشگیری از بارداری و جایگزین هورمونی می توانند تولید چربی را افزایش دهند. به عنوان مثال، هنگامی که قرص ضدبارداری مصرف می کنید، آن قرص، سطح هورمون ها را در بدن شما تغییر می دهد و به عنوان یکی از اثرات جانبی، چربی اضافی تولید می کند. به طور مشابه، هر دارویی که باعث کم آبی بدن شود نیز می تواند باعث شود که پوست تان با جبران بیش ازحد آن، چربی اضافی تولید کند.۵. استرسهنگامی که استرس دارید، بدن تان هورمون کورتیزول ترشح می کند و این هورمون، غده ی سباسه را بسیار فعال می کند.۶. استفاده ی بیش ازحد از محصولات مراقبت از پوستبسیاری از خانم ها برای داشتن پوستی پاک تر، نرم تر و جوان تر، در استفاده از این محصولات زیاده روی می کنند. آنها با این کار پوست شان را بیش ازحد پاکسازی یا لایه برداری می کنند. همچنین آرایش غلیظ نیز می تواند چربی را به دام بیندازد و باعث بروز جوش شود.۷. ابزارهای غیرضروری برای مراقبت از پوستهرگز از کیسه ی حمام، لیف دستکشی، برس پاک کننده یا اسکرابر استفاده نکنید. هنگامی که پوست تان را بیش از حد مالش دهید و فشار زیادی بر آن وارد کنید، این کار می تواند پوست تان را تحریک و آن را به شدت خشک کند. این امر باعث می شود تا غده ی سباسه برای جبران چربی از دست رفته، چربی بیش ازحد تولید کند.چگونه می توانم بفهمم که پوستم چرب استراه های مختلفی برای تشخیص چربی پوست وجود دارد. حتما از چرب بودن پوست تان مطمئن شوید، چون این امر به شما کمک خواهد کرد تا محصولات درستی را برای مراقبت از پوست تان انتخاب کنید. همچنین به شما امکان می دهد تا بفهمید که پوست چگونه به قرارگیری درمعرض نور خورشید واکنش نشان می دهد و عکس العمل آن دربرابر آسیب پذیری ژنتیکی نسبت به آسیب پوستی، چگونه است.آیا پوست تان، بیش ازحد براق به نظر می رسد؟آیا منافذ باز و بزرگی روی پوست تان وجود دارد؟آیا اغلب اوقات، کورک و جوش های سرسیاه روی پوست تان دارید؟همچنین ممکن است پوست تان در برخی نواحی چرب و در بقیه ی جاها خشک باشد؛ وضعیتی که «پوست مختلط» نامیده می شود. نواحی چرب معمولا بینی و پیشانی هستند، درحالی که تمام قسمت های دیگر صورت ممکن است خشک باشند. نواحیِ خشک، فلس مانند، زبر و دچار خارش خواهند بود.اگر پوست تان مختلط است، باید بیشتر مراقب باشید. روال مراقبت از پوست شما باید هر دو نگرانی را هدف بگیرد: چربی بیش ازحد و خشکی بیش ازحد.مراقبت اولیه از پوست چربهرگز در استفاده از محصولات مراقبت از پوست زیاده روی نکنید. پوست تان را به طور منظم بشویید اما این کار را هر ساعت انجام ندهید، چون پوست را بیش از حد خشک خواهد کرد. پوست تان را ۲ تا ۳ بار در روز بشویید، نه بیشتر از آن. شما می توانید شب ها از پاک کننده استفاده کنید و پس از آن یک مرطوب کننده ی مخصوص پوست چرب را روی صورت تان بمالید. برای شستن آن در صبح از آب گرم استفاده کنید و دقت کنید که مرطوب کننده ی شما کومدون زا نباشد. همچنین از یک صابون ملایم استفاده کنید تا مطمئن شوید که پوست تان تحریک نمی شود. واکنش طبیعی بدن درهنگام تحریک پوست، تولید چربی های اضافی است. اگر روی صورت تان جوش دارید، هرگز آنها را دست کاری نکنید.اگر غدد سباسه ی شما چربی های اضافه تولید می کنند، کاری نمی توانید انجام دهید. با این حال، این بدان معنا نیست که مجبورید با پوستی چرب زندگی کنید. چندین ماسک صورت خانگی مؤثر برای پوست چرب وجود دارند که می توانند به شما کمک کنند.بهترین ماسک های صورت خانگی برای پوست چرب۱. ماسک موزخوردن موز، انرژی ما را در لحظه بالا می برد. شما می توانید با آنها، میلک شیک و سایر دسرهای خوشمزه را درست کنید. موز غنی از آهن، پتاسیم، ویتامین های a، b، c و e است. اما آیا می دانستید که ماسک صورت موز می تواند در مبارزه با پوست چرب به شما کمک کند؟ درواقع اسکراب ها و ماسک های میوه ای بسیار معدودی وجود دارند که برای پوست چرب، مفیدتر از این ماسک باشند.مواد لازم:موز رسیده : ۱ عدد؛عسل : ۱ قاشق چای خوری؛لیمو یا پرتقال: ۱ عدد.روش کار:موز را له کنید؛عسل را اضافه کنید؛۳ تا ۴ قطره آب لیمو یا پرتقال در آن بریزید و به خوبی مخلوط کنید. مطمئن شوید که خمیر حاصل، نرم و یکدست است؛حالا این خمیر را روی گردن و صورت تان بمالید و بگذارید ۱۵ دقیقه بماند؛سپس با آب گرم بشویید. شما می توانید از یک لیف نرم نیز استفاده کنید.۲. ماسک آووکادو و بلغور جودوسراین تصور غلطی است که آووکادو تنها برای پوست های خشک کاربرد دارد. ماسک های صورت آووکادو برای افرادی با پوست های چرب و مستعد آکنه نیز مفیدند. آووکادو، غنی از مواد معدنی و ویتامین e است که تأثیر به سزایی روی پوست می گذارد. این میوه، حاوی چربی های غیراشباع نیز هست و تعجبی ندارد که در بسیاری از محصولات زیبایی به کار می رود. آووکادو، روند پیری پوست را نیز کُند می سازد. بلغور جودوسر در این ماسک صورت، سلول های مرده را از بین می برد و با التهاب مبارزه می کند. جو دوسر حاوی پلی ساکاریدهاست که یک پوشش محافظ روی پوست تان ایجاد می کنند.مواد لازم:آووکادوی رسیده – نصف میوهبلغور جو دوسر – نصف فنجانروش کار:بلغور جو دوسر را بپزید.با یک چنگال، آووکادو را له کنید.حالا این دو را با هم مخلوط کنید و خمیر حاصل را روی پوست تان بمالید.بگذارید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بماند.سپس با آب گرم بشویید و صورت تان را با حرکات ضربه ای حوله، خشک کنید.۳. ماسک صورت آووکادو و تخم مرغاین ماسک صورت، از چربی پوست تان می کاهد و احتمال بروز آکنه و جوش را کاهش می دهد. شما می دانید که چرا استفاده از آووکادو مفید است. اگر نمی دانید دستور ماسک قبلی را ...

ادامه مطلب  

علت خشکی بیش از حد پوست صورت و درمان آن  

درخواست حذف این مطلب
خشکی پوست در نقاط مختلف بدن به دلایل مختلفی بستگی دارد که بسته به مکان ممکن است درمانهای مختلفی نیز داشته باشند …به گزارش آلامتو نقل از هفته نامه سلامت؛ خشکی پوست، چند سالی است که مونا نوری را کلافه و او را وادار به امتحان انواع روش ها برای حل مشکلش کرده است. پای صحبت های مونا و متخصصان «سلامت» نشستیم تا بیشتر با خشکی پوست و راه های درمان آن آشنا شویم.مونا نوری که از دست خشکی پوستش حسابی کلافه شده، می گوید:بـا خـشـکـی پـوسـتـم مـی سـوزم و مـی ســازمسلامت: خانم نوری! کمی از مشکل پوستی تان برایمان می گویید؟من از بچگی پوست خشک و حساسی داشتم. با اینکه سبزه هستم اما پوست دست و صورتم در برابر آفتاب یا سرما به شدت واکنش نشان می دهد و قرمز و خشک می شود. یکی از آزاردهنده ترین مشکل هایم هم این است که چند لکه قهوه ای پشت کمر و روی بازوهایم وجود دارد که در روزهایی از سال پررنگ تر و در روزهایی، کمرنگ تر می شوند. فکر می کنم که این لکه ها هم به خشکی پوستم مربوط می شوند.سلامت: آیا اقدام درمانی خاصی هم برای حل مشکلتان انجام داده اید؟تا به حال به متخصص پوست مراجعه نکرده ام چون به نظرم خشکی پوست بیماری نیست که به درمان نیاز داشته باشد اما خودم همیشه کارهایی برای رفع خشکی پوستم انجام می دهم.سلامت: مثلا چه کارهایی؟پوست تمام بدن من بعد از استحمام به شدت خشک می شود. به همین دلیل پس از استحمام یا شستن دست و صورت، از کرم های نرم کننده با پایه روغن یا روغن بدن استفاده می کنم. کرم های مرطوب کننده با پایه آب، پوستم را خشک تر می کنند، به همین دلیل هیچ وقت سراغ مرطوب کننده ها نمی روم. در روزهای سردتر سال مانند روزهای پاییزی که پوستم خشک تر می شود، بیشتر از پماد ویتامین d+ a برای چرب کردن لب هایم کمک می گیرم.سلامت: چرا فقط برای چرب کردن لب ها؟چون لبم در اثر خشکی هوا به شدت پوسته پوسته می شود و ترک برمی دارد و به مراقبت بیشتری نیاز دارد.سلامت: از وازلین یا روغن زیتون هم برای نرم کردن پوست استفاده می کنید؟گاهی که پوستم خیلی خشک می شود، بعد از استحمام بدنم را با روغن زیتون بدون بو چرب می کنم اما علاقه چندانی به استفاده از وازلین ندارم.سلامت: چرا؟چون وازلین پوستم را تیره و لک می کند.سلامت: از درمان های دیگری که خودتان تجربه کرده اید و می توان به نوعی آن را خودسرانه دانست، چه بوده است؟من که گفتم بیمار نیستم، پس نمی شود اسم کارهایم را درمان خودسرانه گذاشت. مدتی از بخور آب ساده یا بخور با برگ کاسنی برای رفع خشکی پوست صورتم استفاده کردم اما فایده ای نداشت و با بالا رفتن رطوبت و تبخیر آب سطحی پوست صورت، خشکی آن تشدید هم می شد. به همین دلیل بخور دادن را هم کنار گذاشتم.سلامت: در حال حاضر برای بهبود وضعیت پوستی تان چه می کنید؟می سوزم و می سازم! حتما مدام از کرم های مرطوب کننده روغنی استفاده می کنم. ضدآفتاب روغنی می زنم. در سرما و گرما بدون پوشیدن دستکش از خانه خارج نمی شوم. حتما همیشه لب هایم را با پمادهای مخصوص لب که با نام چپ استیک در داروخانه ها به فروش می رسند، چرب نگه می دارم. از کرم دورچشم برای پیشگیری از زیاد و عمیق شدن چروک های زیرچشمم کمک می گیرم و موهایم را با روغن بادام تلخ چرب می کنم. من همیشه هم از لوازم آرایش چرب استفاده می کنم و شاید تنها مزیت خشکی پوستم این باشد که آرایش تا ساعت ها بدون تغییر روی آن می ماند.سلامت: فکر نمی کنید که استفاده از کرم های دورچشم کمی برایتان زود باشد؟نه، چون پوست نازک زیرچشمم به شدت خشک است و همین خشکی باعث شده از سن 20 سالگی چروک هایی روی آن ایجاد شود بنابراین برای پیشگیری از زیاد و عمیق شدن چروک ها از کرم دورچشم استفاده می کنم. البته چند وقتی است که تصمیم دارم برای لیزردرمانی و رفع چروک های زیرچشم و خط لبخندم به متخصص پوست مراجعه کنم.سلامت: چرا به موهایتان روغن بادام تلخ می زنید؟چون موهایم هم به اندازه پوستم خشک هستند و اگر مدام از شامپوهای حاوی نرم کننده و روغن بادام استفاده نکنم، دچار موخوره می شوند. در ضمن برای پیشگیری از خشک تر شدن موهایم استفاده از سشوار یا اتوی مو را هم بسیار محدود کرده ام.سلامت: فکر نمی کنید شاید خشکی پوستتان ریشه در نوع تغذیه تان داشته باشد؟به هیچ وجه. من آدم خوش خوراکی هستم و به سلامت بدنم هم اهمیت زیادی می دهم. روزانه 8 تا 12 لیوان آب و مایعات و 5 تا 7 وعده میوه و سبزی می خورم و تمام گروه های غذایی را هم در برنامه روزانه ام می گنجانم. از نظر ژنتیکی هم هیچ یک از اعضای خانواده مان پوست خشکی ندارند. نمی دانم چرا فقط من به این بلا مبتلا شده ام.سلامت: فکر نمی کنید استفاده از کلمه «بلا» برای وصف مشکلتان اغراق آمیز باشد؟نه، اگر شما هم در روزهای سرد و خشک پاییز و زمستان اینقدر پوست پشت دستتان را از خشکی می خاراندید که خون می آمد، اگر موقع حرف زدن یا غذا خوردن به محض باز کردن دهان، لب هایتان شکاف برمی داشت و با خوردن هر خوراکی ترش یا شوری می سوخت، اگر مجبور بودید به محض شستن موهایتان آنها را با روغن بادام چرب کنید و مدام با بوی تلخ این روغن بخوابید و بیدار شوید، آن وقت می فهمیدید که خشکی پوست واقعا نوعی بلاست.سلامت: با توجه به این همه مشکل و نگرانی، بازهم نمی خواهید به متخصص پوست مراجعه کنید؟چرا، ولی فقط به دلیل لیزر چروک های زیرچشم و خط لبخندم. شاید با مشاوره پزشک در گونه هایم هم چربی تزریق کنم و گرنه استفاده از کرم های مرطوب کننده که نیازی به مراجعه به پزشک ندارد.نگاه اولتوصیه ها و هشدارهای دکتر بهروز باریک بین به سوژه «میزگرد زیبایی»وازلـیـن پـوسـت را تـیـره و لـک نـمی کـنـدسلامت: آقای دکتر! مشکل خشکی پوست یک مشکل ژنتیکی است یا اکتسابی؟خشکی پوست هم می تواند منشأ ژنتیکی داشته باشد و هم اکتسابی. موارد ژنتیکی می توانند در قالب اگزمای سرشتی باشند یا در قالب بیماری های ایکتیوز. موارد اکتسابی هم علل فراوانی دارند مانند شستشو و استحمام نامناسب، برخی بیماری ها مانند کم کاری تیرویید یا مشکل های کلیوی، افزایش سن، مصرف برخی داروها و موارد دیگر.سلامت: آیا رنگ پوست هم در خشکی یا چرب بودن آن تاثیری دارد؟نه، رنگ پوست ربطی به خشکی یا چرب بودن آن ندارد. به نظر من خانم نوری به زمینه اگزمای سرشتی مبتلا هستند و چون پوستشان سبزه است، خاراندن، باعث تغییر رنگ نواحی مختلف و پررنگ یا کمرنگ شدن آنها شده، یعنی همان چیزی که باعث آزرده خاطرشدنشان شده است.سلامت: آیا درمان خاصی برای خشکی پوست وجود دارد؟بله، استفاده نکردن از شوینده های نامناسب، چرب کردن مکرر پوست، پرهیز از استحمام یا آبتنی مکرر در استخر. تجربه شخصی من در مورد بیمارانم نشان داده است مصرف کپسول های روغن گل مغربی یا کپسول های امگا 3 هم مفید است.سلامت: استفاده از کرم های مرطوب کننده با پایه روغنی برای افرادی که دچار خشکی پوست هستند، مناسب تر است یا کرم های با پایه آب؟بهترین مرطوب کننده یا به عبارتی چرب کننده برای پوست های خشک و به خصوص در زمینه اگزمای سرشتی (درماتیت آتوپیک)، وازلین است. به طور کلی کرم های چرب و روغنی موثرترند و احتمال بروز آلرژی هم با مصرف آنها کمتر می شود. کرم های با پایه آب برای جلوگیری از فساد با قارچ ها و باکتری ها مواد نگهدارنده دارد که اغلب عامل بروز آلرژی می شوند. عطر اضافه شده به این کرم ها نیز اغلب مشکل ساز خواهد شد. البته وازلین اگرچه بهترین چرب کننده است اما باعث براق و لیز شدن پوست می شود که بیشتر افراد آن را نمی پسندند بنابراین به جای وازلین، می توان از «اوسرین» استفاده کرد.سلامت: آیا علت خشکی لب ها با خشکی پوست تفاوت دارد؟بله، اما در بسیاری از موارد با هم اتفاق می افتند. تنفس دهانی، زمینه آلرژی یا آتوپی، لیسیدن لب ها، حساسیت به خمیر دندان یا رژ لب، مصرف برخی داروها مانند رتینوییدهای سیستمیک(آکوتان یا نئوتیگازون) از جمله علل خشکی لب ها هستند.سلامت: راه پیشگیری یا درمان خشکی لب ها چیست؟رفع علت هر مشکل، بهترین راه حل آن است. باید علت خشکی لب را پیدا و در صورت امکان آن را رفع کرد. چرب کردن مکرر لب بهترین راه بهبود خشکی آن بعد از رفع علت زمینه ای است. بهترین چرب کننده هم وازلین است و بسیاری از چرب کننده های ماتیکی لب بر پایه وازلین و موم زنبور عسل ساخته شده اند.سلامت: آیا استفاده از وازلین باعث تیره رنگ و لک شدن پوست می شود؟نه، این یک تصور اشتباه است.سلامت: به نظر شما استفاده از ضدآفتاب های روغنی برای افرادی با پوست خشک ضرورت دارد؟نه، گاهی لازم است افرادی که پوست خشک اما با آکنه دارند، کرم های ضدآفتاب فاقد چربی مصرف کنند اما اگر فردی که پوست خشکی دارد مبتلا به آکنه نباشد، می تواند از ضدآفتاب های معمولی هم استفاده کند.سلامت: شما فکر می کنید احتمال چروک شدن پوست افرادی با پوست خشک، بیشتر از دیگران است؟بله، یکی از علل پیری زودرس پوست، خشکی آن است. پوست افرادی که پوست خشکی دارند، از همسن و سالانشان چین و چروک بیشتری دارد.سلامت: استفاده از کرم دور چشم از چه سنی برای این افراد مناسب تر است؟از حدود 20 سالگی. البته باید از کرم های دور چشم ملایم استفاده کنند که باعث تحریک پوست و خشکی بیشتر نشود.سلامت: آیا لیزردرمانی می تواند راه مناسبی برای از بین بردن چروک های دور چشم و خط لبخند افرادی که پوست خشکی دارند، باشد؟به عنوان یک کمک درمانی بله، اما راه اصلی پیشگیری و درمان، چرب کردن مرتب است.سلامت: شما فکر می کنید تزریق چربی برای گونه های افرادی که پوست خشکی دارند، مناسب تر است یا تزریق ژل؟این به نظر پزشک و شرایط بیمار بستگی دارد ولی به طور کلی اگر ممکن باشد، تزریق چربی بهتر از تزریق ژل است.سلامت: اگر توصیه خاصی برای افرادی با پوست خشک دارید، بفرمایید.توصیه می شود استحمام را به حداقل برسانند و بلافاصله بعد از حمام، پوست خود را چرب کنند. از شوینده های ملایم و غیرصابونی مانند پن ها استفاده کنند. آب فراوان بنوشند، پوست خود را مرتب چرب و از وازلین استفاده کنند، لباس های نخی بپوشند، از مصرف غذاهایی که مشکل آنها را تشدید می کند بپرهیزند و در نهایت اگر مشکلشان برطرف نشد یا خشکی پوستشان همراه خارش و اگزما بود، به متخصص پوست مراجعه کنند.نگاه دومموهایتان خشک است؟دکتر حسن صیرفی/ متخصص بیماری های پوست و مو، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهراناولین نکته ای که باید به آن اشاره کرد این است که خشکی موها پدیده ای وابسته به عوامل ژنتیکی است. یعنی میزان غدد چربی پوست افرادی که به طور ژنتیکی دچار خشکی مو هستند، کم می شود و موهای آنها خشک به نظر می رسد. از طرف دیگر، عواملی مانند استفاده از مواد شیمیایی، رنگ مو، مواد سفیدکننده و اکسیدان ها هم با اینکه در فعالیت غدد چربی تاثیر چندانی ندارند به ساقه موها آسیب می رسانند و باعث خشک و شکننده شدن آنها می شوند و شفافیت موها ر ...

ادامه مطلب  

راهِ ایناریتو؛ مرد بی رقیب اسکار  

درخواست حذف این مطلب
ماهنامه همشهری سینما 24 - کوثر آورینی: در تاریخ 88 ساله اسکار، تنها دو فیلمساز موفق شده اند دو سال پیاپی جایزه بهترین کارگردانی را از آن خود کنند. جان فورد در سال های 40 و 41 با فیلم های «خوشه های خشم» و «درهی من چه سرسبز بود» و جوزف ال. منکیه ویچ در سال های 49 و 50 با فیلم های «نامه به سه همسر» و «همه چیز دربارهی ایو». و تنها دو فیلمساز بوده اند که سال بعد از دریافت جایزه بهترین کارگردانی، دوباره در این بخش نامزد شده و البته ناکام مانده اند: الیا کازان (برنده سال 55 با «در بارانداز» و نامزد سال 56 با «شرق بهشت») و وودی آلن (برنده سال 78 با «آنی هال» و نامزد سال 79 با «صحنه های داخلی»). الخاندرو گونزالس ایناریتو اکنون به یکی از این رکوردداران تبدیل شده. سال گذشته با «بردمن» اسکار بهترین کارگردانی را گرفت و امسال هم با «از گور برخاسته» برنده این جایزه شده است.ایناریتوی 53 ساله تا یک سال پیش به عنوان فیلمسازی کم کار شناخته می شد؛ کسی که کارگردانی را دیر شروع کرده بود، سر صبر و با دقت کار می کرد و فیلم هایی شخصی می ساخت. حاصل کار پانزده ساله اش پنج فیلم بلند داستانی بود که همه در اسکار نامزدی هایی به دست آورده بودند اما تا پیش از «بردمن» هیچ وقت این جایزه نصیب ایناریتو نشده بود. وقتی یک سال پیش شان پن برای اعلام نام برنده بهترین فیلم روی سن اسکار رفت و پیش از خواندن نام «بردمن» گفت «کی به این لعنتی گرین کارت داد؟!»، هیچ کس فکر نمی کرد که این فیلمساز عبوس مکزیکی تنها یک سال بعد با دوازده نامزدی اسکار در مراسم حضور پیدا کند؛ آن هم با «از گور برخاسته»؛ فیلمی که در ظاهر خیلی دور از سینمای ایناریتو می ایستد.اما چنین به نظر می رسد که الخاندرو گونزالس ایناریتوی جاه طلب موفق شده است سیستم استودیویی هالیوود را مقهور قدرت خلاقه خود کند. میلیون ها دلار خرج فیلمی کند که داستانش کمرنگ ترین عنصر جذاب آن است. یکی از مهم ترین مشاهیر سینمای آمریکا را چندین ماه در برف و بوران از ارتفاعات کانادا با خود همراه کند و با اعتماد به نفس، فیلمی شخصی در مورد نسبت انسان با طبیعت بسازد. حالا او دو سال پیاپی برنده اسکار کارگردانی شده و یکی از رکوردداران این رشته است. اما این مهم نیست، واقعت این است که نقش حضور چنین استعدادی به تنهایی نشان از پرباری و سرزندگی سینما دارد.برش هایی از زندگی الخاندرو گونزالس ایناریتوریحانه گلزار:* الخاندرو گونزالس ایناریتو در پانزدهم آگوست سال 1963 در مکزیکوسیتی در یک خانواده نسبتا مرفه متولد شد. او کوچک ترین فرزند این خانواده نه نفره بود. شش ساله که بود، پدرش ورشکست شد و الخاندرو مجبور شد به خرید عمده میوه و سبزیجات و فروش آنها به رستوران ها رو آورد: «در دوران بچگی همیشه توی کوچه و خیابان بودم. در یک محله متوسط زندگی می کردیم که تبهکارها چندان در آن فعال نبودند. همیشه راحت بودم.» مادرش کاتولیک بود و او هم در مدرسه کاتولیک ها درس خواند.* به گفته خودش، پسر خیلی رمانتیکی بوده است: «هر هفته عاشق می شدم. یعنی عاشق همه بودم اما متاسفانه هیچ کس عاشق من نبود.» در نوجوانی به آثار نویسنده هایی مانند آلبر کامو، هرمان هسه و ژان پل سارتر علاقه مند شد: «این نویسنده ها من را به این آگاهی متصل کردند که زندگی روزی به پایان می رسد.»* در شانزده سالگی از مدرسه اخراج شد. پس از این اتفاق، با کشتی باری به آفریقا سفر کرد. سپس در هجده سالگی با هزار دلاری که پدرش به او داد، دوباره با کشتی باری به سفر رفت؛ این بار به اروپا: «پدرم دوست داشتنی ترین آدم ممکن بود. پول زیادی نداشت. در سفر آخرم، با آن هزار دلار یک سال در اروپا ماندم. هر جا که توانستم و هر کاری که توانستم، کردم. آن سال ها من را شکل داد و ارزش کشف چیزهای متفاوت را به من آموخت. من تحصیلات متداول آکادمیک نداشتم. هرگز سینما نخواندم. از زندگی یاد گرفتم.» او بخش زیادی از لوکیشن های فیلم های آینده اش را از میان اماکنی انتخاب کرد که در همین سفرها دیده بود. * در نوجوانی اغلب فقط موفق به تماشای فیلم های جریان اصلی آمریکایی می شد. فیلم مورد علاقه آن دوران او، «مو» ساخته میلوش فورمن بود؛ فیلمی که در آن زندگی چند جوان هیپی تصویر می شود: «می خواستم هیپی شوم. می خواستم آدم ها را دوست داشته باشم. می خواستم با دوستانم زندگی کنم. مسئله مواد مخدر و اینها مطرح نبود؛ تصویری از حبات بود که خالص، آرمانی، زیبا بود. حس خیلی شاعرانه ای داشت.»* پس از این سفرها، الخاندور به مکزیک بازگشت و مشغول تحصیل در رشته ارتباطات شد. در دانشگاه برای اولین بار در معرض فیلم های اروپایی قرار گرفت: «آن فیلم ها تاثیر عمیقی بر من گذاشتند. حس می کردم که در این فیلم ها چیزهایی گفته می شود که در فیلم هایی که من پیش از آن می دیدم، وجود نداشت. یادم می آید اولین باری که فیلمی از تارکوفسکی دیدم، شوکه شدم. نمی دانستم چه کار کنم. خیلی جذب آن شده بودم چون ناگهان فهمیده بودم که فیلم ها می توانند لایه های متعددی داشته باشند. بعد فیلمسازان دیگر مثل کوروساوا و فلینی؛ آنها برایم کشفیات جدید بودند، حیطه های جدید».* در سال 1974 در شبکه رادیویی موسیقی دبلیو اف ام به عنوان دی جی و میزبان مشغول به کار شد.کیفیت کار او باعث شد دبلیو اف ام تبدیل به پرمخاطب ترین شبکه رادیویی مکزیک شود. در سال 1988 مدیر این شبکه شد. بین سال های 1987 تا 1989، برای شش فیلم مکزیکی موسیقی نوشت و بعدها گفت که از نظر هنری، موسیقی بیش از سینما بر او تاثیر گذاشته است: «همه زندگی ام موسیقی گوش کرده ام. همیشه حس کرده ام که موسیقی بیش از فیلم ها قصه تعریف می کند. با امکاناتی بیشتر، هر بار که موسیقی گوش می کنم، آهنگ ها بسته به این که در زندگی چه وضعیتی دارید، تصاویر و حس های متفاوتی همراه شان می آورند؛ می توانید به یک موسیقی گوش کنید و هر بار معنای متفاوتی داشته باشد. ایده های زیادی از موسیقی گرفته ام.»* در همین سال ها با گی یرمو آریاگا، رمان و فیلمنامه نویس مکزیکی آشنا شد و تحصیل در رشته تئاتر را آغاز کرد. ایناریتو پس از مدتی آموزش های خود را در آمریکا در شهر لس آنجلس ادامه داد؛ او و آریاگا در همین مدت و حتی از راه دور، مشغول بسط دادن ایده هایی برای نوشتن فیلمنامه و آماده شدن برای ساخت فیلم بلند بودند. گی یرمو آریاگا بیش از سی مرتبه این ایده ها و داستانک ها را بازنویسی کرد تا در نهایت فیلمنامه «عشق سگی» نوشته شد.* اوایل دهه 90 به همراه دوستش رائول اول ورا شرکت «زتافیلم» را راه اندازی کرد تا بتواند برنامه های صوتی تصویری مطابق سلیقه خودش تولید کند. او در این شرکت مشغول تولید و ساخت تیزرهای تبلیغاتی برای شرکت هایی نظیر فولکس واگن و کوکاکولا شد: «فیلمنامه آنها را همیشه خودم می نوشتم که تمرین بسیار خوبی بود چون یاد گرفتم داستان های کوچک تعریف کنم. می دانستم چه جبهه گیری هایی علیه کارگردان تیزرهای تبلیغاتی شکل می گیرد، مثلا این که خیلی ها فکر می کنند آنها خیلی بیش از مضمون، درگیر جنبه های تکنیکی فرم کار هستند. اگر کسی مدت زیادی ساخت این تیزرها را ادامه دهد، ممکن است در یک نوع تفکر خیلی مصنوعی گیر بیفتد. من همیشه از ساخت این تیزرهای تبلیغاتی به عنوان تمرینی برای فیملسازی استفاده کردم، مثل رفتن به سالن ورزشی.» در سال 1995، زتافیلم تبدیل به قدرتمندترین موسسه صوتی تصویری مکزیک شد و فیلم اول هفت فیلمساز جوان را تولید کرد. ایناریتو در همین سال فیلم نیمه بلند تلویزیونی با نام «پشت پول» را ساخت.* در سال 1996، پسر دوروزهی ایناریتو از دنیا رفت: «احساس می کردم که دکترها اقدامات لازم را برای جلوگیری از این اتفاق انجام ندادند. دلیل مرگ بچه ام خیلی پیچیده است. وقتی درباره آن تحقیق کردم، شروع کردم به برنامه ریزی کردن و نقشه کشیدن برای ضربه زدن به مقصرهای این اتفاق اما ناگهان و بعد از یک پروسه خیلی سخت فهمیدم که هیچ چیزی بچه ام را بر نمی گرداند؛ و ولش کردم. باید راهی پیدا می کردم که ولش کنم. اگرنه، دیوانه می شدم.» * سرانجام در سال 1999، ایناریتو و آریاگا موفق شدند بودجه دو و نیم میلیون دلاری جور کنند و ساخت فیلم «عشق سگی» را در شرکت زتافیلم و با حضور گائل گارسیا برنال آغاز کنند؛ این اولین فیلم برنال در مقام بازیگر محسوب می شود: «می دانستم فیلمی جاه طلبانه است اما از چالش خوشم می آید. از نظر روایی سخت بود که مطمئن شویم مردم می توانند همه قصه ها را درک کنند و بفهمند که چطور باید آنها را به هم وصل کنند. صحنه تصادف ماشین خیلی سخت بود و نبرد سگ ها هم به شکل ویژه ای دشوار بود. از نظر حسی، صحنه خیلی پرتنشی بود و حفظ آن شدت و لحن درست، کار ساده ای نبود. گاهی فیلمبرداری در لوکیشن می تواند تا حدودی پیش بینی ناپذیر باشد، اما من در دوران پیش تولید سخت کار می کنم. روز اول فیلمبرداری با حالی آمدم سر صحنه که باید می رفتم بیمارستان. کاملا از پا افتاده بودم. اعتقاد دارم که پیش از شروع فیلمبرداری باید کاملا آماده شوم چون می خواهم در طول فیلمبرداری وقتم را صرف تمرکز روی صحنه ها و بازیگرها کنم. نمی خواهم درگیر چیزهای احمقانه ای مثل لوکیشن های نامناسب شوم.» * ایناریتو که از اولین نسخه تدوین شده «عشق سگی» راضی نبود، به پیشنهاد یکی از دوستانش با گی یرمو دل تورو مشورت کرد. دل تورو اعتقاد داشت که «عشق سگی» با این تدوین، فیلم بسیار خوبی است اما با تدوین مجدد و کمی کوتاه شدن، می تواند تبدیل به یک شاهکار شود. دل تورو فیلم را ده دقیقه کوتاه کرد. مجموعه این اتفاقات باعث شد که تدوین «عشق سگی» هفت ماه طول بکشد. این فیلم در جشنواره کن سال 2000 شرکت کرد و جایزه بزرگ هفته منتقدان را دریافت کرد. همچنین در بخش بهترین فیلم خارجی زبان اسکار سال 2001 انتخاب شد که در نهایت جایزه به فیلم «ببر خیزان، اژدهای پنهان» رسید.* پس از موفقیت «عشق سگی»، الخاندرو گونزالس ایناریتو به عنوان یکی از کارگردان های فیلم هشت اپیزودی «خودروی کرایه ای» با محوریت ماشین بی ام و انتخاب شد: «یکی از دلایلی که ساخت این فیلم را پذیرفتم این بود که آزادی کامل به من می دادند. فقط باید ماشین توی آن فیلم می بود و قصه ای حول آن نوشته می شد. می خواستم چیزی جدی بسازم که در یک کشور آمریکای جنوبی بگذرد، اما این تمرین فرم بود برای من. می خواستم چیزی با سبک مستند چریکی بسازم. ماشین برایم مهم نبود، متوجه منظورم هستید؟ در این داستان خاص، باید یک ماشین وجود می داشت، من هم ماشین را توی فیلم گذاشتم. برای من فرصت ساخت یک فیلم کوتاه خوب بود، و خوشبختانه پول خوبی برای آن به من دادند. پذیرفتن این فیلم به عنوان یک فیلم تبلیغاتی برایم سخت نبود. اگر این فیلم کوتاه را به کسی نشان دهیم که نداند درباره ماشین بی ام و است، شک دارم اصلا متوجه شود که این یک فیلم تبلیغاتی است. راستش خیلی تعجب کردم که تهیه کنندگان فیلم چیزی نگفتند چون در این فیلم ماشین با گلوله سوراخ سوراخ می شود، یکی کشته می شود و صندلی عقب پر از خون می شود. منتظر بودم بگویند که «کی حاضره این ماشین رو بخره وقتی نشون می دی که کسی توش کشته می شه و همه جای ماشین هم پر از خونه؟» اپیزودهای دیگر این فیلم را کارگردان هایی نظیر جان فرانکن هایمر، آنگ لی، وونگ کار وای، گای ریچی، جان وو و تونی اسکات کارگردانی کردند.* در سال 2001، پس از آن که در مکزیک پدرش چند ساعتی گرفتار آدم رباها شد و مادر و برادرش هم به شکلی وحشیانه طعمه دزدها شدند، الخاندرو گونزالس ایناریتو با خانواده اش به لس آنجلس مهاجرت کرد: «آن زمان در مکزیک آدم ربایی نوعی تفریح بود. پدر 72 ساله من را دزدیدند و شش ساعت نگه داشتند. وحشتناک بود. به مادرم حمله کردند و دندانش شکست. به برادرم هم حمله کردند. دیوانه وار بود. دیگر نمی توانستم روی کار کردن تمرکز کنم. تمام مدت نگران بچه هایم بودم. باید از مکزیک می رفتیم.» او درست چهار روز پیش از حملات یازده سپتامبر با خانواده اش وارد آمریکا شد.* ایناریتو در همان سال فیلم کوتاه دیگری هم ساخت؛ اپیزود یازده دقیقه ای «مکزیک» در فیلم «یازده سپتامبر» (11’9’’01( «شان پن من را به این تهیه کننده های فرانسوی معرفی کرد. اول قبول نکردم چون فکر می کردم که دورنمای کاملی از آن اتفاق ندارم. زیادی برایم خام و تاثربرانگیز بود. اما در نهایت پذیرفتم؛ هم به خاطر اهمیت باقی کارگردان ها هم به این دلیل که فهمیدم پول حاصل از این فیلم صرف برنامه های اجتماعی می شود. هیچ کس در این فیلم پولی نگرفت.»* پس از ساخت این فیلم های کوتاه، ایناریتو در دومین همکاری خود با گی یرمو آریاگا، سراغ ساخت دومین فیلم بلند و اولین فیلم آمریکایی خود، «21 گرم» رفت. او برای این فیلم موفق شد ستاره هایی مانند نائمی واتس، بنیچ-یو دل تورو و شان پن را جذب کند؛ ظاهرا حتی پیش از آن که فیلمنامه را بخواند بازی در این فیلم را قبول کرد. دل تورو در مورد رفتار ایناریتو سر صحنه این فیلم گفته است که «خیلی مشوق بود. مثل پدر گروه فیلمسازی مان بود؛ یک پدر خوب. همه را دور هم جمع می کرد. ما درباره همه چیز با هم حرف می زدیم، و اگر او متوجه چیزی نمی شد، می پرسید.» «21 گرم» موفق شد نظر مساعد منتقدها را جلب کند و در گیشه هم به فروشی شصت میلیون دلاری دست پیدا کند؛ رقمی که با توجه به بودجه بیست میلیونی فیلم، بسیار خوب به حساب می آید. این فیلم در بخش های بهترین بازیگر زن نقش اصلی (نائومی واتس) و بهترین بازیگر مرد مکمل (بنیچیو دل تورو) نامزد اسکار سال 2004 شد.* ایناریتو و آریاگا پس از این دو تجربه بسیار موفق، سراغ سومین همکاری خود رفتند. فیلم «بابل» که داستان آن در چهار کشور و سه قاره مختلف می گذشت: «یک سال را مشغول تحلیل و جذب و محترمانه برخورد کردن با همه این فرهنگ ها بودم. سعی کردم که آنها را قضاوت نکنم. یا تصویری کلیشه ای یا کارتونی از آنها ارائه ندهم. شفقت کلمه تعریف کننده این فیلم است.»برد پیت، کیت بلانشت و گائل گارسیا برنال از جمله انبوه بازیگران این فیلم بودند. برد پیت برای بازی در «بابل» پیشنهاد حضور در فیلم «در گذشته»ی مارتین اسکورسیزی را رد کرد. کیت بلانشت هم ابتدا قصد داشت بازی در «بابل» را رد کند چرا که کاراکترش بخش عمده حضورش در صحنه را باید روی زمین دراز می کشید؛ اما در نهایت به خاطر علاقه به همکاری با ایناریتو، بازی در فیلم را پذیرفت. لوکیشن های متعدد فیلم باعث شد فیلمبرداری آن بخش عمده سال 2005 را به خود اختصاص دهد: «من به همراه خانواده ام به مراکش رفتم، به تیووانا رفتم و به ژاپن. آنها همه سال را پیش من نبودند اما سفرهای زیادی کردند. زیباترین چیزهایی که یاد گرفتم،از بچه هایم یاد گرفتم. آنها هشت و ده ساله بودند و در این روستاهای محقر با بچه های مراکشی بازی می کردند و بعد با بچه های ژاپنی بازی می کردند. بچه ها از این دیوارهایی که ما بزرگسالان ساخته ایم، رها هستند. آنها در اصل خالص اند و با چیزی غیر از چشمان شان درک می کنند. ما این طور به دنیا می آییم؛ اما متاسفانه وقتی بزرگ می شویم مسموم می شویم.»در دوران فیلمبرداری، رابطه میان ایناریتو و آریاگا به هم خورد و ایناریتو حضور او را در صحنه فیلمبرداری ممنوع کرد؛ بعدها آریاگا در مصاحبه ای گفت که «این رابطه به پایان رسیده بود اما هنوز هم برایش احترام قائلم.» «بابل» با بودجه ای 35 میلیسون دلاری ساخته شد و در جشنواره کن سال 2006 به نمایش درآمد و جایزه بهترین کارگردانی را برای ایناریتو به ارمغان آورد. این فیلم همچنین در هفت رشته بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه اریژینال، تدوین، موسیقی و دو بازیگر زن نقش مکمل نامزد جوایز اسکار شد که از این میان، گوستاوو سانتااولالا جایزه بهترین موسیقی متن را دریافت کرد. با «بابل»، ایناریتو موفق شد سه گانه «مرگ» خود را کامل کند. * پس از ساخت «بابل»، ایناریتو فیلمی سه دقیقه ای را در فیلم اپیزودیک فرانسوی «هر کس سینمای خودش» (2007) کارگردانی کرد و پس از آن سراغ ساخت چهارمین فیلم خود، «بیوتیفول» رفت. در غیاب آریاگا، او فیلمنامه این فیلم را به همراه آرماندو بو و نیکلاس جیوکوبن نوشت. گوستاوو سانتااولالا 27 قطعه موسیقی برای این فیلم نوشت که در نهایت از چهارتای آنها استفاده شد. ایناریتو حدود سه سال و نیم مشغول ساخت این فیلم بود که چهارده ماه از آن صرف تدوین شد: ««بیوتیفول» فیلم دشواری است. با ابتذال سرگرمی های سبک سازش نمی کند. فیلمی نیست که هر روز در سینه پلکس ها ببینید اما این فیلمی بود که من در مقام یک هنرمند لازم بود بسازم. غارنشین ها وقتی گوزن می دیدند، طرحش را روی دیوار غار می کندند چون نیاز داشتند بی واسطه چیزی را که از آن تاثیر گرفته بودند، بیان کنند؛ و من هم عاشق همین کارم. به همین دلیل این فیلم ها را می سازم. احتیاج دارم خودم را بیان کنم.» «بیوتیفول» در جشنواره کن سال 2010 به نمایش درآمد و خاویر باردم جایزه بهترین بازیگر مرد این جشنواره را از آن خود کرد. اسکار این فیلم را در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان خود انتخاب کرد؛ همچنین خاویر باردم در بخش بهترین بازیگر مرد نقش اصلی نامزد شد. «بیوتیفول» با استقبال تقریبی منتقدها روبرو شد؛ ورنر هرتسوگ، شان پن، جولیا رابرتز و مایکل مان از علاقه مندان جدی آن هستند.* الخاندرو گونزالس ایناریتو در سال 2010 برای جام جهانی برای شرکت نایک تبلیغی ساخت با نام «برای آینده بنویس»؛ در این آگهی تبلیغاتی بازیگرهایی مانند رونالدینیو، فرانک ریبری، وین رونی، کریستیانو رونالدو، فابیو کاناوارو و دیدیه دروگبا بازی کردند: «وین رونی به شدت با دوربین راحت بود. به او گفتم که وقتی کمی سنش بیشتر شود و فوتبال را کنار بگذارد، به او نقشی پیشنهاد خواهم داد. رونی یک آینده هالیوودی خوب خواهد داشت؛ مطمئنم.»* پس از «بیوتیفول»، ایناریتو قصد داشت فیلم اقتباسی «از گور برخاسته» را با بازی لئوناردو دی کاپریو بسازد اما دی کاپریو درگیر بازی در فیلم «گرگ وال استریت» مارتین اسکورسیزی بود و در نتیجه ایناریتو سراغ ساخت کمدی سیاه «بردمن» رفت. ایده او برای فیلمبرداری این فیلم، استفاده از نماهای خیلی بلندی بود که در تدوین بتوان نقطه قطع آنها را پنهان کرد تا این طور به نظر برسد که فیلم، مانند «طناب» هیچکاک، تنها از یک نما تشکیل شده است: «با والتر مرچ، تدوینگر فیلم درباره این صحبت کردم که آیا زندگی ما از نظر سیال بودن، مثل تصاویر دوربین روی دست تجربه می شود، یا مثل تصاویر استدی کم؟ با تجربه پنجاه سال زندگی، به این نتیجه رسیدم که زندگی همه آدم ها مثل یک نمای استدی کم ادامه دار است. از لحظه ای که صبح ها چشمان مان را باز می کنیم داریم زندگی مان را بدون تدوین هدایت می کنیم. فقط وقتی که موضوعی ضروری پیش می آید، می رویم روی دوربین روی دست. زمان تدوین فقط وقتی است که داریم درباره زندگی مان صحبت می کنیم، یا زمانی که آن را به یاد می آوریم.»ایناریتو برای اجرای این نماهای بلند، مجبور شد به همراه امانوئل لوبزکی، فیلمبردار فیلم چندین ماه فیلمنامه را با بازیگرهای جایگزین تمرین کند تا بتواند تنظیم درستی از حرکت دوربین و حرکت بازیگرها به وجود آورد. مایکل کیتون، اما استون و ادوارد نورتون برای نقش های اصلی فیلم انتخاب شدند. بازیگران فیلم مجبور بودند خودشان را با شرایط سختی که ایناریتو برای فیلمبرداری چیده بود، وفق دهند و در برخی نماهای بلند، حدود پانزده صفحه از فیلمنامه را حفظ و اجرا کنند. این فیلم به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره ونیز انتخاب شد. اکران فیلم با استقبال منتقدها مواجه شد و «بردمن» در نهایت در نُه رشته از اسکار سال 2015 انتخبا شد که از آن میان،جوایز بهترین فیلم، فیلمنامه اریژینال، کارگردانی و فیلمبرداری را دریافت کرد.* پس از موفقیت «بردمن» ایناریتو فورا ساخت «از گور برخاسته» را آغاز کرد؛ فیلمی که اقتباسی بود از داستانی با نام «از گور برخاسته: رمانی درباره انتقام»، نوشته مایکل پونکه، نویسنده، استاد دانشگاه و سفیر آمریکا در سازمان تجارت جهانی.داستان پونکه درباره هیو گلس، شکارچی مرزنشین آمریکایی قرن های 18 و 19 بود و ایناریتو اصرار داشت در بازسازی شرایط زندگی او، از جلوه های ویژه استفاده نشود و در نتیجه مجبور شد فیلم را در دوازده لوکیشن در سه کشور مختلف فیلمبرداری کند. بدی آب و هوا، دور بودن لوکیشن ها و اصرار ایناریتو و امانوئل لوبزکی بر استفاده از نور طبیعی به عنوان تنها منبع نوری باعث شد فیلمبرداری نه ماه طول بکشد. لوبزکی درباره فیلمبرداری این فیلم گفته است: «همیشه دوست داشتم چنین فیلمی با الخاندرو بسازم اما نگران این هم بودم که شاید انرژی کافی برای ساخت فیلم را نداشته باشیم. بامزه است که وقتی در این مورد با الخاندرو صحبت کردم، هر دو به این نتیجه رسیدیم که بهتر است همان لحظه ساخت فیلم را شروع کنیم. چون به ...

