معیار آزادی چیست؟ موانع آزادی کدامند؟ علت احساس "عدم آزادی" چیست؟ - خبرگزاری تسنیم  

درخواست حذف این مطلب
گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- عبدالله عبداللهی- مونا رحیم بصیری: مفهوم آزادی و چارچوب نظری آن، بویژه معیاری که بتوان با آن وجود یا عدم و مهمتر از آن میزان آزادی در یک جامعه را تا حدی اندازه گیری کرد، از جمله مباحث بسیار مهم در طول تاریخ بوده است. اساساً مفاهیمی مانند عدالت و آزادی جزو قدیمی ترین مفاهیم مورد بحث در طول تاریخ بوده و اندیشمندان بزرگی درباره آن بحث کرده اند. امروز نیز در ایران، موضوع آزادی همچنان مبحث داغ و جذابی است، بویژه در میان گروه های سیاسی چالش های مهمی راجع به آن وجود دارد. اما مهمتر از چالش های میان گروه های سیاسی، تصویر و تصوری است که جامعه از آزادی دارد و اینکه اولاً چه مکیال و معیاری برای سنجش آن در دست دارد و ثانیاً احساس او از میزان آزادی در کشور چقدر است و ثالثاً اگر این احساس آزادی با واقعیت آزادی در کشور متفاوت است، این فاصله از کجا و از چه نقصانی در حکومت ناشی می شود؟خبرگزاری تسنیم بنا دارد طی گفت وگوها و میزگردهایی با حضور اندیشمندان و صاحب نظرانی که هم به مباحث اندیشه ای حول مفاهیم اساسی و هم به حوزه جامعه شناسی سیاسی آشنایی دارند، این موضوع را به بحث گذاشته و سعی کند معیار مقبول و تصویر روشن تری از فضای آزادی در جامعه ایران به مخاطبان ارائه کند. آنچه در ادامه می آید، نخستین میزگرد از این مجموعه است که با حضور آقایان عباس عبدی و پرویز امینی در خبرگزاری تسنیم و با مشارکت آقای علی علیزاده از لندن از طریق اسکایپ برگزار شد و در آن مباحث جذابی در این رابطه مطرح شده است. در ذیل متن کامل به همراه تصاویر و ویدئوهای این میزگرد را می خوانید:تسنیم: با تشکر از بزرگواران که وقت خود را در اختیار ما قرار دادند؛ آقایان عباس عبدی و پرویز امینی تحلیل گران شناخته شده و صاحب نظر که در خبرگزاری تسنیم در خدمتشان هستیم و آقای علیزاده تحلیل گر گرامی که از لندن و از طریق اسکایپ در میزگرد ما حضور دارند. موضوع بحث ما "آزادی و گفت وگو" است؛ ناظر به وضعیتی که در کشورمان بین گروه ها و جریانات مختلف داریم. بررسی این موضوع که آیا در کشور ما آزادی به آن میزانی که قانون اساسی توصیه کرده وجود دارد؟ معیارهای سنجش این آزادی چه چیزهایی هستند و از همه مهمتر اینکه آیا به اندازه خود آزادی، احساس آزادی در کشور ما هست یا خیر؟ در ابتدا هر کدام از شما عزیزان یک مقدمه ای بفرمایید تا به طرح سوالات برسیم.عباس عبدی: از حدود سال 1370 در مجموعه یادداشت های خودم مفهوم آزادی پیگیری می کردم به چند مولفه تاکید داشتم که سعی میکنم در این نشست به صورت خلاصه اما روشن به آنها اشاره کنم. به نظر من آزادی صرفاً یک مفهوم ارزشی نیست. یعنی یک چیزی نیست که فقط بتوان به آن نگاه ارزشی کرد. به این معنا که اگر جامعه می تواند آزادی داشته باشد یا نداشته باشد اما اگر داشته باشد، خوب است. به نظر بنده اینگونه نیست. در واقع آزادی یک پدیده کارکردی است. برای یکسری از جوامع حدی از آزادی اگر وجود نداشته باشد، امکان پیشرفت آن جامعه وجود ندارد.نکته دوم در مورد آزادی این است که آزادی یک مفهوم مطلق نیست. اینگونه نیست که بخواهیم فکر کنیم که یک جامعه آزاد است یا نیست؛ یا دو جامعه متفاوت لزوما نباید سطح آزادی یکسانی داشته باشند. از آنجا که آزادی «کارکردی» است باید به ابعاد آن دقیقا در چارچوب کارکرد آزادی در آن جامعه به آن نگاه کرد.در چارچوب نگاه کارکردی، می توان از تحلیل «امیل دورکیم» استفاده کرد که معتقد است جوامع از حالت همبستگی مکانیکی و مشابه هم بودن، به سمت همبستگی ارگانیک در حرکت هستند. در همبستگی ارگانیک، پایه وحدت اجتماعی «تفاوت »ها است و هنگامی که قرار است، تفاوت ها را رسمیت دهیم، آدمها باید آزادی داشته باشند. اما این یک سیر است، یعنی صفر و یک نیست. شما ممکن است حدی از عدم تشابه در جامعه افغانستان هم ببینید، در ایران هم ببینید و پیشرفته تر آن را در سوئیس هم ببینید. در جامعه ای که وحدت براساس تشابهات است اصلا نیازی به آزادی وجود ندارد. همه عین هم هستند و افراد نمی تواند، متفاوت از یکدیگر باشند. آینده هر فردی هم در گذشته و در همان لحظه تولد رقم خورده است.نکته دیگر این است که از نظر من آزادی «حجم» است. یعنی آزادی محصول «عمق» و «گستره » خود است، یعنی اگر فرض کنیم، در یک جامعه که 80 میلیون نفر زندگی می کنند، اگر این 80 میلیون نفر از یک واحد آزادی برخوردار باشند، حجم آزادی 80 میلیون می شود. در حالیکه اگر یک میلیون نفر اینها 10 واحد آزادی داشته باشند و بقیه از آزادی محروم باشند، در اینجا حجم آزادی بسیار پایین می آید. چیزی که تعیین کننده اثرگذاری آزادی در جامعه است، «حجم» آزادی است یعنی اینکه چه تعداد از انسان ها می توانند، در پیشرفت، تحصیل، شغل و ابراز تمایزاتشان آزاد باشند.از این منظر به آزادی از زاویه ارزش و امر فانتزی نگاه نمی کنم و آزادی را مطلق نمی بینم و معتقدم آزادی متناسب با شرایط اجتماعی است و جامعه ای که در حال توسعه است به همان نسبت باید آزاد شود و آزادی می تواند آن را به جلو ببرد.از این زاویه نظام شاه را هم فقدان آزادی در تحلیل می کنم. مشکل سیستم شاه این بود وقتی که در مقایسه با وجوه اقتصادی و اجتماعی آن به لحاظ آزادی عقب افتاد، عین چهارپایه ای که یک پایه آن ضعیف است، ناپایدار شد. حتی اگر سه پایه دیگر آن قوی باشد، اما به دلیل همان پایه ضعیف احتمال شکستن و سقوطش زیاد است. آن سیستم چون حد متناسبی از آزادی سیاسی نداشت، نتوانست ساخت سیاسی خود را حفظ کند.علی علیزاده: تا حد زیادی با حرف های آقای عبدی موافقم. بد نیست نگاه تاریخی به این مسئله داشته باشیم؛ بویژه در این دو دهه اخیر. من به عنوان کسی که در ایران بزرگ شدم، اولین برخوردم با مفهوم آزادی بیان پس از سال 76 بود. زمانی که مجموعه ای از ارزش ها به شکلی برای من رونمایی شد. ارزش هایی که ریشه در انقلاب 57 داشت اما به شکل به روز شده آنها از طریق و به واسطه جنبش اصلاح طلبی در سال 76 به عرصه عمومی آمدند، از جمله آزادی بیان، رواداری، پلورالیسم و چند صدایی و غیره.وقتی به این 20 سال نگاه می کنم، می بینم چه بسا با تمام نگاه خیّرانه ای که اصلاح طلبان به این موضوع داشتند اما نحوه بازنمایی و عرضه یک باره این مجموعه مفاهیم، یکی از دلایل «انسداد سیاسی» در سال های بعد از آن بود. این موضوع چند علت داشت؛ جایی که آقای عبدی در حال حاضر ایستادند، جای هوشمندانه ای است که محصول یک پروسه تاریخی است. یعنی ما بفهمیم به جای اینکه آزادی را به عنوان ارزشی فی نفسه همانند آنچه در لیبرالیسم غربی موجود است و از طریق نهادهای غربی در دهه 70 شمسی به همه کشورها تحمیل می شود و به شکلی ارزش های یکسان شونده و یکسان کننده جهانی شدن در آن دوره است، در نظر بگیریم، باید دقت کنیم که ما در یک پروسه تاریخی به جایی رسیدیم که بتوانیم اول از درون سنت ها و تاریخ خودمان و دوم از منظر عملگرایانه به آن نگاه کنیم.برای همین به نظر من، کسانی که در این 20 سال نگاهی «انتزاعی» به آزادی به عنوان ارزشی درونی از لیبرالیسم داشتند، یکی از دلایل شکل نگرفتن و پا نگرفتن آزادی انضمامی در این جامعه خیلی خاص با این چارچوب خیلی خاص بودند.فکر می کنم یکی از راه های آن(راه نهادینه کردن موضوع آزادی در کشور)، این است که این مفاهیم را ترجمه کنیم به چیزهایی که جناح دیگر هم به انها معتقد است و سعی کنیم به چارچوب مشترک برسیم. به عنوان فردی که 17 سال در خارج از کشور هستم، فکر می کنم نداشتن آزادی بیان به محدودیت های رسانه ای کلیت حاکمیت جمهوری اسلامی و دولت-ملت ایرانی منتهی شده است و در جاهایی خطرات امنیتی بوجود آورده است: مثلاً خطر نداشتن رسانه ای که در قرن بیست و یکم نیازمند شکلی خاص از عرضه اندیشه ها، تقابل و تضارب اندیشه ها و ارائه شکلی خاص از آزادی انضمامی است. نداشتن یک رسانه ای که متعلق به ملت ایران در عرصه بین المللی باشد، چیزی که پرس.تی.وی تا 7 یا هشت سال پیش داشت و به شکلی از دست رفت.در داخل ایران که نگاه می کنم، مقوله آزادی در شکل انضمامی آن، می شود جایی که می توان به آن تهاجم فرهنگی گفت. یعنی شب به شب بخش مهمی از جامعه مان را در اختیار چتربازهای گفتمانی قرار می دهیم. اگر دقت کرده باشید، در همه جاهایی که غرب به آنها حمله نظامی کرده است، یک هفته قبل از آن هواپیما رد می شد و تراکت و بروشور پایین می انداختند که اگر شما تسلیم شوید، ما با شما کاری نخواهیم کرد، کاری که در سال 2003 و سال 1990 در عراق انجام دادند و مشابه همین دعوت به خلع سلاح را در رسانه ای خارج کشور می بینم که متاسفانه اکنون برای مردم مرجعیت پیدا کردند.بنابراین اگر ما از حیطه برخورد فلسفی با آزادی عبور کنیم و به جایی برسیم که میزان حداقلی از امکان گفت وگو و تضاد اندیشه ها را در جایی که متناسب با ظرفیت یک جامعه و نهادهای اجتماعی و نهادهای حکومتی ما باشد، داشته باشیم و همچنین بگونه ای هم نباشد که هیچ کدام از این نهادها، وحشت زده شود و این تضارب اندیشه ها خطر امنیتی بوجود بیاورد، آن زمان می توانیم با فساد بهتر مقابله کنیم، در بُعد سیاست خارجی بهتر بیندیشیم . و همین طور هم دیگر ما در فضایی نیستیم که اگر سرمان را زیر برف کنیم، اتفاقی نیفتد. اگر در سیاست خارجی ما بحث را باز نکنیم، آن طرف بی.بی.سی و رسانه آمریکا و انگلیس و اتحادیه اروپا حضور دارند و افکار عمومی ما را در اختیار می گیرند.به نظرم ما می توانیم حتی اگر به آزادی از منظر ارزشی هم اعتقاد نداشته باشیم، برای باز شدن بحث و گفتگو به این فکر کنیم که بن بست هایی که در زمینه آزادی و فلسفه داشتیم، چقدر ما را در دفاع نرم ضعیف نگه داشته است؛ چه دفاع نرم منطقه ای و چه دفاع نرم در داخل کشور به ویژه در بحث همراه کردن افکار عمومی داخل کشور با سیاست خارجی در راستای منافع ملی ایران.به نظر من اگر بتوانیم مفاهیمی از آزادی و آزادی بیان که برای بخشی از جامعه مهم است و برای بخش دیگری امنیتی هستند، ترجمه کنیم و نشان بدهیم که اینها آنقدر از یکدیگر مفنک نیستند و می توانند به هم مربوط شوند، راه گفت وگو بین دو جناح را بهتر باز می کند.پرویز امینی: با تشکر از جناب مهندس عبدی و آقای علیزاده. من سعی می کنم مقداری انضمامی تر بحث کنم. اگر بخواهم آزادی را انضمامی تر(concrete) توضیح دهم، از فلاسفه اگزیستانس مفهومی را وام می گیرم، تحت عنوان موقعیت مرزی(boundary situation ). فلاسفه اگزیستانس معتقدند انسانها زمانی که در معرض یک شرایط بخصوصی مثل مواجهه با مسئله مرگ و مسائلی از این دست قرار می گیرند، «وجود اصیل» پیدا کرده و خود واقعی شان ظهور و بروز پیدا می کند. وگرنه در زندگی متعارف ممکن است در واقع با خودهای قلابی مواجه شویم.در مسئله آزادی هم مدعای آزادی زمانی قابل سنجش و داوری است و می توانیم بپرسیم یک جریان یا یک گروه یا یک فرد یا یک نهاد به این مدعای آزادی پایبند است که "در معرض مخالفت قرار بگیرد" یا در "مواجهه با مخالفین" خود باشد. آنجاست که این مدعای آزادی قابل سنجش است. اما اگر بنده، جناب عبدی و جناب علیزاده یک حرفی داشته باشیم و ظاهرا در گفتارها، ظواهر و جایگاه های جغرافیایی که هستیم، تکثر وجود دارد، اگر یک حرف را همه ما بزنیم، اینجا آزادی شکل نگرفته و یا مدعای آزادی سنجش نشده است.بنابراین به نظر من آزادی زمانی داوری و سنجش می شود که در معرض مخالفت قرار بگیرد یا مخالفی وجود داشته باشد. بنابراین اگر بخواهم با این تلقی از آزادی، شرایط سیاسی و اجتماعی جامعه ایران را براساس معیار آزادی بفهمم، جامعه ایران را می توان به دو گروه تقسیم کرد. یک گروهی که مدعای آزادی دارد و گروهی که مدعای آزادی ندارد، اما فصل مشترک هر دو گروه این است که در ارتباط با مخالفین و کسانی که جور دیگری می اندیشند، تحمل و ظرفیت تحمل و رواداری لازم را ندارند.در واقعیت آزادی هم بین مجموعه گروه های سیاسی و محیط های روشنفکری و حتی فضای اکادمیک ما چندان تفاوتی نیست اما در اینکه برخی بیشتر از دیگران مدعای آزادی دارند، باید گفت: بله، این تفاوت وجود دارد و به نظرم استاندارد آزادی در حال حاضر در جامعه ما به اندازه ای که ظرفیت اجتماعی و ظرفیت قانون اساسی در اختیار ما قرار می دهد، نیست که این موضوع دلایل و عللی دارد.در مجموع محیط فکری و سیاسی ما در مساله آزادی چندان موفق نبودند و فاصله ای هم بین بخش های مختلف سیاسی و فکری نمی بینم البته بخشی مدعای بیشتری دارند و بیشتر با آزادی معرفی می شوند و ذیل آزادی شناخته و تعریف می شوند اما در واقعیت وقتی به صحنه عمل می آیند، می بینیم که در سنجش با آن معیاری که من گذاشتم که آزادی در مواجهه با مخالف تعیین تکلیف می شود، چندان پای محکم و سفتی ندارند.تسنیم: آقای علیزاده یکی از مهمترین علل شکل نگرفتن حد قابل قبولی از آزادی بیان در کشور را محدودیت های رسانه ای و نداشتن رسانه قدرتمند که امکان گفت وگو و تضاد اندیشه ای را بوجود بیاورد و فضایی فراهم کند که این احساس به جامعه منتقل شود، مطرح کردند. آقای امینی هم معتقد بودند که دو گروه داریم که یکی ادعای آزادی دارد و دیگری ادعای آزادی ندارد، اما وضعیت هر دو گروه از منظر پایبندی به آزادی در مواجهه با مخالفین خود چندان خوب نیست. و در مجموع در کشور ما آن استاندارد آزادی که قانون اساسی و ظرفیت های اجتماعی اجازه می دهد، وجود ندارد. آقای عبدی شما این حرفها را می پذیرید و آیا اساساً این معیار و سنگ محکی که آقای امینی ذکر کردند را برای آزادی قبول دارید؟عباس عبدی: ببینید من نه تنها در ایران بلکه در هرکجای دیگر جهان به هرکسی که ادعا کند "من آزادی خواه هستم"، اصلاً اهمیت نمی دهم. اصلاً برایم موضع شخص به تنهایی مهم نیست، بویژه آنکه کسی در موضع اپوزیسیون و منتقد باشد. آزادی یک شعار مُفتی هست که می شود سر داد. آنچه برای من مهم است این است که یک فرد از چه ساختارهایی دفاع می کند؟ ساختارهایی که منجر به آزادی بشود. آیا می گوید رادیو و تلویزیون دست من باشد، تا آزادی به شما بدهم؟ این فرد آزادیخواه واقعی نیست. یا اینکه از تنوع رادیو و تلویزیون دفاع می کند؟ این دومی حتی اگر شعار آزادی هم ندهد در عمل آزادیخواه است. اینکه کسانی بتوانند از تنوع و وجود نهاد مدنی و استقلال رسانه دفاع کنند، سرمنشا آزادی است.یا مثلا اینکه کسی بگویند منابع مالی دولت باید وابسته به مردمش باشد، این شعار در عمل صدبرابر بالاتر از این است که چهارتا آزادی خواه شعار آزادی بدهند، ضمن اینکه خیلی از افرادی که شعار آزادی می دهند، دروغگو نیستند، بلکه به تبعات آن ملتزم نیستند. مثلا من تردیدی ندارم که نیروهای مبارز و چریکی قبل از انقلاب، طرفدار آزادی بودند و می خواستند مملکت خوب شود اما ساختار سازماندهی آنها به گونه ای بود که اجازه نمی داد چنین آزادی را حتی در درون خودشان داشته باشند.درباره وضعیت آزادی در ایران ابتدا یک خاطره ای را نقل کنم. در سال 71 یک هیئت روزنامه نگار درجه یک مراکشی به ایران آمد. جلسه ای با حضور من و چند نفر دیگر به عنوان میزبان با آنها برگزار شد. آنها در این نشست توضیح می دادند که وضعیت آزادی در مراکش چگونه است. بعد از من پرسیدند "وضع آزادی در ایران چگونه است؟". من در پاسخ گفتم: آزادی در ایران به طور قطع از کشور شما بیشتر است اما من آزادی شما را ترجیح می دهم. علت این است که آزادی در ایران دو ویژگی دارد. نخست اینکه «ناپایدار» است و دیگر اینکه «نامتوازن» است.در همین کشور ما آدمهایی هستند که می توانند بیانیه بدهند، اظهارنظر کنند و صدر تا ذیل نظام را زیر سوال ببرند و هیچ کس هم با آنها برخورد نکند اما ممکن است یک فرد دیگری در یک روزنامه یادداشت عادی بنویسد، اما وی را به زندان بیندازند.این همان عمق و گستره ای است که عرض کردم. تو می توانی به اولی استناد کنی و بگویی ببین در ایران چقدر آزادی زیاد است که کسی می تواند چنین حرفهایی بزند فرد دیگر هم به مورد دومی برای نبود آزادی استناد می کند. اما اولی برای من مهم نیست. مهم این است که همه بتوانند این کار را بکنند. این وضعیت "غیرعادلانه بودن آزادی" است.همانطور که عرض کردم، ویژگی دیگر آزادی در ایران «ناپایدار» بودن آزادی است. اگر اندازه و ابعاد آزادی یک مفهوم تاریخی و مرتبط با شرایط اجتماعی است، به طور قطع باید به صورت تاریخی ثبات داشته باشد و گسترش پیدا کند و جلو برود. در مورد نبود آزادی هم مطلب آقای علیزاده در این قضیه بسیار مهم است. یکی از نقاط ضعف جامعه ایران این است که نمی تواند از آن آزادی که دارد، چون پایدار نیست و نامتوازن است، دفاع کند.در رژیم گذشته، شاه نه تختی، نه آل احمد و نه شریعتی را کشت و نقشی هم در سینما رکس آبادان نداشت اما همه آنها را به گردن شاه نوشتند، چون او می خواست بگوید من این کار را نکردم اما کسی از او نمی پذیرد. چون روزی که جلوی اخبار انتشار شکنجه و یا کشتن افراد بیگناه دیگر را می گرفت باید حواسش به چنین روزی هم باشد که هر اقدامی را به وی منتسب کنند.در واقع نظامی که آزاد نباشد، از جاهایی ضربه می خورد که حسابش را نمی کند. بنابراین متاسفانه وضعیت آزادی در ایران عمیق است ولی گستره آن کم است و افراد خاصی می توانند، حرفهای خاصی بزنند. ضمن اینکه ناپایدار است. باید کوشش کنیم آزادی را بسط دهیم و قانونمند کنیم. معتقدم اگر آزادی در حد همین قانون اساسی اجرا شود، بسیار خوب است و می تواند نیاز جامعه به مساله آزادی را تامین کند.تسنیم: درباره بخش دوم سوال نکته ای نفرمودید؛ وضعیت جریان های سیاسی را از نظر پایبندی واقعی به مسئله آزادی چگونه می بینید؟ آقای امینی گفتند هر دو گروه پایبندی واقعی ندارند اما در این میان یک گروه مدعایش بیشتر است.عباس عبدی: من اصلاً به مدعا و ادعای هیچ جریانی کاری ندارم اگر من ادعا می کنم طرفدار آزادی هستم، باید از من بپرسید چگونه آن را محقق می کنی؟ به عنوان مثال اگر من می گویم، طرفدار بهداشت هستم، شما باید بگویی چگونه طرفدار بهداشت هستی؟ دستت را می شویی؟ میوه تمیز می خوری؟ آشغال نمی ریزی؟ یا اینکه همه این کارها را انجام نمی دهی اما باز ادعای بهداشتی بودن داری؟بنابراین با ادعای آزادی کسانی که در موضع اپوزیسیون هستند، کاری ندارم و اصلاً به آن توجه نمی کنم. برای من مهم این است که این افراد از چه ساختارها و چه شرایطی دفاع می کنند که آن شرایط مُقوّم آزادی های واقعی خواهد بود یا نه؟تسنیم: آقای علیزاده نظرات شما را هم مایلیم درباره اظهارات آقایان عبدی و امینی بشنویم.علی علیزاده: من فکر می کنم اولا مقایسه با زمان شاه، - به ویژه اینکه در ایران ما با احساس عدم آزادی سروکار داریم. فارغ از اینکه شما از کدام جناح هستید و یا اینکه اصلا سیاسی هستید یا نیستید، فکر می کنم خیلی صحیح نیست. خود این که ما درباره آزادی صحبت می کنیم، محصول انقلاب 57 و انقلاب اسلامی است. یعنی در یک دوره چند ساله یک حاکمیت جدید بوجود آمده است و کلیت سیستم و نظام قدرت پیشین مورد سوال قرار گرفته و مردم احساس متفاوتی از توان و قدرت خودشان داشتند که مسلماً در دوره تثبیت یک نظام سیاسی نمی تواند به آن شکل باشد. ولی همین که مردم ایران مرتب این سوال را دارند که آیا آزادی من اکنون کافی است یا خیر و یا بیرون از کشور چه اتفاقی می افتد؟ خود این موضوع محصول انقلاب اسلامی است. قبل از آن، مردم ایران اصلا نمی توانستند، چنین سوالاتی داشته باشند. برای اینکه آن ارزشهایی که بتوانیم با آنها میزان آزادی یا عدم آزادی را بسنجیم، در ما اساساً نهادینه نشده بود.برای همین این موضوع را به ویژه افرادی که منتقد انقلاب 57 هستند، بایددر نظر بگیرند که سوژه ایرانی و یا در واقع عاملیت سیاسی- تاریخی ایرانی از سال 57 توانست این سوال را از خود بپرسد و به آزادی و عدم آزادی خود آگاه شود.موضوع دیگری که به صورت تاریخی می خواهم به آن نگاه می کنم، این است که درست است آقای عبدی می گوید به ادعا و مدعای این جناح و آن جناح کاری ندارند، اما بالاخره ما با یک جریانی روبرو بودیم که ایدئولوژی آزادی خواهانه و دموکراسی خواهانه داشته است و در 20 سال گذشته این موضوع را در میان طرفداران و پایگاه اجتماعی خود به ویژه جوانان آرمان خواهی که مرتب گفتند "آزادی ما کم است یا زیاد است"، منتشر کرده است.همچنین در کنار این مساله، یک سری نهادهایی در بعد جهانی، اندازه گرفتند که ایران بزرگترین زندان روزنامه نگاران هست یا نیست و این احساس عدم آزادی را تشدید کرد. درحالی که وقتی از بیرون به داخل ایران و مناظره های انتخاباتی نگاه می کنیم، به یاد می آوریم هیچ کس 4 سال، 8 سال یا 16 سال پیش نمی توانست تصور کند که تا چنین میزانی از اصول کلی یک حاکمیت، توسط این جناح یا آن جناح مورد پرسش قرار می گیرد.بنده فکر می کنم این موضوع خود شاخص این مساله است. رواداری ما در ایران به صورت تاریخی بسیار بسیار بیشتر شده است. درواقع زیرساخت هایی که برای آزادی، آزادی بیان، پرسشگری و هم زیستی تفاهم هایمان لازم داریم، گویا بدون اینکه بدانیم به صورت تاریخی بوجود آمده است. اگر همین انتخابات 96 را جلوی آقایان خاتمی و ناطق در سال 76 می گذاشتید، فکر می کردند که چه حرف های نگفتنی گفته شده و شاید باور نمی کردند، در حالیکه در این 20 سال این اتفاق افتاده است و هم اصولگرایان و هم اصلاح طلبان روادارتر شده اند.اما مسئله احساس عدم آزادی چیست؟ این است که به نظر می آید توقع مردم و نیروهای اجتماعی و یا حتی فعالان متناسب با این پیشرفتی که در سطح فضای رسمی انجام شده، نیست.من در اینجا می خواهم بین روادار شدن جامعه ایرانی و روادار شدن نهادهای این جامعه از جمله نهاد روحانیت، نهاد روشنفکری، نهاده ...