ادامه مطلب  

راهِ ایناریتو؛ مرد بی رقیب اسکار  

درخواست حذف این مطلب
در تاریخ 88 ساله اسکار، تنها دو فیلمساز موفق شده اند دو سال پیاپی جایزه بهترین کارگردانی را از آن خود کنند. جان فورد در سال های 40 و 41 با فیلم های «خوشه های خشم» و «درهی من چه سرسبز بود» و جوزف ال. منکیه ویچ در سال های 49 و 50 با فیلم های «نامه به سه همسر» و «همه چیز دربارهی ایو». و تنها دو فیلمساز بوده اند که سال بعد از دریافت جایزه بهترین کارگردانی، دوباره در این بخش نامزد شده و البته ناکام مانده اند: الیا کازان (برنده سال 55 با «در بارانداز» و نامزد سال 56 با «شرق بهشت») و وودی آلن (برنده سال 78 با «آنی هال» و نامزد سال 79 با «صحنه های داخلی»). الخاندرو گونزالس ایناریتو اکنون به یکی از این رکوردداران تبدیل شده. سال گذشته با «بردمن» اسکار بهترین کارگردانی را گرفت و امسال هم با «از گور برخاسته» برنده این جایزه شده است.ایناریتوی 53 ساله تا یک سال پیش به عنوان فیلمسازی کم کار شناخته می شد؛ کسی که کارگردانی را دیر شروع کرده بود، سر صبر و با دقت کار می کرد و فیلم هایی شخصی می ساخت. حاصل کار پانزده ساله اش پنج فیلم بلند داستانی بود که همه در اسکار نامزدی هایی به دست آورده بودند اما تا پیش از «بردمن» هیچ وقت این جایزه نصیب ایناریتو نشده بود. وقتی یک سال پیش شان پن برای اعلام نام برنده بهترین فیلم روی سن اسکار رفت و پیش از خواندن نام «بردمن» گفت «کی به این لعنتی گرین کارت داد؟!»، هیچ کس فکر نمی کرد که این فیلمساز عبوس مکزیکی تنها یک سال بعد با دوازده نامزدی اسکار در مراسم حضور پیدا کند؛ آن هم با «از گور برخاسته»؛ فیلمی که در ظاهر خیلی دور از سینمای ایناریتو می ایستد.اما چنین به نظر می رسد که الخاندرو گونزالس ایناریتوی جاه طلب موفق شده است سیستم استودیویی هالیوود را مقهور قدرت خلاقه خود کند. میلیون ها دلار خرج فیلمی کند که داستانش کمرنگ ترین عنصر جذاب آن است. یکی از مهم ترین مشاهیر سینمای آمریکا را چندین ماه در برف و بوران از ارتفاعات کانادا با خود همراه کند و با اعتماد به نفس، فیلمی شخصی در مورد نسبت انسان با طبیعت بسازد. حالا او دو سال پیاپی برنده اسکار کارگردانی شده و یکی از رکوردداران این رشته است. اما این مهم نیست، واقعت این است که نقش حضور چنین استعدادی به تنهایی نشان از پرباری و سرزندگی سینما دارد.برش هایی از زندگی الخاندرو گونزالس ایناریتوریحانه گلزار:* الخاندرو گونزالس ایناریتو در پانزدهم آگوست سال 1963 در مکزیکوسیتی در یک خانواده نسبتا مرفه متولد شد. او کوچک ترین فرزند این خانواده نه نفره بود. شش ساله که بود، پدرش ورشکست شد و الخاندرو مجبور شد به خرید عمده میوه و سبزیجات و فروش آنها به رستوران ها رو آورد: «در دوران بچگی همیشه توی کوچه و خیابان بودم. در یک محله متوسط زندگی می کردیم که تبهکارها چندان در آن فعال نبودند. همیشه راحت بودم.» مادرش کاتولیک بود و او هم در مدرسه کاتولیک ها درس خواند.* به گفته خودش، پسر خیلی رمانتیکی بوده است: «هر هفته عاشق می شدم. یعنی عاشق همه بودم اما متاسفانه هیچ کس عاشق من نبود.» در نوجوانی به آثار نویسنده هایی مانند آلبر کامو، هرمان هسه و ژان پل سارتر علاقه مند شد: «این نویسنده ها من را به این آگاهی متصل کردند که زندگی روزی به پایان می رسد.»* در شانزده سالگی از مدرسه اخراج شد. پس از این اتفاق، با کشتی باری به آفریقا سفر کرد. سپس در هجده سالگی با هزار دلاری که پدرش به او داد، دوباره با کشتی باری به سفر رفت؛ این بار به اروپا: «پدرم دوست داشتنی ترین آدم ممکن بود. پول زیادی نداشت. در سفر آخرم، با آن هزار دلار یک سال در اروپا ماندم. هر جا که توانستم و هر کاری که توانستم، کردم. آن سال ها من را شکل داد و ارزش کشف چیزهای متفاوت را به من آموخت. من تحصیلات متداول آکادمیک نداشتم. هرگز سینما نخواندم. از زندگی یاد گرفتم.» او بخش زیادی از لوکیشن های فیلم های آینده اش را از میان اماکنی انتخاب کرد که در همین سفرها دیده بود. * در نوجوانی اغلب فقط موفق به تماشای فیلم های جریان اصلی آمریکایی می شد. فیلم مورد علاقه آن دوران او، «مو» ساخته میلوش فورمن بود؛ فیلمی که در آن زندگی چند جوان هیپی تصویر می شود: «می خواستم هیپی شوم. می خواستم آدم ها را دوست داشته باشم. می خواستم با دوستانم زندگی کنم. مسئله مواد مخدر و اینها مطرح نبود؛ تصویری از حبات بود که خالص، آرمانی، زیبا بود. حس خیلی شاعرانه ای داشت.»* پس از این سفرها، الخاندور به مکزیک بازگشت و مشغول تحصیل در رشته ارتباطات شد. در دانشگاه برای اولین بار در معرض فیلم های اروپایی قرار گرفت: «آن فیلم ها تاثیر عمیقی بر من گذاشتند. حس می کردم که در این فیلم ها چیزهایی گفته می شود که در فیلم هایی که من پیش از آن می دیدم، وجود نداشت. یادم می آید اولین باری که فیلمی از تارکوفسکی دیدم، شوکه شدم. نمی دانستم چه کار کنم. خیلی جذب آن شده بودم چون ناگهان فهمیده بودم که فیلم ها می توانند لایه های متعددی داشته باشند. بعد فیلمسازان دیگر مثل کوروساوا و فلینی؛ آنها برایم کشفیات جدید بودند، حیطه های جدید».* در سال 1974 در شبکه رادیویی موسیقی دبلیو اف ام به عنوان دی جی و میزبان مشغول به کار شد.کیفیت کار او باعث شد دبلیو اف ام تبدیل به پرمخاطب ترین شبکه رادیویی مکزیک شود. در سال 1988 مدیر این شبکه شد. بین سال های 1987 تا 1989، برای شش فیلم مکزیکی موسیقی نوشت و بعدها گفت که از نظر هنری، موسیقی بیش از سینما بر او تاثیر گذاشته است: «همه زندگی ام موسیقی گوش کرده ام. همیشه حس کرده ام که موسیقی بیش از فیلم ها قصه تعریف می کند. با امکاناتی بیشتر، هر بار که موسیقی گوش می کنم، آهنگ ها بسته به این که در زندگی چه وضعیتی دارید، تصاویر و حس های متفاوتی همراه شان می آورند؛ می توانید به یک موسیقی گوش کنید و هر بار معنای متفاوتی داشته باشد. ایده های زیادی از موسیقی گرفته ام.»* در همین سال ها با گی یرمو آریاگا، رمان و فیلمنامه نویس مکزیکی آشنا شد و تحصیل در رشته تئاتر را آغاز کرد. ایناریتو پس از مدتی آموزش های خود را در آمریکا در شهر لس آنجلس ادامه داد؛ او و آریاگا در همین مدت و حتی از راه دور، مشغول بسط دادن ایده هایی برای نوشتن فیلمنامه و آماده شدن برای ساخت فیلم بلند بودند. گی یرمو آریاگا بیش از سی مرتبه این ایده ها و داستانک ها را بازنویسی کرد تا در نهایت فیلمنامه «عشق سگی» نوشته شد.* اوایل دهه 90 به همراه دوستش رائول اول ورا شرکت «زتافیلم» را راه اندازی کرد تا بتواند برنامه های صوتی تصویری مطابق سلیقه خودش تولید کند. او در این شرکت مشغول تولید و ساخت تیزرهای تبلیغاتی برای شرکت هایی نظیر فولکس واگن و کوکاکولا شد: «فیلمنامه آنها را همیشه خودم می نوشتم که تمرین بسیار خوبی بود چون یاد گرفتم داستان های کوچک تعریف کنم. می دانستم چه جبهه گیری هایی علیه کارگردان تیزرهای تبلیغاتی شکل می گیرد، مثلا این که خیلی ها فکر می کنند آنها خیلی بیش از مضمون، درگیر جنبه های تکنیکی فرم کار هستند. اگر کسی مدت زیادی ساخت این تیزرها را ادامه دهد، ممکن است در یک نوع تفکر خیلی مصنوعی گیر بیفتد. من همیشه از ساخت این تیزرهای تبلیغاتی به عنوان تمرینی برای فیملسازی استفاده کردم، مثل رفتن به سالن ورزشی.» در سال 1995، زتافیلم تبدیل به قدرتمندترین موسسه صوتی تصویری مکزیک شد و فیلم اول هفت فیلمساز جوان را تولید کرد. ایناریتو در همین سال فیلم نیمه بلند تلویزیونی با نام «پشت پول» را ساخت.* در سال 1996، پسر دوروزهی ایناریتو از دنیا رفت: «احساس می کردم که دکترها اقدامات لازم را برای جلوگیری از این اتفاق انجام ندادند. دلیل مرگ بچه ام خیلی پیچیده است. وقتی درباره آن تحقیق کردم، شروع کردم به برنامه ریزی کردن و نقشه کشیدن برای ضربه زدن به مقصرهای این اتفاق اما ناگهان و بعد از یک پروسه خیلی سخت فهمیدم که هیچ چیزی بچه ام را بر نمی گرداند؛ و ولش کردم. باید راهی پیدا می کردم که ولش کنم. اگرنه، دیوانه می شدم.» * سرانجام در سال 1999، ایناریتو و آریاگا موفق شدند بودجه دو و نیم میلیون دلاری جور کنند و ساخت فیلم «عشق سگی» را در شرکت زتافیلم و با حضور گائل گارسیا برنال آغاز کنند؛ این اولین فیلم برنال در مقام بازیگر محسوب می شود: «می دانستم فیلمی جاه طلبانه است اما از چالش خوشم می آید. از نظر روایی سخت بود که مطمئن شویم مردم می توانند همه قصه ها را درک کنند و بفهمند که چطور باید آنها را به هم وصل کنند. صحنه تصادف ماشین خیلی سخت بود و نبرد سگ ها هم به شکل ویژه ای دشوار بود. از نظر حسی، صحنه خیلی پرتنشی بود و حفظ آن شدت و لحن درست، کار ساده ای نبود. گاهی فیلمبرداری در لوکیشن می تواند تا حدودی پیش بینی ناپذیر باشد، اما من در دوران پیش تولید سخت کار می کنم. روز اول فیلمبرداری با حالی آمدم سر صحنه که باید می رفتم بیمارستان. کاملا از پا افتاده بودم. اعتقاد دارم که پیش از شروع فیلمبرداری باید کاملا آماده شوم چون می خواهم در طول فیلمبرداری وقتم را صرف تمرکز روی صحنه ها و بازیگرها کنم. نمی خواهم درگیر چیزهای احمقانه ای مثل لوکیشن های نامناسب شوم.» * ایناریتو که از اولین نسخه تدوین شده «عشق سگی» راضی نبود، به پیشنهاد یکی از دوستانش با گی یرمو دل تورو مشورت کرد. دل تورو اعتقاد داشت که «عشق سگی» با این تدوین، فیلم بسیار خوبی است اما با تدوین مجدد و کمی کوتاه شدن، می تواند تبدیل به یک شاهکار شود. دل تورو فیلم را ده دقیقه کوتاه کرد. مجموعه این اتفاقات باعث شد که تدوین «عشق سگی» هفت ماه طول بکشد. این فیلم در جشنواره کن سال 2000 شرکت کرد و جایزه بزرگ هفته منتقدان را دریافت کرد. همچنین در بخش بهترین فیلم خارجی زبان اسکار سال 2001 انتخاب شد که در نهایت جایزه به فیلم «ببر خیزان، اژدهای پنهان» رسید.* پس از موفقیت «عشق سگی»، الخاندرو گونزالس ایناریتو به عنوان یکی از کارگردان های فیلم هشت اپیزودی «خودروی کرایه ای» با محوریت ماشین بی ام و انتخاب شد: «یکی از دلایلی که ساخت این فیلم را پذیرفتم این بود که آزادی کامل به من می دادند. فقط باید ماشین توی آن فیلم می بود و قصه ای حول آن نوشته می شد. می خواستم چیزی جدی بسازم که در یک کشور آمریکای جنوبی بگذرد، اما این تمرین فرم بود برای من. می خواستم چیزی با سبک مستند چریکی بسازم. ماشین برایم مهم نبود، متوجه منظورم هستید؟ در این داستان خاص، باید یک ماشین وجود می داشت، من هم ماشین را توی فیلم گذاشتم. برای من فرصت ساخت یک فیلم کوتاه خوب بود، و خوشبختانه پول خوبی برای آن به من دادند. پذیرفتن این فیلم به عنوان یک فیلم تبلیغاتی برایم سخت نبود. اگر این فیلم کوتاه را به کسی نشان دهیم که نداند درباره ماشین بی ام و است، شک دارم اصلا متوجه شود که این یک فیلم تبلیغاتی است. راستش خیلی تعجب کردم که تهیه کنندگان فیلم چیزی نگفتند چون در این فیلم ماشین با گلوله سوراخ سوراخ می شود، یکی کشته می شود و صندلی عقب پر از خون می شود. منتظر بودم بگویند که «کی حاضره این ماشین رو بخره وقتی نشون می دی که کسی توش کشته می شه و همه جای ماشین هم پر از خونه؟» اپیزودهای دیگر این فیلم را کارگردان هایی نظیر جان فرانکن هایمر، آنگ لی، وونگ کار وای، گای ریچی، جان وو و تونی اسکات کارگردانی کردند.* در سال 2001، پس از آن که در مکزیک پدرش چند ساعتی گرفتار آدم رباها شد و مادر و برادرش هم به شکلی وحشیانه طعمه دزدها شدند، الخاندرو گونزالس ایناریتو با خانواده اش به لس آنجلس مهاجرت کرد: «آن زمان در مکزیک آدم ربایی نوعی تفریح بود. پدر 72 ساله من را دزدیدند و شش ساعت نگه داشتند. وحشتناک بود. به مادرم حمله کردند و دندانش شکست. به برادرم هم حمله کردند. دیوانه وار بود. دیگر نمی توانستم روی کار کردن تمرکز کنم. تمام مدت نگران بچه هایم بودم. باید از مکزیک می رفتیم.» او درست چهار روز پیش از حملات یازده سپتامبر با خانواده اش وارد آمریکا شد.* ایناریتو در همان سال فیلم کوتاه دیگری هم ساخت؛ اپیزود یازده دقیقه ای «مکزیک» در فیلم «یازده سپتامبر» (11’9’’01( «شان پن من را به این تهیه کننده های فرانسوی معرفی کرد. اول قبول نکردم چون فکر می کردم که دورنمای کاملی از آن اتفاق ندارم. زیادی برایم خام و تاثربرانگیز بود. اما در نهایت پذیرفتم؛ هم به خاطر اهمیت باقی کارگردان ها هم به این دلیل که فهمیدم پول حاصل از این فیلم صرف برنامه های اجتماعی می شود. هیچ کس در این فیلم پولی نگرفت.»* پس از ساخت این فیلم های کوتاه، ایناریتو در دومین همکاری خود با گی یرمو آریاگا، سراغ ساخت دومین فیلم بلند و اولین فیلم آمریکایی خود، «21 گرم» رفت. او برای این فیلم موفق شد ستاره هایی مانند نائمی واتس، بنیچ-یو دل تورو و شان پن را جذب کند؛ ظاهرا حتی پیش از آن که فیلمنامه را بخواند بازی در این فیلم را قبول کرد. دل تورو در مورد رفتار ایناریتو سر صحنه این فیلم گفته است که «خیلی مشوق بود. مثل پدر گروه فیلمسازی مان بود؛ یک پدر خوب. همه را دور هم جمع می کرد. ما درباره همه چیز با هم حرف می زدیم، و اگر او متوجه چیزی نمی شد، می پرسید.» «21 گرم» موفق شد نظر مساعد منتقدها را جلب کند و در گیشه هم به فروشی شصت میلیون دلاری دست پیدا کند؛ رقمی که با توجه به بودجه بیست میلیونی فیلم، بسیار خوب به حساب می آید. این فیلم در بخش های بهترین بازیگر زن نقش اصلی (نائومی واتس) و بهترین بازیگر مرد مکمل (بنیچیو دل تورو) نامزد اسکار سال 2004 شد.* ایناریتو و آریاگا پس از این دو تجربه بسیار موفق، سراغ سومین همکاری خود رفتند. فیلم «بابل» که داستان آن در چهار کشور و سه قاره مختلف می گذشت: «یک سال را مشغول تحلیل و جذب و محترمانه برخورد کردن با همه این فرهنگ ها بودم. سعی کردم که آنها را قضاوت نکنم. یا تصویری کلیشه ای یا کارتونی از آنها ارائه ندهم. شفقت کلمه تعریف کننده این فیلم است.»برد پیت، کیت بلانشت و گائل گارسیا برنال از جمله انبوه بازیگران این فیلم بودند. برد پیت برای بازی در «بابل» پیشنهاد حضور در فیلم «در گذشته»ی مارتین اسکورسیزی را رد کرد. کیت بلانشت هم ابتدا قصد داشت بازی در «بابل» را رد کند چرا که کاراکترش بخش عمده حضورش در صحنه را باید روی زمین دراز می کشید؛ اما در نهایت به خاطر علاقه به همکاری با ایناریتو، بازی در فیلم را پذیرفت. لوکیشن های متعدد فیلم باعث شد فیلمبرداری آن بخش عمده سال 2005 را به خود اختصاص دهد: «من به همراه خانواده ام به مراکش رفتم، به تیووانا رفتم و به ژاپن. آنها همه سال را پیش من نبودند اما سفرهای زیادی کردند. زیباترین چیزهایی که یاد گرفتم،از بچه هایم یاد گرفتم. آنها هشت و ده ساله بودند و در این روستاهای محقر با بچه های مراکشی بازی می کردند و بعد با بچه های ژاپنی بازی می کردند. بچه ها از این دیوارهایی که ما بزرگسالان ساخته ایم، رها هستند. آنها در اصل خالص اند و با چیزی غیر از چشمان شان درک می کنند. ما این طور به دنیا می آییم؛ اما متاسفانه وقتی بزرگ می شویم مسموم می شویم.»در دوران فیلمبرداری، رابطه میان ایناریتو و آریاگا به هم خورد و ایناریتو حضور او را در صحنه فیلمبرداری ممنوع کرد؛ بعدها آریاگا در مصاحبه ای گفت که «این رابطه به پایان رسیده بود اما هنوز هم برایش احترام قائلم.» «بابل» با بودجه ای 35 میلیسون دلاری ساخته شد و در جشنواره کن سال 2006 به نمایش درآمد و جایزه بهترین کارگردانی را برای ایناریتو به ارمغان آورد. این فیلم همچنین در هفت رشته بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه اریژینال، تدوین، موسیقی و دو بازیگر زن نقش مکمل نامزد جوایز اسکار شد که از این میان، گوستاوو سانتااولالا جایزه بهترین موسیقی متن را دریافت کرد. با «بابل»، ایناریتو موفق شد سه گانه «مرگ» خود را کامل کند. * پس از ساخت «بابل»، ایناریتو فیلمی سه دقیقه ای را در فیلم اپیزودیک فرانسوی «هر کس سینمای خودش» (2007) کارگردانی کرد و پس از آن سراغ ساخت چهارمین فیلم خود، «بیوتیفول» رفت. در غیاب آریاگا، او فیلمنامه این فیلم را به همراه آرماندو بو و نیکلاس جیوکوبن نوشت. گوستاوو سانتااولالا 27 قطعه موسیقی برای این فیلم نوشت که در نهایت از چهارتای آنها استفاده شد. ایناریتو حدود سه سال و نیم مشغول ساخت این فیلم بود که چهارده ماه از آن صرف تدوین شد: ««بیوتیفول» فیلم دشواری است. با ابتذال سرگرمی های سبک سازش نمی کند. فیلمی نیست که هر روز در سینه پلکس ها ببینید اما این فیلمی بود که من در مقام یک هنرمند لازم بود بسازم. غارنشین ها وقتی گوزن می دیدند، طرحش را روی دیوار غار می کندند چون نیاز داشتند بی واسطه چیزی را که از آن تاثیر گرفته بودند، بیان کنند؛ و من هم عاشق همین کارم. به همین دلیل این فیلم ها را می سازم. احتیاج دارم خودم را بیان کنم.» «بیوتیفول» در جشنواره کن سال 2010 به نمایش درآمد و خاویر باردم جایزه بهترین بازیگر مرد این جشنواره را از آن خود کرد. اسکار این فیلم را در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان خود انتخاب کرد؛ همچنین خاویر باردم در بخش بهترین بازیگر مرد نقش اصلی نامزد شد. «بیوتیفول» با استقبال تقریبی منتقدها روبرو شد؛ ورنر هرتسوگ، شان پن، جولیا رابرتز و مایکل مان از علاقه مندان جدی آن هستند.* الخاندرو گونزالس ایناریتو در سال 2010 برای جام جهانی برای شرکت نایک تبلیغی ساخت با نام «برای آینده بنویس»؛ در این آگهی تبلیغاتی بازیگرهایی مانند رونالدینیو، فرانک ریبری، وین رونی، کریستیانو رونالدو، فابیو کاناوارو و دیدیه دروگبا بازی کردند: «وین رونی به شدت با دوربین راحت بود. به او گفتم که وقتی کمی سنش بیشتر شود و فوتبال را کنار بگذارد، به او نقشی پیشنهاد خواهم داد. رونی یک آینده هالیوودی خوب خواهد داشت؛ مطمئنم.»* پس از «بیوتیفول»، ایناریتو قصد داشت فیلم اقتباسی «از گور برخاسته» را با بازی لئوناردو دی کاپریو بسازد اما دی کاپریو درگیر بازی در فیلم «گرگ وال استریت» مارتین اسکورسیزی بود و در نتیجه ایناریتو سراغ ساخت کمدی سیاه «بردمن» رفت. ایده او برای فیلمبرداری این فیلم، استفاده از نماهای خیلی بلندی بود که در تدوین بتوان نقطه قطع آنها را پنهان کرد تا این طور به نظر برسد که فیلم، مانند «طناب» هیچکاک، تنها از یک نما تشکیل شده است: «با والتر مرچ، تدوینگر فیلم درباره این صحبت کردم که آیا زندگی ما از نظر سیال بودن، مثل تصاویر دوربین روی دست تجربه می شود، یا مثل تصاویر استدی کم؟ با تجربه پنجاه سال زندگی، به این نتیجه رسیدم که زندگی همه آدم ها مثل یک نمای استدی کم ادامه دار است. از لحظه ای که صبح ها چشمان مان را باز می کنیم داریم زندگی مان را بدون تدوین هدایت می کنیم. فقط وقتی که موضوعی ضروری پیش می آید، می رویم روی دوربین روی دست. زمان تدوین فقط وقتی است که داریم درباره زندگی مان صحبت می کنیم، یا زمانی که آن را به یاد می آوریم.»ایناریتو برای اجرای این نماهای بلند، مجبور شد به همراه امانوئل لوبزکی، فیلمبردار فیلم چندین ماه فیلمنامه را با بازیگرهای جایگزین تمرین کند تا بتواند تنظیم درستی از حرکت دوربین و حرکت بازیگرها به وجود آورد. مایکل کیتون، اما استون و ادوارد نورتون برای نقش های اصلی فیلم انتخاب شدند. بازیگران فیلم مجبور بودند خودشان را با شرایط سختی که ایناریتو برای فیلمبرداری چیده بود، وفق دهند و در برخی نماهای بلند، حدود پانزده صفحه از فیلمنامه را حفظ و اجرا کنند. این فیلم به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره ونیز انتخاب شد. اکران فیلم با استقبال منتقدها مواجه شد و «بردمن» در نهایت در نُه رشته از اسکار سال 2015 انتخبا شد که از آن میان،جوایز بهترین فیلم، فیلمنامه اریژینال، کارگردانی و فیلمبرداری را دریافت کرد.* پس از موفقیت «بردمن» ایناریتو فورا ساخت «از گور برخاسته» را آغاز کرد؛ فیلمی که اقتباسی بود از داستانی با نام «از گور برخاسته: رمانی درباره انتقام»، نوشته مایکل پونکه، نویسنده، استاد دانشگاه و سفیر آمریکا در سازمان تجارت جهانی.داستان پونکه درباره هیو گلس، شکارچی مرزنشین آمریکایی قرن های 18 و 19 بود و ایناریتو اصرار داشت در بازسازی شرایط زندگی او، از جلوه های ویژه استفاده نشود و در نتیجه مجبور شد فیلم را در دوازده لوکیشن در سه کشور مختلف فیلمبرداری کند. بدی آب و هوا، دور بودن لوکیشن ها و اصرار ایناریتو و امانوئل لوبزکی بر ا ...

ادامه مطلب  

سینمای ایران در بهار 96  

درخواست حذف این مطلب
یک گزارش درباره ریز و درشت اکران 96 که گیشه آن با یکه تازی «گشت 2»، «خوب، بد، جلف» و «نهنگ عنبر 2» به رقم 62 میلیارد تومانی رسید. در این پرونده حاشیه ها، شکست خورده ها، ستاره ها و نکات دیگر اکران مرور شده.62 میلیارد تومان در برابر 60 میلیارد تومان. سینماها در سه ماه اول سال 96 تنها دو میلیارد تومان بیش از مشابه سال پیش فروش داشته اند که با احتساب افزایش قیمت بلیت عددی ناچیز است. یعنی همچنان گیشه بهار سال 95 پررونق تر از بهار 96 است. همان طور که فروش نوروزی سال پیش بیشتر از نوروز امسال بود.از نظر کیفی هم آثاری که در بازه زمانی سال گذشته روی پرده رفتند بالاتر می ایستند. با این حساب آیا وضع بهار 96 سینما وخیم است؟ در شرایط عادی بله اما در قیاس با سال های قبل از 95 و روزهایی که سالن ها سوت و کور بود به همین مقدار هم باید دلخوش کرد. نگرانی جایی است که بدانیم سه فیلم جور مابقی را می کشند: «گشت 2»، «خوب، بد، جلف» و «نهنگ عنبر؛ سلکشن رویا» مجموع 49 میلیارد تومان فروش داشته و به داد گیشه رسیده اند.نگرانی مضاعف وقتی است که با رقم های پایین دیگر فیلم ها مواجه می شویم؛ ربطی هم ندارد که آیا مورد حمایت قرار گرفته اند یا نه. «ویلایی ها» به اندازه کافی حمایت تلویزیون و سینماگران را داشت ولی فروش آن روی 800 میلیون تومان مانده. از آن سوی فیلمی مثل «آشوب» با تیزرهای جذاب و تبلیغات متعدد زیر 500 میلیون تومان فروش دارد. در این شرایط باید فروش یک میلیارد و 400 میلیون تومانی «برادرم خسرو» را تحسین کرد؛ فیلمی که نسبتی با گیشه ندارد اما داستان یک انسان دوقطبی مورد توجه قرار می گیرد. یادمان نرود که فیلم های کمدی اکران شده آثار تراز و باکیفیتی نیستند. پیمان قاسمخانی در گام نخست برای کارگردانی «خوب، بد، جلف» نمره قبولی می گیرد اما همه راضی از سالن خارج نشدند. «هنگ عنبر؛ سلکشن رویا» لحظات بامزه ای دارد اما نان «نهنگ عنبر» را می خورد. سامان مقدم در قصه گویی خست داشته و سخت پسندها را راضی نکرده. وضع برای «گشت 2» بدتر است؛ کمدی سعید سهیلی روی چند شوخی منشوری بنا شده و در باقی موارد قصه اش گیرا نیست. اگر حاشیه های «گشت ارشاد» نبود فیلم به چنین فروشی می رسید؟سال پیش تعداد فیلم هایی که فروش شان از 5 میلیارد تومان گذشت صرفا کمدی نبودند اما تا الان هیچ فیلمی این رقم را رد نکرده و «ماجرای نیمروز» به پشتوانه کیفیت بالا و حمایت های معقول چهار میلیارد و 300 میلیون تومان فروش داشت. در این پرونده اکران بهار 96 را از هشت منظر بررسی کرده ایم: پرفروش ها، کم فروش ها، شکست خورده ها، ستاره های اکران، ستاره های سوخته، غافلگیرکننده ها، پرحاشیه ها و شرایط سیمرغی در اکران.ستاره های اکرانرضا عطاران: آقای گیشه امسال هم سهمی بالا از فروش دارد؛ «نهنگ عنبر؛ سلکشن رویا» تا الان بیش از 13 میلیارد تومان فروش داشته با باور کنیم ستاره بخت رضا عطاران همچنان پرفروغ است. نمی توان بخش عمدهای از موفقیت فیلم در گیشه را مرهون سابقه خوش «نهنگ عنبر» ندانست. اما این موفقیت مگر جز با درخشش عطاران و دیگر بازیگران به دست آمده؟ قسمت دوم فیلم سامان مقدم به اندازه قسمت اول درخشان نیست و می توان به آن ایرادهای فراوان وارد کرد اما مخاطبان سینما از آن استقبال می کنند و عطارانش را دوست دارند. او رد نقش ارژنگ همچنان بر مدار کم شانسی است و در لحظه وصال باز هم بخت یارش نیست. سکانس رقص او در فصل بازگشت به دهه 60 بر ملاحت عطاران افزوده.حمید فرخ نژاد:اکران بهار 96 بیش از همه به کام حمید فرخ نژاد است که گیشه فیلم های او در مجموع نزدیک به 36 میلیارد تومان رسیده؛ «گشت 2» حدود 20 میلیارد تومان و «خوب، بد، جلف» 16 میلیارد تومان. فرخ نژاد در کنار سعید سهیلی، تهیه کننده «گشت 2» قرار گرفته و اوضاع بر وفق مراد اوست. فرخ نژاد اصولا بازیگر گیشه نیست. این مسئله پاشنه آشیل کارنامه او شده بود و در سال های اخیر به اوج رسید. مهم ترین فیلمش یعنی «استرداد» در گیشه شکست خورد چه برسد به فیلم هایی مثل «مشکل گیتی»، «یاسین» و... وضع برای «به رنگ ارغوان» بدتر است؛ فیلمی که بعد از سال ها توقیف و سوژه ای امنیتی آن شانس فروش داشت اما این مسئله حاشیه ای و نیز نام حاتمی کیا به داد فیلم نرسید تا فرخ نژاد عملا ستاره بی سو لقب بگیرد.در «خوب، بد، جلف» بازی کنترل شده ای دارد. اما در «گشت 2» یکی از بدترین بازی های کارنامه اش را رقم زده.پژمان جمشیدی:خودمان هم خسته شده ایم از اینکه مدام می گوییم کی باور می کرد فوتبالیست دیروز، بازیگر محبوب این روزها باشد؟ پژمان جمشیدی در مدتی کوتاه، نقش های متنوعی بازی کرده و استعدادش را در زمینه های مختلف به رخ کشیده. «خوب، بلد، جلف» ادامه نقش او در «پژمان» است اما با تعریفی متفاوت. او حالا بازیگری است که می خواهد دایره نقش هایش را گسترش دهد و فیلم روشنفکری هم بازی کند. این موقعیت برای کاراکتر ساده لوح پژمان، ذهن را به سمت سریال «پژمان» می برد اما پیمان قاسمخانی مرزی باریک بین این دو کشیده و جمشیدی حواسش به تفاوت ها بوده. نتیجه آنکه علاوه بر بازی خوب، بده بستانش با سام درخشانی جذاب شده.ده میلیاردی هاخوب، بد، جلف: پیش بینی ها در خصوص فیلم اول پیمان قاسم خانی درست از آب درآمد و «خوب، بد، جلف» طی یک روند اصولی به فروش بالای ده میلیارد تومان دست پیدا کرد. این فیلم بلافاصله بعد از پایان جشنواره و به عنوان اولین فیلم اکران نوروز روی پرده رفت تا قبل از تعطیلات و با توجه به شلوغی روزهای پایانی، فروش فیلم به مرز پنج میلیارد رسید. این روند با آغاز تعطیلات سیر صعودی به خود گرفت و شروع اکران «گشت 2» تاثیری روی فروش آن نگذاشت، به نحوی که «خوب، بد، جلف» توانست پیش از پایان فروردین، وارد باشگاه ده میلیاردی ها شود. این فیلم در نهایت اکرانش را با فروشی نزدیک به 16 میلیارد و شکستن رکورد فروش «فروشنده» به پایان رساند.گشت 2: سعید سهیلی با وجود مشکلاتی که برای «گشت ارشاد» به وجود آمد، دست به ریسک بزرگی زد و تصمیم گرفت تا قسمت دوم این فیلم را هم سازد. ریسکی که البته جواب هم داد و در نهایت فروشی نزدیک به 20 میلیارد تومان داشت. «گشت 2» بعد از پشت سر گذاشتن حواشی بسیار موفق شد مانند قسمت اولش، در اکران نوروز جایی برای خودش پیدا کند. فیلم در کمتر از سه روز فروش خود را از مرز یک میلیارد تومان گذراند تا نشان دهد آمده که رکورد فروش را بزند.بعد از پایان تعطیلات نوروز فروش این فیلم به 10 میلیارد تومان رسید، در همان ایام سهیلی طی گفت و گویی اعلام کرد که با این روند، به راحتی فیلمش تمامی رکوردهای فروش را خواهدزد. در حالی که فروش گشت 2 به مرز 17 میلیارد رسیده بود و رکورد فروش را زد، نسخه قاچاق آن از پیاده روها سر درآورد و فروش فیلم را با افت محسوسی رو به رو کرد.نهنگ عنبر 2: سامان مقدم دو سال بعد از موفقیت فیلم «نهنگ عنبر» دست به کار شد و قسمت دوم آن را ساخت. فرمول او برای ساخت قسمت دو اتفاقا به خوبی جواب داد و فیلم با بهره گیری و تمرکز بر المان ها و نکاتی که منجر به موفقیت قسمت اول شده بود، توانست مخاطبان را در بدترین شرایط اکران به سالن های سینما بکشاند. فیلم مقدم درست در بحبوحه مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری در آستانه ماه رمضان روی پرده رفت. اما با این حال سالن های سینما پر شد و خیلی زودتر از حد تصور فیلم وارد باشگاه ده میلیاردی ها شد. فروش فیلم همچنان روی نمودار به روند صعودی اش ادامه می داد تا حملات تروریستی تهران به یکباره ترمزش را کشید و روند فروش حسابی کند شد.ستاره های سوختهمحمدرضا فروتن: اگر دیر بجنبد از او یک نام باقی می ماند. خودمان هم دوست نداریم چنین بی پروا درباره محمدرضا فروتن حرف بزنیم اما شما خودتان قاضی. او در سال های اخیر چه نقش متفاوت یا چه فیلم پرفروشی داشته؟ از او در اکران بهار امسال «نقطه کور» اکران عمومی شد اما برای فروتن یک شکست تمام عیار است. فیلم کمتر از 300 میلیون تومان فروش داشت و این یعنی بازیگر محبوب ما نتوانسته تماشاچی به سالن بکشاند. تازه نقشی را بازی کرده که در آن به شهرت رسید؛ مردی شکاک به همسر (هانیه توسلی) که در «قرمز» در حد اعلا از فروتن شاهد بودیم. این بار اما بازی اش سایه ای از «قرمز» است و این زنگ خطر را بلندتر برایش به صدا در می آورد.فرهاد اصلانی: به یک باره اوج گرفت و در سال های اخیر غالب نقش هایش به دل مخاطبان سینما نشسته. سهم او از اکران بهار 96 دو فیلم است که یکی در گیشه شکست خورد و دیگری تازه به چرخه اکران اضافه شده. فرهاد اصلانی بازیگری باهوش است و در فیلم ضعیف می داند چه کند که به چشم بیاید. «یک روز بخصوص» از جمله فیلم هایی است که اصلانی خودش را سوار بر آن کرده و اسیر کلیشه های نقش و منطق غیرقابل باور فیلم نشده است.او در فیلم اسعدیان نقش بوفه چی یک بیمارستان را دارد که کم کم وارد قاچاق قلب شده. اصلانی از موقعیتی غیرقابل باور نقشی باورپذیر می سازد. با حرکت بدن، میمیک صورت و لحن بیان. «یک روز بخصوص» با یک میلیارد فروش در گیشه شکست خورد. «زیر سقف دودی» فروش معقول تری دارد اما از خوش نقشی اصلانی در آن خبری نیست. مرد سرد و بی تفاوت داستان روی کلیشه ها حرکت می کند و درونیاتش را فریاد می زند.مصطفی زمانی: سهم او از اکران بهار دو فیلم است اما هر دو در گیشه شکست خوردند. از مصطفی زمانی ابتدا «یک روز بخصوص» اکران عمومی شد و مدتی بعد «تیک آف». در اولی نقشی کلیشه ای برعهده داشت: خبرنگاری که خواهرش به قلب نیاز دارد اما پا روی وجدان نمی گذارد و خارج از نوبت اقدام نمی کند. شعارهای پررنگ فیلم همایون اسعدیان روی بازی او سایه انداخته و زمانی در حد تیپ باقی ماند.در «تیک آف» اما بازی متفاوتی دارد؛ نقش یک جوان بوشهری که با دوستان به سیم آخر می زند. بر لهجه مسلط است و نمونه باورپذیری است از جوان هایی با آرزوهای فروخورده. «یک روز بخصوص» و «تیک آف» هر کدام یک میلیارد تومان فروش داشتند و این یعنی شکست.فجایع فروشدو عروس: بعضی فیلم ها هستند که به اسم سینمایی ساخته می شوند که چند روزی اکران بگیرند تا بتوانند قیمت رایتشان را در شبکه خانگی حداقل به قیمت کف یک فیلم سینمایی بفروشند. حکایت دو عروس هم از این قاعده مستثنا نیست. فیلم را داود موثقی ساخته که در ساخت فیلم های بدنه تبحر زیادی دارد و همه کارهایش پرفروش بوده اند. فیلم هایی که حالا یا مثل کلید ازدواج، بازیگران هیجان انگیزی داشت یا مثل بله برون و خواستگار محترم قصه شان کمی و فقط کمی قابل توجه بوده اند. اما «دو عروس» نه قصه خوبی دارد و نه بازیگران قابل توجهی. نتیجه چنین ترکیبی هم مشخص است، رقم زدن یک فاجعه در گیشه با فروشی کمتر از 450 هزار تومان.قلب سفید قاصدک: در روزهایی که فیلم های اسم و رسم دار خود را آماده می کردند تا به تدریج جایگزین فیلم های نوروزی شوند، فیلمی بی نام و نشان خیلی بی سر و صدا روی پرده رفت. همانطوری که هیچ کس خبر نداشت که چنین فیلمی کی و کجا تولید شده، هیچ کس ه ...

ادامه مطلب  

راهنمای مراقبت از پوست در تابستان  

درخواست حذف این مطلب
آیا تا به حال به پوست تان به عنوان مشخصه ای از زیبایی فکر کرده اید که با گرم شدن هوا باید بیشتر از آن مراقبت کنید یا اینکه آن را فقط یک لایه ی محافظ، ابزاری برای لمس کردن یا مدرکی گویا برای سن وسال تان می دانید؟ هرچند پوست شما می تواند همه ی اینها باشد، اما چشمگیرترین اندام بدن تان نیز هست. این نوشته را بخوانید تا با راه های مراقبت از پوست در تابستان آشنا شوید.مراقبت از پوست مخصوصا در روزهای گرم تابستان که امواج فرابنفش خورشید می تواند آثار مخربی بر پوست محافظت نشده بگذارد، مهم و ضروری است. این اشعه ها ممکن است احساس خوب و هیجان انگیزی در شما ایجاد کنند، اما به یاد داشته باشید که اثرات قرار گرفتن در معرض نور خورشید به مرور زمان ناخوشایند است. بنا به گزارش آکادمی متخصصین پوست آمریکا، یک پنجم آمریکایی ها در طول زندگی خود به نوعی از سرطان پوست مبتلا می شوند.قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه ی فرابنفش خورشید می تواند منجر به ابتلا به آب مراورید شود. طبق گزارش مؤسسه ی ملی بینایی (national eye institute)، ۲۰ میلیون آمریکایی بالای ۴۰ سال به آب مروارید دچارند. پیری زودرس پوست هم از عوارض اشعه ی فرابنفش خورشید روی پوست است. مؤسسه ی ملی کهنسالی آمریکا (the national institute on aging)، نور خورشید را عامل اصلی چروک، خشکی و لکه های پوستی می داند.بهترین راه پیشگیری از بروز این مشکلات چیست؟ هنگامی که در طول روز بیرون هستید از پوست تان در برابر اشعه های مضر آفتاب محافظت کنید، حتی در روزهای ابری؛ زیرا این اشعه ها از ابر، رطوبت و مه عبور می کنند. خطر اشعه ی آفتاب در تمام فصول وجود دارد و آسیب ناشی از آن هر ساله بیشتر می شود. دکتر ران شلتون (ron shelton)، عضو آکادمی پوست و جراحی زیبایی آمریکا، دارای بورد تخصصی پوست و استادیار مرکز پزشکی مونت سینای (mount sinai) در نیویورک می گوید: «حدود ۲۰ درصد از کل زمانی که ما در معرض اشعه های مضر آفتاب هستیم مربوط به فصل پاییز، زمستان و بهار است و بدون تردید بیشترین آسیب های ناشی از نور خورشید در فصل تابستان روی می دهد».بنابراین شما چه از نظر سلامتی نگران پوست خود باشید و چه از نظر زیبایی به آن اهمیت بدهید، بهتر است هنگام رفتن به ساحل، فضای باز یا حتی حیاط خانه تان از پوست خود در برابر نور خورشید به خوبی محافظت کنید و سلامت و طراوت پوست تان را در تمام سال حفظ کنید.سرطان پوست، رایج ترین نوع سرطان در ایالات متحده ی آمریکاست. شواهد محکمی وجود دارد که نشان می دهد زیاد در معرض نور خورشید بودن، خطر ابتلا به سرطان ملانوما را که کُشنده ترین نوع بیماری هاست افزایش می دهد.کرم های ضدآفتابکرم ضدآفتاب بهترین دفاع در برابر آفتاب سوختگی و سرطان پوست است که به شکل های لوسیون، کرم، پماد، ژل و اسپری در دسترس است. برخی از این کرم ها، رنگ و جلوه ی خاصی هم به پوست می بخشند.اینکه بهترین نوع ضدآفتاب کدام است بستگی به خود شما دارد. دکتر اندرو کافمن (andrew kaufman)، جراح پوست و عضو انجمن جراحی پوست آمریکا می گوید: «خوب است از محصولی استفاده کنید که spf بالاتری دارد، اما مهم تر از آن باید ضدآفتابی را پیدا کنید که دوستش داشته باشید و راحت تر از آن استفاده کنید، چون در این صورت بیشتر سراغ آن خواهید رفت».حتما ۱۵ تا ۳۰ دقیقه قبل از بیرون رفتن از ضدآفتاب استفاده کنید. ضدآفتاب را به مقدار کافی به پوست خود بمالید، طوری که این کار یک دقیقه طول بکشد. اگر قرار است به ساحل بروید، حداقل ۳۰ گرم از ضدآفتاب را به صورت و تمام بدن تان بمالید. اگر لازم است پوست تان را بهتر بپوشانید، از ضدآفتاب بیشتری استفاده کنید. اگر شنا می کنید، عرق می کنید یا قرار است برای مدتی طولانی در فضای باز باشید، هر دو ساعت یک بار آن را تجدید کنید. ضدآفتاب شما باید ویژگی های زیر را داشته باشد: در برابر آب مقاوم باشد؛عرق یا آب به راحتی آن را از روی پوست پاک نکند؛ دارای spf ۱۵ یا بالاتر باشد؛spf ضدآفتاب، عیار حفاظتی آن است که نشان می دهد مصرف کننده قبل از اینکه دچار آفتاب سوختگی شود، تا چه حد می تواند زیر نور آفتاب بماند. مثلا فردی که به طور طبیعی (بدون ضدآفتاب) بعد از ۱۰ دقیقه در معرض نور خورشید بودن، دچار آفتاب سوختگی می شود، اگر از ضدآفتاب با spf ۲ استفاده کند، بعد از ۲۰ دقیقه دچار آفتاب سوختگی خواهد شد. یک ضدآفتاب با spf ۳۰ به همین فرد امکان می دهد که ۳۰ برابر زمان اولیه زیر نور خورشید بماند، یعنی ۳۰ برابر دیرتر دچار آفتاب سوختگی خواهد شد؛ با وجود این نباید از spf برای تعیین زمان مجاز زیر آفتاب بودن استفاده کنید.پوست حتی بدون سوختگی هم ممکن است دچار آسیب شود. ضمنا spf های بالاتر، عیار حافظتی شان به طور نسبی بالاتر نمی رود. مثلا spf۱۵ معادل ۹۳ درصد از اشعه های مضر را بازتاب می دهد، درحالی که spf ۳۰ حدود ۹۷ درصد این اشعه ها را منعکس می کند. طیف محافظتی وسیع داشته باشد.ضدآفتاب های حاوی بنزوفنون، سینامیت، سولیسوبنزون، سالیسیلات، اکسید تیتانیوم، زینک اکسید و آووبنزون، طیف محافظتی گسترده ای دارند.ضدآفتابی که فاکتورهای گفته شده را نداشته باشد، تنها پرتو uvb را که عامل اصلی آفتاب سوختگی و سرطان پوست است فیلتر می کند. محافظت در برابر اشعه ی uvb نیز اهمیت زیادی دارد چون عامل پیری زودرس پوست و ابتلا به سرطان پوست است.لباسحتما از کلاه مناسب استفاده کنید تا اشعه های مضر آفتاب به پوست سر و گوش هایتان نرسد. کلاه هایی که لبه های پهن دارند و از گوش هایتان هم محافظت می کنند، انتخاب مناسبی هستند.لباس هایی که ویژگی های زیر را دارند از رسیدن پرتوهای مضر آفتاب به پوست شما جلوگیری می کنند: لباس هایی که از کتان غیررنگی، پلی استرهای بسیار براق و ابریشم نرم و نازک درست شده اند پرتوهای uv را جذب می کنند یا بازتاب می دهند و مانع رسیدن اشعه های مضر به پوست می شوند؛ پارچه های تیره تر پرتو uv را جذب می کنند و از بدن دور نگه می دارند؛ لباس هایی که بافت یا گره های فشرده دارند از نفوذ اشعه های مضر جلوگیری می کنند.لیپ بالم یا نرم کننده ی لبلب یکی از قسمت هایی است که مستعد ابتلا به سرطان پوست و لب است زیرا زیاد در معرض نور آفتاب قرار می گیرد. لب های خشک و ترک خورده که استفاده از لیپ بالم یا وازلین هم کمکی به بهتر شدن شان نمی کند ممکن است نشان دهنده ی «کراتوز اکتینیک» باشند. این بیماری مرحله ی اولیه ی ابتلا به سرطان پوست است که قابلیت پیشرفت کردن و تبدیل شدن به انواع کشنده تر این بیماری را دارد. افراد اغلب فراموش می کنند به لب های خود ضدآفتاب یا لیپ بالم بزنند یا دائم به آنها زبان می زنند. برای محافظت کامل از لب ها موارد زیر را رعایت کنید: از محصولات ویژه ی لب که دارای spf ۱۵ یا بالاتر هستند استفاده کنید. اگر سابقه ی سرطان لب یا پوست دارید از ضدآفتاب با spf ۳۰ یا بالاتر استفاده کنید؛ استفاده از محصول مخصوص لب را بسته به میزان تماس با پرتوهای uv، هر دو ساعت یک بار یا هرقدر که لازم است تکرار کنید؛وقتی زیر نور خورشید هستید از روغن بچه، وازلین یا رژلب های براق استفاده نکنید؛اگر قصد استفاده از رژلب را دارید، سعی کنید رنگ های تیره تر را انتخاب کنید چون نسبت به رژلب های براق و درخشان، لب های شما را در برابر اشعه های uv بیشتر محافظت می کنند؛بهتر است از رژلب حاوی spf یا محصول مخصوص لب که spf، آنتی اکسیدان و قابلیت رطوبت رسانی و محافظت کنندگی بیشتری دارد، استفاده کنید.عینک آفتابیعینک های آفتابی بزرگ که سایه های بزرگ روی صورت ایجاد می کنند امسال دوباره مُد شده اند. دکتر نیل هودرو (neil hodur) استاد اُپتومتری در کالج اُپتومتری دانشگاه ایلینویز که طرفدار پروپاقرص این مدل عینک های آفتابی است می گوید: «هرچه بیشتر چشم هایتان را بپوشانید، از شدت نوری که به بخش پشت چشم هایتان می رسد بیشتر خواهید کاست».قرار گرفتن طولانی مدت در معرض پرتو uv می تواند سفیدی چشم را قرمز کند، درست همان گونه که می تواند پوست را بسوزاند و به مرور زمان مشکلات چشمی ای مانند آب مروارید و تباهی لکه زرد را به وجود می آورد. برای پیشگیری از آسیب چشم ها، از عینک های آفتابی ای استفاده کنید که ویژگی های زیر را داشته باشند:این عینک می تواند ۴۰۰ نانومتر (۱۰۰ درصد) از اشعه ی uv را جذب کند.این نوع عینک ها در برابر ضربه یا تصادف مقاومت می کنند. عینک آفتابی با رنگ مناسب؛عینک های آ ...

ادامه مطلب  

از بی انگیزگی مدیران و ناکارآمدی شورای راهبردی سینمای کودک تا عدم شناخت لازم، فقدان فیلمنامه و نبود حمایت های دولتی  

درخواست حذف این مطلب
سینماپرس: همزمان با برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان برخی از چهره های فعال سینمای کودک از وضعیت این گونه مهم سینمایی انتقاد کردند؛ این سینماگران از بی تدبیری مدیران و عدم اختصاص بودجه و تسهیلات کافی، ناکارآمدی شورای راهبردی سینمای کودک و نوجوان و وعده ها و شعارهای بدون عمل متولیان سینما به عنوان مشکلات این عرصه نام بردند. به گزارش خبرنگار سینماپرس، سینما مبتنی بر عناصر گوناگونی است که با طرح مفاهیم مختلف در زمینه هایی همچون: سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و غیره شکل می گیرد؛ در این مسیر اما کودکان نیز همچون بزرگسالان سهمی دارند و سال ها است که در سینمای جهان فیلم سازی برای کودکان جایگاه ویژه ای پیدا کرده است.متأسفانه در ایران این امر به شکل جدی تاکنون محقق نشده و هرچند که بسیاری از دست اندرکاران و مسئولین سیاست گذار در امور سینمایی کشور سال ها است دغدغه آن را دارند که سینمای کودک در ایران به جایگاه ویژه ای دست پیدا کند و بتواند نه تنها در کشور که با کودکان جهان ارتباط برقرار نموده و سهمی در سینمای جهانی داشته باشد اما این امر به دلایل مختلف که اغلب به فقر سینمای ایران از لحاظ فنی و تکنیکی، ساختار و داستان پردازی باز می گردد محقق نشده است.سینمای کودک و نوجوان از جمله موضوعات زیرشاخه جریان اصلی سینماست که اگر به درستی به آن پرداخته شود می تواند تاثیرات مثبت زیادی را برای نسل های آینده در زمینه های گوناگون فراهم آورد. سینمای کودک نیاز مبرم برای هر جامعه ای است و نباید سهل انگارانه از کنار آن عبور کرد. هر چند که سال های سال است سینمای کودک در ایران مورد بی مهری قرار گرفته و از سوی مسئولان و تهیه کننده ها حمایتی از این سینمای رو به زوال نمی شود.بلاتکلیفی دامنه دار و گسترده سینمای کودک که بعد از تأسیس شورای سیاستگذاری و راهبردی سینمای کودک شکل بدتری به خود گرفته است با واکنش منفی تعدادی از سینماگران فعال حوزه سینمای کودک مواجه شده و اغلب اهالی سینما بر این باورند که عملکرد این شورا تصنعی است.بسیاری بر این امر اعتقاد دارند در حالی که بسیاری از کشورهای جهان تمرکز و توجه بسیار ویژه ای در زمینه تولید فیلم های داستانی و انیمیشن برای کودکان و نوجوانان شان دارند، کشور ما که طی سال های پس از پیروزی انقلاب توجه ویژه ای به این گونه مهم سینمایی داشت در سال های اخیر با نوعی رکود و بحران در این ژانر سینمایی مواجه شده است و این مسئله باعث شده تا مخاطبان اصلی این حوزه سینمایی بدل به مشتریان پر و پا قرص انیمیشن ها و فیلم های کودکانه هالیوودی بشوند؛ این اتفاق مهم زنگ خطری برای مسئولان فرهنگی و هنری کشور ما است چرا که اگر کودکان و نوجوانان ما که آینده ساز این سرزمین هستند بخواهند همچنان در غرقاب تولیدات هالیوودی دست و پا بزنند روز به روز از فرهنگ بومی خود دور شده و حلقه ارتباطی شان را با فرهنگ ملی و میهنی از دست می دهند و طی چند دهه دیگر اصلا هویتی از فرهنگ ایرانی در کشور وجود نخواهد داشت.سینماپرس در همین رابطه با ۱۰ تن از چهره های شناخته شده سینمای کودک و نوجوان آقایان: حجت الله سیفی، محمد نیک بین، علی قوی تن، اسماعیل براری، عادل بزدوده، علی عبدالعلی زاده، حسن آقاکریمی، جلال فاطمی، سیدمحمدرضا خردمندان و مقصود جباری گفتگو انجام داده که ماحصل آن برای اطلاع بیشتر مخاطبان گرامی در ذیل نقل شده است:حجت الله سیفی کارگردان سینما با انتقاد شدید از متولیان سینمای کودک به ویژه مسئولان شورای راهبردی سینمای کودک گفت: متأسفانه مسئولان و مدیران فرهنگی و سینمایی اصلاً به این مطلب فکر نمی کنند که ما باید نسل آینده ای داشته باشیم و بر اساس فرهنگ و ارزش های ملی مان به شخصیت های تاریخی و بزرگ کشورمان فیلم هایی برای کودکان و نوجوانان تولید کنیم و آن ها را با هویت و فرهنگ ملی و ایرانی تربیت نماییم. گویا مسئولان و مدیران سینمایی هیچ فرزند و نوه ای ندارند و به همین دلیل است که به طور کلی به کودکان بی توجهند و هیچ قدم مثبتی برای آن ها در سینما برنمی دارند؛ شاید هم اگر فرزند و نوه ای دارند آن ها هم همانند سایر کودکان و نوجوانان به ناچار فیلم ها و کارتون های خارجی را تماشا می کنند و بر اساس فرهنگ غربی رشد و نمو می کنند.علی قوی تن دیگر کارگردان سینما با انتقاد از بلاتکلیفی سینمای کودک اظهار داشت: سینمای کودک دچار سردرگمی شده و هیچ سیاست درستی برای رونق آن در نظر گرفته نشده است و مسئولان فرهنگی و سینمایی کشور به طور کل سینمای کودک و نوجوان را از یاد برده اند و به همین علت است که هیچ برنامه گذاری برای احیای مجدد این سینما صورت نمی گیرد. متأسفانه حدود ۲ دهه قبل سینمای کودک به ناگهان توسط مسئولان وقت معاونت سینمایی به حال خود رها شد و تنها یاد و نامی از دوران طلایی سینمای کودک باقی ماند که تا به امروز هم علیرغم وعده های متعدد نتوانسته ایم سینمای کودک و نوجوان را به دوران اوج آن روزگار بازگردانیم.محمد نیک بین تهیه کننده سینما در آستانه برگزاری سی امین جشنواره فیلم کودک و نوجوان گفت: فقدان فیلمنامه مناسب، شکست در گیشه و عدم حمایت مدیران باعث رکود سینمای کودک شده است و اگر مسئولان سینمای کودک دغدغه ای برای رونق مجدد این گونه مهم سینمایی دارند بایستی نسبت به این موضوعات توجه نشان داده و معضلات آن را رفع کنند. طیف گسترده ای از جامعه را کودکان و نوجوانان تشکیل می دهند و بدیهی است که این طیف نیاز به سینمایی مختص به خود دارند و مسئولان سینمای ایران باید مانند دست اندرکاران سینمای جهان خوراک مناسبی را برای این نسل فراهم کنند اما متأ ...