ادامه مطلب  

عبدی:آزادی در ایران «ناپایدار» و «نامتوازن»است/ امینی:معیار،«نحوه مواجهه با مخالف» است/ علیزاده:ضعف صداوسیما؛عامل احساس عدم آزادی  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش مشرق،مفهوم آزادی و چارچوب نظری آن، بویژه معیاری که بتوان با آن وجود یا عدم و مهمتر از آن میزان آزادی در یک جامعه را تا حدی اندازه گیری کرد، از جمله مباحث بسیار مهم در طول تاریخ بوده است. اساساً مفاهیمی مانند عدالت و آزادی جزو قدیمی ترین مفاهیم مورد بحث در طول تاریخ بوده و اندیشمندان بزرگی درباره آن بحث کرده اند. امروز نیز در ایران، موضوع آزادی همچنان مبحث داغ و جذابی است، بویژه در میان گروه های سیاسی چالش های مهمی راجع به آن وجود دارد. اما مهمتر از چالش های میان گروه های سیاسی، تصویر و تصوری است که جامعه از آزادی دارد و اینکه اولاً چه مکیال و معیاری برای سنجش آن در دست دارد و ثانیاً احساس او از میزان آزادی در کشور چقدر است و ثالثاً اگر این احساس آزادی با واقعیت آزادی در کشور متفاوت است، این فاصله از کجا و از چه نقصانی در حکومت ناشی می شود؟ آنچه در ادامه می آید، نخستین میزگرد از این مجموعه است که با حضور آقایان عباس عبدی و پرویز امینی و با مشارکت آقای علی علیزاده از لندن از طریق اسکایپ برگزار شد و در آن مباحث جذابی در این رابطه مطرح شده است. در ذیل بخش اول از این میزگرد که در سه بخش ارائه خواهد شد را می خوانید: بررسی این موضوع که آیا در کشور ما آزادی به آن میزانی که قانون اساسی توصیه کرده وجود دارد؟ معیارهای سنجش این آزادی چه چیزهایی هستند و از همه مهمتر اینکه آیا به اندازه خود آزادی، احساس آزادی در کشور ما هست یا خیر؟ در ابتدا هر کدام از شما عزیزان یک مقدمه ای بفرمایید تا به طرح سوالات برسیم.عباس عبدی:از حدود سال 1370 در مجموعه یادداشت های خودم مفهوم آزادی پیگیری می کردم به چند مولفه تاکید داشتم که سعی میکنم در این نشست به صورت خلاصه اما روشن به آنها اشاره کنم. به نظر من آزادی صرفاً یک مفهوم ارزشی نیست. یعنی یک چیزی نیست که فقط بتوان به آن نگاه ارزشی کرد. به این معنا که اگر جامعه می تواند آزادی داشته باشد یا نداشته باشد اما اگر داشته باشد، خوب است. به نظر بنده اینگونه نیست. در واقع آزادی یک پدیده کارکردی است. برای یکسری از جوامع حدی از آزادی اگر وجود نداشته باشد، امکان پیشرفت آن جامعه وجود ندارد.نکته دوم در مورد آزادی این است که آزادی یک مفهوم مطلق نیست. اینگونه نیست که بخواهیم فکر کنیم که یک جامعه آزاد است یا نیست؛ یا دو جامعه متفاوت لزوما نباید سطح آزادی یکسانی داشته باشند. از آنجا که آزادی «کارکردی» است باید به ابعاد آن دقیقا در چارچوب کارکرد آزادی در آن جامعه به آن نگاه کرد.در چارچوب نگاه کارکردی، می توان از تحلیل «امیل دورکیم» استفاده کرد که معتقد است جوامع از حالت همبستگی مکانیکی و مشابه هم بودن، به سمت همبستگی ارگانیک در حرکت هستند. در همبستگی ارگانیک، پایه وحدت اجتماعی «تفاوت »ها است و هنگامی که قرار است، تفاوت ها را رسمیت دهیم، آدمها باید آزادی داشته باشند. اما این یک سیر است، یعنی صفر و یک نیست. شما ممکن است حدی از عدم تشابه در جامعه افغانستان هم ببینید، در ایران هم ببینید و پیشرفته تر آن را در سوئیس هم ببینید. در جامعه ای که وحدت براساس تشابهات است اصلا نیازی به آزادی وجود ندارد. همه عین هم هستند و افراد نمی تواند، متفاوت از یکدیگر باشند. آینده هر فردی هم در گذشته و در همان لحظه تولد رقم خورده است.نکته دیگر این است که از نظر من آزادی «حجم» است. یعنی آزادی محصول «عمق» و «گستره » خود است، یعنی اگر فرض کنیم، در یک جامعه که 80 میلیون نفر زندگی می کنند، اگر این 80 میلیون نفر از یک واحد آزادی برخوردار باشند، حجم آزادی 80 میلیون می شود. در حالیکه اگر یک میلیون نفر اینها 10 واحد آزادی داشته باشند و بقیه از آزادی محروم باشند، در اینجا حجم آزادی بسیار پایین می آید. چیزی که تعیین کننده اثرگذاری آزادی در جامعه است، «حجم» آزادی است یعنی اینکه چه تعداد از انسان ها می توانند، در پیشرفت، تحصیل، شغل و ابراز تمایزاتشان آزاد باشند.از این منظر به آزادی از زاویه ارزش و امر فانتزی نگاه نمی کنم و آزادی را مطلق نمی بینم و معتقدم آزادی متناسب با شرایط اجتماعی است و جامعه ای که در حال توسعه است به همان نسبت باید آزاد شود و آزادی می تواند آن را به جلو ببرد.از این زاویه نظام شاه را هم فقدان آزادی در تحلیل می کنم. مشکل سیستم شاه این بود وقتی که در مقایسه با وجوه اقتصادی و اجتماعی آن به لحاظ آزادی عقب افتاد، عین چهارپایه ای که یک پایه آن ضعیف است، ناپایدار شد. حتی اگر سه پایه دیگر آن قوی باشد، اما به دلیل همان پایه ضعیف احتمال شکستن و سقوطش زیاد است. آن سیستم چون حد متناسبی از آزادی سیاسی نداشت، نتوانست ساخت سیاسی خود را حفظ کند.علی علیزاده:تا حد زیادی با حرف های آقای عبدی موافقم. بد نیست نگاه تاریخی به این مسئله داشته باشیم؛ بویژه در این دو دهه اخیر. من به عنوان کسی که در ایران بزرگ شدم، اولین برخوردم با مفهوم آزادی بیان پس از سال 76 بود. زمانی که مجموعه ای از ارزش ها به شکلی برای من رونمایی شد. ارزش هایی که ریشه در انقلاب 57 داشت اما به شکل بروز به روز شده آنها از طریق و به واسطه جنبش اصلاح طلبی در سال 76 به عرصه عمومی آمدند، از جمله آزادی بیان، رواداری، پلورالیسم و چند صدایی و غیره.وقتی به این 20 سال نگاه می کنم، می بینم چه بسا با تمام نگاه خیّرانه ای که اصلاح طلبان به این موضوع داشتند اما نحوه بازنمایی و عرضه یک باره این مجموعه مفاهیم، یکی از دلایل «انسداد سیاسی» در سال های بعد از آن داشت. این موضوع چند علت داشت؛ جایی که آقای عبدی در حال حاضر ایستادند، جای هوشمندانه ای است که محصول یک پروسه تاریخی است. یعنی ما بفهمیم به جای اینکه آزادی را به عنوان ارزشی فی نفسه همانند آنچه در لیبرالیسم غربی موجود است و از طریق نهادهای غربی در دهه 70 شمسی به همه کشورها تحمیل می شود و به شکلی ارزش های یکسان شونده و یکسان کننده جهانی شدن در آن دوره است، در نظر بگیریم، باید دقت کنیم که ما در یک پروسه تاریخی به جایی رسیدیم که بتوانیم اول از درون سنت ها و تاریخ خودمان و دوم از منظر عملگرایانه به آن نگاه کنیم.برای همین به نظر من، کسانی که در این 20 سال نگاهی «انتزاعی» به آزادی به عنوان ارزشی درونی از لیبرالیسم داشتند، یکی از دلایل شکل نگرفتن و پا نگرفتن آزادی انضمامی در این جامعه خیلی خاص با این چارچوب خیلی خاص بودند.فکر می کنم یکی از راه های آن(راه نهادینه کردن موضوع آزادی در کشور)، این است که این مفاهیم را ترجمه کنیم به چیزهایی که جناح دیگر هم به انها معتقد است و سعی کنیم به چارچوب مشترک برسیم. به عنوان فردی که 17 سال در خارج از کشور هستم، فکر می کنم نداشتن آزادی بیان به محدودیت های رسانه ای کلیت حاکمیت جمهوری اسلامی و دولت-ملت ایرانی منتج شده است و در جاهایی خطرات امنیتی بوجود آورده است: مثلاً خطر نداشتن رسانه ای که در قرن بیست و یکم نیازمند شکلی خاص از عرضه اندیشه ها، تقابل و تضارب اندیشه ها و ارائه شکلی خاص از آزادی انضمامی است. نداشتن یک رسانه ای که متعلق به ملت ایران در عرصه بین المللی باشد، چیزی که پرس.تی.وی تا 7 یا هشت سال پیش داشت و به شکلی از دست رفت.در داخل ایران که نگاه می کنم، مقوله آزادی در شکل انضمامی آن، می شود جایی که می توان به آن تهاجم فرهنگی گفت. یعنی شب به شب بخش مهمی از جامعه مان را در اختیار چتربازهای گفتمانی قرار می دهیم. اگر دقت کرده باشید، در همه جاهایی که غرب به آنها حمله نظامی کرده است، یک هفته قبل از آن هواپیما رد می شد و تراکت و بروشور پایین می انداختند که اگر شما تسلیم شوید، ما با شما کاری نخواهیم کرد، کاری که در سال 2003 و سال 1990 در عراق انجام دادند و مشابه همین دعوت به خلع سلاح را در رسانه ای خارج کشور می بینم که متاسفانه اکنون برای مردم مرجعیت پیدا کردند.بنابراین اگر ما از حیطه برخورد فلسفی با آزادی عبور کنیم و به جایی برسیم که میزان حداقلی از امکان گفت وگو و تضاد اندیشه ها را در جایی که متناسب با ظرفیت یک جامعه و نهادهای اجتماعی و نهادهای حکومتی ما باشد، داشته باشیم و همچنین بگونه ای هم نباشد که هیچ کدام از این نهادها، وحشت زده شود و این تضارب اندیشه ها خطر امنیتی بوجود بیاورد، آن زمان می توانیم با فساد بهتر مقابله کنیم، در بُعد سیاست خارجی بهتر بیندیشیم . و همین طور هم دیگر ما در فضایی نیستیم که اگر سرمان را زیر برف کنیم، اتفاقی نیفتد. اگر در سیاست خارجی ما بحث را باز نکنیم، آن طرف بی.بی.سی و رسانه آمریکا و انگلیس و اتحادیه اروپا حضور دارند و افکار عمومی ما را در اختیار می گیرند.به نظرم ما می توانیم حتی اگر به آزادی از منظر ارزشی هم اعتقاد نداشته باشیم، برای باز شدن بحث و گفتگو به این فکر کنیم که بن بست هایی که در زمینه آزادی و فلسفه داشتیم، چقدر ما را در دفاع نرم ضعیف نگه داشته است؛ چه دفاع نرم منطقه ای و چه دفاع نرم در داخل کشور به ویژه در بحث همراه کردن افکار عمومی داخل کشور با سیاست خارجی در راستای منافع ملی ایران.به نظر من اگر بتوانیم مفاهیمی از آزادی و آزادی بیان که برای بخشی از جامعه مهم است و برای بخش دیگری امنیتی هستند، ترجمه کنیم و نشان بدهیم که اینها آنقدر از یکدیگر مفنک نیستند و می توانند به هم مربوط شوند، راه گفت وگو بین دو جناح را بهتر باز می کند.پرویز امینی: با تشکر از جناب مهندس عبدی و آقای علیزاده. من سعی می کنم مقداری انضمامی تر بحث کنم. اگر بخواهم آزادی را انضمامی تر(concrete) توضیح دهم، از فلاسفه اگزیستانس مفهومی را وام می گیرم، تحت عنوان موقعیت مرزی(boundary situation ). فلاسفه اگزیستانس معتقدند انسانها زمانی که در معرض یک شرایط بخصوصی مثل مواجهه با مسئله مرگ و مسائلی از این دست قرار می گیرند، «وجود اصیل» پیدا کرده و خود واقعی شان ظهور و بروز پیدا می کند. وگرنه در زندگی متعارف ممکن است در واقع با خودهای قلابی مواجه شویم.در مسئله آزادی هم مدعای آزادی زمانی قابل سنجش و داوری است و می توانیم بپرسیم یک جریان یا یک گروه یا یک فرد یا یک نهاد به این مدعای آزادی پایبند است که "در معرض مخالفت قرار بگیرد" یا در "مواجهه با مخالفین" خود باشد. آنجاست که این مدعای آزادی قابل سنجش است. اما اگر بنده، جناب عبدی و جناب علیزاده یک حرفی داشته باشیم و ظاهرا در گفتارها، ظواهر و جایگاه های جغرافیایی که هستیم، تکثر وجود دارد، اگر یک حرف را همه ما بزنیم، اینجا آزادی شکل نگرفته و یا مدعای آزادی سنجش نشده است.بنابراین به نظر من آزادی زمانی داوری و سنجش می شود که در معرض مخالفت قرار بگیرد یا مخالفی وجود داشته باشد. بنابراین اگر بخواهم با این تلقی از آزادی، شرایط سیاسی و اجتماعی جامعه ایران را براساس معیار آزادی بفهمم، جامعه ایران را می توان به دو گروه تقسیم کرد. یک گروهی که مدعای آزادی دارد و گروهی که مدعای آزادی ندارد، اما فصل مشترک هر دو گروه این است که در ارتباط با مخالفین و کسانی که جور دیگری می اندیشند، تحمل و ظرفیت تحمل و رواداری لازم را ندارند.در واقعیت آزادی هم بین مجموعه گروه های سیاسی و محیط های روشنفکری و حتی فضای اکادمیک ما چندان تفاوتی نیست اما در اینکه برخی بیشتر از دیگران مدعای آزادی دارند، باید گفت: بله، این تفاوت وجود دارد و به نظرم استاندارد آزادی در حال حاضر در جامعه ما به اندازه ای که ظرفیت اجتماعی و ظرفیت قانون اساسی در اختیار ما قرار می دهد، نیست که این موضوع دلایل و عللی دارد.در مجموع محیط فکری و سیاسی ما در مساله آزادی چندان موفق نبودند و فاصله ای هم بین بخش های مختلف سیاسی و فکری نمی بینم البته بخشی مدعای بیشتری دارند و بیشتر با آزادی معرفی می شوند و ذیل آزادی شناخته و تعریف می شوند اما در واقعیت وقتی به صحنه عمل می آیند، می بینیم که در سنجش با آن معیاری که من گذاشتم که آزادی در مواجهه با مخالف تعیین تکلیف می شود، چندان پای محکم و سفتی ندارند. آقای علیزاده یکی از مهمترین علل شکل نگرفتن حد قابل قبولی از آزادی بیان در کشور را محدودیت های رسانه ای و نداشتن رسانه قدرتمند که امکان گفت وگو و تضاد اندیشه ای را بوجود بیاورد و فضایی فراهم کند که این احساس به جامعه منتقل شود، مطرح کردند. آقای امینی هم معتقد بودند که دو گروه داریم که یکی ادعای آزادی دارد و دیگری ادعای آزادی ندارد، اما وضعیت هر دو گروه از منظر پایبندی به آزادی در مواجهه با مخالفین خود چندان خوب نیست. و در مجموع در کشور ما آن استاندارد آزادی که قانون اساسی و ظرفیت های اجتماعی اجازه می دهد، وجود ندارد. آقای عبدی شما این حرفها را می پذیرید و آیا اساساً این معیار و سنگ محکی که آقای امینی ذکر کردند را برای آزادی قبول دارید؟عباس عبدی: ببینید من نه تنها در ایران بلکه در هرکجای دیگر جهان به هرکسی که ادعا کند "من آزادی خواه هستم"، اصلاً اهمیت نمی دهم. اصلاً برایم موضع شخص به تنهایی مهم نیست، بویژه آنکه کسی در موضع اپوزیسیون و منتقد باشد. آزادی یک شعار مُفتی هست که می شود سر داد. آنچه برای من مهم است این است که یک فرد از چه ساختارهایی دفاع می کند؟ ساختارهایی که منجر به آزادی بشود. آیا می گوید رادیو و تلویزیون دست من باشد، تا آزادی به شما بدهم؟ این فرد آزادیخواه واقعی نیست. یا اینکه از تنوع رادیو و تلویزیون دفاع می کند؟ این دومی حتی اگر شعار آزادی هم ندهد در عمل آزادیخواه است. اینکه کسانی بتوانند از تنوع و وجود نهاد مدنی و استقلال رسانه دفاع کنند، سرمنشا آزادی است.یا مثلا اینکه کسی بگویند منابع مالی دولت باید وابسته به مردمش باشد، این شعار در عمل صدبرابر بالاتر از این است که چهارتا آزادی خواه شعار آزادی بدهند، ضمن اینکه خیلی از افرادی که شعار آزادی می دهند، دروغگو نیستند، بلکه به تبعات آن ملتزم نیستند. مثلا من تردیدی ندارم که نیروهای مبارز و چریکی قبل از انقلاب، طرفدار آزادی بودند و می خواستند مملکت خوب شود اما ساختار سازماندهی آنها به گونه ای بود که اجازه نمی داد چنین آزادی را حتی در درون خودشان داشته باشند.درباره وضعیت آزادی در ایران ابتدا یک خاطره ای را نقل کنم. در سال 71 یک هیئت روزنامه نگار درجه یک مراکشی به ایران آمد. جلسه ای با حضور من و چند نفر دیگر به عنوان میزبان با آنها برگزار شد. آنها در این نشست توضیح می دادند که وضعیت آزادی در مراکش چگونه است. بعد از من پرسیدند "وضع آزادی در ایران چگونه است؟". من در پاسخ گفتم: آزادی د ...