ادامه مطلب  

بیداد نژادپرستی در سرزمین قهوه/ ستاره های برزیلی هرگز با دختران سیاه پوست ازدواج نمی کنند!  

درخواست حذف این مطلب
نژاد پرستی هنوز در دنیای ورزش بیداد می کند. سیاه پوست ها هنوز هم از شر شعارهای توهین آمیز نژادپرستانه در امان نیستند. به گزارش فوتبال آنلاینو به نقل از theroot ؛ اما همین جا توقف می کنیم. در ورزش به اندازه کافی درباره نژادپرستی علیه بازیکنان رنگین پوست صحبت شده است. اینبار موضوع را از جنبه دیگری بررسی می کنیم. اینبار همه چیز از خود ستاره های سیاه پوست شروع می شود. فعلا برخی از این ستاره های رنگین پوست حق ندارند درباره نژادپرستی صحبت کنند. چرا؟ چون رفتار خودشان مصداق کامل نژادپرستی است. چون این ستاره ها همان هایی هستند که وقتی به شهرت جاودانه و ثروت بی پایان رسیدند چهره واقعی خودشان را نشان دادند. چگونه؟ بگذارید داستان را از ابتدا برایتان بگوییم....سیاه و سفید، دست در دست هم این داستان ورزشی نیست. یک تراژدی است. در سال 1956 یک گزارش آماری نشان داد در برزیل ازدواج یک زن سیاه پوست با یک مرد سفید پوست به ندرت اتفاق می افتد. مجله ebony در اینباره گزارشی را منتشر کرد. در این تصویر یک دختر خندان و شاداب سیاه پوست دست در دست یک مرد سیاه پوست دیده می شود. این تصویر آن زمان بسیار نایاب بود. در واقع اینکه در آن زمان یک مرد سفید پوست تن به ازدواج با دختری سیاه پوست بدهد بسیار کم اتفاق می افتاد. سال ها گذشت. در واقع ده ها سال گذشت. اما جامعه برزیل تغییر چندانی نکرد. هنوز به ندرت می توانید ببینید که یک پسر سفید پوست با یک دختر سیاه پوست تن به ازدواج بدهد. اما واقعیت تلخ تر هم شده است. حالا دیگر پسران سیاه پوست و رنگین پوست برزیلی به محض اینکه در زندگی به شهرت و ثروت برسند هرگز با دختران سیاه پوست ازدواج نمی کنند.اینبار نژادپرستی را خود مردان رنگین پوست رقم می زنند، مردانی سابقا فقیر که اکنون به نان و نوا رسیده اند.آمار تکان دهنده برای زنان سیاه پوستدر سال 2010 یک گزارش آماری نشان داد که بخش عمده زنان بالای 50 سالی که مجرد مانده اند سیاه پوست هستند.در ادامه این گزارش آمده است به محض اینکه یک مرد رنگین پوست برزیلی موقعیت بالای اجتماعی به دست بیاورد یک زن زیبای سفید پوست و رنگین چشم را برای ادامه زندگی مشترک برمی گزیند و هرگز سراغ زن سیاه پوست نمی رود.نمونه بارز مردان سیاه پوستی که عاشق سفیدها هستند پله اسطوره بی بدیل این کشور است. او سه بار ازدواج کرد اما از این سه ازدواج او هیچکدام از همسرانش سیاه پوست نبودند این در حالی است که خود پله یک سیاه پوست به شمار می رود.گزارش آماری تکان دهنده تری مدتی بعد منتشر شد. از هر 50 مرد سیاه پوست برزیلی که تاجران موفق و ثروتمندی هستند 49 تای آنها با زنان سفید پوست ازدواج می کنند.این مردان تازه به دوران رسیده"پولی مارینیو" هنرپیشه 33 ساله و مشهور برزیلی که خود یک رنگین پوست است میگوید این مجلات، تلویزیون و مردان مشهور برزیلی هستند که به سفیدها در مقایسه با سیاه ها ارزش بیشتری می دهند.او ...

ادامه مطلب  

از بین بردن جای جوش و پاکسازی پوست  

درخواست حذف این مطلب
راهکارهای زیبایی،, مراقبت و زیبایی پوست،از بین بردن جای جوش و پاکسازی پوست | ۱۴ماده طبیعی برای پاکسازی پوست پاکسازی پوست چه فایده ای دارد و چرا باید پاکسازی پوست انجام دهیم؟ مقاله ی زیر را بخوانید و با انواع روش خانگی و نکات مفید برای سلامت پوستتان آشنا شوید. جای جوش چیست جای جوش اثری است که بعد از آسیب پوستی یا آکنه بر روی پوست باقی می ماند. وقتی فولیکول مو یا منافذ پوست با چربی های اضافی، سلول های مرده یا حتی عوامل خارجی مانند باکتری ها پُر می شوند، جوش ایجاد می شود. سپس این منافذ متورم می شوند تا در مناطق جداکننده ی فولیکول شکاف ایجاد کنند. اگر این شکاف نزدیک سطح پوست ایجاد شود، جوش کوچک خواهد بود و زود بهبود می یابد. جوش، یک دستی بافت پوست را بر هم می زند و حالتی مانند زخم روی پوست ایجاد می کند. اگر این زخم به درستی درمان نشود ممکن است باکتری های موجود در آن به طور کامل از بین نروند و دوباره جوش بزنید.دلایل اصلی به وجود آمدن جای جوش علت ایجاد جای جوش – درمان جای جوش وقتی جوش به وجود می آید، تا عمق پوست نفوذ می کند و علاوه بر پوست، به بافت های زیر آن هم آسیب می زند. بعد از اینکه جوش برطرف می شود، بدن شروع به تلاش برای اصلاح آسیب های حاصل از آن می کند. بدن برای این کار، دست به تولید کلاژن می زند. کلاژن در اصل ماده ای است که از پوست پشتیبانی می کند. در صورتی که بدن مقدار بیش از حد کم یا زیاد از این ماده تولید کند شما متوجه ایجاد جای زخم می شوید. نوع زخمی که مشاهده می کنید بستگی به میزان کلاژنی دارد که بدن شما تولید کرده است.التهاب جای جوش فرورفته اگر میزان کلاژنی که بدن شما تولید می کند بیش از حد کم باشد، پس از بهبودی پوست، سستی یا فرورفتگی ایجاد می شود.التهاب جای جوش متورم در برخی موارد وقتی بدن در حال تلاش برای بازسازی پوست و بافت پایه ای آن است، کلاژن زیادی تولید می کند. در این صورت جای جوش متورم می شود. این نوع جوش در افراد رنگین پوست مانند نژادهای آفریقایی ، آسیایی و اسپانیایی رایج تر است. بهترین راه برای نجات پیدا کردن از انواع جای جوش، استفاده از درمان های طبیعی است چون این درمان ها عوارض جانبی ندارند. در صورتی که از این روش ها استفاده کنید می توانید در مدتی کوتاه، خودتان را از شر لکه های به جا مانده از جوش خلاص کنید. برای درمان جای جوش روش های مختلفی وجود دارد. اگر می خواهید بدانید از بین درمان های خانگی و طبیعی و کرم های تبلیغاتی کدام یک برای از بین بردن دائمی جوش ها مؤثرتر هستند، بهتر است تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.مقاله مرتبط: درمان جوش سرسیاه با ۱۱ روش موفق و قطعی خانگیراهکارهای خانگی برای خلاص شدن از جای جوش۱. آبلیمو خواص روشن کننده ی آب لیمو برای پوست شناخته شده است. آب لیمو حاوی آلفا هیدروکسی اسید (aha) است که یکی از رایج ترین مواد تشکیل دهنده ی کرم های برطرف کننده ی جای جوش به حساب می آید. این ماده همچنین پوست را ترمیم و جوان سازی می کند. آب لیموی تازه را با فشردن لیمو بگیرید. اگر پوست تان حساس است با کمی آب آن را رقیق کنید. با یک تکه پنبه، آب لیمو را روی جای جوش ها بمالید. کمی فرصت بدهید تا خشک شود. با آب خنک پوست صورت تان را بشویید. هر دو روز یک بار این کار را تکرار کنید تا در مدتی کوتاه از تیرگی های جای جوش خلاص شوید. بعد از هر بار استفاده از این روش، حتما پوست تان را با میزان کافی مرطوب کننده رطوبت دهی کنید. آب لیمو با وجود قدرت زیادی که در از بین بردن تیرگی های پوست و جای جوش دارد می تواند پوست را به شدت خشک کند.۲. جوش شیرین جوش شیرین خاصیت لایه برداری دارد. بنابراین می تواند به عنوان یک درمان خانگی برای از بین بردن جای جوش به کار رود. این ماده با ساییدن بافت نقاط تیره و جای جوش، باعث می شود این نقاط به تدریج از بین بروند. اگر مرتب از آن استفاده کنید می توانید به سرعت جای جوش هایتان را از بین ببرید. برای این کار ابتدا باید خمیری از بی کربنات سدیم تهیه کنید. جوش شیرین را در ظرفی بریزید، کمی آب اضافه کنید و هم بزنید تا خمیری یک دست آماده شود. خمیر را روی جای جوش قرار بدهید. بگذارید خمیر در طول شب روی جوش بماند و صبح آن را بشویید. جوش شیرین همچنین باعث درخشندگی پوست می شود. اگر می خواهید پوستی جوان و درخشان داشته باشید، می توانید در دستور العمل بالا، گلاب را جایگزین آب معمولی کنید. با استفاده ی مداوم، طی چند روز تا یک هفته از شر جای جوش ها خلاص می شوید.۳. عسل عسل – درمان جای جوش عسل درمان خوبی برای آکنه و جوش های قرمز و ملتهب است. عسل به علت خاصیت ضدباکتری ای که دارد درمان خوبی برای بسیاری از مشکلات پوستی محسوب می شود. یکی از این کاربردها از بین بردن نقاط تیره و جای جوش های پوستی است. توصیه می شود برای درمان جای جوش از عسل خام استفاده کنید. روش استفاده به صورت زیر است.کمی عسل خام را مستقیما روی نقطه ی جوش قرار بدهید. بگذارید شب تا صبح روی صورت تان بماند و صبح آن را با آب تمیز بشویید. این کار را هر روز تکرار کنید تا به سرعت و به طور دائمی از شر جای جوش ها خلاص شوید.مقاله مرتبط: ۱۴ روش سریع برای درمان جوش صورت۴. آب سیب زمینی آب سیب زمینی یکی از بهترین درمان های خانگی برای از بین بردن نقاط تیره و لکه های پوستی است. اگر جای جوش ها روی صورت تان باقی مانده است یکی از بهترین گزینه ها برای از بین بردن سریع و دائم این لکه ها، آب سیب زمینی است. یک سیب زمینی آب دار و تازه را به ورقه های نازک بُرش بزنید. آن ها را مستقیما روی نقاطی که دارای لکه های تیره هستند قرار بدهید. بگذارید بُرش های سیب زمینی چند دقیقه روی صورت تان بماند. صورت تان را با آب ولرم بشویید. می توانید تأثیر این روش را با رنده کردن سیب زمینی و تهیه ی ماسک سیب زمینی و عسل تقویت کنید. این کار جای جوش ها را طی چند هفته کاملا برطرف می کند.۵. آب خیار در بسیاری از فرهنگ ها، آب خیار یکی از موارد پُرطرفدار برای ترمیم و التیام پوست است. خیار غنی از پتاسیم و ویتامین a است. بیشتر افراد برای درمان جای جوش و عارضه های پوستی دیگر، برش های آن را مستقیما روی پوست خود قرار می دهند. خیار همچنین به صاف و شفاف شدن پوست تان کمک می کند. آب خیار را با رنده کردن یا لِه کردن آن بگیرید. آب آن را به صورت تان بزنید و بگذارید شب تا صبح بماند و صبح صورت تان را با آب ولرم بشویید. این روش شاید زمان زیادی ببرد و نتواند یک شبه شما را از شر همه ی جای جوش ها خلاص کند، اما با استفاده ی مداوم و روزانه از آن، پوستی صاف و سالم به شما هدیه خواهد داد.۶. آلوئه ورا آلوئه ورا دارای آنزیم ها، مواد مغذی و پلی ساکاریدهاست و خاصیت ضدقارچی و ضدباکتری دارد. بلافاصله بعد از به وجود آمدن جوش می توانید با درمان به موقع آن از به وجود آمدن جای جوش جلوگیری کنید. آلوئه ورا یک ماده ی مفید طبیعی برای از بین بردن لک و تیرگی پوست است. یک برگ تازه و باطراوت آلوئه ورا را انتخاب کنید. آن را بفشارید تا ژل آلوئه ورا به دست آید. به آرامی با انگشتان تان این ژل را روی نقاط جوش دار یا تیره ماساژ بدهید. این کار را دو بار در روز به مدت چند هفته تکرار کنید تا جای جوش های شما به روشی طبیعی از بین بروند.مقاله مرتبط: برای رفع لکه های قهوه ای صورت چه باید کرد؟۷. زردچوبه ماسک زردچوبه – درمان جای جوش زردچوبه برای از بین بردن جای جوش و لکه های پوستی بسیار مؤثر است. حتی می توانید کاربرد آن را گسترش بدهید و کک ومک ها و خال ها را هم با این روش محو کنید. برای استفاده از این روش شگفت انگیز، از دستورالعمل زیر استفاده کنید.پودر زردچوبه، شیر و آب لیمو را مخلوط کنید تا خمیر غلیظی به دست آید. آن را بر روی قسمت هایی از پوست که دارای جای جوش یا لکه هستند بمالید. اجازه بدهید کاملا خشک شود و سپس آن را با آب ولرم بشویید. به صورت روزانه از این درمان خانگی برای از بین بردن تیرگی های ناشی از جای جوش استفاده کنید تا نتیجه ی بهتری بگیرید. دستورالعمل دیگری به غیر از روش بالا، مخلوط کردن پودر زردچوبه با روغن زیتون است. این روش هم برای از بین بردن جای جوش ها بسیار مؤثر است.۸. گلاب و گلیسیرین بیشتر مردم از تأثیرات شگفت انگیز گلیسیرین بی اطلاعند. گلیسیرین خاصیت ترمیم کنندگی فوق العاده ای دارد و می تواند اثر به جا مانده از هر زخم یا جوشی را از بین ببرد. کافی است حداقل دو بار در روز از ماسک گلیسیرین استفاده کنید تا تمام جای جوش ها از بین بروند. خشکی پوست می تواند باعث سوزش و لایه لایه شدن پوست شود. در این حالت سلول های مرده ی پوست زیاد می شوند و با بستن منافذ پوست باعث تشدید مشکل جوش و آکنه خواهند شد. خاصیت اشباع کنندگی گلیسیرین به منافذ اجازه ی تنفس می دهد، رطوبت را حفظ می کند و انسداد منافذ را از بین می برد. به این معنا که گلیسیرین، یکی از مهم ترین دلایل اولیه ی ایجاد جوش را (بسته شدن منافذ پوست) از بین می برد. این ماده با پُر کردن حفره ها و شیارهای کوچک سطح پوست، جلوه ای سالم و صاف به پوست می دهد. گلیسیرین علاوه بر ویژگی های متعددی که دارد می تواند با بیماری های مسری پوستی مانند آلودگی های باکتریایی، التهاب پوست و پسوریازیس مقابله کند. می توانید در این مورد با ساختن ماسک، از گلاب هم برای درمان جای جوش کمک بگیرید. برای ساخت این ماسک دو قاشق چای خوری گلاب را با یک قاشق چای خوری گلیسیرین مخلوط کنید. سپس مخلوط را روی ناحیه ...

ادامه مطلب  

فرانسه با "120 ضربان در دقیقه" به اسکار می رود / تعداد رقبا از مرز 50 کشور گذشت  

درخواست حذف این مطلب
سرویس سینمایی هنرآنلاین: فرانسه روز سه شنبه فیلم "120 ضربان در دقیقه" (120 beats per minute) به کارگردانی رابین کامپیو را به عنوان نماینده خود در بخش فیلم خارجی زبان نودمین دوره جوایز اسکار انتخاب کرد.این فیلم ماه مه پیش در جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شد و همچنین جایزه فدراسیون بین المللی منتقدان فیلم (فیپرشی) را دریافت کرد. داستان "120 ضربان در دقیقه"با بازی ناول پرز بیسکایارت، آرنو والوا و ادل اینل در اوایل دهه 1990 روی می دهد و درباره گروهی فعال در زمینه اچ آی وی/ایدز در پاریس است.این فیلم را یک کمیته متشکل از فردریک بردن رئیس مرکز ملی سینما، تی یری فرمو مدیر هنری جشنواره کن، الن ترزن رئیس آکادمی فیلم فرانسه، سرژ توبیانا رئیس شرکت تبلیغاتی یونیفرانس و ژان-پل سالوم رئیس سابق این شرکت، همین طور ترزا کرمیسی تهیه کننده، به نمایندگی از فرانسه برای معرفی به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی انتخاب کرد. آن فونتن ("کوکو پیش از شانل") کارگردان نامزد بفتا و سزار و دنیز غمزه ارگوون کارگردان فیلم نامزد اسکار "موستانگ" این کمیته را کامل کردند.آخرین باری که یک فیلم فرانسوی برنده اسکار فیلم خارجی زبان شد، سال 1993 بود که "هندوچین" به کارگردانی رژیس وارنیه با بازی کاترین دونوو این جایزه را گرفت. از آن زمان تاکنون فرانسه 9 بار نامزد دریافت جایزه اسکار فیلم خارجی زبان بوده است.فیلم فرانسوی زبان "عشق" به کارگردانی میشائل هانکه که داستانش در پاریس روی می دهد، در سال 2013 جایزه اسکار فیلم خارجی زبان را برد و در چهار بخش دیگر نیز نامزد شد، اما آن فیلم را اتریش، کشور زادگاه هانکه به اسکار فرستاد."هنرمند" هم در سال 2011 برنده پنج جایزه اسکار از جمله جایزه بهترین فیلم شد، اما آن فیلم هم نماینده فرانسه در بخش فیلم خارجی زبان نبود. آن سال فرانسه فیلم "اعلان جنگ" به کارگردانی والری دونزلی را به اسکار فرستاد که نتوانست نامزد شود.فرانسه در مجموع با 39 نامزدی، بیش از هر کشور دیگر نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان بوده و با 12 بار پیروزی بعد از ایتالیا (با 14 بار پیروزی) بیشترین موفقیت را در این بخش داشته است.این کشور سال گذشته "او" اولین فیلم فرانسوی زبان پل ورهوفن کارگردان هلندی را به نمایندگی از خود به آکادمی معرفی کرد که نتوانست نامزد شود، هرچند ایزابل هوپر ستاره فیلم نامزد اسکار بهترین بازیگر زن شد.در حالی که آخرین مهلت معرفی فیلم های خارجی زبان به آکادمی دوم اکتبر 2017 (10 مهر) است، تاکنون بیش از 50 کشور نمایندگان خود در جوایز اسکار را معرفی کرده اند. تنها در روزهای اخیر بیش از 10 کشور نمایندگان خود را انتخاب کردند."سپیده دم"آلبانی "سپیده دم" (daybreak) اولین فیلم بلند داستانی جنتیان کوچی را به عنوان نماینده خود در اسکار انتخاب کرد. فیلم داستان مادری جوان است که وقتی به خاطر ناتوانی در پرداخت اجاره از خانه خود بیرون انداخته می شود، همراه پسر یک ساله اش به عنوان پرستار خانگی زنی سالخورده که دائم بستری است، مشغول کار می شود. لتا (اورنلا کاپتانی) باید به هر قیمتی که شده است زن بیمار را زنده نگه دارد."سپیده دم" اولین بار در دنیا ماه پیش در جشنواره فیلم سارایوو به نمایش درآمد و کاپتانی جایزه بهترین بازیگر زن را برد. این فیلم تولید مشترک آلبانی و یونان است. آلبانی از 1996 تاکنون 10 بار وارد رقابت اسکار فیلم خارجی زبان شده، اما هنوز نامزد نشده است."بینگو: شاه صبح ها" (bingo: the king of the mornings) به کارگردانی دانیل هزنج نماینده برزیل در اسکار است. این فیلم زندگی آرلیندو بارتو بازیگر نقش بوزو دلقک در برزیل را به تصویر می کشد. این فیلم همچنین نماینده برزیل در سی و دومین دوره جوایز گویا است که از آن به عنوان معادل اسپانیایی جوایز اسکار یاد می شود."بینگو: شاه صبح ها"برزیل تا سال گذشته 44 فیلم برای رقابت در بخش فیلم خارجی زبان به جوایز اسکار معرفی کرد و تاکنون چهار بار نامزد دریافت این جایزه بوده است.فیلم "افتخار" (glory) کریستینا گروزوا و پیتر والچانوف به نمایندگی از بلغارستان در اسکار رقابت می کند. این فیلم یک قصه اخلاقی مدرن درباره یک کارگر راه آهن گوشه گیر است که میلیون ها پول نقد را که روی خط آهن پیدا کرده است، تحویل می دهد. هرچند صداقت او با بی صداقتی پاسخ داده می شود و این زمانی است که وزیر حمل و نقل تصمیم می گیرد از او به عنوان راهی برای انحراف از یک رسوایی استفاده کند و با این کار زندگی او از این رو به آن رو می شود. "افتخار" اولین بار در دنیا سال گذشته در جشنواره لوکارنو روی پرده رفت و از آن زمان تاکنون در جشنواره های بین المللی ده ها جایزه از جمله جایزه بهترین فیلم بین المللی در جشنواره ادینبورگ دریافت کرده است. "افتخار" دومین فیلم بلند گروزوا و والچانوف بعد از فیلم تحسین شده "درس" (the lesson) است."افتخار"بلغارستان از 1970 فیلم به آکادمی ارائه می دهد اما هنوز برنده اسکار نشده است. در 2010 فیلم "دنیا بزرگ و رستگاری گوشه ای در کمین است" ساخته استفان کوماندارف از این کشور به فهرست کوتاه راه پیدا کرد، اما در نهایت نامزد نشد.فیلم "مادر یخ" (ice mother) به کارگردانی بوخدان اسلاما نماینده جمهوری چک در اسکار 2017 است. این فیلم متمرکز بر هانا یک مادر و مادربزرگ 67 ساله شاد است که با رویدادهایی که زندگی را تغییر می دهد، روبرو می شود."مادر یخ" فوریه پیش در جمهوری چک اکران شد و اولین نمایش بین المللی آن در بخش مسابقه جشنواره فیلم ترایبکا در نیویورک بود، جایی که جایزه بهترین فیلمنامه را برد. این فیلم سپس در چند جشنواره بین المللی دیگر مانند سیدنی، کارلووی واری و ونکوور نمایش داده شد.اسلاما در سطح بین المللی با فیلم "زنبورهای وحشی" (2001) شهرت دارد که در جشنواره روتردام برنده جایزه ببر شد.جمهوری چک پس از جدایی از اسلواکی در 1993 هر سال فیلم به آکادمی معرفی کرده است. در 1996، فیلم "کولیا" به کارگردانی یان اسوراک برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد. "اگر متفرق شویم، سقوط می کنیم" به کارگردانی یان ربیک و "zelary" به کارگردانی اوندری ترویان به ترتیب در 2000 و 2003 نامزد اسکار شدند."شیخ جکسون"مصر با فیلم "شیخ جکسون" (sheikh jackson) به کارگردانی عمرو سلامه در اسکار رقابت می کند. این فیلم درباره یک روحانی تندرو است که پنهانی به مایکل جکسون علاقه دارد. "شیخ جکسون" اولین بار در دنیا امسال در جشنواره تورنتو در بخش نمایش های ویژه روی پرده رفت. مصر تاکنون 31 بار در اسکار شرکت کرده، اما هنوز نامزد نشده است.کوزوو فیلم "ناخواسته" (unwanted) به کارگردانی ایدون رضوانعلی را به نمایندگی از خود به آکادمی معرفی کرد. این درام اجتماعی داستان آلبان پسری نوجوان اهل کوزوو است که با مادرش زانا در هلند زندگی می کند. اگرچه هر دوی آن ها کوزوو را در دوران جنگ داخلی بالکان ترک کردند، جایی که آلبان با آنا یک زن ج ...

ادامه مطلب  

روش های سفید کردن پوست صورت با ۱۰ ماسک طبیعی  

درخواست حذف این مطلب
قرار گرفتن در معرض نور خورشید، آلودگی های محیطی، بیماری، خشکی پوست، استرس، سبک زندگی نادرست و استفاده ی طولانی مدت از محصولات آرایشی شیمیایی می تواند پوست را تیره و کدر کند.خیلی از افراد تلاش می کنند تا پوستی روشن و بدون نقص داشته باشند. بازار، پُر از انواع کرم ها و لوسیون های روشن کننده ی پوست است. اما این محصولات، مواد شیمیایی مضری دارند که می تواند به پوست آسیب بزند و نیز اغلب گران قیمت هستند.شما می توانید با استفاده از راهکارهای طبیعی که به شیوه ای مؤثر، پوست تان را روشن و درخشان می کنند در زمان و پول خود صرفه جویی کنید. این نوشته را بخوانید تا با روش های سفید کردن پوست صورت با ۱۰ ماسک طبیعی، آشنا شوید.مقاله مرتبط: راز جوان ماندن پوست صورت چیست؟یک ماسک سفیدکننده صورت، ماست است. ماست که از فرآورده های جانبی شیر است، مواد مغذی فراوانی دارد که برای پوست مفید هستند. همچنین ماست حاوی اسید لاکتیک است که خواص روشن کنندگی دارد. راهکارهای اشاره شده در زیر برای انواع مختلف پوست مناسب است.ماست ساده را به آرامی به پوست خود بمالید، اجازه بدهید چند دقیقه بماند و سپس با آب ولرم بشویید. این کار را روزی یک بار و تا چند هفته انجام بدهید تا متوجه تغییرات چشم گیری در رنگ پوست تان شوید.می توانید یک قاشق غذاخوری ماست تازه را با نصف قاشق غذاخوری عسل ترکیب کنید و آن را به پوست صورت و گردن خود بمالید. اجازه بدهید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بماند و سپس آب کشی کنید. این کار را هر روز انجام بدهید تا رنگ پوست تان روشن تر شود.همچنین می توانید کمی آب لیمو و جو دوسر به ماست اضافه کنید تا خمیر سفتی درست شود و آن را به عنوان ماسک صورت استفاده کنید. این راهکار باعث انعطاف پذیری و مرطوب شدن پوست تان هم می شود.۲. پرتقالمهمترین عنصر در مراقبت از پوست، ویتامین سی است، که به وفور در پرتقال وجود دارد. ضمنا پرتقال دارای خواص روشن کنندگی است و رنگ پوست تان را سفید می کند.یافته ها نشان داده اند که مصرف مداوم آب پرتقال تازه می تواند در بهبود بافت پوست و انعطاف پذیری آن بسیار مؤثر باشد. از پرتقال به دو شیوه می توانید برای روشن شدن پوست تان استفاده کنید.دو قاشق غذاخوری آب پرتقال را با مقدار کمی زردچوبه ترکیب کنید و قبل از خواب آن را روی پوست صورت و گردن خود قرار بدهید (به دست ها و پاهای تان هم می توانید بمالید)، بعد از ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بشویید. این کار را هر روز انجام بدهید.پوست خشک شده ی پرتقال را آسیاب کنید، یک قاشق غذاخوری از آن را با یک قاشق غذاخوری ماست ساده ترکیب کنید تا ماده ای خمیرمانند تهیه شود. این خمیر را روی پوست بمالید و بگذارید ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بماند و سپس آب کشی کنید. این راهکار برای برطرف کردن لکه های صورت مفید است. در استفاده از این شیوه کمی محتاط عمل کنید و بیش از یک یا دو بار در هفته از آن بهره نبرید.مقاله مرتبط: لایه برداری پوست صورت با ۲۸ ماسک موثر خانگی۳. آرد نخودآرد نخود یکی از بهترین عنصرها برای افرادی است که تمایل زیادی به روشن شدن پوست شان دارند. آرد نخود حاوی مواد مغذی گوناگونی است که به سلامت پوست بسیار کمک می کند. استفاده از این شیوه، به صورت یک روز در میان، چربی اضافی پوست را برطرف خواهد کرد و رطوبت طبیعی پوست را حفظ می کند.مقداری آرد نخود را با مقدار کمی آب یا گلاب ترکیب کنید تا خمیر سفتی درست شود.خمیر را به صورت، دست ها و پاهای خود بمالید.اجازه بدهید خمیر بماند تا خشک شود و سپس با آب بشویید.۴. عسلعسل به سفید شدن پوست و رطوبت رسانی به آن کمک می کند. خشکی پوست عاملی است که منجر به ناهمواری و تیرگی پوست می شود. عسل دارای خواص ضدباکتری نیز هست که به برطرف شدن لکه های ناشی از بالا رفتن سن و جای زخم ناشی از آکنه کمک می کند.عسل را به صورت خود بمالید، بگذارید چند دقیقه بماند و سپس با آب ولرم بشویید. این راهکار ساده به جدا کردن سلول های مرده ی پوست کمک می کند و جلوه ی باطراوت تر و روشن تری به پوست تان می دهد. روزی یک بار این کار را انجام بدهید.برای درست کردن ماسک روشن کننده ی پوست، یک قاشق چای خوری از آبلیمو و عسل را با یک قاشق غذاخوری شیر خشک و یک و نیم قاشق چای خوری روغن بادام به خوبی ترکیب کنید و به آرامی به پوست خود بمالید. بگذارید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بماند و سپس با آب سرد بشویید. این کار را یک روز در میان انجام بدهید.مقاله مرتبط: آبرسانی به پوست با ۱۰ روشی که پوست شما را از خشکی در می آوردخاصیت اسیدی لیموترش به عنوان یک سفیدکننده ی طبیعی برای پوست عمل می کند و ویتامین c بالای آن باعث افزایش رشد سلول های جدید پوست می شود. لیموترش آنتی اکسیدان هایی دارد که برای روشن شدن رنگ پوست بسیار مفیدند.یک پنبه ی توپی را به آب لیموی تازه آغشته کنید و آن را مستقیما به صورت تان بمالید. حتی می توانید یک عدد لیموترش را بُرش بزنید و آن را روی پوست تان قرار بدهید تا آب لیموترش به پوست بچسبد. بگذارید حداقل یک ساعت بماند و سپس با آب بشویید. این کار را هر روز انجام بدهید. این راهکار ساده رنگ پوست تان را روشن می کند و می تواند از تشدید جای زخم ها روی صورت تان هم پیشگیری کند.سه قاشق چای خوری آب لیموترش را با یک قاشق چای خوری پودر زردچوبه ترکیب کنید و آن را روی پوست خود قرار بدهید، بگذارید نیم ساعت بماند. سپس با آب بشویید، این کار را هر روز انجام بدهید.می توانید یک قاشق چای خوری آب لیموترش را با یک قاشق چای خوری شیر خشک و یک قاشق چای خوری عسل ترکیب کنید و روی پوست بمالید، اجازه بدهید ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بماند و سپس آب ک ...

ادامه مطلب  

بهترین سریال های غیرآمریکایی  

درخواست حذف این مطلب
گاهی مجموعه های تلویزیونی، خسته کننده و روتین می شوند و ترجیح می دهیم به جای دنبال کردن فصل های جدید «بازی تاج و تخت» یا «خانه پوشالی»، مجموعه های تازه و کمتر دیده شده ای را امتحان کنیم. ما این جا هستیم تا به شما کمک کنیم. آیا تنوع و تازگی می خواهید باید جایی خارج از آمریکای شمالی به دنبال آن بگردید. شاید کشوری مثل دانمارک، استرالیا یا حتی ایسلند، بتواند این تازگی و تنوع را برای شما به ارمغان بیاورد. در این مطلب، مجموعه هایی را معرفی خواهیم کرد که حال و هوای متفاوتی را به شما ارائه می کند.1. پل (سوئد- دانمارک)عنوان سریال بر می گردد به پل ارساند، که بین دو شهر کپنهاگ و ملمو ساخته شده و دو کشور سوئد و دانمارک را به یکدیگر پیوند می دهد. داستان روی همین پل و با پیدا شدن جسد فردی که نیمی از آن در دانمارک و نیمی دیگر در سوئد قرار گرفته، آغاز می شود. وظیفه رسیدگی به این پرونده به عهده پلیس هر دو کشور قرار گرفته می شود و از دو کارآگاه ویژه قتل به نام های نورن و رود کمک گرفته می شود. هر دو کارآگاه انسان های جذابی هستند. نورن زن آشفته ای به نظر می رسد و زخمی بزرگ روی صورتش دارد، او اکثرا بی حوصله است و تقریبا همیشه یک دست لباس بر تن می کند. در مقابل او، رود مرتب تر و در عین حال عصبی مزاج تر است، اما آن ها در کنار یکدیگر تیم فوق العاده ای تشکیل می دهند. سایر بازیگران این مجموعه نیز بازی بی نظیری ارائه می کنند.خط داستان این مجموعه گیرا و کاملا غیرقابل انتظار بوده و موضوعات سیاسی، مشکلات اجتماعی، خیانت، روابط خانوادگی و غیره را به خوبی در کنار هم قرار می دهد. از میان مجموعه های جنایی ساخته شده در منطقه اسکاندیناوی، «پل» برتری خود را از شخصیت هایی به دست آورده که پیچیدگی و مشکلات روانی آن ها، نسبت به کاراکترهای سایر مجموعه های تولیدشده در این ژانر، قابل توجه تر است. ممکن است موضوع این مجموعه در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما بدون شک با تماشای «پل» آن قدر هیجان زده می شوید که بی صبرانه منتظر تماشای قسمت های بعدی آن خواهید شد.2. آلمان 83 (آلمان)این مجموعه توسط یک زوج کارگردانی آلمانی- آمریکایی به نام های آنا و یورگ وینگر برای شبکه محلی آر.تی.اِل ساخته شده. «آلمان 83» یک مینی سریال هشت قسمتی است و دوره سرنوشت سازی را روایت می کند که طی آن آلمان، عامل پیشرفت برنامه های هسته ای میان ناتو و اتحاد جماهیر شوروی شده بود. اگرچه سوژه این مجموعه جدی به نظر می رسد، اما شیوه بیان ملایمی داشته و به موضوعات فرهنگی و سیاسی دوران جنگ سرد اروپا می پردازد. این مجموعه با سخنرانی تاریخ رونالد ریگان در سال 1983، آغاز می شود که طی آن ریگان، از حکومت شوروی به عنوان امپراتوری شرارت یاد می کند، و با این گفته، صراحتا آغاز جنگ سرد برای مقابله با کمونیسم را اعلام می کند. مانند مجموعه «آمریکایی ها»، «آلمان 83» ما را به آن سوی جنگ سرد، اما این بار نزدیک تر به پرده آهنین در شرق آلمان خواهدبرد، سفری که قطعا ارزش وقت گذاشتن دارد.در دل یک واقعه تاریخی، داستان ساختگی و مهیجی را شاهد خواهیم بود که طی آن، یک سرباز جوان کمونیست از آلمان شرقی، سعی دارد به شکل غیرقانونی و با هویتی تقلبی، از مرزها رد شود و خود را به پایتخت آلمان غربی، بن، برساند. او قصد دارد با نزدیک شدن به ارتش آلمان غربی، به اسرار هسته ای ناتو پی ببرد. موسیقی زیبای دهه هشتادی این مجموعه نیز جذابیت آن را دوچندان کرده است.3. در دام افتاده (ایسلند)اولین سریال ایسلندی که توسط بی.بی.سی خریداری شد و میلیون ها طرفدار پر و پا قرص در سرتاسر دنیا پیدا کرد. «در دام افتاده»، تمام ویژگی های یک درام نوآر را داراست. در میان سرمای استخوان سوز و مناظر بکر ایسلند، شاهد ماجرای جنای ...