ادامه مطلب  

مصادره مفهوم آزادی با سلایق گروهی  

درخواست حذف این مطلب
روزنامه آفرینش نوشت:اگرچه مباحث مختلفی در عرصه داخلی و بین المللی برای شرح و تفسیر وجود دارد اما فراخور اهمیت انتخابات و بروز برخی رفتارها و نگرش ها در فضای انتخاباتی لازم است تا تمرکز بیشتری براین موضوع داشته باشیم. درهمین رابطه به بیان مفهوم "آزادی" در محافل مختلف خواهیم پرداخت.واژه آزادی به دلیل پیوند آن با حقوق و به ویژه حقوق بشر مصادیق و انواع متفاوتی دارد بنابراین می توان برای آزادی مصادیقی از قبیل آزادی مذهب آزادی عقیده آزادی های اجتماعی آزادی های سیاسی آزادی های مدنی آزادی بیان آزادی قومی و ملیتی آزادی رسانه و مطبوعات و ... اشاره کرد. ...

ادامه مطلب  

موصل آزاد شد؛ ابوبکر بغدادی به هلاکت رسید  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری میزان، سال ۲۰۱۴ تروریست های داعش شهر موصل را به اشغال خود در آوردند و ارتش عراق که ماه اکتبر سال ۲۰۱۶ عملیات آزادسازی این شهر را آغاز کرده بود پس از حدود ۹ ماه، طی روز های اخیر موفق شد این شهر را به طور کامل از اشغال تروریست ها آزاد کند.ورود حیدرالعبادی به موصل و تبریک آزادی این شهر «حیدر العبادی»، نخست وزیر عراق، عصر روز یکشنبه وارد شهر موصل شده و پیروزی بر داعش در این شهر را به نیروهای مسلح و مردم عراق تبریک گفت. دفتر نخست وزیری عراق با انتشار بیانیه ای اعلام کرد که حیدرالعبادی وارد شهر موصل شده و این پیروزی قهرمانانه را به نیروهای مسلح و نیز مردم این کشور تبریک گفته است.نخست وزیر عراق آزادی کامل موصل را رسما اعلام کردحیدرالعبادی نخست وزیر و فرمانده قوا عراق سرانجام دوشنبه شب به صورت رسمی آزادسازی شهر موصل را از چنگ تروریست‎های تکفیری داعش اعلام کرد.حیدراالعبادی دوشنبه شب با حضور در مرکز فرماندهی نیروهای ضد تروریسم عراق در قلب شهر موصل بیانیه آزادسازی شکوهمند موصل را قرائت کرد که به صورت مستقیم از تلویزیون دولتی عراق پخش می شد.فرمانده قوای عراق ضمن تبریک این پیروزی شیرین به همه مردم و نیروهای نظامی عراق به صورت ویژه از از رهنمودهای آیت الله سیستانی عراق تقدیر و قدردانی کرد.وی با خطاب قراردان تمام مردم عراق از هر قشر و اقلیتی اظهار کرد این پیروزی از آن همه مردم عراق است و همانگونه که در مبارزه علیه داعش و بیرون کردن آنها از موصل و عراق باهم متحد بودیم در بازسازی مناطق تخریب شده به ویژه شهر موصل نیز باید متحد باشیم.برپایی جشن های پیروزی در موصلدرحالی که حیدرالعبادی نخست وزیر عراق از عصر یکشنبه در بازدید از بخش شرقی موصل و گشت زنی در میان جمعیت، بسر می برد، بغداد و شهرهای مرکزی و جنوبی این کشور غرق در جشن های خودجوش مردمی به مناسبت آزادی موصل و پیروزی بزرگ بر تروریسم است.براساس این گزارش، از غروب هنگام یکشنبه، دسته دسته اهالی بغداد به خیابان های مرکزی شهر آمدند و به مناسبت اعلام آزادی کامل موصل و پایان داعش تروریستی در این شهر ، به پایکوبی پرداختند و رانندگان خودروهای عبوری در خیابان های مرکزی ، با روشن کردن چراغ های خودرو در این جشن ها مشارکت کردند.در سایر شهرهای عراق اعم از کربلا، نجف ، بصره و نیز استان های میسان، المثنی و صلاح الدین نیز تجمع های مردمی با هدف جشن پیروزی بزرگ با حضور گسترده شهروندان عراقی جریان دارد. تأیید خبر هلاکت ابوبکرالبغدادی از سوی داعشیک مقام محلی در استان نینوا روز سه شنبه اعلام کرد که گروه تروریستی داعش مرگ ابوبکر بغدادی را تایید کرده است.مقام محلی در استان نینوا گفت: داعش در بیانیه ای از مرگ ابوبکر بغدادی خبر داده و اعلام کرده که انتخاب خلی ...

ادامه مطلب  

موصل بعد ازهزار و ۱۲۲ روز آزاد شد  

درخواست حذف این مطلب
موصل بعد ازهزار و ۱۲۲ روز آزاد شد | عراق در انتظار بیانیه العبادی جهان > اروپا - منابع ایرنا در گزارشی از موصل، اعلام کردند که با انهدام آخرین سنگرهای داعش و پاکسازی کامل بخش قدیمی موصل این شهر پس از هزار و ۱۲۲ روز بطور کامل آزاد و آتش سلاح ها خاموش شد و فرماندهان میدانی در انتظار بیانیه رسمی حیدرالعبادی نخست وزیر عراق هستند. به گزارش ایرنا، منابع خبری ایرنا از موصل اعلام کردند که روز جمعه مصادف با هفتم جولای 2017 عملیات آزادسازی موصل از چنگ گروه تکفیری، تروریستی داعش، پایان یافته است؛ درست در روزی که ابوبکر البغدادی در هفتم جولای 2014 در مسجد النوری واقع در بخش قدیمی موصل اعلام خلافت کرده و دولت خودخوانده 'دولت اسلامی' را اعلام کرده بود.نخست وزیر عراق و فرمانده کل نیروهای مسلح این کشور هفته گذشته در پیامی به مناسبت آزادی مسجد النوری و مناره الحدباء به عنوان دو نماد معنوی داعش در موصل، گفته بود که با آزادی این دو نماد ، دولت باطل داعش در عراق پایان یافته است.با این حال هنوز تعداد کمی از کوچه ها و خیابان ها در کنترل داعش بودند که براساس تازه ترین گزارش رسیده به ایرنا، این محلات طی شب گذشته و روزجاری ، بطور کامل آزاد شده و از ساعاتی پیش درگیری ها در این شهر بطور کامل متوقف شده است.آخرین گزارش ها حاکی است که صدای تیراندازی ها از ساعاتی پیش در این شهر شنیده نمی شود و یگان هایی از پلیس فدرال و ارتش عراق آماده رژه پیروزی شده اند.منابع به ایرنا گفتند که هم اکنون فرماندهان در موصل در انتظار اعلام رسمی پایان عملیات موصل از سوی حیدرالعبادی نخست وزیر و فرمانده کل نیروهای مسلح عراق هستند که احتمال داده می شود تا ساعاتی دیگر این بیانیه صادر شود.برخی منابع نیز احتمال داده اند که حیدرالعبادی این بیانیه را در موصل قرائت کند.عملیات آزادسازی نینوا از بامداد 17 اکتبر 2016 با فرمان حیدر العبادی به عنوان فرمانده کل قوای مسلح عراق آغاز شد.این عملیات از حیث مشارکت نیروها در آن، تنها عملیاتی در عراق است که تمامی نیروهای مسلح این کشور اعم از ارتش، پلیس، واکنش سریع، مبارزه با تروریسم، الحشد الشعبی، پیشمرگ های کرد، نیروی هوایی، بالگردهای ارتش و لشکر زرهی ارتش عراق در آن شرکت کردند.عملیات آزادسازی موصل براساس تقسیم محورها بین نیروهای مختلف نظامی عراق به اجرا در آمد.محور شمالی به نیروهای مشترک پیشمرگ و ارتش عراق واگذار شد، محور شرقی را نیروهای ارتش و مبارزه با تروریسم بر عهده گرفتند و محور جنوبی در غرب رودخانه دجله را نیروهای پلیس و واکنش سریع برعهده داشتند.بزرگترین محور از حیث مساحت به نیروهای الحشد الشعبی در محور غرب استان نینوا در غرب شهر موصل واگذار شد که مسوولیت آزادی بیابان غربی نینوا و شهرهای مهم الحضر، القیروان، البعاج و تلعفر و کنترل کامل امنیت مرزهای عراق با سوریه در غرب نینوا به این تشکیلات واگذار شد.در بدو عملیات، نیروهای ارتش عراق برای اولین بار از محور شمالی به همراه نیروهای پیشمرگ کرد، پیشروی خود را به سمت شهر موصل آغاز کردند و طی آن با آزادی مناطق هموار شمالی موصل، در تلکیف در شمال شرق موصل مستقر شدند.همزمان نیروهای ارتش و مبارزه با تروریسم از سمت شرقی موصل از منطقه 'مخمور'حرکت کرده ودراواخراکتبربه اولین محلات موصل در منطقه ' کوکجلی' در ساحل شرقی رسیدند و از اول نوامبر 2016 ورود نیروهای عراق به شهر موصل از سمت شرقی ساحل دجله آغاز شد.در محور جنوبی موصل، ...

ادامه مطلب  

قطع سر افعی در موصل؛ از کارشکنی های آمریکا تا فداکاری های حشد الشعبی  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس، نیروهای عراقی پس از حدود هشت ماه درگیری شدید با تروریست های تکفیری داعش سرانجام موفق به تسلط بر تمامی مناطق اشغال شده توسط آنها در موصل شدند. عملیات بزرگ آزادسازی شهر موصل واقع در استان نینوا حدود هشت ماه پیش یعنی در روز ۱۶ اکتبر سال ۲۰۱۶ با دستور مستقیم «حیدر العبادی» نخست وزیر و فرمانده کل نیروهای مسلح عراق کلید خورد. نیروهای عراقی از زمان آغاز این عملیات، ضربات مهلکی را بر پیکره داعش وارد آوردند. تصمیم مهم و استراتژیک فرماندهی کل نیروهای مسلح عراق در جریان عملیات موصل، موافقت با حضور نیروهای حشد شعبی در این عملیات بود. نیروهای حشد شعبی در طول این مدت نقش مهم و تعیین کننده ای را در نبرد آزادسازی موصل ایفا کردند؛ درست به همین دلیل است که همواره آماج حملات لفظی سران محور غربی ـ عربی گرفتند.کارشکنی های آنکارا در روزهای اولیه آغاز عملیاتعملیات آزادسازی شهر موصل از همان ابتدا با فراز و نشیب های مختلفی همراه بود. یکی از اولین چالش هایی که مقامات عراقی در مرحله ماقبل و همچنین مراحل ابتدایی عملیات موصل با آن مواجه بودند، کارشکنی ها و سنگ اندازی های دولت آنکارا در مسیر این عملیات بود. دولت ترکیه در آستانه آغاز عملیات آزادسازی موصل در سخنانی مداخله جویانه رسما اعلام کرد که نیروهای این کشور نیز در عملیات آزادسازی شهر موصل مشارکت خواهند کرد. این اظهارات مقامات ترکیه ای با واکنش تند مقامات عراقی و همچنین فرماندهان حشد شعبی مواجه شد. فرماندهان حشد شعبی اعلام کردند که در صورت مشاهده نظامیان ترکیه ای در نبرد موصل، بی درنگ آنها را هدف شلیک گلوله قرار خواهند داد. دولت بغداد نیز ضمن محکومیت شدید اظهارات مقامات آنکارا صراحتا اعلام کرد که عملیات آزادسازی شهر موصل یک عملیات تماما عراقی است و نیروهای خارجی حق مشارکت در آن بدون مجوز دولت مرکزی را ندارند. هرچند دولت ترکیه به دلیل هشدارهای قاطعانه مقامات سیاسی و فرماندهان نظامی عراقی جرأت مشارکت خودسرانه در عملیات آزادسازی شهر موصل را پیدا نکردند، اما به حضور نظامی غیرقانونی خود در خاک عراق پایان ندادند.پیشروی های گسترده نیروهای عراقی در روزهای ابتدایینیروهای عراقی پس از آغاز عملیات آزادسازی شهر موصل به دستور «حیدر العبادی» فرمانده کل نیروهای مسلح این کشور، پیشروی های بسیاری را در نبرد با تکفیریها محقق کردند. روند تحقق این پیشروی ها به گونه ای بود که مقامات عراقی صراحتا اعلام کردند که عملیات موصل بسیار فراتر از جدول زمانی تعیین شده آن پیش می رود. روند پیشروی ها در ابتدا از محور جنوبی شهر موصل آغاز شد. فرماندهی پلیس فدرال عراق از پاکسازی و آزادی ۳۵۲ کیلومتر مربع از مناطق جنوب شهر موصل خبر داد. سرتیپ «رائد شاکر جودت» فرمانده پلیس فدرال عراق اعلام کرد که یگان های این پلیس از زمان آغاز عملیات نظامی در استان نینوا ۳۵۲ کیلومتر مربع از جنوب موصل را پاکسازی و آزاد کردند. وی همچنین از آزادی کامل این روستا توسط نیروهای تحت امر خود خبر داد. از سوی دیگر نیروهای عراق دو روستای «الصعویه» و «المهندس» در جنوب موصل را آزاد کردند.متوسل شدن تکفیریها به تسلیحات شیمیاییتروریست های تکفیری داعش پس از متحمل شدن شکست های سنگین در نبرد با نیروهای عراقی، به استفاده از تسلیحات شیمیایی روی آوردند. فرماندهان نظامی عراق نیز این مسأله را تأیید کردند که تکفیریها در برخی از مناطق موصل از تسلیحات شیمیایی استفاده کرده اند. در واقع، متوسل شدن تکفیریها به تسلیحات شیمیایی ناشی از عجز و ناتوانی آنها در برابر نیروهای عراقی بود. البته اینکه آنها چگونه و از چه طریقی به تسلیحات شیمیایی دست پیدا کرده بودند، خود محل تأمل است. از آنجایی که پیش از استفاده داعشی ها از تسلیحات شیمیایی، آمریکایی ها نسبت به این اقدام از سوی تکفیریها هشدار داده بودند، نمی توان ایفای نقش واشنگتن در این مسأله را بعید دانست. چند تن از مقامات آمریکایی در گفتگو با رویترز ضمن بیان این مطلب عنوان داشتند: «آمریکا انتظار دارد که داعش برای عقب راندن نیروهای ارتش عراق در عملیات موصل از تسیحات شیمیایی استفاده کند». به گفته این مقامات که رویترز اشاره ای به نام آنها نکرده، در همین رابطه نیروهای آمریکایی حاضر در عراق شروع به جمع آوری پوکه های فشنگ ها و دیگر مهمات استفاده شده از سوی داعش کرده و آزمایشاتی را بر روی آنها انجام می دهند تا مطمئن شوند که آیا داعش از تسلیحات شیمیایی استفاده می کند یا خیر. به گفته این مقامات، داعش از این تسلیحات علیه نیروهای آمریکایی یا ائتلاف استفاده نکرده بلکه از آنها در جنگ با نیروهای عراقی استفاده کرده است.فرار «البغدادی» به سوریه از ترس حشدشعبیپس از گذشت مدتی از عملیات بزرگ آزادسازی شهر موصل و آشکار شدن قدرت نیروهای عراقی بر تکفیریها کمیته امنیتی شورای استان نینوا از فرار سرکرده گروه تروریستی داعش از این منطقه خبر داد. «محمد البیاتی» رئیس کمیته امنیتی شورای استان نینوا در سخنانی تاکید کرد: اکثر سرکرده های رده بالای داعش از ترس بسته شدن راه فرارشان توسط حشدالشعبی چند روز پیش به همراه خانواده از این استان به سوریه فرار کرده اند. وی در ادامه سخنان خود در همین راستا تصریح کرد: در میان فرماندهان فراری به سمت سوریه، «ابوبکر البغدادی» سرکرده داعش به همراه فرمانده شورای نظامی و مشورتی این گروه تروریستی نیز حضور داشتند. داعش در حال حاضر قادر به مقاومت در نبردهای کرانه چپ موصل نیست.عملکرد موفق «حشد شعبی» در محور غربی موصلحیدر العبادی، نخست وزیر عراق پس از گذشت مدتی از آغاز عملیات آزادسازی شهر موصل، عملیات آزادسازی محور غربی این شهر را به طور کامل به فرماندهان حشد شعبی سپرد. نیروهای حشد شعبی در همان روزهای ...

ادامه مطلب  

روشنفکران در فهم معنای آزادی به اقتضائات جامعۀ ایران توجه نداشتند  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش خبرنگار مهر، زاویه در برنامۀ این هفتۀ خود به بررسی مفهوم آزادی در عصر مشروطه پرداخت. مهمانان زاویه داوود مهدی زادگان (دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) و داریوش رحمانیان (دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تهران) بودند.صلواتی مجری کارشناس برنامه ابتدا سوال اول را از مهدی زادگان پرسید و مطلب را اینطور توضیح داد که برخی بین دو مفهوم در مشروطه تفاوت قائل می شوند، یکی دورۀ مشروطه که از ۱۲۸۵ تا ۱۳۵۷ طول کشید و دیگری انقلاب مشروطه که از ۱۲۸۵ تا ۱۲۹۰ یا ۹۱ بطول انجامید. سوای ارزشیابی این دو دوره، اگر بخواهیم روی دورۀ دوم که انقلاب مشروطه بود متمرکز شویم و این پرسش مهم را که خاستگاه معرفتی آزادی را برای ما روشن می کند بپرسیم، مشروطه خواهان اعمّ از روحانیون یا منورالفکران بر چه اساسی و از کجا فهمیدند که باید از آزادی بحث کنند و آزادی آنقدر مهم است که درباره اش انواع مقاله و روزنامه و جلسه و گفتگو نوشته و برگزار گردد و این ضرورت از کجا آمد؟ آیا ناشی از فشار و مطالبۀ مردم بود؟ یا نه استبداد و خفقان آنها را مجبور کرد؟ یا نه عقب ماندگی موجود احساس سخن از آزادی را ایجاد کرد؟ و یا نه اصلاً از بیرون میوه های آزادی را در غرب دیدند و گفتند چقدر خوب است که ما هم از این میوه ها بهره مند شویم؟ این خاستگاه کجاست؟مهدی زادگان گفت: بحث مشروطه و مفهوم آزادی از مباحث مهمی است که هنوز هم درگیرش هستیم. برای شروع پاسخ ابتدا باید از مباحث اندیشه و مفهوم شناسی آزادی در آنها شروع کنیم، زیرا هم دربارۀ مشروطه و هم آزادی قرائت و تلقی واحدی وجود ندارد و بر اساس هر طبقه از تعاریف و مفاهیم یک حوزۀ جدید شناسایی خواهد شد و این بحث هم که مشروطه را دوره یا انقلاب بدانیم باز به همان تلقی برمی گردد و لذا یک تیپ شناسی از مشروطه لازم است و تنها یک جریان وجود ندارد! و سپس در پاسخ صلواتی که تذکر داد دربارۀ ضرورت توجه به مفهوم آزادی در مشروطه سخن بگوید، گفت: خاستگاه مفهوم آزادی بر اساس اینکه به کدام جریان دینی یا روشنفکری تعلّق دارد فرق می کند. از نظر من در جامعۀ روشنفکری ضرورت و خاستگاه های بومی و معرفتی اصیل برای این مفهوم وجود نداشته و اینگونه نبوده که روشنفکرها بر اساس یک خاستگاه اجتماعی یا یک تفکّر و مطالعه و بحث عمیق به مفهوم آزادی رسیده باشند، همانطور که در غرب خاستگاه داشته و خاستگاهش هم طبقۀ بورژووا بود و در آنجا آزادی بعنوان متعلّق مباحث و مطالعات معرفتی متأخّر از خاستگاه های اجتماعی آن بوده و در غرب آزادی ابتدا در بستر اجتماعی شکل گرفت که متأثر از شکل گیری بورژوازی بود و حتی مطالعات فلسفی دربارۀ آن نیز متأخر از جنبۀ اجتماعی آن بود.صلواتی گفت: ولی در ایران وارونه اتفاق افتاد درست است؟مهدی زادگان پاسخ داد: بله زیرا ما در جامعۀ ایران طبقۀ بورژوا نداشتیم و این مفهوم وارداتی بود.رحمانیان در پاسخ به سوال اول گفت: این موضوع با یک جلسه حل و فصل نشده و به جواب کامل و جامع نخواهیم رسید، اما دربارۀ صدا و سیما که اغلب فرهیختگان و دانشگاهیان منتقد برنامه های آن هستند و دل خوشی از برخورد آن با تاریخ ما ندارند، باید سپاسگزار باشیم که از برنامه هایی مثل «هویت» یا برنامه های مشابه به برنامۀ «زاویه» رسیده ایم. عصر جدید را اساساً عصر فرهنگ رسانه ای شده می دانند و عصری که رسانه فرهنگ را می سازد و دوره ای که روایت کردن یک الزام است و یا روایتت می کنند یا روایت می شوی، لذا همیشه گفته ام به جای «می اندیشم پس هستم» دکارت باید گفت «روایت می کنم پس هستم». در کشوری با ۳هزار سال تاریخ مدوّن برخورد نهادهای ما با تاریخ حقیقتاً باعث تأسف و نگرانی است و روایت تاریخ ایران در کشور اگر واقعاً کما هو حقه انجام شود به اندازۀ پانصد لشگر برای این کشور کار خواهد کرد و ما که الان اینجا نشسته ایم داریم نان فردوسی رو می خوریم، نان مورّخان بزرگ را می خوریم و باید گفت که تاریخ در این کشور خوار است ذلیل است و نادیده انگاشته شده و وضع رشتۀ تاریخ خراب است.سپس ادامه داد: تاریخ مفاهیم هنوز در ایران به خوبی شکل نگرفته و یکی از عقب مانده ترین شعب تاریخ در ایران تاریخ اندیشه و مفاهیم است و مفاهیمی مانند آزادی، عدالت، ملّت، دولت، انتخابات، مشارکت، جامعه و اجتماع، همۀ اینها فاقد پژوهش های درست و روشمند است و خیلی در این زمینه کم توجهی کردیم و بخش مهمی از آشفتگی تفکّر در ایران کنونی ناشی از این است که تاریخ نداریم و تاریخ اینها را ننوشتیم و با تاریخ انقلاب مشروطه خیلی ضعیف برخورد کردیم. سوال شما روی دیگر سکه هم دارد و آن اینکه تلقی مخالفان مشروطه از آزادی چه بود و باید بگویم این صف آرایی و جبهه آرایی سالها پیش از انقلاب مشروطه شکل گرفته و از آغاز اصلاحات یعنی اقدامات عباس میرزا و قائم مقام و همگنان آنها این صف آرایی شر وع شد. عباس میرزا وقتی اصلاح نظام ارتش را در دستور کار قرار داد ناچار شد توجیه دینی بکند، زیرا متهم به این شد که تشبّه به کفّار کرده و کشف حجاب از سرباز ایرانی کرده و غیره. از همان زمان به بعد دو طیف نوخواهان و نوگرایان و سنّت زدگان، زیرا نمی خواهم لفظ سنّت گرایان را بکار ببرم؛ کهنه اندیشانی که با خیلی از مظاهر تجدّد مخالفت می کردند، مقابل هم ایستادند و تاریخ دویست سالۀ ما اینها را نشان داده و باید اینگونه بحث کرد و گفت که کسانی بودند که نه فقط با آزادی بلکه با اصلاح سر یا تأسیس مدرسه یا راه آهن و با هر گونه تازگی و نوآوری سر ستیزه داشتند و می ترسیدند. لذا فقط بحث آزادی نیست، مشروطه و دموکراسی و قانون و غیره که باید پرسید از کجا آمدند؟ من سی سال است روی پروژۀ انحطاط کار می کنم و تاریخ انحطاط را بررسی می کنم. ما از دورۀ صفویه وارد نظام بین الملل شدیم و به بازی گرفته شدیم و اقتداری داشتیم و چون ایرانیان همیشه عادت داشتند در مرکز و محور توجه باشند و به همین دلیل به شاه خود قبلۀ عالم می گفتند، زیرا همواره دوست داشتند در متن باشند نه حاشیه، اما بعد از صفویه ایران به حاشیه رفت و اصلاحات و تغییر فکر در عباس میرزا هم صرفاً نبوده بلکه بارقه هایش در خود صفویه هم بوده و مسئلۀ اصلی هم این بوده که خیلی از متفکّران جامعه حس کردند هستی ایران و ملت ایران در خطر نابودی و زوال است و بعد سفرنامه نویسان ایرانی یا فارسی نویسان از اواخر قرن هجده، کسانی مثل اعتصام الدین بیگ و منشی اسماعیل و یا میرزا ابوطالب اصفهانی نویسندۀ "مسیر طالبی" یا میرزا عبداللطیف شوشتری و بعد کسانی مثل میرزا صالح شیرازی یا میرزاحسن خان ایلچی و رضا قلی میرزا و غیره تقریباً همگی در سفرنامه های خود، همانطور که مستشارالدوله در کتاب "یک کلمه" گفت، اتفاق نظر داشتند که راز ترقّی غرب، انگلیسی ها، فرانسوی ها و فرنگیان و اینکه یک ملت کوچک مثل انگلیس از یک جزیرۀ کوچک توانسته یک شبه قارّه را بگیرد، در آزادی و دموکراسی و نهادینه کردن عدالت و اصالت دادن به حق و حقوق مردم و مشارکت آنها در سرنوشت کشور بوده و راز بدبختی ما در ظلم و ستم و تبعیضی است که در جامعه نهادینه شده بود.در اینجا صلواتی به هر دو مهمان تذکّر داد که از مقدّمات بپرهیزند و سعی کنند پاسخ سوال را بدهند و ضمن واکنش به نقد پیش گفتۀ رحمانیان به صدا و سیما خاطرنشان کرد که این نشانۀ سعۀ صدر صدا و سیماست که به بلوغ و عقلانیتی رسیده که زمینۀ اینگونه برنامه ها و طرح چنین نقدهایی را خود ممکن ساخته و سپس مجدّداً سوال خود را تکرار کرد که ضرورت طرح مفهوم آزادی در مشروطه چه بود؟!مهدی زادگان در پاسخ ابتدا به رحمانیان واکنش نشان داد و گفت: فرض کنیم در جمهوری اسلامی به تاریخ مشروطه پرداخته نشده، ولی آیا قبل از آن هم پرداخته شده بود؟ اتفاقاً بعد از انقلاب اسلامی اساساً مشروطه احیا شد و پرداختن به آن دوباره زنده شد و تا قبل از انقلاب مشروطه تقریباً فراموش شده بود و واقعیتی نداشت ولی بعد انقلاب دوباره زنده شد و اکنون خیلی ها اعمّ از روشنفکر یا انقلابی وقتی می‎ خواهند از انقلاب بحث کنند به مشروطه می‎ پردازند.صلواتی مجدّداً تذکر داد که بحث ما مشروطه نیست بلکه تلقی از آزادی در مشروطه است! و همانطور که در مورد تلقی منورالفکرها از آزادی گفتید، نظر علما را هم بگویید!مهدی زادگان ادامه داد: برخلاف نظر رحمانیان که می گوید باید به چند دهه قبل از مشروطه برگردیم، به نظرم آزادی در تلقی منورالفکری هنوز شکل نگرفته بود و هرچند ممکن است در ادبیات آخوندزاده یا ملکم خان گزارش ها یا روایاتی بوده باشد، اما خود همین مفهوم مشروطه در همان ایام هنوز ناشناخته بود و تصور کنید که آیت الله طباطبایی در همان مجلس اول اعلام می کند که ما نمی دانیم مشروطه چیست ولی به ما گفتند که آبادی می آورد، امنیت می آورد، و ما هم گفتیم چیز خوبی است، و صلواتی در تکمیل گفت: در سرمقاله هم اشاره شد که برخی تصور می کردند مشروطه گوشت و رفاه و ... می آورد.مهدی زادگان ادامه داد: بله تا آن زمان هم کسی نمی‎ دانست مشروطه چیست و صلواتی پرسید: یعنی آزادی را هم نمی دانستند چیست؟ و سپس سوال را اینگونه از رحمانیان پرسید که آیا واقعاً مفهومی از آزادی نداشتند؟رحمانیان پاسخ داد: ما عادت به کلّی گویی راجع به تاریخ داریم و مخصوصاً آنها که مفهوم شکست دربارۀ مشروطه را مطرح می کنند و من اصلاً قبول ندارم، خیلی علاقه دارند کلّی گویی کنند و مدام با غرب و انگلیس مقایسه می کنند و تقلیل می دهند که البته همۀ اینها روی یک سکه است و نه اینکه کاملاً درست باشد یا اصلاً نباشد. من نگفتم از دورۀ عباس میرزا مفهوم آزادی کاملاً شناخته شده بود بلکه آغاز بود مثل قنات که مظهری دارد ولی ممکن است سرچشمۀ آن صد کیلومتر آن ورتر از آن باشد و باید توجه داشت که ما شکست های پی در پی خوردیم و سیّاحان و بازرگانان ما به غرب به انگلیس و روسیه و فرانسه رفتند و اروپا را دیدند و دیدند آنجه بهرحال نظمی حاکم است و عدالتی برقرار است و هرچند آن جوامع برای برخی مدینۀ فاضله شد که من قبول ندارم، اما واقعیت این است که آنها وضعیت جامعۀ خود را با آنها مقایسه کردند و دیدند در کشور ما پادشاه خودش را علی الاطلاق همه کاره دانسته و دوست دارد هر کسی را طناب بیندازند بکشند و امنیت جانی وجود ندارد و این وضعیت فرسودگی نظام سیاسی و ضعف ارتش و ضعف کشور و ضعف عمومی مردم همۀ اینها خود به خود به این تبیینات منجر شد که بر اثر مقایسۀ خود با دیگری می دیدند در غرب مجلس و قانون و دموکراسی و مطبوعات آزاد و آزادی قلم هست و در ایران نیست، لذا این مباحث را مطرح کردند و ما الان در مقام ارزشگذاری و داوری آنها نیستیم و منظور اینکه هر کدام بر اساس آن تبیینات ترّقی و چیرگی بر عقب ماندگی را در اصلاح ارتش دید یا در فنّ یا خیلی ها در دموکراسی و آزادی دیدند و برای همۀ اینها اسناد و مدارک فراوان است. اما باید این نکته را بگویم که ما متأسفانه روشمند با تاریخ برخورد نمی کنیم و تاریخ اندیشه و مفاهیم نیازمند دانش و روش و مهارت و مفاهیم و چهارچوب های نظری خاص خود است و برای این مهم خوب است که از نظریۀ توماس اسپرینگز درکتاب مهم "فهم نظریه های سیاسی" کمک بگیریم که در آنجا آمده هرگاه یک جامعه دچار بحران شود و به بیقراری و اضطراب دچار گردد، اقبال آن جامعه بویژه نخبگان به اندیشۀ سیاسی بیشتر می شود و زنگ خطر به صدا درمی آید. به قول افلاطون درد بایستی بر ادراک آدمی تأثیر بگذارد و می گذارد، مثلاً شما وقتی ریگی به کفشت وارد شود در حال راه رفتن حواست به کفشت و راه خواهد بود و درد آگاهی آفرین است و سهراب چه خوب گفته که: گاه زخمی که به پا داشته ام، زیر و بم های زمین را به من آموخته است...بله آزادی در جامعه وارد شد اما به دلیل آن دردها!سپس صلواتی از مهدی زادگان پرسید: شما از نوعی تیپ شناسی سخن گفتید، و گفتید قبل مشروطه بحث آزادی مطرح نبوده، لطفاً بیشتر توضیح می دهید؟مهدی زادگان پاسخ داد: رحمانیان از روشمندی حرف زد که خیلی خوب ا ...

ادامه مطلب  

امینی: متأسفانه صداوسیما روابط عمومی حاکمیت شده/ علیزاده: رادیکالیسم به آزادی ضربه می زند/ عبدی: ملاک آزادی، حاکمیت قانون است - خبرگزاری تسنی?  