ادامه مطلب  

درمان لک جای جوش صورت  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش وانانیوز، یکی از اصلی ترین دلایل به وجود آمدن لک های صورت، لک های به جا مانده از جوش هایی است که بر روی صورت ما به وجود می آیند. عواملی مانند عوامل ژنتیکی و تغییرات هرمونی مهم ترین عوامل به وجود آمدن جوش های گسترده بر روی پوست صورت هستند. زمانی که این جوش ها به وجود می آیند در بسیاری از اوقات افراد به درمان این جوش ها نمی پردازند و زمانی که جوش ها از بین می روند یا فرد جوش های روی صورت را می ترکاند، لک جای جوش به وجود می آید که به دلیل داشتن ظاهری نامناسب و ناخوشایند و به وجود آمدن چاله هایی روی صورت به جای جوش ها، بیماران به دنبال بهترین راه برای درمان لک جای جوش صورت خود می باشند. توجه به این نکته لازم است که در مواردی که میزان جوش ها و لک های روی صورت تان زیاد و حاد باشد، حتماً به پزشک متخصص پوست مراجعه کرده و یا از یک دکتر داروساز درداروخانه اینترنتی راهنمائی و مشورت بگیرید تا بتوانید به بهترین نحو جوش صورت و لک جای جوش صورت را از روی پوست صورت خود برطرف نموده و مجدداً زیبایی را به پوست خود بازگردانید. درمان لک جای جوش صورت، به 2 بخش تقسیم می شود. 1. درمان جوش صورت: ابتدا باید جوش های صورت درمان شوند و در صورتی که جوش روی صورت نباشد و فقط لک به جای جوش باقیمانده باشد باید با لایه برداری سلول های مُرده سطح پوست در محل لک از روی پوست جدا شوند. علاوه بر این ها باید، چربی سطح پوست با حفظ رطوبت پوست کم شود تا ضمن باقی ماندن رطوبت در زیر پوست، چربی پوست که باعث به وجود آمدن جوش ها بر روی صورت می شوند کم شده تا احتمال جوش زدن مجدد آن ناحیه از پوست کاهش یابد.2. درمان لک جای جوش صورت: پس از لایه برداری و حذف سلول های مُرده از سطح پوست و درمان جوش صورت، نوبت به درمان لک صورت و بازگرداندن سلول ها با رنگ طبیعی و تنظیم رنگ پوست در محل لک ها است. که این کار با استفاده از کرم های ضدلک که میزان رنگدانه های زیر پوست شما را تنظیم و متعادل می کنند، انجام می شود. در طول دوره درمان لک جای جوش صورت، حتماً مسائل خود را با دکتر داروساز خود در داروخانه اینترنتی در میان بگذارید تا در صورت نیاز راهنمائی های لازم را به شما بدهد. داروخانه اینترنتی مهتاطب، کادر مجربی متشکل از 5 دکتر داروساز دارد که می توانند در تمام طول شبانه روز و به طور 24 ساعته به سوألات شما پاسخ داده و مشکلات شما را حل نمایند. علت به وجود آمدن لک جای جوش صورت:هنگامی که پوست صورت شما جوش می زند، فولیکول مو بسته شده و باکتری آکنه همراه با چربی زیر پوست زیر پوست محبوس می شود. سپس سیستم دفاعی بدن واکنش نشان داده و گلبول های سفید پوست به محل تجمع باکتری های آکنه یا جوش حمله کرده تا از بدن و پوست شما دفاع کنند. در نتیجه، جوش های سرسفید شکل می گیرند و در صورتی که میزان باکتری آکنه زیاد باشد، محل جوش عفونت کرده و چرک می کند. این چرک همراه با التهاب و درد بوده و در بسیاری از اوقات اشخاص اقدام به ترکاندن و خارج کردن عفونت می کنند که این کار باعث به جا ماندن جای جوش به صورت لک بر روی پوست شان خواهد شد. ترکاندن صحیح جوش چرک کردن بسیار سخت بوده و نیاز به مراجعه به پزشک دارد و زمانی که جوش روی صورت تان چرک می کند از ترکاندن آن پرهیز کنید و با استفاده از محلول های ضدجوش اقدام به درمان جوش خود کنید و یا از یک دکتر داروساز در داروخانه اینترنتی کمک بگیرید. به وجود آمدن جوش سرسفید و چرک کردن پوست و حمله گلبول های سفید به محل جوش، همگی باعث بر هم خوردن تعادل میزان رنگدانه های ملانین در محل جوش زدن شده و زمانی که جوش خود را می ترکانید، جوش از بین می رود اما به دلیل اینکه لایه برداری با استفاده از کرم های لایه بردار انجام نداده اید، سلول های مُرده با رنگدانه های ناهمگون به جا می ماند و باعث لک شدن پوست شما می شود. در حالت های حادتر در یک محل جوش های بزرگ و متعدد به وجود می آید که پس از ترکاندن حفره ها و چاله های روی صورت به جای جوش باقی می ماند و سطح پوست تان پر از چاله جای جوش ها می شود. لازم به ذکر است، رنگدانه های ملانین عامل به وجود آوردن رنگ پوست در انسان ها است و برهم خوردن تعادل میزان این رنگدانه ها در زیر پوست عامل به وجود آمدن لک پوست صورت است. جوش های وسیع و گسترده که عامل به وجود آمدن چاله ها روی پوست صورت در محل جوش می شوند بیش از همه به دو عامل بر هم خوردن تعادل هرمون های بدن و عوامل موروثی و ژنتیکی بستگی دارد. عوامل موروثی و ژنتیکی بیشترین تأثیر را میزان چربی زیر پوست انسان ها دارند و بعضی افراد ذاتاً پوست هایی چرب، بعضی پوست های معمولی و بعضی اشخاص پوست هایی خشک دارند. به طور کلی افرادی که پوست چربی دارند، احتمال جوش زدن پوست شان بیشتر از بقیه است. بعضی عوامل و بیماری ها و استرس هم می توانند باعث افزایش چربی زیر پوست شوند اما تأثیر این عوامل کم بوده و مهم ترین عامل، مسائل موروثی و ژنتیکی است. در کنار مسائل ژنتیکی، بر هم خوردن تعادل هرمونی بدن شناخته شدن ترین عامل جوش زدن پوست است. دو دوره که در بدن انسان ها بیشترین تغییرات هرمونی اتفاق می افتند و تعادل هرمون های بدن بسیار بر هم می خورند، دوران بلوغ در مردان و زنان و در دوران بارداری و پس از زایمان در بانوان می باشند. · جوش سن بلوغ: تقریباً تمام ما در سنین بلوغ پوست مان به خصوص در ناحیه صورت جوش زده است و به همین دلیل شناخته شده ترین نوع جوش، جوش سن بلوغ است و در واقع در کنار رشد ریش بر روی صورت مردان و مردانه شدن صدا، جوش زدن یکی از نشانه های وارد شدن به سن بلوغ است. در مورادی که بر هم خوردن تعادل هرمونی در شخص بسیار زیاد باشد، پزشک متخصص ممکن است داروهایی برای بازگرداندن تعادل هرمونی بدن تجویز کند. در موارد عادی می توانید با به مراجعه حضوری به داروخانه یا به صورت آنلاین و مشاوره با یک دکتر داروساز در داروخانه اینترنتی مهتاطب در خصوص روش مصرف داروها و درمانجوش های سن بلوغ کمک بگیرید. داروخانه اینترنتی می تواند علاوه بر پاسخ به بسیاری از سوألات شما در خصوص نحوه مصرف محصولات درمان جوش، می تواند بهترین کرم ضدجوش خارجی و داخلی را با بهترین قیمت در اختیار شما قرار دهد. در ضمن، در صورتی که پوست چرب یا مستعّد جوش زدن دارید، پزشک معالج یا داروسازان داروخانه اینترنتی به شما توصیه خواهند کرد که در سنین بلوغ از خوردن غذاهای تند و تحریک کننده، آجیل و غذاهای با طبع گرم، و غذاهای کربوهیدارات مثل نان و سیب زمینی حتی الامکان پرهیز کنید تا احتمال جوش زدن پوست تان کاهش یابد. از طرفی پسران نوجوان که پوست شان زیاد جوش می زند، باید از انجام ورزش های سنگین مثل بدنسازی پرهیز کنند چون ورزش سنگین باعث افزایش سطح هرمون آندروژن در بدن مردان شده و احتمال جوش زدن را بسیار افزایش می دهد. جوش های سن بلوغ در صورت تشخیص به موقع و درمان ضد ...

ادامه مطلب  

قناعت: فاصله نسل ها کم شده و فیلمسازان سینمای کودک باید همپای پیشرفت های جهانی جلو روند/ بودجه میلیاردی متضمن خوب بودن یک اثر نیست  

درخواست حذف این مطلب
سینماپرس: حسین قناعت کارگردان سینمای کودک و نوجوان که با ۲ فیلم سینمایی «دزد و پری۲» و «قهرمانان کوچک» در سی امین جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان حضور دارد معتقد است: فاصله نسل ها کم شده و جهان مرتباً در حال پیشرفت است و فیلمسازان سینمای کودک همپای پیشرفت های جهانی باید جلو بروند. به گزارش سینماپرس ژانر سینمای کودک به دلیل اهمیتی که این قشر از جامعه در آینده و سرنوشت هر کشوری دارند در تمامی کشورهای صاحب صنعت سینما قدر و قیمت فراوانی دارد و دولت ها و حکومت ها توجه ویژه ای به آن می کنند؛ بسیاری از کشورها با استفاده از نظرات کارشناسان و صاحب نظران در زمینه مسائل مختلف اجتماعی، رواشناسی و... به خوبی به این مهم واقفند که می توان با تولید آثار سینمای کودک اهداف و نظرات حکومت ها در ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و... را برای نسل های بعدی در تولید آثار سینمای کودک و نوجوان متبادر کرد و به آن ها دست یافت.همزمان با برگزاری سی امین جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان سیدرضامنتظری (خبرنگار سینماپرس و منتقد) با حسین قناعت (کارگردان) در رابطه با مشکلات و آسیب های سینمای کودک گفتگو کرد که ماحصل آن در ذیل نقل شده است.*منتظری: مایلم در ابتدا بحث خود را در رابطه با فیلم «قهرمانان کوچک» که در جشنواره حضور دارد شروع کنیم و سپس به فیلم دیگر شما یعنی «دزد و پری۲» بپردازیم و کمی هم راجع به وضعیت بغرنج و آشفته سینمای کودک با هم صحبت داشته باشیم؛ بنده اعتقاد دارم عدم توجه به ادبیات کهن ایران زمین و قهرمانان وطنی یکی از مهمترین آفاتی است که به سینمای کودک در کشور ما لطمه زده است. متأسفانه سازندگان آثار سینمایی ما چندان توجهی به قصه ها و داستان های ایرانی ندارند و جز یکی دو کارگردان که همواره در آثارشان سعی داشته اند از کهن افسانه های ایرانی برای تولید فیلم شان بهره مند شوند دیگر فیلمسازان به فکر تولید آثاری مبتنی بر ادبیات کهن و فولکلوریک ایران زمین برای کودکان نیفتاده اند. شما به عنوان فیلمسازی که همواره در ساخته های تان سعی کرده اید قهرمان سازی و قهرمان پروری داشته باشید فکر نمی کنید که قهرمانان فیلم های تان باسمه ای هستند و خوب از کار درنیامده اند؟ آیا به این باور نرسیده اید که شکل کلیشه ای و تکراری برای قهرمانان دیگر نمی تواند کودکان امروز را مانند کودکان ۲ و ۳ دهه قبل جذب کند؟ قناعت: بنده به این نکته باور دارم که ساخت فیلم برای کودک تماماً رویاپردازی است. ما بچه ها را به دنیای رویایی می بریم که خودمان برای آن ها می سازیم. قهرمان پروری و قهرمان سازی را باید ۲ جور تعبیر کنیم. قهرمان در اغلب فیلم های کودک وجود دارد. من در تمامی فیلم هایم قهرمان داشتم و این باعث همذات پنداری کودکان و نوجوانان با این نوع فیلم ها می شود. سینمای ما در این سال ها از تیپ آرتیست و قهرمان فرار کرده و این یکی از لطماتی است که ما دیده ایم اما از آنجا که بچه های امروز با بچه های ۲۰ سال قبل تفاوت های بسیاری دارند ما باید دنبال ارائه قهرمانان به شکلی جدید در فیلم ها باشیم. قطعاً با ریتم کند نمی توان کودکان امروزی را در سالن های سینما نگه داشت. یک فیلم باید اکت داشته باشد و بتواند با بچه ها ارتباط قوی و موثری برقرار کند.*منتظری: در «قهرمانان کوچک» اتفاقاً شکل قهرمان سازی همانند همان فیلم های ۲-۳ دهه قبل است؛ حتی ما شاهد قهرمانی در این فیلم هستیم که همانند برخی از فیلمفارسی های قدیم از تمام هست و نیست خود برای بهبودی شرایط زندگی بقیه می گذرد به نحوی که در آخر فیلم قهرمان اصلی تمام آرزوهای خود را به دلیل خوشحالی مادر و پدر و برادرش نقش برآب کرده و از غول چراغ جادو می خواهد که همه چیز را به شکل اول در بیاورد؛ ضمناً قهرمان در فیلم شما فرد نیست و شما سعی کرده اید تا جمعی از قهرمانان را در فیلم تان به تصویر بکشید؟ آیا دلیل این اتفاق چیزی به جز جذب کودکان با هر تفکر و عقیده ای بوده است؟ قناعت: من معتقدم یک آدم تنها نمی تواند روی مخاطب تأثیر بگذارد و اگر چند نفر باشند فضا گرم تر می شود و جمع بیشتری با آن ارتباط برقرار می کنند؛ مثلاً در «قهرمانان کوچک» یاس متخصص کامپیوتر و به نوعی هکر است، پارسیا زبان خوبی دارد و به همین دلیل او را برای جاسوسی به رستوران می فرستند، امیرکیان و ایمان تکواندو کار هستند، سامیار بچه غول است و معجزه می کند، همه این ها باعث وسعت قهرمان سازی در فیلم می شوند و فکر نمی کنم که قهرمان سازی به این صورت اشکالی داشته باشد.خیلی ها مثلا بچه غول را دوست نداشتند و اصرار می کردند باید بازی آن کمرنگ یا برداشته شود و پیشنهاد تغییر دادند. اما من این شخصیت را بسیار دوست دارم، ما غول کودک در هیچ فیلمی ندیده ایم. اما نگاه من پست مدرن و امروزی است، من کودکان امروز را می شناسم و بر اساس ذائقه آن ها فیلمسازی می کنم. حتی شاید باورش سخت باشد که در فیلم جدیدم که این روزها نگارش آن را در دست دارم یک دختر زیبا قرار است نقش غول چراغ جادو را بازی کند و آرزویش این است که بدل به یک انسان شود. من فکر می کنم اینکه من در قرن ۲۱ توانسته ام قصه های کهن هزار و یک شب و شهرزاد قصه گو را به روز کنم و آن ها را روایت کنم کاری است که هر شخصی توان انجام آن را ندارد.حضور این تعداد قهرمان و شخصیت در فیلم باعث می شود همه بچه ها و مخاطبان حداقل با یک کاراکتر ارتباط برقرار کنند و این به نظر من امر بدی نیست که شما نسبت به آن معترض هستید. من از اولین اثر سینمایی ام که ساختم همواره تلاش کردم تا قاعده کلاسیک و ۳ پرده ای را در فیلم هایم راعایت کنم اما به جای آنکه مثلاً در پرده اول فیلم فقط ۳ اتفاق بگذارم در آن ۱۰ اتفاق می گنجانم تا برای بچه ها جذاب تر و دوست داشتنی تر بشود. من معتقدم اگر یک قصه خطی باشد و یک بازیگر پیش برنده داستان فیلم باشد آن فیلم نمی تواند با کودکان امروزی ارتباط برقرار کند. تعداد زیاد داستانک و شخصیت ریتم فیلم را تندتر می کند و ما را به سینمایی نزدیک می کند که به درد بچه های امروز می خورد. بچه هایی که عادت به کامپیوتر و گوشی دارند و با تصویر عجین هستند.*منتظری: پس از دوران طلایی سینمای کودک فیلمسازان دچار یک سطحی نگری عمیق در کلیت فیلم هایشان شدند که همانا توجه به سن و سال مخاطبان شان بود، همین امر باعث تنزل چشمگیر و به یک باره فیلم ها گردید، دلیل این امر آن بود که فیلم سازان کودک را فراموش کرده و تنها به نام ساخت فیلم برای کودکان بسنده نمودند و در آثارشان به دغدغه های خود پرداختند، کودکان که به ناگهان تخیل و فانتزی را در سینمای محبوب شان فنا شده دیدند از این فیلم ها استقبال به عمل نیاورده و سینمای کودک با افت و ریزش شدید مخاطب مواجه گردید. از سوی دیگر در این میانه حتی برخی از فیلمسازان به دلیل عدم آشنایی کافی با روح و روان و افکار کودکان اقدام به ساخت فیلم هایی نمودند که با این که سراسر در تخیل های کودکانه می گذشت اما با این حال نمی توانست با مخاطب کودک ارتباط برقرار نماید و داستان های تو در تو و پیچیده ای که در این آثار روایت می شد برای مخاطب کودک عاری از هر جذابیتی بود؛ شما به عنوان یک فیلمساز دغدغه مند سینمای کودک چقدر برای نسل امروز و ساخت فیلم برای آن ها تحقیق و پژوهش می کنید؟ بدون تعارف ما باید اذعان کنیم که متأسفانه امروزه بزرگترین معضل سینمای کودک ما این است که فیلمسازان با افکار کهنه و پوسیده قدیمی کار می کنند و همچنان در همان فضای فیلم های دهه ۶۰ شان به سر می برند و نتوانسته اند خودشان را به روز کنند و دلیل اصلی هم عدم شناخت از دغدغه ها و نیازهای کودکان امروزی است شما به عنوان یک فیلمساز که فیلم های تان مورد استقبال است چقدر تلاش دارید تا خودتان را به کودکان نزدیک کنید؟ قناعت: جهان هر روز تازه می شود. در همین ۲ ساله تلگرام رسانه ها را تحت تأثیر قرار داد و انقلابی برپا کرد. این بچه های امروز با ۲ سال قبل متفاوت هستند فاصله نسل ها بسیار کم شده است. ما باید به بچه ها نزدیک شویم. نزدیک شدن به بچه های امروزی سخت است. اگر فیلمسازی تا ۱۰ سال قبل می توانست از خاطره های کودکی اش سوژه هایی جذاب گیر بیاورد و آن را تبدیل به فیلمنامه کند این امر امروزه محال شده است. اما اگر یکی از آن سوژه ها امروز ساخته شود هیچ کودکی اصلا کمترین ارتباطی با آن برقرار نمی کند. خیلی از این فیلم ها که در فارابی ساخته شده و اکران نمی شود به دلیل آن است که تاریخ مصرفش گذشته است. من با ادبیات امروز آشنا هستم با حامد همایون و محسن یگانه و موسیقی امروز آشنا هستم. می دانم نسل امروز چه می خواهد. کودک درون من همیشه زنده است. اتفاقات تلخ را دوری می کنم و وقت برای کارم می گذارم. مطالعه می کنم و فیلم می بینم و فیلمنامه می نویسم و با خانواده ام وقت می گذرانم.*منتظری: بسیار خوب است که فیلمسازی در سینمای کودک پیدا شد که تا این میزان زندگی اش را وقف این سینمای رو به اضمحلال کرده باشد!؛ سوألی که من دارم این است شما نیاز حضور فیلمسازان جوان، خلاق و تازه نفس را در حوزه سینمای کودک و نوجوان تا چه حد ضروری می دانید؟ متأسفانه امروزه اکثریت قریب به اتفاق فیلمسازان مطرح سینمای کودک که در همین جشنواره حضور دارند حرفی برای گفتن ندارند و سال ها است جایی برای فعالیت نداشته اند. فیلمسازانی که سال ها است کار نکرده اند و یا فیلم های شان شکست های بسیار سنگینی را در گیشه متحمل شده؛ چرا مدیران سینمایی ما از نسل جدید و جوان با تفکرات و ایده ها و خلاقیت جدید حمایت نمی کند و همچنان از همان چرخه کهنه قدیمی حمایت می کند؟ البته در این میان هستند فیلمسازانی مانند ایرج طهماسب و مرضیه برومند که توانسته اند خودشان را به روز نگه دارند اما بسیاری از فیلمسازان رسماً باید کنار گذاشته شوند. چرا شوراهای متعدد مانند شورای راهبردی سینمای کو ...

ادامه مطلب  

از چاپلین تا هاوارد هاکس و کوبریک/ فیلمسازانی که دستشان از اسکار دور ماند  

درخواست حذف این مطلب
سینماپرس: نرگس آبیار اولین کارگردان زن محسوب می شود که موفق شد با سومین فیلم بلندش راهی آکادمی شود. در کنار فرم استاندارد و قابل قبول، خنثی بودن فیلم نفس و اینکه تماشای آن به کسی برنمیخورد و چالشی با تفکر هالیوودی ایجاد نخواهد کرد، دلیل اصلی انتخاب آن برای حضور در اسکار است. با معرفی نماینده سینمای ایران در نودمین جشنواره اسکار، نرگس آبیار اولین کارگردان زن محسوب می شود که موفق شد با سومین فیلم بلندش راهی آکادمی شود. مجید مجیدی که از فیلمسازان پرافتخار سینمای ایران محسوب می شود، پس از 15 سال حضور در سینما به عنوان بازیگر و کارگردان فرصت حضور در جشنواره اسکار را به دست آورد. اصغر فرهادی نیز که دوبار توانسته جایزه اسکار را به دست بیاورد پس از ساخت فیلم چهارمش مورد توجه اعضای هیات انتخاب نماینده ایران در اسکار قرار گرفت.امسال در کنار فیلم "نفس" نام چندین فیلم به عنوان کاندیدای اصلی مطرح بود که در نهایت از بین دو فیلم "مالاریا" ساخته پرویز شهبازی و "نفس"، فیلم نرگس آبیار انتخاب شد. در لیست انتخابی چند نکته قابل تامل وجود دارد. اول از همه، عدم توجه هیات انتخابی به فیلم "یتیم خانه ایران" در فهرست اولیه. فیلمی که به لحاظ تولید، سطح بالاتری نسبت به سایر آثار اکران شده در یک سال گذشته داشته و موضوع تاریخی و ملی آن می توانست برای مخاطب خارجی، جدید و مورد توجه باشد. همچنین در اعلام فیلم های نهایی، هیات انتخاب فیلم "ماجرای نیمروز" را واجد شرایط ارسال به آکادمی ندانستند.با توجه به موفقیت این فیلم در جشنواره های مختلف داخلی و استقبال مردم از یک تریلر سیاسی در کنار ساختار قوی و کارگردانی مناسب آن، به نظر می رسد در حق این فیلم، اجحاف شده است.رضا کیانیان، یکی از اعضای هیات انتخاب در مورد فیلم نفس گفته: "این فیلم امتیاراتی دارد که برای اعضای آکادمی اسکار می تواند جذابیت بیشتری داشته باشد. در معرفی فیلم به اسکار باید اثری انتخاب می شد که بتواند مورد توجه اعضای اکادمی قرار بگیرد. پس باید ذائقه آکادمی را بشناسیم و بررسی می کردیم که در این سال ها انتخاب آن ها بر چه اساسی بوده."مهمترین نکته برای موفقیت یک فیلم در آکادمی، تطابق آن با تفکر هالیوودی و توانایی پخش کننده فیلم برای عرضه آن به تصمیم گیرندگان جوایز آکادمی اسکار است. همین موضوع باعث شده تا از سال های گذشته تا کنون، فیلمسازان بسیار مهمی در تاریخ سینما به این جایزه دست پیدا نکنند.به عنوان مثال "همشهری کین" شاهکار اورسن ولز که همچنان بهترین فیلم تاریخ سینما محسوب می شود، تنها سهمش از اسکار جایزه بهترین فیلمنامه بوده است. فیلم "آواز در باران" که به زعم بسیاری از صاحب نظران، بهترین فیلم موزیکال سینما است، در دو بخش بهترین موسیقی متن و بازیگر نقش دوم زن، فقط نامزد دریافت جایزه شد.اگرچه فیلم ها و هنرمندانی که جوایز اسکار را دریافت کرده اند، آثار قابل توجه و مهمی داشتند و برنده شدن مجسمه اسکار برای هر کشور و هنرمندی افتخار محسوب می شود اما بد نیست بدانیم آکادمی اسکار، هیچگاه به کارگردانی مانند آلفرد هیچکاک جایزه نداد. همچنین فیلمسازان مشهوری چون چاپلین، هاوارد هاکس و استنلی کوبریک هیچگاه موفق به دریافت جایزه نشدند.با توجه به رویکرد آکادمی در سال های اخیر برای اهدای جایزه، به نظر می رسد هیات انتخاب، با آگاهی کامل نماینده سینمای ایران در این جشنواره را اعلام کرده است.برای اعضای هیات انتخاب، مهمتر از هرچیزی دریافت جایزه اسکار است. در واقع به دست آوردن اسکار به هر قیمتی. این رویکرد در دهه های گذشته نیز وجود داشته که در ادامه به آن می پردازیم. به همین دلیل و از آنجا که فیلم نفس، علاوه بر ساختار روایت گونه و حرفه ای آن، ویژگی منحصر به فردی دارد که دو فیلم یتیم خانه ایران و ماجرای نیمروز فاقد آن هستند: خنثی بودن!آخرین ساخته نرگس آبیار فیلمی با زاویه دید یک کودک است و به دلیل ساختار روایی اش، کشمکش چندانی ند ...

ادامه مطلب  

وقتی از اسکار خارجی زبان حرف می زنیم ،از چه حرف می زنیم؟!  

درخواست حذف این مطلب
سینماپرس: وجه سیاسی اسکار خود را در این بخش بیشتر هویدا می‎کند. از اعطای نامزدی و جایزه به فیلمسازان روس در اوج جنگ سرد میان آمریکا و شوروی تا دهن کجی آکادمی به سیاست‎های ترامپ که نصیب «فروشنده»‎ی اصغر فرهادی شد. که صد البته تمام این‎ها قرار است نشانی بر غیر سیاسی بودن و استقلال آکادمی اسکار باشند اما پیامی که این رفتارها مخابره می‎کنند، کاملا متفاوت است. در واقع هر سالی که آکادمی سعی دارد نشان‎ دهد سیاست از سینما جداست، سیاسی‎ترین انتخاب‎ها را داشته است. آکادمی علوم و هنرهای سینما (ampas)، اعطای جایزه‎ی اسکار خارجی زبان را از دوره بیستم مراسم اسکار (سال 1947 میلادی) آغاز کرد. البته این یک برنامه‎ی غیررسمی بود که در سال 1956 شکل رسمی به خود گرفت. در این سال «جاده» اثر فدریکو فلینی اولین چایزه‎ی رسمی اسکار غیر انگلیسی زبان را بدست آورد. این جایزه به فیلمی اعطا می‎شود که بخش عمده ی دیالوگ‎های آن، زبانی غیر از انگلیسی باشد. هر کشور می‎تواند یک فیلم را به عنوان نماینده‎ی خود در اسکار معرفی کند. فیلم نیازی نیست در سینماهای آمریکا اکران شده باشد اما باید در طی مدت مشخصی که آکادمی اعلام می‎کند، دست کم هفت روز در سینماهای تجاری کشوری که آن را معرفی می‎کند به نمایش درآمده باشد و پیش از اکران در سینما از بسترهای رسانه‎ای دیگر نظیر اینترنت و تلویزیون پخش نشده باشد. برخلاف جایزه‎ی بخش اصلی که به تهیه‎کننده فیلم اعطا می‎شود، جوایز این بخش به نام کشور معرفی‎کننده‎ی فیلم است. البته از سال 2015 نام کارگردان نیز در کنار نام کشور سازنده روی مجسمه حک می‎شود.ایتالیا و فرانسه بیشترین میزان نامزدی کسب این جایزه را داشته‎اند؛ آثار فیلمسازانی چون: فدریکو فلینی، ویتوریو دسیکا، فرانسوا تروفو، رنه کلمان و... . همچنین لوئیس بونوئل، آکیرا کوروساوا، اینگمار برگمان و کوستا گاوراس از جمله کارگردانانی بودند که شهرت جهانی آن‎ها و جوایز اسکارشان تاثیر متقابلی روی هم داشته است.وجه سیاسی اسکار خود را در این بخش بیشتر هویدا می‎کند. از اعطای نامزدی و جایزه به فیلمسازان روس در اوج جنگ سرد میان آمریکا و شوروی تا دهن کجی آکادمی به سیاست‎های ترامپ که نصیب «فروشنده»‎ی اصغر فرهادی شد. که صد البته تمام این‎ها قرار است نشانی بر غیر سیاسی بودن و استقلال آکادمی اسکار باشند اما پیامی که این رفتارها مخابره می‎کنند، کاملا متفاوت است. در واقع هر سالی که آکادمی سعی دارد نشان‎ دهد سیاست از سینما جداست، سیاسی‎ترین انتخاب‎ها را داشته است.اسکار اولین بار به طور غیررسمی در سال 1951 به یک فیلم از آسیا رسید. «راشومون» آکیرو کوروساوا از ژاپن منتخب آن سال بود. از آسیا نمایندگان ایران، تایوان، چین، ژاپن، فلسطین، قزاقستان، ویتنام، هند و هنگ‎کنگ تا به حال توانسته‎اند به جمع پنج نامزد نهایی اسکار راه یابند. در این بین بیشترین میزان دریافت جایزه متعلق به ژاپنی‎هاست. وجه سیاسی اسکار از اعطای نامزدی و جایزه به فیلمسازان روس در اوج جنگ سرد تا دهن کجی آکادمی به سیاستهای ترامپ که نصیب «فروشنده»ی اصغر فرهادی شدمیهمانان ایرانی آکادمی اولین بار در سال 1977 دایره‎ی مینا به کارگردانی داریوش مهرجویی از ایران به آکادمی اسکار معرفی شد. پس از آن وقفه‎ای چند ساله افتاد و فیلمی به آکادمی معرفی نشد تا این که از سال 1994، و با معرفی فیلم «زیر درختان زیتون» عباس کیارستمی، هر سال یک فیلم از ایران به آکادمی اسکار معرفی می‏شود. در میان آن‎ها «بچه‎های آسمان» مجید مجیدی بود که تا مرز دریافت اسکار پیش رفت اما در انتها کمدی «زندگی زیباست» روبرتو بنینی بود که با روایت داستان یک یهودی ایتالیایی زیر چکمه‎های نازی، جایزه ی هفتاد و دومین دوره (1999 میلادی) را به خود اختصاص داد. پس از آن اصغر فرهادی دو بار در سال‎های 2012 و 2017 برای فیلم‎های «جدایی نادر از سیمین» و «فروشنده» برنده‎ی اسکار شد.وظیفه‎ی انتخاب نماینده‎ی ایران در اسکار به دوش کمیته انتخاب فیلمی است. که زیر نظر معاون بین الملل بنیاد سینمایی فارابی تشکیل می شود و تا 2 اکتبر (10 مهر) برای معرفی فیلم زمان دارد. البته این کمیته با میزبانی فارابی و تعامل با خانه سینما و سازمان سینمایی سازماندهی می‎شود. در تشکیل کمیته باید از افرادی استفاده شود که در تولید و بهره برداری از فیلم‎های اکران شده طی یک سال گذشته ذی نفع به حساب نیایند.برای انتخاب نماینده ایران در اسکار امسال تاکنون این کمیته تشکیل نشده که عده‎ای علت این مسئله را احتمال جابجایی در مدیریت فارابی می‎دانند و برخی هم از اختلاف میان حیدریان و تابش سخن می‎گویند. در هر حال کمتر از چند روز به مهلت نهایی معرفی فیلم به آکادمی، هنوز مشخص نیست چه رویه‎ای را در قبال اسکار اتخاذ خواهد شد.عده ای معرفی نشدن فیلمی برای اسکار تا کنون را احتمال جابجایی در مدیریت فارابی میدانند و برخی هم از اختلاف میان حیدریان و تابش سخن میگویندچه باید کرد؟معرفی یک فیلم به اسکار فرصتی است که هر کشور دارد تا تولیدات فرهنگی خود در عرصه سینما را به شهرت جهانی برساند. بخصوص حضور در لیست نامزدهای نهایی، نگاه‎های هنردوستان سراسر دنیا را جلب می‎کند. به این فکر کنید سینمای کشوری مثل فلسطین که از لحاظ سیاسی به ما گره خورده است را چطور می‎شناسیم؟ آیا جز دو فیلم از هانی ابواسعد که در اسکار برجسته شدند نمونه‎ی شاخص دیگری سراغ داریم؟در مواجهه با مسئله‏ی انتخاب نماینده‎ی سینمای ایران در اسکار، دیدگاه‎های مختلفی وجود دارد. گروهی از صاحب‎نظران معتقدند که در شرایط نزدیک به هم فیلمی باید به آکادمی معرفی شود که پخش‎کننده‎ی معتبری داشته باشد و بتواند به خوبی لابی کند. در واقع این گروه به طور ضمنی معتقدند حواشی حول فیلم می‎تواند تاثیر به سزایی بر رای اعضای آکادمی بگذارد. همچنین جضور در جشنواره‎های بین‎المللی علی الخصوص فستیوال برلین و ونیز هم می‎تواند امتیاز مثبتی برای فیلم باشد.عده‎ای دیگر معتقدند که باید فیلمی به اسکار معرفی شود که از لحا ...

ادامه مطلب  

حمله خالق «خانه سبز» به فیلمسازان ایرانی  

درخواست حذف این مطلب
بیژن بیرنگ کارگردان سریال های «همسران» و «خانه سبز» انتقادات تندی را به وضعیت حال حاضر سینمای ایران وارد کرده است. از نظر این کارگردان که موضع عجیبی درباره ساختن فیلم های تلخ دارد مثلاً نباید فیلمی درباره اسیدپاشی ساخته شود. او دلیل پرداختن به چنین سوژه هایی را فردگرا شدن سینمای سال 95 در غیاب کمپانی های فیلمسازی می داند. بیرنگ در میان صحبت هایش لقب هایی مثل قاتل نیز به این نوع سینما داده قاتلی که می تواند امید را بکشد و جامعه را از پیش بدبین کند. بیرنگ در گفت وگو با ایلنا به تندی از وضعیت سینمای ایران انتقاد کرده است. البته او که علاق ...

ادامه مطلب  

پاکسازی پوست صورت با ۱۰ روشی که چهره شما را متفاوت می سازد  

درخواست حذف این مطلب
پوست در زیبایی تأثیر زیادی دارد. مراقبت از پوست، یکی از رازهای جوان ماندن چهره و زیبایی پوست است. همان طور که می دانید برای پاکسازی پوست، روش های مختلفی وجود دارد، اما درمان های خانگی همواره یکی از بهترین روش هاست که عوارض جانبی کمتری نیز دارد. در این مقاله می خواهیم روش های درمانی خانگی بسیار ساده ای برای پاکسازی پوست صورت به شما ارائه کنیم تا با استفاده از آنها، پوستی نرم، زیبا و جوان داشته باشید.مقاله مرتبط: راز جوان ماندن پوست صورت چیست؟منافذ پوست شما می تواند با چربی، سلول های خشک یا مرده پر شده و همه روزه با آلودگی و انواع کثیفی مسدود شود. زمان هایی نیز به دلیل زیاد بودن گلبول های سفید خون، پوست متورم و این منافذ مسدود می شود.جلوگیری از مسدود شدن منافذ پوست در جلوگیری از جوش و آکنه بسیار مؤثر است. بهترین راه برای خلاصی از مسدود شدن منافذ پوست، داشتن یک رژیم روزانه ی مناسب برای مراقبت از پوست است. لایه برداری های منظم پوست، سلول های مرده، چربی، آلودگی و سایر ناپاکی هایی را که منجر به مسدود شدن منافذ آن می شود، از بین می برد.بسیاری از درمان های خانگی به شما کمک می کند که از دست این منافذ بسته خلاص شوید و از داشتن پوستی نرم و شاداب لذت ببرید.در اینجا ۱۰ روشِ برترِ از بین بردن منافذ مسدود پوست را به شما آموزش می دهیم:۱. بخور صورتبخوردادن صورت، درمانی ارزان و بسیار مؤثر برای منافذ مسدود شده ی پوست و در کل پاکسازی پوست صورت است. این روش منافذ مسدود را باز کرده و اجازه می دهد تا انواع آلودگی که وارد پوست شده، شسته شود و از بین برود.یک قوری را پر از آب کنید و درپوش اش را بگذارید و آن را روی اجاق گاز قرار دهید تا آب داغ شود. زمانی که آب به اندازه ی کافی داغ شد که بخار تولید کند، قوری را از روی اجاق بردارید. روی سر خود، حوله ای بیندازید و صورت خود را رو به بخار آب بگیرید. اجازه بدهید بخار به مدت ۱۰ الی ۱۵ دقیقه به پوست شما نفوذ کند و تقریبا صورت تان را خیس کند. سپس به آهستگی صورت خود را خشک کرده و از تونر صورت (برای تعادل ph پوست) و مرطوب کننده ی ملایم (برای محافظت از پوست در برابر خشکی) استفاده کنید. صورت خود را دو بار در هفته بخور بدهید تا منافذ آن پاک شود و پوست تان جوان بماند.نکته: از پاشیدن آب داغ به صورت خودداری کنید، چون می تواند پوست شما را بسوزاند.شکر به عنوان یک عامل لایه بردار طبیعی عمل می کند که به ترمیم بافت التیامی و منافذ مسدودشده ی پوست کمک می کند.دو قاشق غذاخوری شکر را به حالت پودر درآورید. آن را در آبِ نصفِ لیمو و مقدار کمی آب ترکیب کنید تا خمیر غلیظی به دست آید. این خمیر را روی قسمت های آسیب دیده ی پوست بمالید. به آرامی و به مدت ۵ دقیقه، صورت خود را دَورانی ماساژ بدهید. سپس آن را با آب خنک بشویید و از مرطوب کننده استفاده کنید. این کار را یکبار در هفته انجام دهید تا از مسدود شدن منافذ پوست جلوگیری کند.مقاله مرتبط: لایه برداری پوست صورت با ۲۸ ماسک موثر خانگی۳. گِل رخت شوییگِل رخت شویی نیز به شما کمک می کند که از منافذ مسدودشده خلاصی پیدا کنید و موادی که این منافذ را مسدود کرده اند، بیرون می کشد. به علاوه، گل رخت شویی برای پوست های چرب نیز بسیار مفید است، چون می تواند ترشح بیش ازاندازه ی چربی را کاهش بدهد و باعث پاکی و سلامت پوست شود.یک قاشق غذاخوری گل رخت شویی، آب و بلغور جودوسر را ترکیب کنید. صورت خود را تمیز کنید و این ترکیب را روی آن بمالید و بگذارید ۱۰ الی ۱۵ دقیقه روی صورت تان بماند. در نهایت، صورت خود را با آب بشویید و با یک حوله ی نرم خشک کنید. سپس از یک مرطوب کننده ی ملایم استفاده کنید. این درمان خانگی را یکبار در هفته انجام دهید.به جای آن می توانید مقداری گل رخت شویی، گلاب و پودر چوب صندل (از هر کدام به اندازه ی یکسان) را با هم مخلوط کنید تا خمیر غلیظی به دست آید. اگر لازم بود، مقدار آب را کمی بیشتر کنید. این ترکیب را به صورتِ خود که تمیز است، بمالید و بعد از این که کاملا خشک شد، بشویید. این روند را یکبار در هفته تکرار کنید.عسل نیز برای جلوگیری از مسدود شدن منافذ پوست بسیار مفید است. این ماده همچنین می تواند در کاهش ترشح بیش از اندازه ی چربی روی پوست و تنگ تر کردن منافذ آن مؤثر باشد. به علاوه، عسل به هیدارته نگهداشتن پوست کمک می کند.عسل را روی منطقه ی آسیب دیده ی پوست بمالید. آن را ماساژ داده و بگذارید چند دقیقه بماند. سپس آن را با آب ولرم بشویید. این کار دو یا سه بار در هفته انجام دهید تا از مسدود شدن منافذ پوست جلوگیری شود.همچنین می توانید از ترکیب سه قاشق غذاخوری عسل و دو قاشق چای خوری پودر دارچین، نوعی ماسک صورت تهیه کنید. این مخلوط را روی پوست صورت بمالید. بگذارید حدود ۲۰ دقیقه روی پوست تان بماند و سپس آن را با آب ولرم بشورید. این روش درمان خانگی را یک یا دو بار در هفته، به منظور از بین بردن چربی و آلودگی های منافذ پوست انجام دهید.همچنین می توانید ماسکی دیگر تهیه کنید: دو قاشق غذاخ ...

ادامه مطلب  

چگونه باید با مبتذل سازان و انحصارطلبان سینمای ایران مبارزه کرد؟  

درخواست حذف این مطلب
سینماپرس: مسئله کنترل فیلم سینمایی خارجی در شرایطی مطرح می شود که بیست و هشت شرکت پخش کننده رسمی محصولات شبکه نمایش خانگی رسما ورشکست شده اند. به گزارش سینماپرس، مشرق در گزارشی نوشت: خبری که چند روز پیش منتشر شد که سایت فیلمو وابسته به وب سایت آپارات از تصویر کیت هرینگتون در تبلیغاتی شهری اش استفاده کرده است، از چند زاویه قابل ارزیابی است. مشخص است که دیگر بازیگران ناتوانی مثل «بهرام رادان» که دیالوگ هایش را هنوز نمی تواند به درستی ادا کند و «محمدرضا گلزار» پیرپسر سینمای ایران نمی توانند روی بیلبوردها کارکرد تبلیغاتی داشته باشند. صورتک های قشنگ سینما نمی توانند قهرمان واقعی مردم باشند. با همین مقدمه باید یک تراژدی سی ساله در حوزه فرهنگ را بررسی کرد که چرا سوپراستارنماهای سینمای ایران چنان حقیر شدند که حتی سایت فیلمو از صورتک آنها برای تبلیغات استفاده نمی کند! چرا مخاطبان سینمای ایران دائما در حال ریزش هستند؟ چرا بدنه اصلی سینمای ایران برای جذب مخاطب، ساده ترین راه ها را با استفاده از کمدی های مستهجن انتخاب می کند؟! سینمای ۵ درصدی و جمعیت شناسی مخاطبان سینمای ایرانجمعیت افرادی که در ایران راهی سالن ها سینما می شوند در خوشبینانه ترین حالت از مرز دو میلیون پانصد هزار نفر تجاوز نمی کند. نمونه اش فیلم «نهنگ عنبر» است که پرفروش ترین فیلم سینمای ایران در سال ۹۶ شد اما تعداد مخاطبانش از دو میلیون پانصد هزار نفر تجاوز نکرد. نکته مهم دیگر این است که همین فیلم در شبکه نمایش خانگی توزیع خواهد شد و تقریبا تیراژ انتشارش در خوشبینانه ترین حالت از یک میلیون تجاوز نخواهد کرد. یعنی با این همه بوق و کرنا، صدها سایت سینمایی، چند صد کانال تلگرامی، چند روزنامه سینمایی و ده ها مجله سینمایی، فقط سه و نیم میلیون نفر از مردم ایران، مخاطب سینمای ایران هستند.چرا مدیران فرهنگی ما این وضعیت آشفته را درک نمی کنند؟! مردم میلی به سینمای در حال احتضار ایران ندارند! برای یافتن پاسخ سئوالات طرح شده، کمی به عقب باز گردیم. باید گذشته را پس از تحولات فرهنگی انقلاب ۱۳۵۷ بررسی کنیم. سینمای ایران در سال ۱۳۵۶ عملا با ده عدد تولید به مرگی ناگهانی دچار شد. سینمای فارسی در آن سال عملا مخاطبی نداشت و مخاطبان سینمای ایران به همین میزان فعلی کنونی یعنی مخاطبان ۵ درصد فعلی رسیده بود. انقلاب فرصت خوبی برای دلالان و کارتل های سینمای فارسی بود که بتوانند که زمینه انحصار را در سینمای ایران ایجاد کنند. کمتر از چند ماه از وقوع انقلاب، پرفروشترین فیلم در سینماهای ایران که جمعیت انقلابی هیجان زده از آن استقبال می کنند فیلم هندی شعله است. در مقطع زمانی ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱ کماکان روند عدم توفیق فیلم های ایران ادامه دارد و برخی آثار مثل برزخی ها و تاراج توفیقی نسبی در گیشه بدست می آورند که سازنده این دو اثر پرفروش، ایرج قادری، از عامه پسندسازان سرشناس سینمای فارسی است. سینمای ایران به مثابه موجودی عقب مانده بود که توان رقابت با فیلم های خارجی نمایش داده شده انقلابی مثل نبرد الجزایز یا فیلم «چه» را نداشت. کارتل خاتمی کارساز شدمحمد خاتمی هر کجا که حضور دارد جمعی از هنرمندان سعی می کنند تا با او در یک کادر عکس بیندازند و سعی می کنند به صورت عمومی علاقه خود را به خاتمی نشان دهند. آیا این واکنش از سوی هنرمندان نشات گرفته از یک علقه سیاسی است؟ خاتمی نزد سینماگران به یک دلیل مشخص محبوب است. او در دوران وزارتش با سینماگران ایرانی همراه شد و عرضه فیلم خارجی را ممنوع کرد این اتفاق در شرایطی افتاد که سینمای ایران هنوز تک ساحتی و تک ژانری نشده بود و آثار متنوع در حوزه سینمای دفاع مقدس، کودک و حتی ترسناک ساخته می شد. اما در همان شرایط فیلم خارجی ممنوع شد و کارتل های زیر زمینی از هر دوران دیگری، به صورت فعال تر در این حوزه فعالیت می کردند. در واقع مخاطبان سینمای ایران به دلیل شرایط اجباری به سراغ فیلم های ایرانی می رفتند. این وضعیت همچنان نزدیک به دو دهه ادامه داشت و دست یابی غیر قانونی به محصولات متنوع فرنگی سبب می شد، مخاطب سینما به شکل صعودی ریزش قابل اعتنایی داشته باشد. تعداد معین مخاطبان سینما با راه اندازی موسسه رسانه های تصویری و عدم ممنوعیت دستگاه vhs سبب شد که ریزش مخاطبان سینمای دو چندان شود. این مقطع تاریخی سینمای ایران را با شوک بزرگی در جذب مخاطب مواجه کرد. دوم خرداد چه بلایی بر سر مخاطبان سینما آوردمحمد خاتمی با شعار توسعه سیاسی به صحنه قدرت بازگشت اما همان روش های مدیرتی را در حوزه سینما در پیش گرفت و دوم خرداد به جای توسعه سینمای ایران با شعار آزادی های اجتماعی بزرگترین ضربه را به سینمای ایران زد. احیای ژانر «دختر پسری» بسیاری از فیلمسازان را از لانگ شات های معروف محمد علی سجادی، امیر قویدل ، یدالله صمدی به سوی کلوزآپ نماهای عاشقانه باسمه ای شور عشق (نادر مقدس) کشاند و پایه ریزی فرهنگی در دوران ریاست جمهوری خاتمی سینمای ایران را به سراغ ممنوعه ها و قصص آپارتمانی کشاند. آنقدر شور عشق های مختلفی ساخته شد که مخاطب شوریده سینما بیشتر سراغ تایتانیک می رفت تا سمبل های باسمه ای. با آغاز دهه هشتاد و توسعه دیجیتالی همزمان با دوم خرداد، حنای سینمای ایران رنگ «دخترپسری »تری به خود گرفت و مسئولان دولتی بستری ر ا برای سینمای آپارتمانی فراهم کردند که تاکنون این بستر همچنان فعال و پویاست و مخاطب سینما را بیشتر دل زده می کند. با این حال مسئولان فرهنگی آن زمان متوجه شدند که محصولاتی نظیر شور عشق ممکن است حیات سینمای ایران متوقف کند و برای علاقه مندان پر شمار سینما که در ایران تمایل شدیدی به توسعه ژنریک داشتند و فیلم های ترسناک، علمی تخیلی، ابرقهرمانی را مطالبه می کردند،چند فیلم خارجی را به صورت محدود اکران کردند.اکران فیلم هفت (دیوید فینچر)، مظنونین همیشگی (برایان سینگر) و مصائب مسیح (مل گیبسون) در دوران اصلاحات نما ...

ادامه مطلب  

لزوم عدالت محوری، حذف باندبازی، توجه به بیکاری و معیشت اهالی سینما/ با جلوگیری از سیاسی کاری و ابتذال، فضای ارزشی را به سینما بازگردانید  

درخواست حذف این مطلب
سینماپرس: با آغاز دور جدید فعالیت سازمان سینمایی دولت دوازدهم تعدادی از اهالی سینمای کشور از رئیس سازمان سینمایی خواستار عدالت محوری ، حذف باندبازی، توجه به معیشت اهالی سینما شده و تأکید کردند باید فضای ارزشی به سینما بازگردانده شود و موج فیلم های تلخ و نازلی که هویت ایرانی و اسلامی را نشانه گرفته اند به طور کل از بین رفته و همچنین به سینمای کودک و نوجوان و صنعتی شدن سینمای کشور نیز اندیشه شود. به گزارش خبرنگار سینماپرس مدت مدیدی است که سینماگران از وضعیت بغرنج سینمای کشور گلایه دارند؛ بسیاری بر این باورند که مدیریت حجت الله ایوبی ضربات مهلک و جبران ناپذیری را به سینمای کشور وارد ساخت. بی تدبیری، ایجاد یأس و ناامیدی در جامعه سینمایی، بیکاری مفرط اهالی سینما و خانه نشینی هنرمندان برجسته و مطرح سینمای کشور جزو نکاتی است که قاطبه سینماگران آن ها را جزو دستاوردهای حجت الله ایوبی می دانند.در طول دوران مدیریت ایوبی که شاید بتوان از آن به عنوان تلخ ترین دوران سینمای کشور نام برد همواره بسیاری از سینماگران از مسئولان سازمان سینمایی می خواستند تا به جای پرداختن به مسائل حاشیه ای به فکر رشد، رونق و اعتلای سینمای کشور باشند. اهالی سینمای ایران با تأکید بر اینکه سینما یکی از تأثیرگذارترین رسانه ها در عصر حاضر است، ابراز می داشتند که مسئولان سینمای کشور نباید از فرهنگ سازی سینما غافل شده و ساده انگارانه از کنار این مسئله مهم عبور کنند. همچنین تنی چند از فیلمسازان دغدغه ضمن گلایه از عدم تولید آثار استراتژیک از حجت الله ایوبی خواستند تا نسبت به این گونه سینمایی توجه ویژه ای نشان دهد.نفوذ فرهنگی بیگانگان، بی توجهی به هنر انقلاب، تهدید سینماگران منتقد و بایکوت رسانه های حق گو و اصرار بر انجام کارهای غلط و همچنین انتخاب مدیران و مشاورانی که اصل کار را خود را بلد نبودند طی این سال ها صدای اعتراضی تعداد کثیری از اهالی سینمای کشور را به هوا برد. بسیاری از اهالی رسانه نیز از روابط عمومی سازمان سینمایی که همواره گعده ای را به دور خود جمع کرده بود و سعی می کرد تا فقط تسهیلات و امکانات سینمای کشور را در اختیار آن ها بگذارد نیز گلایه داشته و بارها خواستار حضور مدیر روابط عمومی کارآمدی در سازمان سینمایی و نهادهای زیرمجموعه این سازمان شدند. اینک که دور جدید فعالیت سازمان سینمایی از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوازدهم هستیم در رابطه با انتظارات اهالی سینما از مسئولان جدید سینمای کشور سوأل کردیم. در همین رابطه با ۱۰ تن از سینماگران مطرح کشور آقایان: مجید قاری زاده، حسین قاسمی جامی، حسین قناعت، سیروس الوند، رهبر قنبری، مهدی امینی خواه، علیرضا رئیسیان، منصور لشگری قوچانی، حسن هدایت و خانم ساناز سماواتی گفتگو کردیم که ماحصل آن برای اطلاع بیشتر مخاطبان گرامی در ذیل نقل شده است.علیرضا رئیسیان کارگردان و تهیه کننده مطرح سینمای کشور نیز در این رابطه اظهار داشت: رئیس سازمان سینمایی باید سینمای کشور را از شرایط اسفبار موجود به وضعیت مطلوب برساند در واقع همان نکاتی که ما در در بیانیه هشتم شورای راهبردی تحقیق و توسعه سینمای ایران به آن اشاره کردیم باید مورد توجه رئیس سازمان سینمایی باشد تا شاید شرایط سینما کمی بهتر از قبل شود. نکته مهمی که باید به آن توجه داشت این است که اگر تصمیم شخص وزیر محترم ارشاد این است که در عملکردشان رویه ای که طی ۲ دهه گذشته بر سینمای کشور حاکم بوده را ادامه دهند آقای حیدریان بهترین گزینه برای احراز پست ریاست سازمان سینمایی است اما اگر قرار است تغییراتی جدی و گریزناپذیر و اساسی در سینمای کشور انجام شود مدیران قدیمی نباید زمام امور را در دست بگیرند!رهبر قنبری کارگردان سینما اما با اظهار نظری متفاوت در این رابطه تصریح کرد: آقای حیدریان گول تأیید سینماگران را نخورید سوداگرانی که امروز حضور شما را برای سینمای کشور مثمرثمر می دانند فردا اگر بساط شان به هم بریزد به دلیل نان به نرخ روز خور بودن شان بر علیه شما قیام می کنند و شما را بدترین فرد برای پست ریاست سازمان سینمایی می دانند. سینمای ایران امروزه پر شده است از سوداگرانی که در تمامی امور سینما دخالت دارند؛ سیستم تولید و پخش و توزیع و اکران را در دست گرفته اند و مدیریت جشن ها و جشنواره ها با آن ها است. سایر سینماگران که به طور کل در فضای سینمایی جایی ندارند. آن ها اگر بودجه ای برسد مشغول کار کردن شان هستند و تمام تلاش شان این است که در نهایت فیلم های شان دیده شود اما این سوداگران هستند که حضور این مدیر یا آن مدیر برای شان بسیار اهمیت دارد چرا که آن ها به جیب ها و کیسه های خود فکر می کنند و هیچ چیز دیگر برای شان مهم نیست.سیروس الوند کارگردان برجسته سینمای کشور نیز در این باره اظهار داشت: سینمای کشور امروزه از مشکلات بسیاری رنج می برد اما بنده معتقدم مهمترین مسأله تعادل بخشیدن به نحوه اکران آثار سینمایی، به کارگیری مدیران کاربلد و دغدغه مند و توجه به سینمای مستقل است که رئیس سازمان سینمایی باید توجه ویژه ای به این مسائل داشته باشد. سال ها است به دلایل مختلف نحوه اکران فیلم ها در سینمای کشور ما بسیار غیرعادلانه و به دور از انصاف است؛ متأسفانه شرایط در سینمای ما به گونه ای است که خیلی از فیلم ها به حق طبیعی و واقعی خود دست پیدا نمی کنند. کمبود سالن های نمایش و حضور باندهای مافیایی که سیستم اکران را به طور کل در دست خود گرفته اند از جمله دلایل این اتفاق است که رئیس سازمان سینمایی باید با اهتمام جدی به این مسأله ورود کند.مهدی امینی خواه بازیگر سینما و تلویزیون همزمان با گمانه زنی ها برای معرفی رئیس جدید سازمان سینمایی دولت دوازدهم در رابطه با انتظارات خود از وی گفت: کاهش آمار تولید فیلم سینمای کشور را با چالشی جدی مواجه کرده و معیشت سینماگران را با خطر روبرو ساخته است؛ نکته قابل توجه آنجاست که جناب آقای صالحی به عنوان وزیر ارشاد دولت دوازدهم در معرفی برنامه های شان خود به این رکود و کاهش تولیدات توجه کرده بودند و از این رو امیدوارم که تدبیر جدی برای رف ...

ادامه مطلب  

توصیه هایی برای داشتن پوست سالم  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش ایران خبر، پوست سالم با داشتن یک بدن سالم است که به دست می آید. محصولات مراقبت از پوست و ضد پیری ناشی از صنایع بزرگی هستند اما مراقبت از پوستتان به همان اندازه که نیاز است از بدنتان مراقبت کنید اهمیت دارد.به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از فرادید، پوست برای سلامتی بسیار مهم است چون بدن را از میکروب ها و عوامل غفونی حفظ می کند. داشتن پوستی سالم می تواند شاخصی برای سلامتی کلی بدن باشد. پوست سالم با داشتن یک بدن سالم است که به دست می آید. محصولات مراقبت از پوست و ضد پیری ناشی از صنایع بزرگی هستند اما مراقبت از پوستتان به همان اندازه که نیاز است از بدنتان مراقبت کنید اهمیت دارد.بخش اولتمیز کردن و مرطوب کردن1. پوستتان را به طور منظم اما نه بیش از حد بشویید.پوست شما با لایه ای از پوست مرده، چربی و باکتری هایی که از ورود مواد مضر به بدنتان کمک می کند پوشیده شده است. دوشِ آب این لایه را خیس می کند. تمیز شدن پوست برای سلامتی اهمیت زیادی دارد اما شست وشوی آن بیش تر مواقع غیر ضروری است و می تواند مشکلات بیش تری برای پوستتان ایجاد کند؛ مانند دشوار شدن حفظ بدن در برابر آلودگی و عفونت.به طور کلی هیچ کس بیشتر از یک بار در روز و یا دو -سه روز یک بار به دوش گرفتن احتیاج ندارد.ممکن است شما بخواهید بیش تر دوش بگیرید. اغلب کسانی که به این کار تمایل دارند کسانی هستند که بیش تر در میان مردم، در حمل نقل عمومی کار و یا کار فیزیکی می کنند.2. با آب گرم و کوتاه دوش بگیریدحمام کردن در آب گرم برای مدت خیلی طولانی چربی های مفید و ضروری پوست شما را از بین می برد، چیزی که می تواند منجر به اگزما و یا قرمزی پوست شود.3. از پاک کننده های ملایم استفاده کنیددرست مانند آبِ خیلی گرم، شوینده های قوی چربی را از روی پوست شما حذف می کنند و باعث سفتی و خشکی آن می شوند.در هنگام حمام کردن، از شوینده هایی استفاده کنید که ملایم و همچنین بدونِ عطر مصنوعی باشند. شما باید به دنبال این صابون ها باشید:صابونی که درونش مواد تسکین دهنده و مرطوب کننده وجود داشته باشد؛ مانند آلوئه ورا، نارون کوهی و روغن های گیاهی. همچنین صابونی که در آن گیاهانی همچون بابونه، اسطوخدوس، رزماری و نعناء باشد.صابونی که حاوی سدیم لوریل سولفات یا الکل نباشد، چون پوستتان را خشک می کند.شما باید صابونی انتخاب کنید که با پوستتان مطابقت داشته باشد. اگر پوست خشک دارید به دنبال صابون مرطوب کننده بروید و یا برای پوست حساس صابون ضد عطر و ضد حساسیت استفاده کنید.4. پوستتان را درست خشک کنیدبه جای این که پوستتان را با حوله خشک کنید، پس از حمام حوله به آرامی را روی پوستتان بگردانید تا رطوبت باقی مانده روی پوستتان خشک شود. این کار باعث می شود شما یک لایه چربی روی پوستتان باقی بگذارید که به مرطوب نگه داشتن و جلوگیری از خشکی پوستتان کمک می کند.5. یک یا دوبار در هفته لایه برداری کنیداین کار، لایه اول پوست مرده را از بین می برد و پوست درخشان، تازه و جدید زیرِ آن را نمایان می سازد و به پوست شما ظاهری درخشان و سالم خواهد داد.از مالیدن مواد اسیدی مانند لیمو یا آب گوجه فرنگی بر روی پوستتان به خصوص پوست صورتتان اجتناب کنید زیرا می توانند روغن طبیعی پوست را از بین ببرند و باعث حساسیت بیش تر پوست شما در برابر خورشید شوند.تمیز کردن، لایه بردای و مرطوب کردن پوست به طور منظم می تواند به جلوگیری از شکسته شدن و آسیب دیدنِ آن کمک کند.برای پوست های خشک باید به دنبال لایه برداری باشید که حاوی هیچ پاک کننده اضافی (مگر بسیار خفیف) نباشد. برای پوست های چرب نیز لایه برداری را انتخاب کنید که پوست را متعادل کند و آن را به طور عمیق شست وشو دهد.6. پوستتان را به طور مرتب مرطوب کنیدعلاوه بر اینکه باید رطوبت پوستتان را حفظ کنید، مرطوب کننده ها نیز می توانند از پوست محافظت کنند و بافت آن را بهبود بخشند.از مرطوب کننده هایی که دارای امتیاز spf و محافظت کننده در برابر نور خورشید هستند استفاده کنید.روغن زیتون نیز می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان ضد التهاب و به عنوان نوعی مرطوب کننده طبیعی کاربرد داشته باشد. روغن بادام، نارگیل و جوجوبا نیز می توانند به عنوان مرطوب کننده های طبیعی عمل کنند، روغن درخت شیا و کره کاکائو نیز دارای همین کاربرد هستند.شما می توانید از این محصولات به تنهایی استفاده کنید و یا به دنیال مرطوب کننده هایی صنعتی باشید که حاوی این مواد باشند.اگر پوستتان چرب است از لوسیون ها و ژل ها استفاده کنید و اگر پوست خشکی دارید کِرِم ها را انتخاب کنید.اگر پوستتان دارای آکنه هست دنبال مرطوب کننده هایی حاوی سالیسیلیک اسید باشید اما اگر پوستتان حساس است دنبال محصولی باشید که چای سبز، ویتامین سی و یا آلوئه ورا داشته باشد.بخش دومرژیم غذایی سالم داشته باشید1. میوه و سبزیجات بخوریدخوردن غذاهایی که تمام رنگ های یک رنگین کمان را دارند، دریافتِ مواد مغذی، ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز برای سلامتی را تضمین می کند. میوه ها و سبزیجات به رشد سلامتی پوست کمک می کنند چراکه آن ها به داشتن بدنی سالم کمک می کنند. داشتن رژیمی که مملوء از این غذاها باشد می تواند ریسکِ ابتلا به بیماری های قلبی، سکته مغزی و فشار خون را کم کند. هم چنین این غذاها قند خون و وزن را تنظیم و به دستگاه گوارش کمک می کنند.سبزیجاتی داری برگ سبز و سبز تیره بخوریدغذاهای رنگارنگی که نارنجی، آبی، زرد، قرمز و بنفش هستیند بخورید.برای مثال گوجه فرنگی اثر فوق العاده ای بر روی پوست دارد، چراکه خوردنِ آن از پوست در برابر اشعه خورشید محافظت می کند، پوست را نرم و کلاژن ِ آن را افزایش می دهد.2. خوردن غذاهایی که دوست پوست هستندغذاهای غنی از آنتی اکسیدان ها، سلنیوم، کوآنزیم (کیو 10) و فلاونوئیدها همگی برای بالابردن سلامتِ بدن مفید هستند و پوست را شفاف می کنند. آنتی اکسیدان ها و سلنیوم مانع از آسیبِ رادیکال های آزاد می شوند که منجر به چروک شدن و آسیب زدن به بافت پوست می شوند. کوآنزیم (کیو 10) آنتی اکسیدانی است که بدن شما تولید می کند. فلاونوئیدها نیز محصول رشد گیاه هستند و خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند.آنتی اکسیدان ها در غلات کامل وجود دارند. انواع توت ها، زردآلو، چغندر، کدو، سیب زمینی شیرین، نارنگی، لوبیا و روغن زیتون شامل آنتی اکسیدان هستند.سلنیوم در غذاهایی مانند پاستا، گل کلم، آجیل برزیلی، قارچ دکمه ای، گوشت گاو و بوقلمون، میگو و انواع دیگری از ماهی ها وجود دارد.کوآنزیم(کیو10) را می توان در همه غلات، گوشت، سویا، کانولا و روغن کنجد پیدا کرد.فلاونوئیدها نیز در خوراکی هایی مانند چای سبز و شکلات تلخ وجود دارد.3. مصرف غذاهایی که میزان زیادی ویتامین a، c و e دارنداین ویتامین ها فواید مختلفی دارند، اما همگی به داشتن پوست سالم کمک می کنند. ویتامین c می تواند کلاژن و الاستینِ پوست را افزایش دهد و از چروک، ایجاد خطوط و تضعیفِ پوست جلوگیر کند. ویتامین اِی به حفاظت از پوستتان کمک می کند تا خشک نشود و لکه های تیره و چین وچروک روی آن ایجاد نشود. ویتامین ای نیز آنتی اکسیدانی است که با آسیب رادیکال های آزاد مقابله می کند.غذاهای غنی از ویتامین ...

ادامه مطلب  

شاه حسینی: کف تعریف امام راحل در بهشت زهرا از سینما را سقف تعیین کردند!  