درخواست حذف این مطلب
گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم ــ عبدالله عبداللهی ــ مونا رحیم بصیری: مفهوم آزادی و چارچوب نظری آن، به ویژه معیاری که بتوان با آن وجود یا عدم و مهمتر از آن میزان آزادی در یک جامعه را تا حدی اندازه گیری کرد، از جمله مباحث بسیار مهم در طول تاریخ بوده است. اساساً مفاهیمی مانند عدالت و آزادی جزو قدیمی ترین مفاهیم مورد بحث در طول تاریخ بوده و اندیشمندان بزرگی درباره آن بحث کرده اند. امروز نیز در ایران، موضوع آزادی همچنان مبحث داغ و جذابی است، به ویژه میان گروه های سیاسی چالش های مهمی راجع به آن وجود دارد. اما مهمتر از چالش های میان گروه های سیاسی، تصویر و تصوری است که جامعه از آزادی دارد و اینکه اولاً چه مکیال و معیاری برای سنجش آن در دست دارد و ثانیاً احساس او از میزان آزادی در کشور چقدر است و ثالثاً اگر این احساس آزادی با واقعیت آزادی در کشور متفاوت است، این فاصله از کجا و از چه نقصانی در حکومت ناشی می شود؟خبرگزاری تسنیم بنا دارد طی گفت وگوها و میزگردهایی با حضور اندیشمندان و صاحب نظرانی که هم به مباحث اندیشه ای حول مفاهیم اساسی و هم به حوزه جامعه شناسی سیاسی آشنایی دارند، این موضوع را به بحث گذاشته و سعی کند معیار مقبول و تصویر روشن تری از فضای آزادی در جامعه ایران به مخاطبان ارائه کند. آنچه در ادامه می آید، نخستین میزگرد از این مجموعه است که با حضور آقایان عباس عبدی و پرویز امینی در خبرگزاری تسنیم و با مشارکت آقای علی علیزاده از لندن از طریق اسکایپ برگزار شد و در آن مباحث جذابی در این رابطه مطرح شده است. بخش اول و دوم این میزگرد امروز در خبرگزاری تسنیم منتشر شد.در ذیل بخش سوم و پایانی از این میزگرد را می خوانید:تسنیم: آقای عبدی شما در سخنان خود فرمودید معیار برای آزادی اجرای قانون باشد؛ اما سوال این است که این قانون را چه کسانی می نویسند؟ آیا همین نگارندگان قانون نمی توانند متن را به گونه ای بنویسند که به سود آزادی خود و تحدید آزادی دیگران باشد؟ اگر اشخاص از نظر پایبندی به آزادی درست تربیت نشده باشند، چنین وضعیتی امکان رخداد ندارد؟آقای عبدی: در این مرحله مهم نیست که چه کسی می نویسد. فارغ از اینکه قانون به وسیله چه کسانی نوشته شده، مهم این است که حاکمیت قانون وجود داشته باشد. همین لحظه در همین مملکت می توان افرادی را مثال زد که انواع و اقسام کارها را انجام دادند که مطابق قانون قابل تعقیب است اما کسی با انها کاری ندارد اما با افراد دیگری که کار های مشابهی انجام دادند، برخورد شده است. این نشان می دهد که حاکمیت قانون وجود ندارد. به قول آقای علیزاده به دسته اول اعتماد دارند اما به گروه دوم اعتماد ندارند. بنابراین مسئله آزادی را از مسئله روانشناسی و اشخاص جدا کنید.در مورد مسئله موازنه قوا که آقای علیزاده به درستی توضیح دادند، باید بگویم امروز شرایط موازنه قوا به گونه ای است که دیگر کاری نداریم، یک جناح از دیگری خوشش می آید یا خیر. خب وقتی که نمی توانیم همدیگر را حذف کنیم، کم کم با هم سازش می کنیم. یک مدت هم که سازش کردیم، می بینیم نسبت به آن شرایطی که قبلا فکر می کردیم، طرفین آنقدرها هم بد نیستند. بعد کم کم می گوییم نه اصلا با هم بودن خیلی هم خوب و ارزشی است.مشکل این است که در حال حاضر در مرحله خاصی از موازنه قوا هستیم. ما سه، چهار سال دیدیم که نه می توانیم همدیگر را نابود کنیم و نه می توانیم با هم کنار بیاییم. نهایت بین این دو مسیر، به این راه حل رسیدیم که باید با هم کنار بیاییم. چون وقتی نمی توانیم همدیگر را از میدان به در کنیم، باید با هم کنار بیاییم. ولی راه کنار آمدن را فعلا بلد نیستیم. این چیز هایی هم که از سوی برخی اشخاص گفته می شود، حاشیه ای است. من هم خوشم نمی آید، از اینکه یک نفر، مخالفش را دست بیندازد اما برای من مهم است که آقای روحانی پای آزادی دسترسی به شبکه های مجازی ایستاد. من چه کار دارم آقای روحانی با مخالفش چه برخوردی می کند، شاید زمانی با من هم بد برخورد کرد. من به این نگاه می کنم ایشان این امکان را فراهم کرد تا من، شما و آقای علیزاده از آن سوی عالم با هم صحبت کنیم.در مورد مساله "گفت وگو" هم باید بگویم که گفت وگو یک مسئله متفاوت با آزادی است البته اگر آزادی نباشد، گفت وگو هم شکل نمی گیرد ولی به نظر من لزومی ندارد که حتما گفت وگو در یک خبرگزاری یا در یک نشریه یا در یک دانشگاه باشد. گفت وگو در عرصه عمومی می تواند مستقیم یا غیرمستقیم و به هر شکلی باشد. مثلا اگر آقای سروش حاضر نشده با فرد خاصی مناظره کند، خب مناظره نکند. سروش کتاب خود را بنویسد، دیگری هم کتاب خود را بنویسد و یکدیگر را نقد کنند. من و شما هم می خوانیم. اتفاقا کتاب خیلی بهتر از مناظره حضوری و شفاهی است. چون ممکن است در مناظره متلک و تندی هم باشد. بنابراین گفت وگو در این بستر شکل می گیرد. گفت وگو در غیاب آزادی شکل نخواهد گرفت.تسنیم: جناب علیزاده نظر شما درباره اختلاف نظری که رخ داده چیست؟ شما چه معیاری را برای محک آزادی می پسندید؟علی علیزاده: فکر می کنم آنقدر بحث بین آقای عبدی و امینی موضوعیت نداشته باشد. چون آقای عبدی از ابتدا گفتند افراد، جناح ها و شخصیت هایی را که مدعی آزادی به معنای ایدئولوژیک باشند و بخواهند تصاحب منحصرانه از آن ارزش ها و فضیلت ها داشته باشند، قبول ندارد. بنابراین ما سه نفر در این موضوع مشترک هستیم که اگر کسی مدعی باشد من آزادی خواه ترین آدم 30 یا 40 سال گذشته هستم و فیلسوف و صاحب و سازنده آزادی هستم، هیچ کدام از ما آن ادعا را قبول نداریم.معتقدم حرفی که باید زد این است چرا بعد از این 4 دهه که رئیس جمهور داریم، مکانیزم هایی مثل رسانه هایی که می توانند رصد کرده و دیده بان باشند، قوه قضاییه ای که بتواند مقابل رئیس جمهور بایستد و نهادهای مدنی و سنتی مدنی نداریم که مانع زیاده خواهی، مخالف ستیزی و دگراندیشه ستیزی رئیس جمهور شود. ما اگر آن نهادها را داشته باشیم آنقدر نگران نیستم که روحانی و احمدی نژاد به خاطر رئیس جمهور بودنشان بخواهند از آن تریبون استفاده کنند. فکر می کنم اگر بتوانیم نهادها، ظرفیت ها و مکانیزیم هایی را تدریجاً با سرعتی که ظرفیت جامعه و حکومت اجازه دهد، بسازیم، نگران شخصیت ها نیستیم.به عنوان فردی که از بیرون نگاه کنم، فکر می کنم بهتر است مقداری به بحث انضمامی تر نگاه کنیم. بخشی از مردم و افکار عمومی برای داشتن آزادی و آن گفت وگویی که نیاز دارند، حتی اگر در کشور وجود داشته باشد اما چون احساس آزادیرا ندارند، می توانند با فشار یک دکمه، سراغ تلویزیونی بروند که یا متعلق به دولتی است که رقیب ایران و یا دشمن ایران در منطقه است. این موضوع خیلی واضح است. بحث اینکه فلانی در خانه خودش و یا با رفقای خودش، آزادی خواه هست یا نیست، مهم نیست. بلکه در حال حاضر هر دو جناح و همه علاقه مندان به منافع ملی و امنیت ملی ایران باید نگران باشند که بخشی از افکار عمومی ایران را در این 5-4 سالی که مسئله سوریه وجود دارد، تلویزیون دولتی انگلستان شکل داده که عربستان بزرگترین خریدار اسلحه این کشور بوده است.شاید بهتر است آزادی را تا حدی کنار بگذاریم و وارد بحث و گفت وگو شویم تا ببینیم دلیل این موضوع چیست؟ اینکه تلویزیونی از ابتدا با یک هدف خاصی تشکیل شود و به تکنولوژی که از دل آن، گفت وگو احساس می شود، آگاه است و می تواند بیننده را میخکوب کند و به او احساس آزادی دهد. حتی اگر این احساس کاذب باشد. همیشه به شوخی می گویم که در برنامه های این تلویزیون یک نفر را می گذارند که معتقد است باید به ایران حمله نظامی شود و یک نفر دیگر هم معتقد است که تحریم اقتصادی شود و بعد این دو نفر با هم دعوا می کنند و بعد بیننده فکر می کند چه گفت وگوی آزادی است! اما متاسفانه ما همین را در صداوسیمای ایران نداریم و در همین حد ترس داریم که این گفت وگو با این تفاوت منعکس و بازنمایی شود. اینجا دیگر بحث از اینکه به صورت انتزاعی از روسو، ولتر و سهروردی صحبت کنیم، متفاوت می شود و خیلی جدی تر می شود. بحث منافع ملی و امنیت ملی ماست. متاسفانه در این قضیه خیلی عقب هستیم و این بحث ها را باید 15 یا 20 سال پیش انجام می دادیم.اینجا با حرف آقای امینی موافق هستم. کسی که می گفت علیه خداوند راهپیمایی کنیم و یا افرادی که در یک وضعیت خیلی بد افراطی می خواستند آزادی را تا ته خط ببرند و انتزاعی عمل کردند، هم به آزادی و هم به امکان باز شدن باب گفت وگو در بین گروه های مختلف ایران ضربه زدند. آن سمت هم رفتار هیستریک کرد و ترسید و یا تظاهر به ترسیدن کرد و گفت که اسلام و ایران در خطر هست. باید از این وضعیت عبور کنیم البته فکر می کنم عقلای دو جناح عبور کردند.می دانیم نه نظام و نه فرهنگ آن چیزی نیست که بخواهد با یک نوشته در ستونی در یک روزنامه متزلزل شود. باید بدانید مسئله آزادی مهار فساد است؛ نه فساد این جناح و آن جناح بلکه هر دو جناح بتوانند همدیگر را مهار کنند. آزادی یعنی بودن آن نهاد و ظرفیت بالقوه کسی که دیده بان است تا افراد درون آن جرأت نکنند به فساد تن دهند. همچنین آزادی یعنی بیشترکردن همبستگی اجتماعی برای پروژه هایی که برای کل مردم ایران است یعنی جایی که نیازمند کم کردن شکاف میان حاکمیت و ملت هستید. آن هم در وضعیتی که آن طرف آقای ترامپ است و آن طرف عربستان دیوانه ای که دنبال لشکرکشی و تسلیحاتی کردن کل منطقه است.شما بر سر موضوعاتی نیازمند گفتمان ملی هستید، بنده به عنوان کسی که طرفدار مطلق حق ایران برای هسته ای هستم، فکر می کنم اگر در ایران گفت وگوی آزادتری در مسئله هسته ای داشتیم، می توانستیم مقابل زورگویی آمریکا بیشتر مقاومت کنیم. من به عنوان فردی که موافق حضور ایران در سوریه هستم، معتقدم اگر به جای اینکه مخالفان حضور ایران در سوریه در بی.بی.سی صحبت کنند و صداوسیما یک طرفه بلندگوی موافقان باشد، این گفت وگو در آنجایی باشد که به آن اعتماد داریم و رسانه من و شماست، می توانیم همبستگی بیشتری داشته باشیم.بنده معتقدم ایران به عنوان کشوری که 40 سال پیش در آن یکی از مهمترین انقلاب های تاریخ رخ داده و از همه کشورهای منطقه شاخص های آزادانه و دموکراسی واقعی بیشتری دارد، نباید از تلویزیون سعودی، انگلیسی و قطری بترسد بلکه آنها باید از تلویزیون ما می ترسیدند اما این تنگ نظری در نداشتن گفت وگو کار را به جایی رسانده که ما این امکان را نداریم. به خاطر این تنگ نظری ها به تکنولوژی رسانه واقف نشدیم. در واقع در مورد تکنولوژی رسانه 20 سال عقب هستیم.وقتی جنگ نرم علیه ایران صورت گرفت، ما با ابزار سخت سراغ آن رفتیم. ما یاد نگرفتیم چگونه خودمان را به روز کنیم و با قوانین سال 2017 رسانه در جهان حرکت کنیم. اینجاست که باید همین امروز سراغ حل کردن مسئله آزادی، گفت وگو و غیره و پیداکردن جواب های آن برویم. نباید در چیزهایی گیر کنیم که ما را در عقب نگه می دارد و آن انسداد را تکرار می کند. اگر از این زوایا نگاه کنیم، کارهای بزرگی جلوی ما است. اینجا جایی است که دو جناح باید بر روی آن اشتراک داشته باشند و دلشان برای منافع ملی خیلی بیشتر بتپد. دو جناح باید نگران این باشند که نباید افکار عمومی ایران در مورد سیاست منطقه ای و خارجی ایران در لندن و واشنگتن شکل بگیرد. البته به نظرم هردو جناح برسر موضوع اتفاق نظر دارند.عباس عبدی: من با همه صحبت هایشان موافقم.تسنیم: به نظرم موضوع مهمی که محل بحث اختلاف بود و همچنان باقی ماند، بحث شخصیت یا تأثیرداشتن شخصیت یا عدم تأثیر شخصیت در بحث آزادی است...پرویز امینی: بنده بحث آقای عبدی را نفی نمی کنم. من یک زاویه دیگری از بحث را طرح می کنم. اینکه کسانی که مجری قانون یا سیاستگذار هستند، چه افرادی هستند؟ ویژگی های شخصیتی این افراد موثر است.تسنیم: یعنی معتقدید اگر ساختارها هم قوی باشد، باز هم شخصیت می تواند اثرگذار باشد.پرویز امینی: استراکچر و آزادی هایی که در قانون اساسی داریم برای اکنون نیست و از 40 سال پیش اینها را داریم ولی میزان عمل به آن و اینکه چه کسانی عهده دار اجرای این اصول بودند، متفاوت بوده است. من تأکید زیاد بر روی شخصیت به عنوان همه چیز، نکردم. عرض کردم یک بخشی از گیر و گرفتاری ها در مسئله آزادی، مسئله شخصیتی و مناسبات شخصیتی افراد است. فردی اگر آزادی خواه باشد، معلوم است که در پیش بردن موضوع آزادی مؤثر است. من مخالف اینکه نهادهای مُقوّم آزادی و ساختارهای توسعه دهنده آزادی باشند، نیستم و نمی گویم که آنها مقصرند و اصلا نباید باشند. من جنبه دیگری از موانع را می گفتم. بحث دیگری طرح کردم که گرایشات ایدئولوژیک و نگاه های جزمی موانع آزادی هستند ولی آنچه به نظرم، در بحث آزادی موثر است، معیار مواجهه من با مخالفانم است. اگر توسعه رسانه ای در یک مقطعی به نفع گرایش سیاسی من باشد، این آزادی با آن ملاک سنجیده نشده است.آقای عبدی تأکیدشان بر قانون است و می گویند که در عمل به قانون تناقض و پارادوکس وجود دارد. من آنها را نفی نمی کنم و این پارادوکس ها را تأیید نمی کنم. من معتقدم که آزادی را باید فراتر از این دانست که معیار آن را قانون در نظر بگیریم و بگوییم قانون همچنانی که هست، در برابر همه علی السویه رعایت شود و آزادی یعنی همین.بحث من مربوط به موضعی است که دعوی قانونی وجود ندارد اما دعوی فکری و سیاسی و دیالوگ وجود دارد، آنجا باید امکان و شرایطی را فراهم کنیم که مواجهه بهتر و استانداردتری با مخالفین خود داشته باشیم. این شرایط زمینه را برای گفت وگو فراهم می کند وگرنه آنکه بگوییم ساختارهای قانونی کافی است و همه درباره قانون علی السویه باشد، نیاز به گفت وگو اصلا شکل نمی گیرد مگر اینکه بگوییم آزادی را نحوه مواجهه با مخالفانم تعریف می کنم. در اینجا من گفت وگو را راحت می پذیرم و زمینه گفت وگو را فراهم کرده و توسعه می دهم، نهادهای مُقوّم گفت وگو را تقویت می کنم و شکل می دهم.تسنیم: چطور این فضا شکل می گیرد؟ یکی از نکات آقای علیزاده و عبدی این بود که دو جناح به حالت اجبار به این مسئله روی می آورند.پرویز امینی: این منطق خیلی پراگماتیستی است. طبق این نظر در واقع ابتدا باید به نقطه ای برسیم که طرفین به این جمع بندی برسند که امکان حذف همدیگر را ندارند و باید همدیگر را تحمل کنند، بنابراین خو ...

ادامه مطلب  

عملیات «موصل» در ایستگاه آخر؛ تکفیریها در دو راهی «تسلیم» و «مرگ»  

درخواست حذف این مطلب
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل ـ رامین حسین آبادیان: نیروهای نظامی عراقی و حشد شعبی از روز ۱۷ اکتبر سال ۲۰۱۶ عملیات بزرگ آزادسازی شهر موصل واقع در استان نینوا را کلید زدند. از زمان آغاز این عملیات بزرگ تاکنون، نیروهای عراقی دستاوردهای بسیاری را محقق ساخته اند که از جمله آنها می توان به آزادسازی محور شرقی شهر موصل و پاکسازی مساحت زیادی از محور غربی این شهر، اشاره کرد. نیروهای عراقی تاکنون ضربات سهمگینی را بر پیکره تروریست های تکفیری در شهر موصل وارد کرده اند. بسیاری از خطوط استراتژیک که تروریست های تکفیری از آنها برای امدادرسانی در موصل استفاده می کردند، اکنون توسط نیروهای عراقی مسدود شده است. شمار زیادی از سرکردگان داعش به ویژه در محور غربی موصل به هلاکت رسیدند؛ مسأله ای که موجب فروپاشی و ازهم گسستگی بخشی از صفوف تروریست های تکفیری را به دنبال داشت. رسیدن خبرهایی مبنی بر فرار دسته جمعی عناصر تکفیری در نقاط مختلف موصل نیز تاکنون تأثیرات منفی بسیاری بر صفوف داعش داشته است.آزادسازی الزنجیلی در غرب موصل مسیر پیشروی های نیروهای عراقی در دیگر نقاط محور غربی را هموار ساخت و ضربه سختی را به تکفیریها وارد آوردارتش عراق با هماهنگی نیروهای حشد شعبی طی عملیاتی مشترک اخیرا بر منطقه استراتژیک و راهبری «الزنجیلی» واقع در محور غربی شهر موصل در استان نینوا مسلط شدند. نیروهای عراقی در جریان تسلط بر این منطقه استراتژیک دهها عنصر تکفیری داعش را به هلاکت رسانده و شماری دیگر را نیز به شدت زخمی کردند. پس از آزادسازی این منطقه استراتژیک، نیروهای عراقی مقادیر زیادی از مهمات و تسلیحات نظامی متعلق به تروریست های تکفیری داعش را در آنجا کشف و ضبط کردند. آزادسازی منطقه الزنجیلی در محور غربی شهر موصل مسیر پیشروی های نیروهای عراقی در دیگر نقاط واقع در این محور را هموار ساخت. این دستاورد ارزشمند نیروهای عراقی، ضربه سختی را به تکفیریهای مستقر در محور غربی موصل وارد آورد. واقعیت این است که نیروهای حشد شعبی تاکنون نقش مهمی را در آزادسازی مناطق مختلف واقع در محور غربی موصل در استان نینوا ایفا کرده اند. در واقع، این نقش راهبردی نیروهای حشد شعبی طی ماه های اخیر بوده که محور غربی موصل را در آستانه آزادسازی کامل از لوث عناصر تکفیری داعش قرار داده است. اکنون طبق اعلام مقامات حشد شعبی، عملیات نظامی این گروه و مأموریت محول شده به آن در محور غربی شهر موصل با موفقیت به پایان رسیده است. «ابومهدی المهندس» از فرماندهان ارشد حشد شعبی روز جمعه در کنفرانسی مطبوعاتی از پایان مأموریت حشد شعبی در محور غربی موصل خبر داد و گفت: «عملیات حشد شعبی در غرب موصل با انجام همه مأموریتها به پایان رسید و ۱۴ هزار کیلومتر شامل ۳۶۰ روستا در غرب موصل آزاد شدند. وی همچنین افزود: «نیروهای بسیج در این عملیات موفق شدند ۲۰۰۰ داعشی را در غرب موصل از پای درآورند».المهندس: منتظر دستور فرماندهی کل نیروهای مسلح برای آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر تلعفر هستیمالمهندس سپس ضمن اعلام آمادگی نیروهای حشد شعبی برای آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر «تلعفر» تاکید کرد: «منتظر دستور فرماندهی کل نیروهای مسلح برای آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر تلعفر هستیم». این فرمانده ارشد نیروهای حشد شعبی در ادامه سخنان خود اظهار داشت: «پس از آزادی کامل مرزها، کنترل این مناطق به نیروهای پلیس مرزی واگذار خواهد شد. نیروهای حشد شعبی امنیت را در بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر از مرزها حاکم کردند و در این راستا ۵۰ تا ۶۰ کیلومتر از مرزهای عراق و سوریه را نیز آزاد کردیم». اظهارات اخیر این فرمانده ارشد حشد شعبی و ارائه گزارشِ عملکرد این نیروها در جریان عملیات آزادسازی محور غربی موصل، خود به تنهایی حاکی از ایفای یک نقش راهبردی و استراتژیک توسط حشد شعبی در این محور است.طبق اعلام مقامات امنیتی عراق، در حال حاضر تنها ۱۰ درصد از محور غربی شهر موصل تحت اشغال تروریست های داعش است. «یحیی رسول» سخنگوی فرماندهی عملیات مشترک عراق در همین ارتباط اعلام کرد: «فقط ۱۰ درصد از غرب موصل در اشغ ...

ادامه مطلب  

قطع سر افعی در موصل؛ از کارشکنی آمریکا تا فداکاری حشد شعبی  

درخواست حذف این مطلب
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل ـ رامین حسین آبادیان: نیروهای عراقی پس از حدود هشت ماه درگیری شدید با تروریست های تکفیری داعش سرانجام موفق به تسلط بر تمامی مناطق اشغال شده توسط آنها در موصل، شدند. عملیات بزرگ آزادسازی شهر موصل واقع در استان نینوا حدود هشت ماه پیش یعنی در روز ۱۶ اکتبر سال ۲۰۱۶ با دستور مستقیم «حیدر العبادی» نخست وزیر و فرمانده کل نیروهای مسلح عراق کلید خورد. نیروهای عراقی از زمان آغاز این عملیات، ضربات مهلکی را بر پیکره داعش وارد آوردند. تصمیم مهم و استراتژیک فرماندهی کل نیروهای مسلح عراق در جریان عملیات موصل، موافقت با حضور نیروهای حشد شعبی در این عملیات بود. نیروهای حشد شعبی در طول این مدت نقش مهم و تعیین کننده ای را در نبرد آزادسازی موصل ایفا کردند؛ درست به همین دلیل است که همواره آماج حملات لفظی سران محور غربی ـ عربی گرفتند.کارشکنی های آنکارا در روزهای اولیه آغاز عملیاتیکی از اولین چالش هایی که مقامات عراقی در مراحل ابتدایی عملیات موصل با آن مواجه بودند، کارشکنی ها و سنگ اندازی های دولت آنکارا در مسیر این عملیات بودعملیات آزادسازی شهر موصل از همان ابتدا با فراز و نشیب های مختلفی همراه بود. یکی از اولین چالش هایی که مقامات عراقی در مرحله ماقبل و همچنین مراحل ابتدایی عملیات موصل با آن مواجه بودند، کارشکنی ها و سنگ اندازی های دولت آنکارا در مسیر این عملیات بود. دولت ترکیه در آستانه آغاز عملیات آزادسازی موصل در سخنانی مداخله جویانه رسما اعلام کرد که نیروهای این کشور نیز در عملیات آزادسازی شهر موصل مشارکت خواهند کرد. این اظهارات مقامات ترکیه ای با واکنش تند مقامات عراقی و همچنین فرماندهان حشد شعبی مواجه شد. فرماندهان حشد شعبی اعلام کردند که در صورت مشاهده نظامیان ترکیه ای در نبرد موصل، بی درنگ آنها را هدف شلیک گلوله قرار خواهند داد. دولت بغداد نیز ضمن محکومیت شدید اظهارات مقامات آنکارا صراحتا اعلام کرد که عملیات آزادسازی شهر موصل یک عملیات تماما عراقی است و نیروهای خارجی حق مشارکت در آن بدون مجوز دولت مرکزی را ندارند. هرچند دولت ترکیه به دلیل هشدارهای قاطعانه مقامات سیاسی و فرماندهان نظامی عراقی جرأت مشارکت خودسرانه در عملیات آزادسازی شهر موصل را پیدا نکردند، اما به حضور نظامی غیرقانونی خود در خاک عراق پایان ندادند.پیشروی های گسترده نیروهای عراقی در روزهای ابتدایینیروهای عراقی پس از آغاز عملیات آزادسازی شهر موصل به دستور «حیدر العبادی» فرمانده کل نیروهای مسلح این کشور، پیشروی های بسیاری را در نبرد با تکفیریها محقق کردند. روند تحقق این پیشروی ها به گونه ای بود که مقامات عراقی صراحتا اعلام کردند که عملیات موصل بسیار فراتر از جدول زمانی تعیین شده آن پیش می رود. روند پیشروی ها در ابتدا از محور جنوبی شهر موصل آغاز شد. فرماندهی پلیس فدرال عراق از پاکسازی و آزادی ۳۵۲ کیلومتر مربع از مناطق جنوب شهر موصل خبر داد. سرتیپ «رائد شاکر جودت» فرمانده پلیس فدرال عراق اعلام کرد که یگان های این پلیس از زمان آغاز عملیات نظامی در استان نینوا ۳۵۲ کیلومتر مربع از جنوب موصل را پاکسازی و آزاد کردند. وی همچنین از آزادی کامل این روستا توسط نیروهای تحت امر خود خبر داد. از سوی دیگر نیروهای عراق دو روستای «الصعویه» و «المهندس» در جنوب موصل را آزاد کردند.متوسل شدن تکفیریها به تسلیحات شیمیاییاز آنجایی که پیش از استفاده داعشی ها از تسلیحات شیمیایی، آمریکایی ها نسبت به این اقدام از سوی تکفیریها هشدار داده بودند، نمی توان ایفای نقش واشنگتن در این مسأله را بعید دانستتروریست های تکفیری داعش پس از متحمل شدن شکست های سنگین در نبرد با نیروهای عراقی، به استفاده از تسلیحات شیمیایی روی آوردند. فرماندهان نظامی عراق نیز این مسأله را تأیید کردند که تکفیریها در برخی از مناطق موصل از تسلیحات شیمیایی استفاده کرده اند. در واقع، متوسل شدن تکفیریها به تسلیحات شیمیایی ناشی از عجز و ناتوانی آنها در برابر نیروهای عراقی بود. البته اینکه آنها چگونه و از چه طریقی به تسلیحات شیمیایی دست پیدا کرده بودند، خود محل تأمل است. از آنجایی که پیش از استفاده داعشی ها از تسلیحات شیمیایی، آمریکایی ها نسبت به این اقدام از سوی تکفیریها هشدار داده بودند، نمی توان ایفای نقش واشنگتن در این مسأله را بعید دانست. چند تن از مقامات آمریکایی در گفتگو با رویترز ضمن بیان این مطلب عنوان داشتند: «آمریکا انتظار دارد که داعش برای عقب راندن نیروهای ارتش عراق در عملیات موصل از تسیحات شیمیایی استفاده کند». به گفته این مقامات که رویترز اشاره ای به نام آنها نکرده، در همین رابطه نیروهای آمریکایی حاضر در عراق شروع به جمع آوری پوکه های فشنگ ها و دیگر مهمات استفاده شده از سوی داعش کرده و آزمایشاتی را بر روی آنها انجام می دهند تا مطمئن شوند که آیا داعش از تسلیحات شیمیایی استفاده می کند یا خیر. به گفته این مقامات، داعش از این تسلیحات علیه نیروهای آمریکایی یا ائتلاف استفاده نکرده بلکه از آنها در جنگ با نیروهای عراقی استفاده کرده است.فرار «البغدادی» به سوریه از ترس حشدشعبیپس از گذشت مدتی از عملیات بزرگ آزادسازی شهر موصل و آشکار شدن قدرت نیروهای عراقی بر تکفیریها کمیته امنیتی شورای استان نینوا از فرار سرکرده گروه تروریستی داعش از این منطقه خبر داد. «محمد البیاتی» رئیس کمیته امنیتی شورای استان نینوا در سخنانی تاکید کرد: اکثر سرکرده های رده بالای داعش از ترس بسته شدن راه فرارشان توسط حشدالشعبی چند روز پیش به همراه خانواده از این استان به سوریه فرار کرده اند. وی در ادامه سخنان خود در همین راستا تصریح کرد: در میان فرماندهان فراری به سمت سوریه، «ابوبکر البغدادی» سرکرده داعش به همراه فرمانده شورای نظامی و مشورتی این گروه تروریستی نیز حضور داشتند. داعش در حال حاضر قادر به مقاومت در نبردهای کرانه چپ موصل نیست.عملکرد موفق «حشد شعبی» در محور غربی موصلنیروهای حشد شعبی در همان روزهای ابتدایی دستاوردهای بسیاری را در نبرد با داعش محقق کردندحیدر العبادی، نخست وزیر عراق پس از گذشت مدتی از ...

ادامه مطلب  

عراقی ها روی«پل آزادی» موصل  

درخواست حذف این مطلب
دو هفته پس از شروع عملیات آزادسازی غرب موصل نیروهای عراقی توانستند با پیشروی در مواضع تکفیری ها کنترل پل آزادی این شهر را به دست بگیرند.دو هفته پس از شروع عملیات آزادسازی غرب موصل نیروهای عراقی توانستند با پیشروی در مواضع تکفیری ها کنترل پل آزادی این شهر را به دست بگیرند. این پل بخش های شرقی و غربی موصل را به هم وصل و راه پیشروی عراقی ها را تسهیل می کند. نیروهای عراقی همچنین با وارد کردن تلفات به داعشی ها به دهها متری ساختمان های دولتی موصل رسیده اند. نیروهای عراقی که آخرین مرحله عملیات آزادی غرب موصل از دست داعش را کلید زده اند در دومین رو ...

ادامه مطلب  

به شعار «آزادی» جفا شده/منکر خطاهای چپهای دیروز(اصلاح طلبان امروز) نیستم - خبرگزاری تسنیم  

درخواست حذف این مطلب
گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم-عبدالله عبداللهی: مفهوم آزادی و چارچوب نظری آن، بویژه معیاری که بتوان با آن وجود یا عدم و مهمتر از آن میزان آزادی در یک جامعه را تا حدی اندازه گیری کرد، از جمله مباحث بسیار مهم در طول تاریخ بوده است. اساساً مفاهیمی مانند عدالت و آزادی جزو قدیمی ترین مفاهیم مورد بحث در طول تاریخ بوده و اندیشمندان بزرگی درباره آن بحث کرده اند. امروز نیز در ایران، موضوع آزادی همچنان مبحث داغ و جذابی است، بویژه در میان گروه های سیاسی چالش های مهمی راجع به آن وجود دارد. اما مهمتر از چالش های میان گروه های سیاسی، تصویر و تصوری است که جامعه از آزادی دارد و اینکه اولاً چه مکیال و معیاری برای سنجش آن در دست دارد و ثانیاً احساس او از میزان آزادی در کشور چقدر است و ثالثاً اگر این احساس آزادی با واقعیت آزادی در کشور متفاوت است، این فاصله از کجا و از چه نقصانی در حکومت ناشی می شود؟خبرگزاری تسنیم بنا دارد طی گفت وگوها و میزگردهایی با حضور صاحب نظران از جناح های مختلف، این موضوع را به بحث گذاشته و سعی کند معیار مقبول و تصویر روشن تری از فضای آزادی در جامعه ایران به مخاطبان ارائه کند. پیش از این میزگردی با همین عنوان با حضور آقایان عباس عبدی و پرویز امینی در خبرگزاری تسنیم و با مشارکت آقای علی علیزاده از لندن از طریق اسکایپ برگزار شد که متن آن چندی پیش بر روی خروجی خبرگزاری قرار گرفت.(برای مشاهده متن کامل اینجا را کلیک کنید)پیرو این میزگرد و مطالبی که بعد از آن درباره موضوع آزادی منتشر شد، از آقای سعید حجاریان نیز درخواست کردیم که در همین باره گفت وگوی حضوری با ایشان داشته باشیم؛ با این حال ایشان با این گفته که از نظر جسمی وضع مساعدی برای گفت وگوی شفاهی ندارند، ضمن قبول اصل مصاحبه، خواستند که مصاحبه به صورت مکتوب انجام شود. لذا 7 سوال در این باره برای ایشان ارسال و پس از چندی پاسخ به صورت مکتوب دریافت شد. قاعدتاً با توجه به مکتوب بودن این گفت وگو، امکان محاجّه و طرح سوال نسبت به پاسخ های مصاحبه شونده در گفت وگو نیز وجود نداشته است. با این حال موارد مطرح شده می تواند از جانب صاحب نظران دیگر مورد نقد و ارزیابی قرار بگیرد.طی روزهای آتی گفت وگوهای دیگری با صاحب نظران راجع به همین موضوع در خبرگزاری تسنیم منتشر خواهد شد. آنچه در ادامه می آید مشروح گفت وگوی مکتوب خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم با سعید حجاریان است:* تسنیم: تعریف شما از مفهوم آزادی چیست و مهمتر از آن «معیار»ی که برای محک و سنجش وجود یا عدم آزادی معرفی می کنید کدام است؟ در گفتگوها و میزگردهایی که در این باره داشته ایم، دو معیار قابل توجه مطرح شده اند، برخی اجرای دقیق و حاکمیت «قانون» و برابر بودن همگان در مقابل قانون را معیار آزادی می خوانند و برخی دیگر معتقدند که بالاتر از پایبندی همگان به صورت یکسان در برابر «قانون»، آزادی آنگاه به طور واقعی محک می خورد که «نحوه مواجهه با مخالف» را در نظر بگیریم؛ به این معنا که اگر یک گروه در موقعیت قدرت، مخالف خود را به رسمیت شناخت و با او دیالوگ کرد، به آزادی پایبندتر است. نظر شما در این باره چیست؟ کدام یک از این دو را معیار بهتری برای محک آزادی می دانید؟ و یا معیار بخصوص دیگری در این زمینه معرفی می کنید؟-سعید حجاریان: برای پاسخ به پرسش های شما نخست باید درباره تِم اصلی سؤالات که حول آزادی بیان می چرخد، توضیحاتی ارائه کنم. همانطور که می دانید «بیان» یکی از اسامی قران است و با کلمات بینه، بینات، تبیین، مبین هم ریشه است. بیان به معنای واضح کردن و آشکار کردن امور است و به این معناست که قرآن مبین خوانده می شود چرا که به طور آشکار مقصود خود را بیان و تبیین کرده است. اگر کلامی فاقد این وجه باشد به آن مبهم، گنگ، اخرس می گویند. از آن سو برای تحقق آزادی بیان باید شرایط لازم و کافی فراهم شود؛ شرط لازم رفع موانع است و شرط کافی ایجاد مقتضیات. برای فهم بیشتر این موضوع فردی را در نظر بگیرید که سال هاست در زندان به سر می برد و می خواهد برنده مسابقه دو شود. برای شرکت این فرد در مسابقه ابتدا باید رفع مانع کرد یعنی وی را از بند رهاند؛ که به این عمل اصطلاحاً آزادی منفی می گویند. در مرحله بعد باید وی را به اردوی ورزشی فرستاد و تربیت کرد و مقتضیاتی را فراهم آورد تا آماده مسابقه نهایی شود؛ که به این مرحله آزادی مثبت می گویند.اگر دقت کرده باشید شعرایی که در قدیم به عللی جلای وطن کرده و مثلاً در زمان صفویه به هند رفتند اشعاری دارند که نشان می دهد که غربت و دوری از وطن باعث اختلاط در گفتار می شود. برای مثال طغرای مشهدی می گوید:ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفتدر قفس بس که نشستم، چمن از یادم رفتبا دو صد فکر نیاید به زبانم یک حرفبس که در کنج خموشی، سخن از یادم رفتیا شاعر معاصر در زمان پهلوی از کمبود آزادی می گوید و می سراید:گفتنی ها کم نیست، من و تو کم گفتیممثل هذیان دم مرگ از آغاز چنین درهم و برهم گفتیماساساً فقدان آزادی باعث لکنت و گنگی می شود و باید برای درمان آن به رفع موانع و ایجاد مقتضیات پرداخت. حضرت امیر می فرماید: سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ یَقُولُ فِی غَیْرِ مَوْطِنٍ لَنْ تُقَدَّسَ أُمَّةٌ لاَ یُؤْخَذُ لِلضَّعِیفِ فِیهَا حَقُّهُ مِنَ اَلْقَوِیِّ غَیْرَ مُتَتَعْتِعٍ که ترجمه آن می شود: «بارها از رسول اکرم (ص) شنیدم که می فرمودند هیچ جامعه ای [از فساد] پاک نمی شود مگر این که در آن ضعیف بتواند حق خودش را بدون لکنت زبان از قوی بگیرد.» فارغ از این مثال ها به مثالی در زمان حال نیز می پردازم. بارها رفقای جناح راست از من درخواست کرده اند که برای مناظره با آن ها حاضر شوم و من پاسخ داده ام زمانی می توان به عنوان دو فرد آزاد به گفت و گو نشست که اولاً اختلالی را که در گفتار من پدید آمده است رفع کنید ثانیاً برابرحقوقی را به رسمیت بشناسید و رابطه بازجو و متهم برقرار نکنید و ثالثاً تضمین دهید که گفتار من هر چه بود عواقبی در پی نخواهد داشت.واقعیت این است که هر مقامی ادبی دارد و ادب مناظره شرایطی دارد که بدان اشاره کردم. فقدان هر یک از این شروط باعث عدم ارتباط بین طرفین مناظره خواهد شد. نمی شود دوستان جریان راست ده ها کانال رادیویی و تلویزیونی داشته باشند و در آن ها هر چه خواستند علیه ما بگویند و ما برای یک کلمه حرف مجبور شویم صد نوع خودسانسوری را بر خود تحمیل کنیم. شاید صداوسیما در طول عمرم دوبار مرا نشان داده باشد؛ یکبار موقعی که در بیمارستان سینا در حالت احتضار بودم و با مرگ دست و پنجه نرم می کردم و دیگر بار در قضایای سال 88 آن هم در دادگاه و محبس. اما در عوض رقبا هر شب در کانال های مختلف حضور دارند و به نقد آراء ما می پردازند. غریبی چهره ما در تلویزیون به حدی بود که در سال 88 خیلی ها می گفتند ببینید فلانی را چقدر و چطور زده اند که نمی تواند حرف بزند، لااقل صبر می کردند بهتر شود و بعد او را به تلویزیون می آوردند!اما درباره سوال شما من معتقدم اگر قانونی مطابق با وجدان عمومی وضع شود قطعاً تساوی در برابر قانون و استقلال قوه قضائیه ضامن آزادی خواهد بود والا باید به ملاک دوم رجوع کرد که فی الواقع باید دید در نحوه مواجهه با مخالفین آیا انصاف و مروت مراعات می شود یا خیر. این مخالف هر کسی می تواند باشد؛ چه اقلیت دینی چه مذهبی چه قومی و چه سیاسی.* تسنیم: شما وضعیت وجود آزادی در ایران را چطور ارزیابی می کنید؟ برخی آزادی در ایران را «ناپیدار» و «نامتوازن» می دانند و معتقدند که در ایران برای برخی افراد و جریانها آزادی عمیق وجود دارد و برای بعضی دیگر عمق این آزادی بسیار کمتر است. مثلاً یک فرد می تواند علیرغم حضور در منصب های رسمی بالا، همزمان اظهارات و مواضع شبه اپوزیسیون نیز داشته باشد اما از سوی دیگر اگر فرد دیگری چند درصد از این اظهارات را هم به زبان براند با او برخورد می شود. برخی دیگر نیز معتقدند که استاندارد آزادی موجود در کشور نسبت به آنچه قانون اساسی مجاز می داند پایین تر است و در این باره تمام گروه ها نیز مسئول هستند.- سعید حجاریان: ببینید! یکی از شعارهای محوری انقلاب، آزادی بوده و قطعاً نسبت به آن جفا شده است. چنانکه از قول حضرت امیر نقل کردم شاید یکی از شاخص های مهم برای اندازه گیری آزادی در ایران مقوله فساد باشد. به میزانی که فساد بالاست به همان میزان آزادی پایین است.* تسنیم: آیا «احساس آزادی» مردم و سیاسیون ایران با «واقعیت آزادی» در کشورمان تناسبی دارد؟ یا همچون برخی کارشناسان احساس آزادی در کشور را کمتر از همین میزان آزادی موجود، توص ...

ادامه مطلب  

ایران ویج » انعکاس رنج مردم موصل پیش از آزادسازی شهرشان از لنز دوربین عکاس واشنگتن پست+ تصاویر (۱۴+)  

درخواست حذف این مطلب
انعکاس رنج مردم موصل پیش از آزادسازی شهرشان از لنز دوربین عکاس واشنگتن پست+ تصاویر (۱۴+)reviewed by on aug 23rating: به گزارش ایران ویج به نقل از گروه بین الملل باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از پایگاه اینترنتی دیلی میل؛ «کارول گیوزی»( carol guzy)، برنده چهار دوره رقابتهای عکاسی جایزه پولیتزر، در جدیدترین پروژه کاری خود مجموعه از عکسهای مردم زجرکشیده موصل پیش از آزادسازی این شهر را منتشر کرده است.مردم موصل بیش از ۳ سال تحت ستم های خلافت خودخوانده داعش زندگی کردند. بسیاری از افرادی که سوژه عکاسی کارول گیوزی بودند از حملات وحشیانه گروه تروریستی داعش جان سالم به در برده اند. با این حال، چهره آنها در ا ...

ادامه مطلب  

منکر خطاهای چپهای دیروز(اصلاح طلبان امروز) نیستم  

درخواست حذف این مطلب
"من منکر خطاهای چپ های خط امامی در زمان حیات امام نیستم؛ خطاهایی که شما به بخشی از آنها اشاره کردید. اما چپ های قدیم یا اصلاح طلبان امروز بعدها تلاش کردند خطای خود را اصلاح کنند". تسنیم نوشت: مفهوم آزادی و چارچوب نظری آن، به ویژه معیاری که بتوان با آن وجود یا عدم و مهمتر از آن میزان آزادی در یک جامعه را تا حدی اندازه گیری کرد، از جمله مباحث بسیار مهم در طول تاریخ بوده است. اساساً مفاهیمی مانند عدالت و آزادی جزو قدیمی ترین مفاهیم مورد بحث در طول تاریخ بوده و اندیشمندان بزرگی درباره آن بحث کرده اند. امروز نیز در ایران، موضوع آزادی همچنان مبحث داغ و جذابی است، به ویژه میان گروه های سیاسی چالش های مهمی راجع به آن وجود دارد. اما مهمتر از چالش های میان گروه های سیاسی، تصویر و تصوری است که جامعه از آزادی دارد و اینکه؛ اولاً چه مکیال و معیاری برای سنجش آن در دست دارد و ثانیاً احساس او از میزان آزادی در کشور چقدر است و ثالثاً اگر این احساس آزادی با واقعیت آزادی در کشور متفاوت است، این فاصله از کجا و از چه نقصانی در حکومت ناشی می شود؟خبرگزاری تسنیم بنا دارد طی گفت وگوها و میزگردهایی با حضور صاحب نظران از جناح های مختلف، این موضوع را به بحث گذاشته و سعی کند معیار مقبول و تصویر روشن تری از فضای آزادی در جامعه ایران به مخاطبان ارائه کند. پیش از این میزگردی با همین عنوان با حضور آقایان عباس عبدی و پرویز امینی در خبرگزاری تسنیم و با مشارکت آقای علی علیزاده از لندن از طریق اسکایپ برگزار شد که متن آن چندی پیش به روی خروجی خبرگزاری قرار گرفت. (برای مشاهده متن کامل اینجا را کلیک کنید)پیرو این میزگرد و مطالبی که بعد از آن درباره موضوع آزادی منتشر شد، از آقای سعید حجاریان نیز درخواست کردیم که در همین باره گفت وگوی حضوری با ایشان داشته باشیم؛ با این حال ایشان با این گفته که از نظر جسمی وضع مساعدی برای گفت وگوی شفاهی ندارند، ضمن قبول اصل مصاحبه، خواستند که مصاحبه به صورت مکتوب انجام شود، لذا 7 سؤال در این باره برای ایشان ارسال و پس از چندی پاسخ به صورت مکتوب دریافت شد. قاعدتاً با توجه به مکتوب بودن این گفت وگو، امکان محاجّه و طرح سؤال نسبت به پاسخ های مصاحبه شونده در گفت وگو نیز وجود نداشته است، با این حال موارد مطرح شده می تواند از جانب صاحب نظران دیگر مورد نقد و ارزیابی قرار بگیرد.طی روزهای آتی گفت وگوهای دیگری با صاحب نظران راجع به همین موضوع در خبرگزاری تسنیم منتشر خواهد شد. آنچه در ادامه می آید مشروح گفت وگوی مکتوب خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم با سعید حجاریان است:* تسنیم: تعریف شما از مفهوم آزادی چیست و مهمتر از آن «معیار»ی که برای محک و سنجش وجود یا عدم وجود آزادی معرفی می کنید کدام است؟ در گفتگوها و میزگردهایی که در این باره داشته ایم، دو معیار قابل توجه مطرح شده اند، برخی اجرای دقیق و حاکمیت «قانون» و برابر بودن همگان در مقابل قانون را معیار آزادی می خوانند و برخی دیگر معتقدند که بالاتر از پایبندی همگان به صورت یکسان در برابر «قانون»، آزادی آنگاه به طور واقعی محک می خورد که «نحوه مواجهه با مخالف» را در نظر بگیریم؛ به این معنا که اگر یک گروه در موقعیت قدرت، مخالف خود را به رسمیت شناخت و با او دیالوگ کرد، به آزادی پایبندتر است. نظر شما در این باره چیست؟ کدام یک از این دو را معیار بهتری برای محک آزادی می دانید؟ و یا معیار به خصوص دیگری در این زمینه معرفی می کنید؟ــ سعید حجاریان: برای پاسخ به پرسش های شما نخست باید درباره تِم اصلی سؤالات که حول آزادی بیان می چرخد، توضیحاتی ارائه کنم. همان طور که می دانید «بیان» یکی از اسامی قرآن است و با کلمات بیّنه، بیّنات، تبیین، مبین هم ریشه است. بیان به معنای واضح کردن و آشکار کردن امور است و به این معناست که قرآن مبین خوانده می شود چرا که به طور آشکار مقصود خود را بیان و تبیین کرده است. اگر کلامی فاقد این وجه باشد به آن مبهم، گنگ، اخرس می گویند. از آن سو برای تحقق آزادی بیان باید شرایط لازم و کافی فراهم شود؛ شرط لازم رفع موانع است و شرط کافی ایجاد مقتضیات. برای فهم بیشتر این موضوع فردی را در نظر بگیرید که سال هاست در زندان به سر می برد و می خواهد برنده مسابقه دو شود. برای شرکت این فرد در مسابقه ابتدا باید رفع مانع کرد یعنی وی را از بند رهاند؛ که به این عمل اصطلاحاً آزادی منفی می گویند. در مرحله بعد باید وی را به اردوی ورزشی فرستاد و تربیت کرد و مقتضیاتی را فراهم آورد تا آماده مسابقه نهایی شود؛ که به این مرحله آزادی مثبت می گویند.اگر دقت کرده باشید شعرایی که در قدیم به عللی جلای وطن کرده و مثلاً در زمان صفویه به هند رفتند اشعاری دارند که نشان می دهد که غربت و دوری از وطن باعث اختلاط در گفتار می شود، برای مثال طغرای مشهدی می گوید:ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفتدر قفس بس که نشستم، چمن از یادم رفتبا دو صد فکر نیاید به زبانم یک حرفبس که در کنج خموشی، سخن از یادم رفتیا شاعر معاصر در زمان پهلوی از کمبود آزادی می گوید و می سراید:گفتنی ها کم نیست، من و تو کم گفتیممثل هذیان دم مرگ از آغاز چنین درهم و برهم گفتیماساساً فقدان آزادی باعث لکنت و گنگی می شود و باید برای درمان آن به رفع موانع و ایجاد مقتضیات پرداخت. حضرت امیر می فرماید: سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ یَقُولُ فِی غَیْرِمَوْطِنٍ لَنْ تُقَدَّسَ أُمَّةٌ لاَیُؤْخَذُ لِلضَّعِیفِ فِیهَا حَقُّهُ مِنَ اَلْقَوِیِّ غَیْرَمُتَتَعْتِعٍ که ترجمه آن می شود: «بارها از رسول اکرم(ص) شنیدم که می فرمودند هیچ جامعه ای [از فساد] پاک نمی شود مگر این که در آن ضعیف بتواند حق خودش را بدون لکنت زبان از قوی بگیرد.»، فارغ از این مثال ها به مثالی در زمان حال نیز می پردازم. بارها رفقای جناح راست از من درخواست کرده اند که برای مناظره با آنها حاضر شوم و من پاسخ داده ام زمانی می توان به عنوان دو فرد آزاد به گفت و گو نشست که اولاً اختلالی را که در گفتار من پدید آمده است رفع کنید ثانیاً برابرحقوقی را به رسمیت بشناسید و رابطه بازجو و متهم برقرار نکنید و ثالثاً تضمین دهید که گفتار من هرچه بود عواقبی در پی نخواهد داشت.واقعیت این است که هر مقامی ادبی دارد و ادب مناظره شرایطی دارد که بدان اشاره کردم. فقدان هر یک از این شروط باعث عدم ارتباط بین طرفین مناظره خواهد شد. نمی شود دوستان جریان راست ده ها کانال رادیویی و تلویزیونی داشته باشند و در آنها هرچه خواستند علیه ما بگویند و ما برای یک کلمه حرف مجبور شویم صد نوع خودسانسوری را بر خود تحمیل کنیم. شاید صداوسیما در طول عمرم دوبار مرا نشان داده باشد؛ یک بار موقعی که در بیمارستان سینا در حالت احتضار بودم و با مرگ دست و پنجه نرم می کردم و دیگر بار در قضایای سال 88 آن هم در دادگاه و محبس. اما در عوض رقبا هر شب در کانال های مختلف حضور دارند و به نقد آراء ما می پردازند. غریبی چهره ما در تلویزیون به حدی بود که در سال 88 خیلی ها می گفتند ببینید فلانی را چقدر و چطور زده اند که نمی تواند حرف بزند، لااقل صبر می کردند بهتر شود و بعد او را به تلویزیون می آوردند!اما درباره سؤال شما من معتقدم اگر قانونی مطابق با وجدان عمومی وضع شود قطعاً تساوی در برابر قانون و استقلال قوه قضائیه ضامن آزادی خواهد بود والّا باید به ملاک دوم رجوع کرد که فی الواقع باید دید در نحوه مواجهه با مخالفین آیا انصاف و مروت مراعات می شود یا خیر. این مخالف هر کسی می تواند باشد؛ چه اقلیت دینی چه مذهبی چه قومی و چه سیاسی.* تسنیم: شما وضعیت وجود آزادی در ایران را چطور ارزیابی می کنید؟ برخی آزادی در ایران را «ناپایدار» و «نامتوازن» می دانند و معتقدند که در ایران برای برخی افراد و جریانها آزادی عمیق وجود دارد و برای بعضی دیگر عمق این آزادی بسیار کمتر است، مثلاً یک فرد می تواند علی رغم حضور در منصب های رسمی بالا، همزمان اظهارات و مواضع شبه اوپوزیسیون نیز داشته باشد اما از سوی دیگر اگر فرد دیگری چند درصد از این اظهارات را هم به زبان براند با او برخورد می شود. برخی دیگر نیز معتقدند که استاندارد آزادی موجود در کشور نسبت به آنچه قانون اساسی مجاز می داند پایین تر است و در این باره تمام گروه ها نیز مسئول هستند.ــ سعید حجاریان: ببینید! یکی از شعارهای محوری انقلاب، آزادی بوده و قطعاً نسبت به آن جفا شده است. چنان که از قول حضرت امیر نقل کردم شاید یکی از شاخص های مهم برای اندازه گیری آزادی در ایران مقوله فساد باشد. به میزانی که فساد بالاست به همان میزان آزادی پایین است.* تسنیم: آیا «احساس آزادی» مردم و سیاسیون ایران با «واقعیت آزادی» در کشورمان تناسبی دارد؟ یا همچون برخی ...