درخواست حذف این مطلب
سینماپرس: مجید شاه حسینی نویسنده و پژوهشگر سینمایی گفت: مهم این است که بدانیم انقلاب اسلامی ایران در خصوص سینما نهایت تساهل و تسامح را به کار برد. در همان سال های نخستین انقلاب رویکرد، رویکردی در مجموع تأییدی بود، در حالی که انقلاب های مهمی که در قرن بیستم اتفاق افتاد به شیوه ما با سینما برخورد نکردند. چرا سینمای انقلاب اسلامی مانیفست ندارد، این موضوعی است که در گفت وگو با مجید شاه حسینی، نویسنده و پژوهشگر سینمایی به بحث گذاشته شده است. این استاد دانشگاه معتقد است که مانیفست هنر انقلاب اسلامی را امام خمینی (ره) ترسیم کرده اند. بخش اول این گفت وگو پیش روی شماست. گفت وگو را با با این سؤال آغاز می کنم، به نظر می رسد سینمای ایران از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی تکلیف خودش را با انقلاب مشخص نکرد. به عبارت دیگر با توجه به تحولات چشمگیری که ما در سینمای پس از انقلاب می بینیم واقعاً سینما پس از انقلاب متحول شد، اما به نظر می رسد که در انقلاب اسلامی به حذف برهنگی و خشونت از سینما اکتفا کرده است. حال با توجه به فرموده حضرت امام که در سخنرانی معروفشان گفتند که ما با سینما مخالف نیستیم و با فحشا مخالفیم، به نظر می آید که سینما به همین قناعت کرد که تنها خشونت و برهنگی را حذف کند و با توجه به این مسئله این مهم سینمای ایران را به نوعی دچار انفعال کرد. مسئله اصلی این است که دلیل اینکه سینمای ما از اول انقلاب اسلامی مانیفست و دکترین مشخصی نداشته است چیست؟ به عبارت دیگر آیا فرهنگ ما دکترین مشخصی نداشته یا تنها این مسئله شامل حال سینما می شود؟انقلاب اسلامی ایران قطعاً بر مبنای یک تئوری شکل گرفت و البته امداد خاصه الهی موجب شد که این تئوری در این زمان به نتیجه برسد و بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران، حضرت امام خمینی(ره) در آن مقطع زمانی بتواند این نور را به این کشور منتقل کند یا بازتاب این نور را به کشور ما بتاباند. حضرت امام سوای اینکه یک عالم دینی بزرگوار بوده اند، درک بسیار عمیق و دقیقی از شرایط اجتماعی زمان خود داشتند و طبعاً یک نوبت در خرداد ۴۲ این تلاش صورت گرفت که مردم بتوانند به نوعی در مقابل الحاق رژیم گذشته بایستند که حضرت امام سر سلسله این حرکت فرهنگی بودند و چون نتیجه نداد، خداوند مقدر فرمودند و گویی این اذن ۱۵ سال بعد صادر شد و حضرت امام در آن سال موفق شدند که در واقع آینه وار این نوری را که به نظر من نوری عرشی است به کشور ما بتابانند. این را گفتم تا بدانیم که انقلاب را اصلاً چگونه باید فهمید، اینکه الان هر کسی می گوید انقلاب کار ما بود، ما ایده دادیم، حزب ما بود و دسته ما بود در حقیقت هیچ یک از اینها نیست. هیچ کس جز امام خمینی(ره) نمی توانست انقلاب اسلامی ایران را محقق کند و ایشان هم مأذون به اذن رب بود. ضمن اینکه شرایط مکانی و زمانی را ایشان به درستی می شناختند، اما چنین حرکت عظیمی را بی اذن نمی توان محقق کرد. بنابراین صاحب این جریان فکری، رهبر یک انقلاب بزرگ که برای همه زمینه های مهم این انقلاب نیازسنجی کرده بودند و مطالب درخوری داشتند و در سخنرانی هایشان نیز این مسائل منعکس بود، وقتی که در پاریس تشریف داشتند؛ منظورم از پاریس دقیقاً همان دهکده نوفل لوشاتو است، کسانی از ایران رفتند و با ایشان به نوعی بیعت کردند و از سینما نیز افرادی از همان سینمای قبل از انقلاب به محضر ایشان رسیدند و مثلاً با ایشان بیعت و اعلام کردند که سینمای رژیم پهلوی، سینمای مطلوبی نیست و ما به نمایندگی از آن سینمای جایگزین و آن سینمایی که شأن ملت ایران است با شما عهد می بندیم که در مسیر اهداف و مصالح نهضت شما فعالیت های سینمایی مان را تنظیم کنیم، شاید سینما به نوعی به استقبال امام رفت.چه کسانی از سینمای ایران با امام(ره) بیعت کردند؟ اینکه آن افراد که بودند را می توان در تاریخ سینمای ایران پیدا کرد؛ چراکه نمی خواهم از آدم خاصی نام ببرم. روز تشریف فرمایی حضرت امام را کاملاً به یاد دارم؛ چراکه تشریف فرمایی ایشان را از نزدیک دیدم و از نزدیک شاهد سخنرانی مشهور ایشان در بهشت زهرا بودم. آنچه ایشان آن روز راجع به سینما فرمودند، صرفاً یک جمله و یک توصیف سلبی بود؛ یعنی اینکه سینما چه نباید باشد.طبعاً روزی که رهبر یک انقلاب وارد کشوری می شود، انقلابی که هنوز مدیریت آن کشور را به دست نگرفته ابتدا باید بقی السیف رژیم قبلی را سرنگون کنند و بعد کشور را به مدیریت نظام انقلابی دربیاورند، به همین دلیل بیش از این نمی شود راجع به تک تک پدیده های اجتماعی در یک روز صحبت کرد. سینمای قبل از انقلاب آنقدر بد بود که عقلای همان سینما از آن تبری جستند و به پیشواز حضرت امام رفته و بیعت شان را در فرانسه تقدیم کرده بودند و حضرت امام(ره) هم جمله ای فرموده بودند با این مضمون که ما با سینما مخالف نیستیم و با فحشا مخالفیم.البته این یک تعریف حداقلی از سینما می تواند باشد. بله و بسیار تعجب می کنم که سال ها بعد همین تعریف حداقلی که نه، این تعریف سلبی از حداقلی هم کمتر است و کف تعریف سینما می توانست این باشد که سینما مرتکب چه اموری نشود، در حقیقت سقف تعریف حضرت امام(ره) از سینما تلقی شد و کسانی با بدفهمی خود اصرار کردند که همین تعریف سلبی را به معنای تنها تعریف از سینما بشناسند. کسانی همین امروز هم در کشور ما هستند که تلاش می کنند با نوستالژی کردن سینمای قبل از انقلاب بگذارید معادل فارسی اش را بگویم، با ایجاد حس دلتنگی نسبت به سینمای قبل از انقلاب، از آن یک رؤیا و اسطوره بسازند و جنبه ملی و فولکلوریک به آن سینمای نجس بدهند و بگویند که همه چیز آن سینما ستودنی و پرستیدنی است تا جایی که امروز می بینیم کوچک ترین نقدی را نسبت به سینمای کثیف قبل از انقلاب برنمی تابند.یعنی نسبت به فیلمفارسی هایی با آن شکل؟ مطلق سینمای آن دوره را عرض می کنم.یعنی داشتیم کسی را که به این شکل که شما می گویید از سینمای قبل از انقلاب دفاع کند؟ بله، الان کم نیستند.مطلق سینمای قبل از انقلاب منظورشان است؟ بله، چون اصلاً نگاهشان نگاه حسی است نه نگاه عقلی. در مورد کوچه ملی چرا شعر می خوانیم؟ چرا فیلم می سازیم؟ کوچه ملی کجاست؟ چه فیلم هایی در آن نمایش داده می شد؟ تالارها، سالن ها و نمایش ها چگونه بود؟ چرا در مراسم افتتاحیه فیلم فجر از مطلق فیلمفارسی دفاع می کنیم؟ افرادی می روند بالا و از اسطوره های آن سینما نام می برند و از جمعیت کف می گیرند. اصلاً راه دوری نرویم به همین حافظه چند سال اخیرمان رجوع کنیم تا ببینیم نگاه نسبت به سینمای قبل از انقلاب از یک نگاه انتقادی و نگاه قرین نقد، دارد به یک نگاه قرین تحسین تبدیل می شود. به عبارت دیگر به جای اینکه آن سینما را نقد کنیم، در ستایش آن شعر می سراییم و از تمام مؤلفه های آن تکریم و تجلیل بلاوجه می کنیم.یک نگاهی به رنگین نامه های سینمایی مان بیندازیم. کسی از بازیگران آن سینما می میرد چه زجموره ای به راه می اندازند! مهم این است که بدانیم انقلاب اسلامی ایران در خصوص سینما نهایت تساهل و تسامح را به کار برد. در همان سال های نخستین انقلاب رویکرد، رویکردی در مجموع تأییدی بود، در حالی که انقلاب های مهمی که در قرن بیستم اتفاق افتاد به شیوه ما با سینما برخورد نکردند. در سال ۱۹۱۷ وقتی انقلاب اکتبر روسیه اتفاق می افتد و نظام بلشویکی در آنجا مستقر می شود، نه سینما که همه هنرهای هفت گانه زیر نظر حزب کمونیست تعریف می شوند. به تعریف آنها هنرمند کسی است که عضو حزب کمونیست باشد. اگر عضو حزب کمونیست نیستی حق سرودن شعر و چاپ آن را نداری چه رسد به ساخت فیلم. بعد می آید سینمای عصر تزار را بر مبنای اصول اولیه تعریف می کند. اگر باور غلطی به نام ماتریالیسم دیالکتیکی در باور بنیانگذاران آن انقلاب وجود دارد، می گویند اصل دیالکتیکی باید در منطق تدوین آن سینما لحاظ بشود و از کارگاه لئوکولشوف روسی منطق دیالکتیکی در قالب منطق جدید به وجود می آید. سینماگرانی مثل سرگئی آیزنشتاین و پودوفکین.شما می گویید که کشورهای انقلابی برای سینما مانیفست داشتند؟ بله.پس این ایراد را می توان به انقلاب اسلامی ایران گرفت که برای سینما هیچ مانیفست و دکترینی نداشته و در مورد سینما عقب مانده است. در واقع شما الان کشور ما را با یک کشور انقلابی مثل انقلاب اکتبر مقایسه می کنید و توضیح می دهید که آنها برای سینما یک مانیفست و دکترین مشخصی داشتند، اما این اتفاق در مورد انقلاب ما نیفتاد، می شود اینطور تعبیر کرد؟ الکساندر داوژنکو و ژیگاورتوف دقیقاً فیلمسازانی بودند که بر مبنای تئوری هنر انقلابی با تعریف بلشویکی تربیت شدند و سینمایی را ایجاد کردند که ما آن سینما را تحسین نمی کنیم؛ چراکه شاید خیلی از مؤلفه های محتوایی اش را قبول نداشته باشیم، ولی توسط دنیا این سینما تحسین می شود.کسانی هستند در کشور ما که معتقدند اگر یک انقلاب به عرصه تئوری پردازی در مورد سینما روی بیاورد، نتیجه آن چیزی است به نام سینمای ایدئولوژیک و سینمای ایدئولوژیک را آنچنان تحقیر می کنند که گویی ما از زهر هلاهل صحبت می کنیم، در حالی که کسانی که امروز مانیفست داشتن یک انقلاب برای سینما را محکوم می کنند و معتقدند اگر انقلابی مانیفست هنری سینمایی داشت نتیجه یک سینمای ایدئولوژیک و شعاری و از جنس پروپاگانداست، بسیاری از آنها ماتریالیست ها و کمونیست های اول انقلاب هستند. ما که سوابق آدم ها را یادمان نرفته است؛ در واقع تعلقاتی به جریان های چپگرای سوسیالیستی اول انقلاب داشتند و حالا بعد از سقوط ﺑﻠﺸﻮﻳسم و نظام سوسیالیستی خیلی با سینمای ایدئولوژیک و سینمای پروپاگاندا بد شده اند. باز هم تأکید می کنم غایت ما سینمای ایدئولوژیک نیست؛ چراکه ما دین را ایدئولوژی نمی دانیم و سطح دین خیلی بالاتر از آن است. دین معارفی آسمانی است که توسط یک پیامبر اولوالعزم به پیروان خود عرضه می شود. تعریف انقلاب اسلامی از هنر دقیقاً چیست؟ این نیست که آدم ها بر سر یک ایدئولوژی جمع شوند، به تفاهم برسند و بخواهند اصول بنیاد ایدئولوژیک را بر همه جوانب و شئون اجتماعی از جمله سینما حاکم کنند. ما تعریفمان حتماً از غایت هنر، هنر ایدئولوژیک نیست، هنر دینی است و برای دین هم تعریف داریم، اما جالب است همین حداقل را بعضی ها از انقلاب ما دریغ کردند. منظورم از حداقل این است که یک انقلاب بعد از اینکه رژیمی را ساقط می کند و بر کشوری مستقر می شود، حق دارد که مانیفست فرهنگی - هنری خود را تعریف کند، یعنی معتقدند این انقلاب نباید مانیفستی برای هنر داشته باشد. حقیقت این است کسانی هنوز معتقدند که انقلاب اسلامی ایران مانیفستی برای سینمای خود ندارد و چه خوب که ندارد، چون دست ما آزاد است و هنر باید آزاد باشد و مبسوط الید به هر راهی که می خواهند بروند، اما جالب است کسانی که این حرف را می زنند، اصلاً در فیلمسازی شان آزاد نیستند چون دقیقاً از مانیفست لیبرال دموکراسی غرب تبعیت می کنند و به جوایز جشنواره های خارجی شان نگاه کنید. آنها هم دارند طبق یک ره گفت غالب فیلم می سازند و سفارش شان را از بیرون مرزها می گیرند، اما تظاهر می کنند که دارند فارغ از هر تعهدی و صرفاً بر مبنای درک هنری خود فیلمسازی می کنند. درک هنری یعنی همان حدیث نفس؟ بله، سینما اصولاً یک هنر صنعت تجارت رسانه است که شأن رسانه ای آن از شئون قبلی بسیار مهم تر و گران تر از آن است که کسی با آن حدیث نفس بکند. سینما به دلیل شأن رسانه ای در همه جای دنیا مورد مداقه و نظارت مدیران سیاسی آن جامعه است. البته در برخی مواقع این نظارت غیرمحسوس است و این توهم ایجاد می شود که شاید سینما در بعضی کشورهای دنیا کاملاً آزاد است که اصلاً اینطور نیست. سینما رسانه ای است که در هیچ کجای دنیا اینگونه که کاملاً همه مقدورات و مقدراتش را به خودش واگذار کند، نیست. حال سؤال اینجاست که چرا در کشور ما این اتفاق افتاده است ...

ادامه مطلب  

روایت «فریبرز عرب نیا» از دشمنی هایی که عمر هنرمند را تلف می کند  

درخواست حذف این مطلب
مدت ها بود خبری از «فریبرز عرب نیا»، بازیگر نقش مختار در سریال «مختارنامه»، نبود. تا اینکه چندی پیش باخبر شدم که عرب نیا به دلیل تعطیلات تابستانی به ایران برگشته. همین فرصت مناسبی شد که به سراغش بروم و نحوه فعالیت های هنری اش را جویا شوم. او در این گفت وگو به برخی از رفتارهای غیرحرفه ای که در سینمای ایران رایج شده اعتراض داشت؛ مثل آوردن اسپانسر ازسوی بازیگران در فیلم های سینمایی! یا اینکه چرا فیلم سازان بزرگ سینمای ایران همچنان باید برای ساخت فیلمشان اجازه بگیرند. همین طور تأکید کرد که افتخارات سینمای ایران نتیجه فعالیت های ارزشمند فیلم سازان «سینمای مستقل» است و اینکه هیچ وقت در تاریخ هنر، سینمای دولتی موفق نبوده و نیست. مشروح گفت وگوی ما با فریبرز عرب نیا را بخوانید. بعد از بازی در سریال «مختارنامه» و کارگردانی مینی سریال «رنگ شب» که در شبکه های مختلف تلویزیون پخش شد، دیگر شاهد حضور شما در تلویزیون و سینما نبودیم. علت این غیبت چیست؟دلیل دوری من از عرصه هنر این است که فعلا ساکن ایران نیستم و تمام وقت در خدمت کارهای پسرم هستم. به همین دلیل طبق قراری که با خودم گذاشته ام، احتمالا تا یکی، دو سال آینده هم خبری از من نخواهید شنید.در ایران بازار کار هنری سازوکار چندان منطقی ای ندارد. آیا با این غیبت از فضای سینما و تلویزیون ایران، به کارتان لطمه ای وارد نمی شود؟برای بازیگران به طور خاص این گونه نیست! بازیگر وقتی مداوم ازسوی تماشاگران دیده شود، در ذهن می ماند. از قدیم می گویند سینما به شدت بی رحم و فراموش کار است. از این نظر گفته شما کاملا درست است. دوری ام می تواند باعث ایجاد فاصله ای جدی میان من و تماشاگران شود، اما حقیقت این است که خوشبختانه از سال ها قبل برنامه ریزی زندگی ام این گونه بوده که اولویت هایم معنای «روی بورس بودن» ندهد. در شرایط فعلی اولویت برای من زندگی پسرم است که امکان دارد هزینه اش فراموش شدن من باشد. هرچند از معجزات روزگار این بود که در پنج، شش سالی که به واسطه بازی در «مختارنامه» از سینما دور افتاده بودم، سینما در دوره فترت طولانی به سر می برد. سالن های سینما در سیطره فیلم های سطحی بودند و بسیاری از طرفداران جدی سینما از من تشکر می کردند که به این بازار ابتذال آغشته نشدم. وقتی به سینما برگشتم، به نظرم رسید غیبتم خیلی ضربه زننده نشده. نکته دیگر در مورد بازیگر به شکل کلی این است که بازیگران از جایی به بعد در خاطره جمعی مردم حک می شوند و خطر فراموشی تهدیدشان نمی کند؛ به عنوان مثال اگر جای مرحوم شکیبایی خالی است، هیچ وقت ارج و قربشان کم نشده است. به دلیل فوت ایشان، هیچ فیلم تازه ای از ایشان دیده نمی شود، اما از معجزات سینما این است که نسل فعلی کارهای ایشان را بیشتر از بازیگران فعال و روی بورس کنونی قبول دارند.مثل اتفاقی که برای بازیگر بزرگ سینما؛ یعنی دانیل دی لوئیس، این روزها رقم خورده. او با وجود گزیده کاری اش، از دنیای بازیگری سینما خداحافظی کرد، اما هیچ وقت تأثیرات غیرقابل انکار او در تاریخ سینما فراموش نمی شود؟کاملا مثال بجایی مطرح کردید. دانیل دی لوئیس که از بازیگران موردعلاقه من است، از دنیای بازیگری خداحافظی کرد، اما فیلم هایش چندباره دیده خواهد شد و به بزرگی و ارزش کارش بیشتر پی خواهند برد. مثال دیگر، باب دیلن، ترانه سرا و آهنگ ساز بزرگ آمریکایی که سال گذشته جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. از سال ها قبل که او به عنوان نابغه موسیقی شناخته می شد و هنوز هم می شود، از برگزاری تور و کنسرت کناره گیری کرد، درحالی که در جهان غرب چنین رفتاری یعنی ازدست رفتن مقدار بسیار هنگفتی دلار که قطعا خوشایند تهیه کنندگان و دلال های هنری نبوده و نیست. به همین دلیل بعد از چندوقت دلال ها سراغ مدیر همیشگی برنامه های او می روند که خیلی به دیلن نزدیک بوده و از او درخواست می کنند که دیلن را دوباره به دنیای هنر برگرداند. چون مردم هنوز شیفته اش هستند و کنسرت هایش کاملا پیش فروش می شده است. بعد از صحبتی چنددقیقه ای بین مدیر برنامه و دیلن، مدیر برنامه نزد دلال ها بازمی گردد و با خنده می گوید، یک جمله گفت که بهتر است همه مان پیگیری این موضوع را فراموش کنیم. او گفت: «من تا کی باید شاهکار خلق کنم؟ خودم دیگر خسته شده ام». به نظرم اینها مطالبی است که می توان از تاریخ هنر درس گرفت.به نظر شما چرا دانیل دی لوئیس در دهه ٥٠ زندگی اش و در اوج موفقیت صحنه را ترک می کند؟مهم تر از این سؤال که چرا خداحافظی کرد، این است که چگونه خداحافظی کرد! حدس من این است که آخرین بازی او در سینما (که هنوز اکران نشده) بزرگ ترین و بی نقص ترین بازی اش در کارنامه هنری اوست.کارگردان این فیلم هنوز دیده نشده، پل تامس اندرسن است که خود همچون دی لوئیس یک اعجوبه تمام عیار است که فیلم هایش یکی از دیگری دیدنی تر و به یادماندنی تر هستند.قبل از این هم فیلم بسیار خوب و بزرگ (there will be blood) با ترجمه خوب «خون به پا خواهد شد»، محصول همکاری عالی و بی نقص این دو هنرمند بزرگ عرصه سینما بوده است که برای هردو نیز اسکار به بار آورد.پس حدس من این است که گویی با فیلمی از دنیای سینما خداحافظی کرده که احتمالا تا سال ها، بلکه دهه ها همانندش ساخته نخواهد شد. من که شخصا بی صبرانه منتظر دیدن بازی آخر او در این فیلم وسوسه کننده هستم.مثال دیگر آخرین بازی یک بازیگر بسیار خوب دیگر است به نام «فیلیپ سایمور هافمن» که بازی هایش را بسیار دوست دارم. البته او خداحافظی نکرد، بلکه از این دنیا رفت. او نیز آخرین بازی اش در فیلمِ یک کارگردان استاد فن بود با نام «آنتوان کور بژن»؛ یک بازی یکدست و بی نقص با فینالی حیرت انگیز و بسیار کنترل شده که هیچ گاه تأثیرش از یاد تماشاچی نخواهد رفت.درست است که هر کدام از این هنرمندان حروفی به الفبای تاریخ هنر افزوده اند و قابل حذف هم نیستند. اما آیا فکر نمی کنید اوضاع در ایران کمی فرق می کند؟شاید! اما در کل مسئله همان است و می شود نتیجه گرفت که هنرمندان حقیقی بخشی از خاطره ماندگار جمعی می شوند. نکته دوم اینکه از جایی به بعد تکرار مکررات برای هنرمند به مثابه سم کشنده ای است. او هم احتیاج به هوای تازه دارد. بنابراین من هم سعی می کنم با الگوبرداری از هنرمندان حقیقی برای بازسازی خودم از این خلأ اجباری استفاده بهینه کنم.می توان گفت در جست وجوی هوای تازه هستید؟به معنایی یک جور خانه تکانی روحی است یا بازپروری ساختار روانی و رابطه خودم با بیرون از خودم که بخشی از آن مخاطبان هستند و بخشی دشمنان! دیدن رفتارهای آنها در این ماجراها درس های بزرگی به من می دهد.چطور؟به طور مثال سال گذشته به سبب رفتار نادرست وزارت ارشاد و مدیرانش در آن مقطع که موجب ازدست رفتن حقوق من در فیلم «گاهی» شد، اعلام کردم با این مدیران و آن شیوه و روال دیگر کار نخواهم کرد. اما گروهی در مطبوعات و شبکه های اجتماعی و مجازی با تیتر غلط نوشتند که «عرب نیا از دنیای بازیگری خداحافظی کرد»!کدام نشریه رسمی یا معتبری چنین تیتری زد؟اطلاع ندارم کدام یک ابتدا این خبر نادرست را منتشر کرد. اما در مطبوعات و فضای مجازی چندین بار منتشر شد و کم کم گسترش پیدا کرد که حتی طرفداران من با نگرانی و رنجش از من می پرسیدند یا می گفتند آیا از ایران رفته اید که دیگر نیایید؟! در صورتی که هیچ کدام از اینها صحت نداشتند و قرار نبوده و نیست که برای همیشه از ایران بروم و بازیگری را کنار بگذارم. یا خبرنگار محترمی که از معدود کسانی است که به سلامت حرفه ای ایشان ایمان دارم، از من پرسید «واقعا حتی اگر پیشنهادهای وسوسه انگیز به شما شود، مثلا اگر آقای فرهادی هم به شما پیشنهاد کند، کار نخواهید کرد؟» که پاسخ دادم: «حتی اگر ایشان به من پیشنهاد بازی بدهند و قرار باشد فیلم در ایران براساس سیاست های چرخه اکران به نمایش عمومی در آید، بله کار نخواهم کرد. اما اگر خارج از ایران باشد، کار خواهم کرد». بعد، بعضی ها در فضای مجازی و مطبوعات حرف هایم را به دروغ به این شکل منتشر کردند که من در این ارشاد کار نخواهم کرد مگر با آقای فرهادی در خارج از کشور! اگر قرار بود عرب نیا از فرهادی یا هرکس دیگر درخواست حضور در فیلمش را داشته باشد، خب به خودش می گفت. تعارف هم که نداریم. من در حدود ٣٠سالی که فعالیت داشته ام حتی یک بار نشده از کارگردانی درخواست کنم که در فیلمش حضور داشته باشم. چون اصلا نگاه من به این حیطه این گونه نیست. به نظرم نقش برای یک نفر مقدر می شود. کمااینکه خیلی از نقش ها را رد کرده ام و کسانی دیگر آن نقش ها را بازی کردند که سهمشان بود.اما این دشمنی ها متأسفانه عمر و انرژی یک هنرمند را تلف می کند. درحالی که در ایران فیلم سازان خوب برای اینکه هنرشان را به اثبات برسانند خیلی کارها انجام می دهند که جزء وظیفه شان نیست. مثل اینکه مجبورند هم کارگردانی کرده و هم خودشان سرمایه گذاری کنند! حتی جای طراح صحنه لباس و تدوینگران و... هم فکر می کنند. در صورتی که در سینمای حرفه ای دنیا مثلا طراحان صحنه و فیلم برداران آپشن های دیگری را غیر از آنچه از آنها خواسته اند در نظر می گیرند که کارگردان سر صحنه دغدغه ای خارج از وظیفه اش نداشته باشد. به همین دلیل مثلا کلینت ایستوود در این سن وسال با ایده های خلاقانه همچنان فیلم های خوبی می سازد. چون بی خودی انرژی اش را هدر نمی دهد.همین طور است. چون همه چیز حرفه ای و تخصصی است و حیطه وظایف مشخص است و تعریف شده اند.به همین دلیل شکوفایی فیلم سازان در سینمای ما با همه توانایی هایی که وجود دارد بیشتر شبیه رویش تک درخت هاست تا اینکه نظام مند باشد. به طور کلی فکر می کنید کدام یک از مدیریت های سینمایی در این سال ها موفق تر عمل کرده اند؟معتقدم شادروان سیف الله داد در دورانی که در معاونت سینمایی حضور داشتند، موفق عمل کردند. هرچند همان زمان هم دشمن ها با او خصومت جدی داشتند. اما همه چیز قانونمندتر شده بود. چون او خودش از دل سینمای حرفه ای آمده بود! و البته کسی که ...

ادامه مطلب  

چگونه پوستی سالم داشته باشیم » سرگرمی  

درخواست حذف این مطلب
پوست برای سلامتی بسیار مهم است چون بدن را از میکروب ها و عوامل غفونی حفظ می کند. داشتن پوستی سالم می تواند شاخصی برای سلامتی کلی بدن باشد. پوست سالم با داشتن یک بدن سالم است که به دست می آید. محصولات مراقبت از پوست و ضد پیری ناشی از صنایع بزرگی هستند اما مراقبت از پوستتان به همان اندازه که نیاز است از بدنتان مراقبت کنید اهمیت دارد.پوست برای سلامتی بسیار مهم است چون بدن را از میکروب ها و عوامل غفونی حفظ می کند. داشتن پوستی سالم می تواند شاخصی برای سلامتی کلی بدن باشد. پوست سالم با داشتن یک بدن سالم است که به دست می آید. محصولات مراقبت از پوست و ضد پیری ناشی از صنایع بزرگی هستند اما مراقبت از پوستتان به همان اندازه که نیاز است از بدنتان مراقبت کنید اهمیت دارد. بخش اول تمیز کردن و مرطوب کردن ۱٫ پوستتان را به طور منظم اما نه بیش از حد بشویید. پوست شما با لایه ای از پوست مرده، چربی و باکتری هایی که از ورود مواد مضر به بدنتان کمک می کند پوشیده شده است. دوشِ آب این لایه را خیس می کند. تمیز شدن پوست برای سلامتی اهمیت زیادی دارد اما شست وشوی آن بیش تر مواقع غیر ضروری است و می تواند مشکلات بیش تری برای پوستتان ایجاد کند؛ مانند دشوار شدن حفظ بدن در برابر آلودگی و عفونت. به طور کلی هیچ کس بیشتر از یک بار در روز و یا دو -سه روز یک بار به دوش گرفتن احتیاج ندارد. ممکن است شما بخواهید بیش تر دوش بگیرید. اغلب کسانی که به این کار تمایل دارند کسانی هستند که بیش تر در میان مردم، در حمل نقل عمومی کار و یا کار فیزیکی می کنند. ۲٫ با آب گرم و کوتاه دوش بگیرید حمام کردن در آب گرم برای مدت خیلی طولانی چربی های مفید و ضروری پوست شما را از بین می برد، چیزی که می تواند منجر به اگزما و یا قرمزی پوست شود. ۳٫ از پاک کننده های ملایم استفاده کنید درست مانند آبِ خیلی گرم، شوینده های قوی چربی را از روی پوست شما حذف می کنند و باعث سفتی و خشکی آن می شوند. در هنگام حمام کردن، از شوینده هایی استفاده کنید که ملایم و همچنین بدونِ عطر مصنوعی باشند. شما باید به دنبال این صابون ها باشید: صابونی که درونش مواد تسکین دهنده و مرطوب کننده وجود داشته باشد؛ مانند آلوئه ورا، نارون کوهی و روغن های گیاهی. همچنین صابونی که در آن گیاهانی همچون بابونه، اسطوخدوس، رزماری و نعناء باشد. صابونی که حاوی سدیم لوریل سولفات یا الکل نباشد، چون پوستتان را خشک می کند. شما باید صابونی انتخاب کنید که با پوستتان مطابقت داشته باشد. اگر پوست خشک دارید به دنبال صابون مرطوب کننده بروید و یا برای پوست حساس صابون ضد عطر و ضد حساسیت استفاده کنید. ۴٫ پوستتان را درست خشک کنید به جای این که پوستتان را با حوله خشک کنید، پس از حمام حوله به آرامی را روی پوستتان بگردانید تا رطوبت باقی مانده روی پوستتان خشک شود. این کار باعث می شود شما یک لایه چربی روی پوستتان باقی بگذارید که به مرطوب نگه داشتن و جلوگیری از خشکی پوستتان کمک می کند. ۵٫ یک یا دوبار در هفته لایه برداری کنید این کار، لایه اول پوست مرده را از بین می برد و پوست درخشان، تازه و جدید زیرِ آن را نمایان می سازد و به پوست شما ظاهری درخشان و سالم خواهد داد. از مالیدن مواد اسیدی مانند لیمو یا آب گوجه فرنگی بر روی پوستتان به خصوص پوست صورتتان اجتناب کنید زیرا می توانند روغن طبیعی پوست را از بین ببرند و باعث حساسیت بیش تر پوست شما در برابر خورشید شوند. تمیز کردن، لایه بردای و مرطوب کردن پوست به طور منظم می تواند به جلوگیری از شکسته شدن و آسیب دیدنِ آن کمک کند. برای پوست های خشک باید به دنبال لایه برداری باشید که حاوی هیچ پاک کننده اضافی (مگر بسیار خفیف) نباشد. برای پوست های چرب نیز لایه برداری را انتخاب کنید که پوست را متعادل کند و آن را به طور عمیق شست وشو دهد. ۶٫ پوستتان را به طور مرتب مرطوب کنید علاوه بر اینکه باید رطوبت پوستتان را حفظ کنید، مرطوب کننده ها نیز می توانند از پوست محافظت کنند و بافت آن را بهبود بخشند. از مرطوب کننده هایی که دارای امتیاز spf و محافظت کننده در برابر نور خورشید هستند استفاده کنید. روغن زیتون نیز می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان ضد التهاب و به عنوان نوعی مرطوب کننده طبیعی کاربرد داشته باشد. روغن بادام، نارگیل و جوجوبا نیز می توانند به عنوان مرطوب کننده های طبیعی عمل کنند، روغن درخت شیا و کره کاکائو نیز دارای همین کاربرد هستند. شما می توانید از این محصولات به تنهایی استفاده کنید و یا به دنیال مرطوب کننده هایی صنعتی باشید که حاوی این مواد باشند. اگر پوستتان چرب است از لوسیون ها و ژل ها استفاده کنید و اگر پوست خشکی دارید کِرِم ها را انتخاب کنید. اگر پوستتان دارای آکنه هست دنبال مرطوب کننده هایی حاوی سالیسیلیک اسید باشید اما اگر پوستتان حساس است دنبال محصولی باشید که چای سبز، ویتامین سی و یا آلوئه ورا داشته باشد. بخش دوم رژیم غذایی سالم داشته باشید ۱٫ میوه و سبزیجات بخورید خوردن غذاهایی که تمام رنگ های یک رنگین کمان را دارند، دریافتِ مواد مغذی، ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز برای سلامتی را تضمین می کند. میوه ها و سبزیجات به رشد سلامتی پوست کمک می کنند چراکه آن ها به داشتن بدنی سالم کمک می کنند. داشتن رژیمی که مملوء از این غذاها باشد می تواند ریسکِ ابتلا به بیماری های قلبی، سکته مغزی و فشار خون را کم کند. هم چنین این غذاها قند خون و وزن را تنظیم و به دستگاه گوارش کمک می کنند. سبزیجاتی داری برگ سبز و سبز تیره بخورید غذاهای رنگارنگی که نارنجی، آبی، زرد، قرمز و بنفش هستیند بخورید. برای مثال گوجه فرنگی اثر فوق العاده ای بر روی پوست دارد، چراکه خوردنِ آن از پوست در برابر اشعه خورشید محافظت می کند، پوست را نرم و کلاژن ِ آن را افزایش می دهد. ۲٫ خوردن غذاهایی که دوست پوست هستند غذاهای غنی از آنتی اکسیدان ها، سلنیوم، کوآنزیم (کیو ۱۰) و فلاونوئیدها همگی برای بالابردن سلامتِ بدن مفید هستند و پوست را شفاف می کنند. آنتی اکسیدان ها و سلنیوم مانع از آسیبِ رادیکال های آزاد می شوند که منجر به چروک شدن و آسیب زدن به بافت پوست می شوند. کوآنزیم (کیو ۱۰) آنتی اکسیدانی است که بدن شما تولید می کند. فلاونوئیدها نیز محصول رشد گیاه هستند و خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند. آنتی اکسیدان ها در غلات کامل وجود دارند. انواع توت ها، زردآلو، چغندر، کدو، سیب زمینی شیرین، نارنگی، لوبیا و روغن زیتون شامل آنتی اکسیدان هستند. سلنیوم در غذاهایی مانند پاستا، گل کلم، آجیل برزیلی، قارچ دکمه ای، گوشت گاو و بوقلمون، میگو و انواع دیگری از ماهی ها وجود دارد. کوآنزیم(کیو۱۰) را می توان در همه غلات، گوشت، سویا، کانولا و روغن کنجد پیدا کرد. فلاونوئیدها نیز در خوراکی هایی مانند چای سبز و شکلات تلخ وجود دارد. ۳٫ مصرف غذاهایی که میزان زیادی ویتامین a، c و e دارند این ویتامین ها فواید مختلفی دارند، اما همگی به داشتن پوست سالم کمک می کنند. ویتامین c می تواند کلاژن و الاستینِ پوست را افزایش دهد و از چروک، ایجاد خطوط و تضعیفِ پوست جلوگیر کند. ویتامین اِی به حفاظت از پوستتان کمک می کند تا خشک نشود و لکه های تیره و چین وچروک روی آن ایجاد نشود. ویتامین ای نیز آنتی اکسیدانی است که با آسیب رادیکال های آزاد مقابله می کند. غذاهای غنی از ویتامین سی شامل فلفل، مرکبات، سبزیجات سبز تیره، پاپایا و کیوی هستند. همچنین می توانید خوردنِ توت فرنگی، کدو تنبل و انار را برای جلوگیری از پوستتان امتحان کنید چرا که این خوراکی ها میزان بالایی از این ویتامین را در خود دارند. غذاهای ...

ادامه مطلب  

جوان سازی پوست با عادت هایی ساده و تاثیرگذار  

درخواست حذف این مطلب
جوان سازی پوست امروزه با روش های کاملا نوینی امکان پذیر است، اما عادات ما نیز نقش بسیار مهمی در سلامت پوست دارد. در این مطلب به معرفی کارهایی خواهیم پرداخت که با انجام آنها پوستی سالم و شفاف خواهید داشت. در ادامه با میهن پست همراه شوید.جوان سازی پوست با بکار گیری این عادات ساده اما معجزه گر کار بسیار ساده ای می باشد. هر چند تغییرات هورمونی، شرایط جغرافیایی و نوع تغذیه تاثیرات بسیار مهمی در سلامت پوست ما دارد اما سبک زندگی نیز بسیار پر اهمیت است.از حمام کردن مداوم با آب گرم پرهیز کنید: آب بسیار گرم، لایه محافظ پوست را که حاوی چربی به نام «لیپید» است را از بین می برد. همچنین حمام کردن با آب بسیار گرم به چروک و خشکی پوست نیز می انجامد. تلاش کنید که با آبی که درجه آن با هوای داخل منزل تان یکی باشد دوش بگیرید در این صورت کمک زیادی به جوان سازی پوست خود کرده اید.پس از ورزش بلافاصله دوش بگیرید: درست است که دوش گرفتن در باشگاه به راحتی منزل نیست اما حتما بعد از ورزش کردن هر چه سریع تر دوش بگیرید چرا که باید عرق روی پوست خود را در سریع ترین زمان از روی بدن شسته و از باقی ماندن آن بر روی پوست جدا پرهیز کنید.به طور مداوم موبایل خود را تمیز کنید: آیا گاهی روی گونه های تان جوش هایی ظاهر می شود؟ اگر این اتفاق برای تان می افتد و گاهی نیز به خارش، تورم و یا قرمزی می انجامد، مراقب نزدیک کردن موبایل به صورت تان باشید. مطالعات اخیر نشان داده اند، باکتری های روی موبایل گاهی بیش از ۱۰ برابر جرم های روی توالت فرنگی هستند. برای پرهیز از برخورد با این باکتری ها، مدام صفحه گوشی خود را با پدهای مخصوص تمیز کنید.به اندازه کافی آب بنوشید: بسیار اهمیت دارد که به اندازه کافی آب میل کنید تا از خشک شدن پوست بدن جلوگیری به عمل آورید. همواره در کنار موبایل و یا روی میز کارتان یک لیوان آب قرار دهید. با این کار هرگز نوشیدن آب را فراموش نخواهید کرد و از خشک شدن پوست نیز جلوگیری ...

ادامه مطلب  

چگونه پوستی سالم داشته باشیم؟ - پوست - زیبایی  

درخواست حذف این مطلب
سلامت نیوز: پوست برای سلامتی بسیار مهم است چون بدن را از میکروب ها و عوامل غفونی حفظ می کند. داشتن پوستی سالم می تواند شاخصی برای سلامتی کلی بدن باشد. پوست سالم با داشتن یک بدن سالم است که به دست می آید. محصولات مراقبت از پوست و ضد پیری ناشی از صنایع بزرگی هستند اما مراقبت از پوستتان به همان اندازه که نیاز است از بدنتان مراقبت کنید اهمیت دارد.به گزارش سلامت نیوز به نقل از فرادید، پوست برای سلامتی بسیار مهم است چون بدن را از میکروب ها و عوامل غفونی حفظ می کند. داشتن پوستی سالم می تواند شاخصی برای سلامتی کلی بدن باشد. پوست سالم با داشتن یک بدن سالم است که به دست می آید. محصولات مراقبت از پوست و ضد پیری ناشی از صنایع بزرگی هستند اما مراقبت از پوستتان به همان اندازه که نیاز است از بدنتان مراقبت کنید اهمیت دارد.بخش اولتمیز کردن و مرطوب کردن1. پوستتان را به طور منظم اما نه بیش از حد بشویید.پوست شما با لایه ای از پوست مرده، چربی و باکتری هایی که از ورود مواد مضر به بدنتان کمک می کند پوشیده شده است. دوشِ آب این لایه را خیس می کند. تمیز شدن پوست برای سلامتی اهمیت زیادی دارد اما شست وشوی آن بیش تر مواقع غیر ضروری است و می تواند مشکلات بیش تری برای پوستتان ایجاد کند؛ مانند دشوار شدن حفظ بدن در برابر آلودگی و عفونت.به طور کلی هیچ کس بیشتر از یک بار در روز و یا دو -سه روز یک بار به دوش گرفتن احتیاج ندارد.ممکن است شما بخواهید بیش تر دوش بگیرید. اغلب کسانی که به این کار تمایل دارند کسانی هستند که بیش تر در میان مردم، در حمل نقل عمومی کار و یا کار فیزیکی می کنند.2. با آب گرم و کوتاه دوش بگیریدحمام کردن در آب گرم برای مدت خیلی طولانی چربی های مفید و ضروری پوست شما را از بین می برد، چیزی که می تواند منجر به اگزما و یا قرمزی پوست شود.3. از پاک کننده های ملایم استفاده کنیددرست مانند آبِ خیلی گرم، شوینده های قوی چربی را از روی پوست شما حذف می کنند و باعث سفتی و خشکی آن می شوند.در هنگام حمام کردن، از شوینده هایی استفاده کنید که ملایم و همچنین بدونِ عطر مصنوعی باشند. شما باید به دنبال این صابون ها باشید:صابونی که درونش مواد تسکین دهنده و مرطوب کننده وجود داشته باشد؛ مانند آلوئه ورا، نارون کوهی و روغن های گیاهی. همچنین صابونی که در آن گیاهانی همچون بابونه، اسطوخدوس، رزماری و نعناء باشد.صابونی که حاوی سدیم لوریل سولفات یا الکل نباشد، چون پوستتان را خشک می کند.شما باید صابونی انتخاب کنید که با پوستتان مطابقت داشته باشد. اگر پوست خشک دارید به دنبال صابون مرطوب کننده بروید و یا برای پوست حساس صابون ضد عطر و ضد حساسیت استفاده کنید.4. پوستتان را درست خشک کنیدبه جای این که پوستتان را با حوله خشک کنید، پس از حمام حوله به آرامی را روی پوستتان بگردانید تا رطوبت باقی مانده روی پوستتان خشک شود. این کار باعث می شود شما یک لایه چربی روی پوستتان باقی بگذارید که به مرطوب نگه داشتن و جلوگیری از خشکی پوستتان کمک می کند.5. یک یا دوبار در هفته لایه برداری کنیداین کار، لایه اول پوست مرده را از بین می برد و پوست درخشان، تازه و جدید زیرِ آن را نمایان می سازد و به پوست شما ظاهری درخشان و سالم خواهد داد.از مالیدن مواد اسیدی مانند لیمو یا آب گوجه فرنگی بر روی پوستتان به خصوص پوست صورتتان اجتناب کنید زیرا می توانند روغن طبیعی پوست را از بین ببرند و باعث حساسیت بیش تر پوست شما در برابر خورشید شوند.تمیز کردن، لایه بردای و مرطوب کردن پوست به طور منظم می تواند به جلوگیری از شکسته شدن و آسیب دیدنِ آن کمک کند.برای پوست های خشک باید به دنبال لایه برداری باشید که حاوی هیچ پاک کننده اضافی (مگر بسیار خفیف) نباشد. برای پوست های چرب نیز لایه برداری را انتخاب کنید که پوست را متعادل کند و آن را به طور عمیق شست وشو دهد.6. پوستتان را به طور مرتب مرطوب کنیدعلاوه بر اینکه باید رطوبت پوستتان را حفظ کنید، مرطوب کننده ها نیز می توانند از پوست محافظت کنند و بافت آن را بهبود بخشند.از مرطوب کننده هایی که دارای امتیاز spf و محافظت کننده در برابر نور خورشید هستند استفاده کنید.روغن زیتون نیز می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان ضد التهاب و به عنوان نوعی مرطوب کننده طبیعی کاربرد داشته باشد. روغن بادام، نارگیل و جوجوبا نیز می توانند به عنوان مرطوب کننده های طبیعی عمل کنند، روغن درخت شیا و کره کاکائو نیز دارای همین کاربرد هستند.شما می توانید از این محصولات به تنهایی استفاده کنید و یا به دنیال مرطوب کننده هایی صنعتی باشید که حاوی این مواد باشند.اگر پوستتان چرب است از لوسیون ها و ژل ها استفاده کنید و اگر پوست خشکی دارید کِرِم ها را انتخاب کنید.اگر پوستتان دارای آکنه هست دنبال مرطوب کننده هایی حاوی سالیسیلیک اسید باشید اما اگر پوستتان حساس است دنبال محصولی باشید که چای سبز، ویتامین سی و یا آلوئه ورا داشته باشد.بخش دومرژیم غذایی سالم داشته باشید1. میوه و سبزیجات بخوریدخوردن غذاهایی که تمام رنگ های یک رنگین کمان را دارند، دریافتِ مواد مغذی، ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز برای سلامتی را تضمین می کند. میوه ها و سبزیجات به رشد سلامتی پوست کمک می کنند چراکه آن ها به داشتن بدنی سالم کمک می کنند. داشتن رژیمی که مملوء از این غذاها باشد می تواند ریسکِ ابتلا به بیماری های قلبی، سکته مغزی و فشار خون را کم کند. هم چنین این غذاها قند خون و وزن را تنظیم و به دستگاه گوارش کمک می کنند. سبزیجاتی داری برگ سبز و سبز تیره بخوریدغذاهای رنگارنگی که نارنجی، آبی، زرد، قرمز و بنفش هستیند بخورید.برای مثال گوجه فرنگی اثر فوق العاده ای بر روی پوست دارد، چراکه خوردنِ آن از پوست در برابر اشعه خورشید محافظت می کند، پوست را نرم و کلاژن ِ آن را افزایش می دهد.2. خوردن غذاهایی که دوست پوست هستندغذاهای غنی از آنتی اکسیدان ها، سلنیوم، کوآنزیم (کیو 10) و فلاونوئیدها همگی برای بالابردن سلامتِ بدن مفید هستند و پوست را شفاف می کنند. آنتی اکسیدان ها و سلنیوم مانع از آسیبِ رادیکال های آزاد می شوند که منجر به چروک شدن و آسیب زدن به بافت پوست می شوند. کوآنزیم (کیو 10) آنتی اکسیدانی است که بدن شما تولید می کند. فلاونوئیدها نیز محصول رشد گیاه هستند و خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند.آنتی اکسیدان ها در غلات کامل وجود دارند. انواع توت ها، زردآلو، چغندر، کدو، سیب زمینی شیرین، نارنگی، لوبیا و روغن زیتون شامل آنتی اکسیدان هستند.سلنیوم در غذاهایی مانند پاستا، گل کلم، آجیل برزیلی، قارچ دکمه ای، گوشت گاو و بوقلمون، میگو و انواع دیگری از ماهی ها وجود دارد.کوآنزیم(کیو10) را می توان در همه غلات، گوشت، سویا، کانولا و روغن کنجد پیدا کرد.فلاونوئیدها نیز در خوراکی هایی مانند چای سبز و شکلات تلخ وجود دارد. 3. مصرف غذاهایی که میزان زیادی ویتامین a، c و e دارنداین ویتامین ها فواید مختلفی دارند، اما همگی به داشتن پوست سالم کمک می کنند. ویتامین c می تواند کلاژن و الاستینِ پوست را افزایش دهد و از چروک، ایجاد خطوط و تضعیفِ پوست جلوگیر کند. ویتامین اِی به حفاظت از پوستتان کمک می کند تا خشک نشود و لکه های تیره و چین وچروک روی آن ایجاد نشود. ویتامین ای نیز آنتی اکسیدانی است ک ...

ادامه مطلب  

راهنمای لذت بردن از سینمای کلاسیک و صامت  

درخواست حذف این مطلب
پیش درآمد۱٫ غوطه خورده در خلسه «جاذبه» و «بین ستاره ای»، وقتی که پیشنهاد دیدن فیلم های کلاسیک را می شنود خنده ای کج بر لبانش می نشیند: «آقا بی خیال... چطوری اونا رو می بینین؟»برای این سینما دوستان، این عشق فیلم های تازه نفس، سخت است از جادوی سینمای کلاسیک بگویی. در بهترین نمونه ها نهایت تحمل شان برای عقب رفتن در تاریخ سینما، «پدرخوانده» است و البته حاضرند چند سکانسی از «خوب، بد، زشت» را هم بزنند به بدن، اما از لئونه عقب تر، حاضر نیستند. به هیچ وجه. وقتی فهرست ۱۰ فیلم منتخب منتقدان از تاریخ سینما را می بینند و نام های داستان «توکیو» و «سرگیجه» و «قاعده بازی»، آماده هستند تا با همان اعتماد به نفس لامصبی که زندگی دیجیتال به آنها ارزانی کرده با چشمانی گرد شده بپرسند: «اینا چیه آخه؟ پس «دارک نایت» کو؟»برای آنها سینمای کلاسیک در نهایت یعنی همراهی کلیپ وار موسیقی و تصاویر و البته مردان خشن و اسلحه به دستی که رؤیاهای نوجوانانه ما را از شجاعت و زرنگی و اعتماد به نفس و جذابیت تداعی کنند. بی جهت نیست که این دسته مسلط بر فضای مجازی (و به تازگی رسانه های کاغذی)، عموما خوی و خصلت مذکرانه دارند. در این دسته عشق فیلم ها، زنان جای بسیار اندکی دارند.در سریال درخشان «اتاق خبر» مسئول جدید سایت اینترنتی شبکه تلویزیونی، جوانی تیزهوش و با اعتماد به نفس است. در آخرین قسمت سریال او دورهمی با دوستانش در محل کار نشسته اند و تصمیم می گیرند فهرست ده فیلم برتر تاریخ سینما را برای جذب مخاطبان بیشتر روی سایت ببرند. پس شروع می کنند: «آواتار»، «جاذبه» و ... در انتها «ماتریکس» را هم اضافه می کنند. تاریخ سینما برایشان از ۱۹۹۹ عقب تر نمی رود! این صحنه طعنه آمیز سوروکین وار نشان می دهد که در نیویورک هم ماجرا به ایران شباهت دارد. آنجا هم اعتماد به نفس این نسل جدید در مواجهه با سینمای کلاسیک، شکایت های مشابهی پدید آورده است.۲٫ یک سوال حیاتی: سینمای کلاسیک واقعا مجموعه ای فیلم های دمده و خسته کننده با بازی های بد و داستان های قابل پیش بینی است؟ نکته شگفت انگیز ماجرا اینجاست که در اکثر مواقع جواب این پرسش مثبت است!بونوئل در کتاب «با آخرین نفس هایم» تعریف می کند که در دهه ۳۰ وقتی در هالیوود مستقر بوده، نقشه ای روی دیوار اتاقش داشته است که بر طبق آن می توانسته با گرفتن اطلاعاتی اولیه از قهرمان هر فیلمی، پایان داستان و فرجام شخصیت ها را به درستی حدس بزند. سیستم استودیویی و متمرکز هالیوود، نویسنده های پر کار را به درون لابیرنتی از فرمول های مشابه روایتی سوق می داد.با پروبال گرفتن ژانرها این اتفاق تشدید هم شد. سینمای گنگستری، وسترن، موزیکال و ... هر کدام احکام خود را داشتند. فیلم های ژانری شاید برای شیفتگان تاریخ سینما یک سرگرمی خارق العاده و پر از مفاهیم مردم شناسانه و تاریخی باشد اما برای عشق فیلم های عزیزدردانه ما عموما خسته کننده و بدون جذابیت هستند.* بازی ها؟ در دهه ۳۰ و حتی ۴۰ به ندرت می توانید با معیارهای بازیگری امروز بازی درخشانی پیدا کنید. ستاره ها مغرورانه بر پرده سینما می لغزیدند و طراحان لباس هم عموما بی توجه به مقتضیات ماجرا خوش دوخت ترین ها و زیباترین لباس ها را به تن آنها می کردند. بازی ها آکنده بود از میمیک های مبالغه آمیز تئاتری در همان استایل مرد خبیث – مرد شریف و زن بی بندوبار – زن نجیب. همان تعبیر مشهور همفری بوگارت، بازیگری یعنی دیالوگ ها را خوب از بر کنید و مواظب باشید پای تان لای سیم های کف صحنه گیر نکند.* فیلم ها خسته کننده هستند؟عموما بله، صحنه های حادثه ای و زد و خورد، عموما با معیارهای کنونی قلابی هستند. گلوله ها بد شلیک می شوند و بدون نشان جراحت بر بدن می نشینند. گلوله خورده ها هم خوب زمین نمی خورند. ریتم فیلم ها اکثرا از خط داستان عقب تر است. پرده آبی ها عموما زمخت هستند و قابل تشخیص، گریم ها تصنعی و تئاتری هستند و دکورها غیرقابل باور.به این موارد سیاه و سفید بودن اکثر این فیلم ها و سطح پایین جلوه های ویژه را هم اضافه کنید تا به عمق مکافات پی ببرید.این شرایط حاکم بر اکثر فیلم های کلاسیک است بدون ذره ای غلو (این جمله مشهور که سینمای کلاسیک سینمایی نجیب و شریف است هم دردی را دوا نمی کند. این استدلال کهنه منتقدهایی است که نمی توانند میان نوستالژی نوجوانی خود و ماهیت نقد فیلم رابطه سلامتی ایجاد کنند.)اما یادتان باشد ما داریم از فضای حاکم بر بیش از بیست هزار فیلم حرف می زنیم. بی شمار فیلمی که در دوران سینمای کلاسیک در هالیوود ساخته شدند، غوطه خوردن بی پروا و بدون راهنما در این اقیانوس حبه ندرت مرواریدی نصیب شما می کند و عموما دست تان پر از صدف های خالی و خز و جلبک خواهد بود. و مهم تر این که از آن سو چشم پوشی بر این سینما، بر مرواریدهای این سینما، شما را از گنجیه ای از احساس، تیزهوشی، حکمت و زیبایی محروم می کند.شاهکارهای سینمای کلاسیک می توانند زندگی شما را غنی تر کنند. شما را در تجربه های احساسی و زیبایی شناختی که غول های بی همتای آن دوره سینما برای تان فراهم ساختند، شریک می کنند و زندگی تان از این رو به آن رو می شود؟ شاید.رابین وود در مورد سینمای کلاسیک و آن مرواریدهای گم شده در میان انبوهی از بدلی جات و خز و جلبک ها، نقطه نظرات خاص خود را دارد. به نظر او تنها آن دسته از فیلم های کلاسیک در تاریخ به یادگار ماندند که از دیواره الگوها و کلیشه ها و ژانرها عبور کردند و انتظارات تماشاگران و حاشیه امنیت آنها را برآشفته ساختند.دارودسته «کایه دوسینما» در دهه ۵۰ بخش اعظمی از این کشف و شهودهای هدف دار را در دنیای سینمای کلاسیک انجام دادند. آنها و بعدش هم همتای آتشین مزاج شان در آمریکا یعنی اندروساریس مؤلفان بزرگ را کشف کردند و برای ما به یادگار گذاشتند. کج سلیقگی هایی هم داشتند. در حق هیوستن وایلر و مهم تر از همه وایلدر جفا کردند. همین طور که ارزش دیوید لین و رابرت راسن را هم خوب نفهمیدند اما هر چه بود اولین پالایش بزرگ را آنها انجام دادند. سپاسگزارشان هستیم.۳٫ این سلسله مطالبی که پیش رو دارید راهنمای نزدیک شدن به سینمای کلاسیک برای همان دسته عشق فیلم هایی است که بر مبنای چند تجربه شکست خورده راه ورود به سرزمین دل انگیز شاهکارهای کلاسیک را گم کرده اند. مفهوم سینمای کلاسیک را در این مجموعه مطالب از چارچوب سینمای آمریکا فراتر در نظر گرفته ایم. در واقع اگر بخواهیم سختگیر نباشیم و روی معنای کلمات مته به خشخاش نگذاریم، این تلاشی است برای سفری لذتبخش به تاریخ سینمایی آن که ادعای مرور همه شاهکارهای تاریخی را داشته باشد.فصل اول؛ چگونه به سینمای صامت عشق بورزیم؟سینمای دهه ۲۰ برای آکادمیسین های سینمایی مثل قوم و خویش می ماند. به این معنا که بیشتر دوست داریم درباره شان حرف بزنیم تا ببینیم شان! مورخان سینمایی علاقه ویژه ای به این فصل از تاریخ سینما دارند. کلی ملات برای نوشتن دارند. از دستور زبانی که گریفیث برای سینمای داستانی نوشت در «تولد یک ملت» (۱۹۱۶) تا درباره مکتب اکسپرسیونیسم سینمای آلمان که با شکست تحقیرآمیز این کشور در جنگ جهانی اول تشدید شده بود و ملت آلمان را دوباره به دنیای اشباح و تاریکی ها و نیروهای ماورایی هل داده بود. بهترین های شان: «مطب دکتر کالیگاری» (وینه، ۱۹۱۸)، «نوسفراتو» (مورنائو، ۱۹۲۲)، «متروپولیس» (لانگ، ۱۹۲۶).می توانند از سینمای رئالیسم سوسیالیستی شوروی بگویند و مکتب مونتاژ، «رزمناو پوتمکین» (آیزنشتاین، ۱۹۲۶)، «اکتبر» (آیزنشتاین، ۱۹۲۸) و «طوفان بر فراز آسیا» (پودوفکین، ۱۹۲۹)، یا سوررئالیست های فرانسوی و کارهای بونوئل و دالی و من ری و ور لاک. اما مسئله اینجاست که آن نکاتی که در بخش اول این مطلب در مورد موانع نزدیکی عشق فیلم های امروزی به سینمای کلاسیک گفتیم اینجا کمابیش همگی وجود دارند. به اضافه یک نقص تحمیلی بزرگ تر: فقدان صدا.برای همین است که دیدن فیلم های ذکر شده حتی برای آن آکادمیسین های سختکوش هم سخت است چه برسد به عشق فیلم های کم حوصله ما.ایمان و وسوسه: مصایب ژاندارک، طلوعاین واقعیتی است که سینمای دوره صامت را حتی با معیارهای سینمای دهه های ۳۰ و ۴۰ هم نمی توان سنجید. پس طور باید عشق فیلم عزیزمان را با این بخش از تاریخ سینما آشنا ساخت؟ آیا باید این فیلم ها را به عنوان ویرایشگران زبان سینما فقط در کتاب های تاریخ سینما جستجو کرد؟ یعنی راه بسته است؟نه الزاما حتی در دهه ۲۰ ه ...

ادامه مطلب  

از بین بردن جای جوش؛ ۱۴ ماده طبیعی که صورت شما را پاکسازی می کند  

درخواست حذف این مطلب
بدیهی است که هیچ کس دوست ندارد بر روی صورتش جای جوش داشته باشد! خود جوش نسبتا به راحتی از بین می رود، اما از بین بردن جای جوش گاهی بسیار سخت است. جای جوش معمولی، در مدت یک تا دو ماه از بین خواهد رفت. ممکن است گاهی بر اثر عوامل خاصی، جای جوش خطرناک تر شود. راه های زیادی برای درمان جای جوش از طریق مواد طبیعی ضد التهاب و حتی ضدباکتری ها وجود دارد. این ترکیبات طبیعی کمک زیادی می کنند. اما گاهی جای جوش ها خیلی لج باز می شوند و به این راحتی ها از بین نمی روند. اما نگران نشوید! از بین بردن آنها غیر ممکن نیست. اگر آلودگی شدید باشد ممکن است برای از بین بردن آن تلاش زیادی صورت گیرد، اما با تلاش مداوم می توانید از شر جای جوش ها خلاص شوید. برای این کار باید به سراغ مواد طبیعی بروید چون این مواد اثرات جانبی بر جای نمی گذارند. مواد طبیعی در ابتدا شروع به روشن کردن محل جوش می کنند و به تدریج جای جوش را به صورت دائمی از بین می برند.مقاله مرتبط: درمان جوش سرسفید با ۱۰ روشی که صورتتان را مثل آینه می کندجای جوش چیستجای جوش اثری است که بعد از آسیب پوستی یا آکنه بر روی پوست باقی می ماند. وقتی فولیکول مو یا منافذ پوست با چربی های اضافی، سلول های مرده یا حتی عوامل خارجی مانند باکتری ها پُر می شوند، جوش ایجاد می شود. سپس این منافذ متورم می شوند تا در مناطق جداکننده ی فولیکول شکاف ایجاد کنند. اگر این شکاف نزدیک سطح پوست ایجاد شود، جوش کوچک خواهد بود و زود بهبود می یابد. جوش، یک دستی بافت پوست را بر هم می زند و حالتی مانند زخم روی پوست ایجاد می کند. اگر این زخم به درستی درمان نشود ممکن است باکتری های موجود در آن به طور کامل از بین نروند و دوباره جوش بزنید.دلایل اصلی به وجود آمدن جای جوشوقتی جوش به وجود می آید، تا عمق پوست نفوذ می کند و علاوه بر پوست، به بافت های زیر آن هم آسیب می زند. بعد از اینکه جوش برطرف می شود، بدن شروع به تلاش برای اصلاح آسیب های حاصل از آن می کند. بدن برای این کار، دست به تولید کلاژن می زند. کلاژن در اصل ماده ای است که از پوست پشتیبانی می کند. در صورتی که بدن مقدار بیش از حد کم یا زیاد از این ماده تولید کند شما متوجه ایجاد جای زخم می شوید. نوع زخمی که مشاهده می کنید بستگی به میزان کلاژنی دارد که بدن شما تولید کرده است.التهاب جای جوش فرورفتهاگر میزان کلاژنی که بدن شما تولید می کند بیش از حد کم باشد، پس از بهبودی پوست، سستی یا فرورفتگی ایجاد می شود.التهاب جای جوش متورمدر برخی موارد وقتی بدن در حال تلاش برای بازسازی پوست و بافت پایه ای آن است، کلاژن زیادی تولید می کند. در این صورت جای جوش متورم می شود. این نوع جوش در افراد رنگین پوست مانند نژادهای آفریقایی ، آسیایی و اسپانیایی رایج تر است.بهترین راه برای نجات پیدا کردن از انواع جای جوش، استفاده از درمان های طبیعی است چون این درمان ها عوارض جانبی ندارند. در صورتی که از این روش ها استفاده کنید می توانید در مدتی کوتاه، خودتان را از شر لکه های به جا مانده از جوش خلاص کنید.برای درمان جای جوش روش های مختلفی وجود دارد. اگر می خواهید بدانید از بین درمان های خانگی و طبیعی و کرم های تبلیغاتی کدام یک برای از بین بردن دائمی جوش ها مؤثرتر هستند، بهتر است تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.مقاله مرتبط: درمان جوش سرسیاه با ۱۱ روش موفق و قطعی خانگیراهکارهای خانگی برای خلاص شدن از جای جوش۱. آبلیموخواص روشن کننده ی آب لیمو برای پوست شناخته شده است. آب لیمو حاوی آلفا هیدروکسی اسید (aha) است که یکی از رایج ترین مواد تشکیل دهنده ی کرم های برطرف کننده ی جای جوش به حساب می آید. این ماده همچنین پوست را ترمیم و جوان سازی می کند.آب لیموی تازه را با فشردن لیمو بگیرید. اگر پوست تان حساس است با کمی آب آن را رقیق کنید. با یک تکه پنبه، آب لیمو را روی جای جوش ها بمالید. کمی فرصت بدهید تا خشک شود. با آب خنک پوست صورت تان را بشویید. هر دو روز یک بار این کار را تکرار کنید تا در مدتی کوتاه از تیرگی های جای جوش خلاص شوید. بعد از هر بار استفاده از این روش، حتما پوست تان را با میزان کافی مرطوب کننده رطوبت دهی کنید. آب لیمو با وجود قدرت زیادی که در از بین بردن تیرگی های پوست و جای جوش دارد می تواند پوست را به شدت خشک کند.جوش شیرین خاصیت لایه برداری دارد. بنابراین می تواند به عنوان یک درمان خانگی برای از بین بردن جای جوش به کار رود. این ماده با ساییدن بافت نقاط تیره و جای جوش، باعث می شود این نقاط به تدریج از بین بروند. اگر مرتب از آن استفاده کنید می توانید به سرعت جای جوش هایتان را از بین ببرید.برای این کار ابتدا باید خمیری از بی کربنات سدیم تهیه کنید. جوش شیرین را در ظرفی بریزید، کمی آب اضافه کنید و هم بزنید تا خمیری یک دست آماده شود. خمیر را روی جای جوش قرار بدهید. بگذارید خمیر در طول شب روی جوش بماند و صبح آن را بشویید.جوش شیرین همچنین باعث درخشندگی پوست می شود. اگر می خواهید پوستی جوان و درخشان داشته باشید، می توانید در دستور العمل بالا، گلاب را جایگزین آب معمولی کنید. با استفاده ی مداوم، طی چند روز تا یک هفته از شر جای جوش ها خلاص می شوید.عسل درمان خوبی برای آکنه و جوش های قرمز و ملتهب است. عسل به علت خاصیت ضدباکتری ای که دارد درمان خوبی برای بسیاری از مشکلات پوستی محسوب می شود. یکی از این کاربردها از بین بردن نقاط تیره و جای جوش های پوستی است. توصیه می شود برای درمان جای جوش از عسل خام استفاده کنید. روش استفاده به صورت زیر است.کمی عسل خام را مستقیما روی نقطه ی جوش قرار بدهید. بگذارید شب تا صبح روی صورت تان بماند و صبح آن را با آب تمیز بشویید. این کار را هر روز تکرار کنید تا به سرعت و به طور دائمی از شر جای جوش ها خلاص شوید.مقاله مرتبط: ۱۴ روش سریع برای درمان جوش صورت۴. آب سیب زمینیآب سیب زمینی یکی از بهترین درمان های خانگی برای از بین بردن نقاط تیره و لکه های پوستی است. اگر جای جوش ها روی صورت تان باقی مانده است یکی از بهترین گزینه ها برای از بین بردن سریع و دائم این لکه ها، آب سیب زمینی است.یک سیب زمینی آب دار و تازه را به ورقه های نازک بُرش بزنید. آن ها را مستقیما روی نقاطی که دارای لکه های تیره هستند قرار بدهید. بگذارید بُرش های سیب زمینی چند دقیقه روی صورت تان بماند. صورت تان را با آب ولرم بشویید.می توانید تأثیر این روش را با رنده کردن سیب زمینی و تهیه ی ماسک سیب زمینی و عسل تقویت کنید. این کار جای جوش ها را طی چند هفته کاملا برطرف می کند.۵. آب خیاردر بسیاری از فرهنگ ها، آب خیار یکی از موارد پُرطرفدار برای ترمیم و التیام پوست است. خیار غنی از پتاسیم و ویتامین a است. بیشتر افراد برای درمان جای جوش و عارضه های پوستی دیگر، برش های آن را مستقیما روی پوست خود قرار می دهند. خیار همچنین به صاف و شفاف شدن پوست تان کمک می کند.آب خیار را با رنده کردن یا لِه کردن آن بگیرید. آب آن را به صورت تان بزنید و بگذارید شب تا صبح بماند و صبح صورت تان را با آب ولرم بشویید. این روش شاید زمان زیادی ببرد و نتواند یک شبه شما را از شر همه ی جای جوش ها خلاص کند، اما با استفاده ی مداوم و روزانه از آن، پوستی صاف و سالم به شما هدیه خواهد داد.آلوئه ورا دارای آنزیم ها، مواد مغذی و پلی ساکاریدهاست و خاصیت ضدقارچی و ضدباکتری دارد. بلافاصله بعد از به وجود آمدن جوش می توانید با درمان به موقع آن از به وجود آمدن جای جوش جلوگیری کنید. آلوئه ورا یک ماده ی مفید طبیعی برای از بین بردن لک و تیرگی پوست است.یک برگ تازه و باطراوت آلوئه ورا را انتخاب کنید. آن را بفشارید تا ژل آلوئه ورا به دست آید. به آرامی با انگشتان تان این ژل را روی نقاط جوش دار یا تیره ماساژ بدهید. این کار را دو بار در روز به مدت چند هفته تکرار کنید تا جای جوش های شما به روشی طبیعی از بین بروند.مقاله مرتبط: برای رفع لکه های قهوه ای صورت چه باید کرد؟۷. زردچوبهزردچوبه برای از بین بردن جای جوش و لکه های پوستی بسیار مؤثر است. حتی می توانید کاربرد آن را گسترش بدهید و کک ومک ها و خال ها را هم با این روش محو کنید. برای استفاده از این روش شگفت انگیز، از دستورالعمل زیر استفاده کنید.پودر زردچوبه، شیر و آب لیمو را مخلوط کنید تا خمیر غلیظی به دست آید. آن را بر روی قسمت هایی از پوست که دارای جای جوش یا لکه هستند بمالید. اجازه بدهید کاملا خشک شود و سپس آن را با آب ولرم بشویید.به صورت روزانه از این درمان خانگی برای از بین بردن تیرگی های ناشی از جای جوش استفاده کنید تا نتیجه ی بهتری بگیرید. دستورالعمل دیگری به غیر از روش بالا، مخلوط کردن پودر زردچوبه با روغن زیتون است. این روش هم برای از بین بردن جای جوش ها بسیار مؤثر است.۸. گلاب و گلیسیرینبیشتر مردم از تأثیرات شگفت انگیز گلیسیرین بی اطلاعند. گلیسیرین خاصیت ترمیم کنندگی فوق العاده ای دارد و می تواند اثر به جا مانده از هر زخم یا جوشی را از بین ببرد. کافی است حداقل دو بار در روز از ماسک گلیسیرین استفاده کنید تا تمام جای جوش ها از بین بروند. خشکی پوست می تواند باعث سوزش و لایه لایه شدن پوست شود. در این حالت سلول های مرده ی پوست زیاد می شوند و با بستن منافذ پوست باعث تشدید مشکل جوش و آکنه خواهند شد. خاصیت اشباع کنندگی گلیسیرین به منافذ اجازه ی تنفس می دهد، رطوبت را حفظ می کند و انسداد منافذ را از بین می برد. به این معنا که گلیسیرین، یکی از مهم ترین دلایل اولیه ی ایجاد جوش را (بسته شدن منافذ پوست) از بین می برد. این ماده با پُر کردن حفره ها و شیارهای کوچک سطح پوست، جلوه ای سالم و صاف به پوست می دهد. گل ...

ادامه مطلب  

زیباترین مدل لباس مجلسی و نامزدی زنانه برند marchesa  

درخواست حذف این مطلب
لباس مجلسی لباس مجلسی 2017 جدیدترین مدللباس مجلسی و نامزدی زنانه برند marchesa جدیدترین و شیک ترین مدللباس مجلسی و نامزدی زنانه برند marchesaمجموعه گالری انواع مجموعه مدل لباس شیک و جدیدپیشنهاد مدل لباس های جدید و شیک برای سال و می باشدهمراه با مدل های جدید مقالات زیبایی در ضمینه سلامت سبک زندگی روانشناسی و قرار میدهیم مد سال - ؟رنگ های خیلی تند و روشن :در بیشتر لباس های معرفی شده در هفته مد اخیر رنگ های تند و روشن مثل قرمز و آبی سیر و سبز و زرد به وفور مشاهده شد که نشان می دهد در فصل آتی شاهد ظهور این رنگ ها در مدل های جدید لباس ها خوا ...

ادامه مطلب