ادامه مطلب  

انعکاس رنج مردم موصل پیش از آزادسازی شهرشان  

درخواست حذف این مطلب
عکاس روزنامه واشنگتن پست در جدیدترین پروژه کاری خود مجموعه ای از عکس های مردم زجرکشیده موصل پیش از آزادسازی این شهر را منتشر کرد. ۵۵آنلاین :مردم موصل بیش از 3 سال تحت ستم های خلافت خودخوانده داعش زندگی کردند. بسیاری از افرادی که سوژه عکاسی کارول گیوزی بودند از حملات وحشیانه گروه تروریستی داعش جان سالم به در برده اند. با این حال، چهره آنها در این تصاویر بیانگر رنج و عذابشان تحت سلطه این گروه تروریستی است.گیوزی، یکی از عکاسان روزنامه واشنگتن پست است که برای ثبت این تصاویر ماه ها در ...

ادامه مطلب  

عملیات «موصل» در ایستگاه آخر؛ تکفیریها در دو راهی «تسلیم» و «مرگ»  

درخواست حذف این مطلب
ارتش عراق با هماهنگی نیروهای حشد شعبی طی عملیاتی مشترک اخیرا بر منطقه استراتژیک و راهبری «الزنجیلی» واقع در محور غربی شهر موصل در استان نینوا مسلط شدند. نیروهای عراقی در جریان تسلط بر این منطقه استراتژیک دهها عنصر تکفیری داعش را به هلاکت رسانده و شماری دیگر را نیز به شدت زخمی کردند. پس از آزادسازی این منطقه استراتژیک، نیروهای عراقی مقادیر زیادی از مهمات و تسلیحات نظامی متعلق به تروریست های تکفیری داعش را در آنجا کشف و ضبط کردند. آزادسازی منطقه الزنجیلی در محور غربی شهر موصل مسیر پیشروی های نیروهای عراقی در دیگر نقاط واقع در این محور را هموار ساخت. این دستاورد ارزشمند نیروهای عراقی، ضربه سختی را به تکفیریهای مستقر در محور غربی موصل وارد آورد. واقعیت این است که نیروهای حشد شعبی تاکنون نقش مهمی را در آزادسازی مناطق مختلف واقع در محور غربی موصل در استان نینوا ایفا کرده اند. در واقع، این نقش راهبردی نیروهای حشد شعبی طی ماه های اخیر بوده که محور غربی موصل را در آستانه آزادسازی کامل از لوث عناصر تکفیری داعش قرار داده است. اکنون طبق اعلام مقامات حشد شعبی، عملیات نظامی این گروه و مأموریت محول شده به آن در محور غربی شهر موصل با موفقیت به پایان رسیده است. «ابومهدی المهندس» از فرماندهان ارشد حشد شعبی روز جمعه در کنفرانسی مطبوعاتی از پایان مأموریت حشد شعبی در محور غربی موصل خبر داد و گفت: «عملیات حشد شعبی در غرب موصل با انجام همه مأموریتها به پایان رسید و ۱۴ هزار کیلومتر شامل ۳۶۰ روستا در غرب موصل آزاد شدند. وی همچنین افزود: «نیروهای بسیج در این عملیات موفق شدند ۲۰۰۰ داعشی را در غرب موصل از پای درآورند».المهندس سپس ضمن اعلام آمادگی نیروهای حشد شعبی برای آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر «تلعفر» تاکید کرد: «منتظر دستور فرماندهی کل نیروهای مسلح برای آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر تلعفر هستیم». این فرمانده ارشد نیروهای حشد شعبی در ادامه سخنان خود اظهار داشت: «پس از آزادی کامل مرزها، کنترل این مناطق به نیروهای پلیس مرزی واگذار خواهد شد. نیروهای حشد شعبی امنیت را در بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر از مرزها حاکم کردند و در این راستا ۵۰ تا ۶۰ کیلومتر از مرزهای عراق و سوریه را نیز آزاد کردیم». اظهارات اخیر این فرمانده ارشد حشد شعبی و ارائه گزارشِ عملکرد این نیروها در جریان عملیات آزادسازی محور غربی موصل، خود به تنهایی حاکی از ایفای یک نقش راهبردی و استراتژیک توسط حشد شعبی در این محور است.طبق اعلام مقامات امنیتی عراق، در حال حاضر تنها ۱۰ درصد از محور غربی شهر موصل تحت اشغال تروریست های داعش است. «یحیی رسول» سخنگوی فرماندهی عملیات مشترک عراق در همین ارتباط اعلام کرد: «فقط ۱۰ درصد از غرب موصل در اشغال داعش است». وی افزود: «نیروهای در راستای آزادسازی این اندک مناطق تحت اشغال تکفیری ها حرکت می کنند. نیروها به پیشروی های خود برای آزادسازی غرب موصل و پاکسازی آن از لوث داعشی ها ادامه می دهند. زمان زیادی به طول نمی انجامد و به زودی موصل به طور کامل از لوث داعش آزاد خواهد شد». این اظهارات سخنگوی فرماندهی عملیات مشترک عراق نشان می دهد که تروریست های داعش آخرین نفس های خود را در محور غربی موصل می کشند و در آینده بسیار نزدیک در نهایت از میان دو گزینه «تسلیم» و یا «مرگ» یکی را انتخاب ...

ادامه مطلب  

از پیشروی گسترده ارتش عراق در بافت قدیم موصل تا اخبار ضد و نقیض درباره هلاکت ابوبکرالبغدادی+تصاویر  

درخواست حذف این مطلب
رسانه جنگی عراق روز شنبه اعلام کرد که نیروهای این کشور یک گذرگاه دیگر را در نوار مرزی بین این کشور با سوریه و اردن از اشغال داعش خارج کردند.فرماندهان پلیس فدرال عراق روز شنبه اعلام کردند که با پیشرویهای اخیر اکنون نیروهای عراقی کنترل ۳۰ درصد آخرین منطقه تحت اشغال داعش در موصل را در کنترل خود دارند.ژنرال شاکر جودت فرمانده پلیس فدرال عراق ضمن اشاره به اینکه نیروهای تحت امرش کنترل ۳۰ درصد منطقه الشفا در شمال بافت قدیمی موصل به دست گرفتند افزود: هم اکنون عناصر تروریستی کوچه های منطقه الشفاء را بمبگذاری کرده و ازدور به سمت نیروهای عراقی تیراندازی می کنند.وی همچنین افزود: نیروهای عراقی مواضع داعشی ها را در مناطق الشفاء و باب الطوب با حمله های توپخانه ای و راکتی منهدم کردند، در این حمله ها شمار زیادی از عناصر داعش به هلاکت رسیدند.شاکر جودت همچنین در بخش دیگری از اظهارت خود گفت: نیروهای عراقی همزمان با مبارزه با عناصر داعش صد ها غیرنظامی را از منطقه درگیری تخلیه کردند.نیروهای عراقی روز یکشنبه عملیات گسترده خود برای حمله و بازپسگیری منطقه «موصل قدیم» واقع در غرب شهر موصل را آغاز کردند.جنگنده های ارتش عراق روز شنبه با انهدام مواضع داعش در غرب موصل شماری زیادی از عناصر داعشی را به هلاکت رساند.بنا به بیانیه منتشرشده از سوی رسانه جنگی وزارت دفاع عراق، جنگنده های ارتش روز شنبه مواضع تروریستهای داعش در نزدیکی بیمارستان الجمهوری در غرب موصل را منهدم کردند.بیانیه حشدالشعبی درباره هلاکت ابوبکر البغدادی«کریم النوری» فرمانده ارشد نیروهای بسیج مردمی عراق روز یکشنبه نسبت به هلاکت سرکرده گروه تروریستی داعش اظهار بی اطلاعی کرد. وی در مصاحبه با شبکه المیادین با اشاره به اینکه عملیات آزادسازی بخش قدیمی موصل بزودی آغاز می‎شود اظهار داشت: تمامی گذرگاه‎ها در بخش قدیمی موصل به روی داعش بسته شده است.النوری با بیان اینکه داعش تسلط خود را بر این بخش از دست داده است اعلام کرد: نبرد آتی علیه داعش در شهر تلعفر خواهد بود.شمارش معکوس برای آزادسازی موصلپایگاه العربی الجدید گزارش داد که گروه تروریستی داعش تنها یک درصد از مجموع مساحت حاک موصل را در اشغال خود دارد.براساس این گزارش نیروهای عراقی عملیاتی را برای آزادسازی 3 کیلومتر باقی مانده د ...

ادامه مطلب  

داعش در حلقه محاصره نیروهای عراقی/موصل در آستانه بزرگترین پیروزی قرار گرفت+تصاویر  

درخواست حذف این مطلب
فرمانده نیروهای یگان ویژه عراق در مصاحبه با «آسوشیتد پرس» اعلام کرد که در حال حاضر حدود 300 تروریست داعش در موصل قدیم حضور دارند.«سامی العریدی» در این مصاحبه گفت: در بخش کوچکی از موصل قدیم که در اشغال داعش قرار دارد 300 تروریست باقی مانده اند.وی افزود: مناطق تحت اشغال داعش در موصل قدیم به 500 متر مربع رسیده و بسیاری از غیرنظامیان نیز از این مناطق فرار کرده اند اما هنوز تعدادی از غیرنظامیان نیز در مناطق تحت اشغال تروریست ها حضور دارند.خبرگزاری اسپوتنیک گزارش داد که داعش 200 نفر از اهالی شهر تلعفر در غرب موصل را اعدام کرده است.بنابر این گزارش داعش یک ماه این افراد را که از ترکمان‏‎ها بودند در بازداشت نگه داشته و در پی تلاش برای فرار به مناطق امن آنها را اعدام کرده است.در بین اعدام شدگان شماری زن و کودک حضور دارند.رسانه‎های محلی عراق می‎گویند که داعش سه شنبه شب حکم اعدام را برای 200 غیرنظامی اجرا کرده است.یک مقام محلی در استان نینوا گفت: عناصر داعش آخرین فرماندهان محلی این گروه را در شهر تلعفر در غرب موصل اعدام کرده و به طور کامل کنترل این منطقه را به دست گرفتند.آزادسازی محله قلیعات در موصل قدیمپایگاه خبری «المیادین» روز سه شنبه گزارش داد که نیروهای ضد تروریسم عراق عملیات خود برای آزادسازی محله «القلیعات» را آغاز و به استحکامات داعش در این محله یورش بردند.نیروهای پلیس مرکزی عراق نیز 4 عامل انتحاری داعش را پیش از حمله آنها به نیروهای مسلح این کشور در منطقه «واید حجر» در جنوب موصل به قتل رساندند.بازگشت 3 هزار آواره از اردوگاه های موصل به استان نینویجاسم محمد الجاف وزیر مهاجرت عراق در بیانیه ای افزود: سه هزار و 873 آواره عراقی از اردوگاه های موقتی در جنوب و شرق موصل به بخش های آزاد شده بازگشتند.بر اساس این گزارش، آوارگان به محله های، السکر، الرشیدیه، الکرامه، قدس، کوکچلی، وادی حجر، شهداء، مامون، الزهور، وحده، انتصار، صدیق، رجک الحدید، غزلانی، التنک و مناطق تل الرمان، الزهراء، یرموک و خضرا در استان نینوا بازگشتند.پیش تر وزیر مهاجرت عراق از بازگشت 95 درصد از آوارگان عراقی به منازل خود در بخش شرقی موصل خبر داده بود.جاسم محمد الجاف' گفته بود: از آغاز عملیات آزادسازی موصل (17 اکتبر 2017) تا به امروز 900 هزار و 857 نفر آواره شده ا ...

ادامه مطلب  

سه شرط حجاریان برای مناظره با اصولگرایان  

درخواست حذف این مطلب
من از کم و کیف مواجهه دکتر سروش و آقای مصباح مطلع نیستم اما شاید طیف آقای مصباح به دنبال مرتدتراشی بوده اند. والله اعلم. آفتاب نیوز : آنچه در ادامه می آید مشروح گفت وگوی تسنیم با سعید حجاریان است:تعریف شما از مفهوم آزادی چیست و مهمتر از آن «معیار»ی که برای محک و سنجش وجود یا عدم وجود آزادی معرفی می کنید کدام است؟ در گفتگوها و میزگردهایی که در این باره داشته ایم، دو معیار قابل توجه مطرح شده اند، برخی اجرای دقیق و حاکمیت «قانون» و برابر بودن همگان در مقابل قانون را معیار آزادی می خوانند و برخی دیگر معتقدند که بالاتر از پایبندی همگان به صورت یکسان در برابر «قانون»، آزادی آنگاه به طور واقعی محک می خورد که «نحوه مواجهه با مخالف» را در نظر بگیریم؛ به این معنا که اگر یک گروه در موقعیت قدرت، مخالف خود را به رسمیت شناخت و با او دیالوگ کرد، به آزادی پایبندتر است. نظر شما در این باره چیست؟ کدام یک از این دو را معیار بهتری برای محک آزادی می دانید؟ و یا معیار به خصوص دیگری در این زمینه معرفی می کنید؟ــ سعید حجاریان: برای پاسخ به پرسش های شما نخست باید درباره تِم اصلی سؤالات که حول آزادی بیان می چرخد، توضیحاتی ارائه کنم. همان طور که می دانید «بیان» یکی از اسامی قرآن است و با کلمات بیّنه، بیّنات، تبیین، مبین هم ریشه است. بیان به معنای واضح کردن و آشکار کردن امور است و به این معناست که قرآن مبین خوانده می شود چرا که به طور آشکار مقصود خود را بیان و تبیین کرده است. اگر کلامی فاقد این وجه باشد به آن مبهم، گنگ، اخرس می گویند. از آن سو برای تحقق آزادی بیان باید شرایط لازم و کافی فراهم شود؛ شرط لازم رفع موانع است و شرط کافی ایجاد مقتضیات. برای فهم بیشتر این موضوع فردی را در نظر بگیرید که سال هاست در زندان به سر می برد و می خواهد برنده مسابقه دو شود. برای شرکت این فرد در مسابقه ابتدا باید رفع مانع کرد یعنی وی را از بند رهاند؛ که به این عمل اصطلاحاً آزادی منفی می گویند. در مرحله بعد باید وی را به اردوی ورزشی فرستاد و تربیت کرد و مقتضیاتی را فراهم آورد تا آماده مسابقه نهایی شود؛ که به این مرحله آزادی مثبت می گویند.اگر دقت کرده باشید شعرایی که در قدیم به عللی جلای وطن کرده و مثلاً در زمان صفویه به هند رفتند اشعاری دارند که نشان می دهد که غربت و دوری از وطن باعث اختلاط در گفتار می شود، برای مثال طغرای مشهدی می گوید:ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفتدر قفس بس که نشستم، چمن از یادم رفتبا دو صد فکر نیاید به زبانم یک حرفبس که در کنج خموشی، سخن از یادم رفتیا شاعر معاصر در زمان پهلوی از کمبود آزادی می گوید و می سراید:گفتنی ها کم نیست، من و تو کم گفتیممثل هذیان دم مرگ از آغاز چنین درهم و برهم گفتیماساساً فقدان آزادی باعث لکنت و گنگی می شود و باید برای درمان آن به رفع موانع و ایجاد مقتضیات پرداخت. حضرت امیر می فرماید: سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ یَقُولُ فِی غَیْرِمَوْطِنٍ لَنْ تُقَدَّسَ أُمَّةٌ لاَیُؤْخَذُ لِلضَّعِیفِ فِیهَا حَقُّهُ مِنَ اَلْقَوِیِّ غَیْرَمُتَتَعْتِعٍ که ترجمه آن می شود: «بارها از رسول اکرم(ص) شنیدم که می فرمودند هیچ جامعه ای [از فساد] پاک نمی شود مگر این که در آن ضعیف بتواند حق خودش را بدون لکنت زبان از قوی بگیرد.»، فارغ از این مثال ها به مثالی در زمان حال نیز می پردازم. بارها رفقای جناح راست از من درخواست کرده اند که برای مناظره با آنها حاضر شوم و من پاسخ داده ام زمانی می توان به عنوان دو فرد آزاد به گفت و گو نشست که اولاً اختلالی را که در گفتار من پدید آمده است رفع کنید ثانیاً برابرحقوقی را به رسمیت بشناسید و رابطه بازجو و متهم برقرار نکنید و ثالثاً تضمین دهید که گفتار من هرچه بود عواقبی در پی نخواهد داشت.واقعیت این است که هر مقامی ادبی دارد و ادب مناظره شرایطی دارد که بدان اشاره کردم. فقدان هر یک از این شروط باعث عدم ارتباط بین طرفین مناظره خواهد شد. نمی شود دوستان جریان راست ده ها کانال رادیویی و تلویزیونی داشته باشند و در آنها هرچه خواستند علیه ما بگویند و ما برای یک کلمه حرف مجبور شویم صد نوع خودسانسوری را بر خود تحمیل کنیم. شاید صداوسیما در طول عمرم دوبار مرا نشان داده باشد؛ یک بار موقعی که در بیمارستان سینا در حالت احتضار بودم و با مرگ دست و پنجه نرم می کردم و دیگر بار در قضایای سال 88 آن هم در دادگاه و محبس. اما در عوض رقبا هر شب در کانال های مختلف حضور دارند و به نقد آراء ما می پردازند. غریبی چهره ما در تلویزیون به حدی بود که در سال 88 خیلی ها می گفتند ببینید فلانی را چقدر و چطور زده اند که نمی تواند حرف بزند، لااقل صبر می کردند بهتر شود و بعد او را به تلویزیون می آوردند!اما درباره سؤال شما من معتقدم اگر قانونی مطابق با وجدان عمومی وضع شود قطعاً تساوی در برابر قانون و استقلال قوه قضائیه ضامن آزادی خواهد بود والّا باید به ملاک دوم رجوع کرد که فی الواقع باید دید در نحوه مواجهه با مخالفین آیا انصاف و مروت مراعات می شود یا خیر. این مخالف هر کسی می تواند باشد؛ چه اقلیت دینی چه مذهبی چه قومی و چه سیاسی. شما وضعیت وجود آزادی در ایران را چطور ارزیابی می کنید؟ برخی آزادی در ایران را «ناپایدار» و «نامتوازن» می دانند و معتقدند که در ایران برای برخی افراد و جریانها آزادی عمیق وجود دارد و برای بعضی دیگر عمق این آزادی بسیار کمتر است، مثلاً یک فرد می تواند علی رغم حضور در منصب های رسمی بالا، همزمان اظهارات و مواضع شبه اوپوزیسیون نیز داشته باشد اما از سوی دیگر اگر فرد دیگری چند درصد از این اظهارات را هم به زبان براند با او برخورد می شود. برخی دیگر نیز معتقدند که استاندارد آزادی موجود در کشور نسبت به آنچه قانون اساسی مجاز می داند پایین تر است و در این باره تمام گروه ها نیز مسئول هستند.ــ سعید حجاریان: ببینید! یکی از شعارهای محوری انقلاب، آزادی بوده و قطعاً نسبت به آن جفا شده است. چنان که از قول حضرت امیر نقل کردم شاید یکی از شاخص های مهم برای اندازه گیری آزادی در ایران مقوله فساد باشد. به میزانی که فساد بالاست به همان میزان آزادی پایین است. آیا «احساس آزادی» مردم و سیاسیون ایران با «واقعیت آزادی» در کشورمان تناسبی دارد؟ یا همچون برخی کارشناسان احساس آزادی در کشور را کمتر از همین میزان آزادی موجود، توصیف می کنید؟ اگر معتقدید که احساس آزادی از واقعیت آزادی نیز پایین تر است، مهمترین عامل یا عوامل این وضعیت را چه می دانید؟ برخی عملکرد صداوسیما را مهمترین عامل احساس ضعیف تر آزادی نسبت به واقعیت آزادی در کشور می دانند و معتقدند که صداوسیما اولاً به جای نقش رسانه واقعی و مؤثر، صرفاً روابط عمومی حکومت شده و حتی در همین نقش روابط عمومی نیز ضعیف ظاهر شده است.ــ سعید حجاریان: طبعاً صداوسیما نمی تواند نقش خود را حتی در زمینه دفاع از نظام به خوبی ایفا کند چرا که اکنون مشخص نیست چند درصد از مردم به صداوسیما وفادار مانده و چند درصد به رسانه های جایگزین همچون ماهواره و شبکه های مجازی روی آورده اند.به هر حال آنچه مسلم است در ایران عده ای از قدرت و ثروت بهره مند هستند و احساس آزادی بیشتری هم می کنند اما در مقابل فلان کارگر معدن آق دره یا بهمان کارگر کارخانه چسب هِل که صدایی ندارد و برای خود سندیکای مستقلی ندارد از چنین حسی بی بهره است. البته این مسئله فقط مختص به دوگانه فقیر و غنی نیست و بُعد سیاسی نیز مطرح است آنجایی ...

ادامه مطلب  

کمر داعش با آزادی موصل ، ائمه جمعه استان تهران ، تهران نیوز پایتخت خبری ایران  

درخواست حذف این مطلب
نماز عبادی _ سیاسی جمعه امروز (بیست و سوم تیر ماه) با حضور پرشور مردم در شهر و شهرستان های استان تهران برگزار شد.به گزارش تهران نیوز ، نماز عبادی _ سیاسی جمعه امروز با حضور پرشور اقشار مختلف جامعه برگزار شد.ائمه جمعه شهر و شهرستان های استان تهران در خطبه های نماز دشمن شکن جمعه امروز پس از توصیه خود و نمازگزاران به تقوای الهی ضمن بیان مسائل اعتقادی به تبیین مسائل روز پرداختند.عهدشکنی های آمریکا ، افزایش تحریم ها علیه ملت ایران توسط غربی ها ، جنایات استکبار علیه مسلمین ، موفقیت های جبهه مقاومت در عراق ، تضعیف اقتدار ایران توسط برخی افراد و … از جمله مواردی بود که ائمه جمعه استان تهران به آن اشاره کردند که در ادامه مشروح سخنان خطبای جمعه استان را با هم می خوانیم:* امام جمعه تهران: تحریم ها نه تنها برداشته نشد، بلکه پی درپی اضافه شدآیت الله محمدعلی موحدی کرمانی در خطبه های نماز جمعه امروز تهران که با حضور مردم در مصلای امام خمینی (ره) برگزار شد، با اشاره به آیاتی از قرآن کریم درباره «روز قیامت» اظهار داشت: در روز قیامت همه پرده ها کنار می رود و همه مسائل آشکار می شود؛ کسانی در این روز رسوا نمی شوند و مورد لطف خداوند قرار می گیرند که در دنیا آبروی افراد را نمی بردند و پرده پوشی می کرده اند.وی افزود: در مقابل، کسانی در این روز رسوا شده و پرده شان دریده می شود که در دنیا آبروی برادر مومن خود را بریزند و اهل غیبت باشند.خطیب نماز جمعه تهران در همین رابطه تاکید کرد: رسانه ها مراقبت کنند که آبروی افراد را نبرند؛ کلمه ای را نگویند که موجب سقوط یک فرد شود.آیت الله موحدی کرمانی افزود: افرادی که دستشان به مال حرام آلوده می شود، آدم هایی که رشوه و ربا می گیرند و کسانی که در مسند قدرت ستم می کنند، به یاد قیامت باشند که «یوم الحسرت» است.خطیب نماز جمعه تهران در خطبه های دوم نماز جمعه امروز تهران، با اشاره به آزادسازی شهر موصل عراق گفت: این پیروزی بزرگ را به مردم، مرجعیت بزرگ و دولت عراق تبریک می گویم؛ پیام این پیروزی آن بود که اگر مردم مقابل ستمگران قیام کنند، خداوند آنها را یاری می کند.آیت الله موحدی کرمانی با بیان اینکه داعش را در موصل ریشه کن کردند، ادامه داد: پلیس عراق اعلام کرد که در جریان آزادسازی موصل بیش از هزار تکفیری کشته شد و دهها دستگاه خودروی بمبگذاری شده منهدم شد؛ همچنین رئیس فراکسیون امنیت و دفاع در پارلمان عراق، از هلاکت بیش از ۲۸ هزار داعش و دستگیری ۴ هزار نفر دیگر در طول جنگ خبر داد که ۱۲۸ نفر از آنها فرمانده ارشد بوده اند و اتباع ۸۶ کشور جهان در بین اینها دیده می شوند.وی همچنین با مناسبت روز ملی حجاب و عفاف اشاره کرد و افزود: چهارشنبه هفته گذشته سالروز سرکوب خونین قیام مردم علیه کشف حجاب در سال ۱۳۱۴ شمسی بود؛ این روز در نظام ما به عنوان روز عفاف و حجاب نامگذاری شده است.امام جمعه موقت تهران اظهار داشت: مسئله حجاب بسیار مهم است؛ هم با دین ارتباط دارد، هم با سیاست و استقلال کشور. وقتی دنیا ببیند در ایران حجاب مورد توجه است، قضاوت می کند که این مردم متدین اند و پایبند دین هستند، بنابراین به سادگی نمی شود به این مردم و کشور آسیب رساند.آیت الله موحدی کرمانی خاطرنشان کرد: می گویند در برخی ماشین ها چیزی شبیه کشف حجاب وجود دارد؛ در حالی که فضای داخل اتوموبیل فضای خصوصی نیست؛ باید نیروی انتظامی بر اساس قانون با قاطعیت با چنین افرادی برخورد کند. حضرت آیت الله مکارم شیرازی هم در این زمینه تصریح کردند که ماشین فضای خصوصی نیست؛ بلکه عمومی است.وی تاکید کرد: چه بسا برخی افرادی که حجاب را رعایت نمی کنند، آدم های نجیبی هم باشند ولی فرهنگ غلطی در خانواده هایشان حاکم است، آگاه باشند که در قیامت نمی توانند جواب دهند.خطیب نماز جمعه امروز تهران در ادامه با اشاره به جنایات آمریکا در منطقه و جهان اظهار داشت: آمریکا روز به روز بر جنایاتش می افزاید؛ حمایت از خون ریزان و اسرائیل و قاتلان نیا برای آمریکا عادی شده است.آیت الله موحدی کرمانی تصریح کرد: ماهیت آمریکا ماهیت کثیفی است؛ اما آنچه مایه تعجب است، این است که برخی ضعیفان بیماردل می گویند که آمریکا قوی است و ایران قدرت مقاومت ندارد، پس بهتر که دست از مقاومت بردارد و مذاکره و سازش کند!وی با بیان اینکه اینها یا وعده های قرآن کریم را نخوانده اند یا خوانده اند و باور ندارند، خاطرنشان کرد: ما رهبری مقتدر و توانا و صاحب عزم قوی و جا گرفته در دل های پاکان داریم که رئیس جمهور روسیه از فرودگاه مستقیم به دیدار ایشان می رود و شیفته او می شود.امام جمعه تهران ادامه داد: ما نیروهای مسلح خستگی ناپذیر و کاردان و عاشق شهادت داریم که در صنایع نظامی پیشرفت چشمگیری دارند؛ سپاهی داریم که با موشک، دل دشمن را لرزاند.آیت الله موحدی کرمانی افزود: رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا در یک اندیشکده آمریکایی گفته است که ایران یکی از بزرگترین چالش های بلندمدت واشنگتن است؛ ایران با حمله به مواضع داعش در دیرالزور نشان داد که نیروی همتراز روسیه و آمریکاست، ایران می تواند صدها کیلومتر دورتر از مرزهایش اعمال قدرت کند.وی گفت: ما با هدایت الهی خیلی قدرت داریم، قلوب آزادگان جهان با ماست که اگر آمریکا دست از پا خطا کند و عزم ایران کند، آنها مرکزی سالم برای آمریکا در جهان باقی نخواهند گذاشت.عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم اظهار داشت: آمریکا می پندارد که با فشار اقتصادی بر ملت ایران، می تواند آنها را خسته کرده و در مقابل نظام قرار دهد؛ غافل از اینکه مردم ۳۶ سال مقاومت کردند و خسته نشدند.آیت الله موحدی کرمانی در عین حال تاکید کرد: البته مسئولان باید در مقام حل مشکلات بویژه مشکلات اقتصادی برآیند و به موضوع تولید و اشتغال توجه ویژه کنند.وی تصریح کرد: آمریکا فهمیده است که ستون نظام، ولایت است و همه سعی آن، سست کردن این پایه است؛ از جمله اینکه در مقابل هر سخن رهبر انقلاب، مردم را به تردید بیندازد، البته این وسوسه ها در مردم تاثیری ندارد، چون اشراف بر مسائل داخلی و خارجی را به خوبی در بیانات رهبر انقلاب مشاهده می کنند که به برکت همین بصیرت و صلابت، کشور ما در یک منطقه ناامن جزیره امن است.خطیب نماز جمعه پایتخت با یادآوری این نکته که سابقه پیمان شکنی و خیانت های آمریکا را ملت ایران خوب می دانند، اظهار داشت: می دانند که آمریکا با مرسی در مصر چه کرد، رژیم خودگردان فلسطین که سال ها مذاکره کرد، چه دستاوردی به دست آورد؟ چه بر سر سودان آمد؟آیت الله موحدی کرمانی گفت: رهبر انقلاب فرمودند که چرا ۷۰ جلد کتاب مربوط به اسناد لانه جاسوسی در دانشگاهها و مدارس نیست؟!وی خاطرنشان کرد: در جریان برجام که بنا برود تحریم ها یکجا برداشته شود، نه تنها برداشته نشد که پی در پی اضافه شد؛ جان کری گفت گه ایران را بعد از توافق مجددا تحریم کردیم؛ آیا بعد از اینهمه خباثت و خیانت و پیمان شکنی آمریکا جا ندارد که ملت ایران با فریاد رسا «مرگ بر آمریکا» بگوید؟!امام جمعه موقت تهران در بخش دیگری از خطبه های امروز نماز جمعه با اشاره به مشکات برخی موسسات اعتباری اظهار داشت: نظام باید مشکل سپرده های مردم را در موسسات مالی و اعتباری حل کند؛ مجلس محترم گام موثری برداشته، دولت هم کارهایی را شروع کرده که باید به سرانجام برساند؛ این مسئله به اعتماد مردم به نظام و دولت برمی گردد، اعتماد مردم را حفظ کنید.آیت الله موحدی کرمانی افزود: مبادا نظام گرفتار رشوه شود، مبادا بانک ها گرفتار ربا شوند که متاسفانه شده اند! باید بر اساس عقود شرعی عمل کنند؛ وگرنه، ربا و حرام است.وی تصریح کرد: خطر، بسیار بزرگ است؛ نظام را تهدید می کند، یک درهم ربا تهدید بزرگی است، می خواهید ربا نشود، قرارداد شرعی ببندید و رحم کنید به خودتان! * امام جمعه رباط کریم: برخی ها به دنبال تضعیف قدرت کشور هستندحجت الاسلام محمدی نژاد، امام جمعه رباط کریم در خطبه های نماز جمعه امروز رباط کریم پس از توصیه همگان به تقوای الهی اظهار داشت: بیاییم شرایط ازدواج را راحت تر کنیم، امروزه چشم هم چشمی سبب مشکل شدن ازدواج شده است.وی افزود: با تقوایی و خوش رفتاری زندگی را زیبا و سبب تقویت بنیان خانواده می شود.امام جمعه رباط کریم ادامه دارد: عروسها به دنبال جهزیه کامل نباشند باید کمی در اول زندگی ساده زندگی کنند و به دور از تجملات باشند.حجت الاسلام محمدی نژاد تاکید کرد: رضا خان در ابتدا خودش را فردی مذهبی نشان می داد تا علما را جذب خود کند اقدامات زیادی هم انجام داد تا اطمینان علما را جذب کند اما در سال ۱۳۰۵ روی دیگر خود را نشان داد و بعد از سفر به خارج ماجرای کشف حجاب را ایجاد کرد و بعد از ان فاجعه های دیگر مانند مسجد گوهر شاد که حدود ۳ الی ۵ هزار نفر را شهید کرد، رضا خان نیامد روزه و نماز را بردارد بلکه دست روی عفاف و حجاب گذاشت که اول پایه را سست کند سپس بقیه دین از بین می رود.امام جمعه رباط کریم ادامه داد: باید خانواده ها این موضوع را جدی بگیرند نباید بگذاریم دشمن به هدف خود برسد امر به معروف کنیم اگر کسی را دیدیم حتما بهش تذکر بدهیم .امام جمعه رباط کریم تصریح کرد: این قرار داد های نفتی است که ما را نگران می کند در این سرمایه گذاری های خارجی کسانی مخالف هستند و بعضی ها با شرکت توتال فرانسه قرارداد نفتی امضا کرده، این قرار داد ۲۰ ساله حتی تا ۲۵ سال هم تمدید می شود. * امام جمعه خیرآباد: برخی ها به جای پاسخگویی به مردم در مورد قرارداد توتال آن را برکت برجام می دانندحجت الاسلام والمسلمین طزری در خطبه های عبادی سیاسی جمعه این هفته منطقه خیرآباد ضمن عرض تسلیت به مناسبت فرارسیدن شهادت امام جعفر صادق علیه السلام ، رئیس مذهب شیعه گفت: امام صادق علیه السلام با جنگ های نرمی که صورت داد توانست مکتب برحق تشیع را زنده نگه دارد.وی گفت: چیزی که دشمن امروز بدنبال آن است این مسئله اس که با جنگ نرم باورها و اعتقادات مردم را تغییر دهند، به همین دلیل نیز باید هوشیار باشیم که مبادا گرفتار توطئه های دشمن قرار گیریم.امام جمعه خیرآباد در خطبه دوم نمازجمعه این هفته منطقه خیرآباد گفت: موصل پس از ۳ سال آزاد شد و این چیزی که دشمن هرگز آن را باور نمی کرد، اما با فتوای مرجعیت و حضور گروه های مردمی و اتحاد بین سنی و شیعه این امر محقق شد.حجت الاسلام طزری ضمن بیان اینکه آزادسازی موصل مقدمه نابودی داعش در عراق است، بیان کرد: با آزاد سازی موصل توطئه تجزیه عراق شکست خورد و آمریکا به رویای خاور میانه جدید و بزرگ خود نرسید.وی با توجه به اینکه به پایان عمر دولت یازدهم نزدیک می شویم و رئیس جمهور منتخب بدنبال تعیین کابینه دوازدهم است بیان داشت: آنچه مردم از دولت دوازدهم و وزرای دولت دوازدهم درخواست دارند این است که هم دولت و هم رئیس جمهور، اولویت کار خود را برطرف کردن مشکلات اقتصادی مردم قرار دهند.امام جمعه خیرآباد افزود: رئیس جمهور در وعده های انتخاباتی خود از مردم خواست که پیگیر وعده های داده شده باشند و امروز مردم این حق را دارند که از رئیس دولت دوازدهم بخواهند که وعده ۹۵۰ هزار شغل در سال را محقق کند.وی ادامه داد: دولت دوازدهم این وعده را داد که نرخ تورم را کنترل کند و امروز که زمزمه های تک نرخی شدن قیمت ارز و گران شدن آن است، مردم حق دارند بدانند دولت چگونه می خواهد نرخ تورم را همچنان تک رقمی نگه دارد.حجت الاسلام طزری اضافه کرد: رئیس جمهور منتخب وعده داد که در پایان دولت دوازدهم همه تحریم ها را بر طرف کند لیکن نه تنها همه تحریم های گذشته که قرار بود با برجام بر طرف شود انجام شد بلکه تحریم های جدیدی در راه است و این رئیس جمهور است که باید جواب دهد که چگونه می خوهد تحریم ها را برطرف کند.وی تصریح کرد: این مسائل و مسائل دیگر انتظارات مردم از کابینه دولت دوازدهم و وزرای این کابینه است اما عده ای از هم اکنون سعی دارند با حاشیه سازی های مداوم، مردم را از مطالبه گری غافل کنند و گاهی بر عکس طلبکار مردم می شوند و مردم را بدهکار خود میدانند گویا مردم به آنان وعده داده اند.امام جمعه خیرآباد گفت: هیئت نظارت بر برجام که وظیفه اش نظارت بر اجرای برجام است موظف است که برجام را مو به مو رصد کند تا مبادا در انجام آن خللی پیش آید.وی اظهار داشت: متاسفانه با تحریم های جدید که از طرف مجلس سنا تصویب شد و منتظر امضای رئیس جمهور آمریکاست، با روح و جسم برجام ناسازگار و نقض صریح برجام است.حجت الاسلام طزری خاطر نشان کرد: عده ای سعی دارند برجام را به هر قیمتی حفظ کنند و برای آن ثمرات و برکات ذکر کنند، قرارداد ۲۰ ساله نفت با شرکت فرانسوی امضا می کنند و بجای آنکه برای ملت و مجلس توضیح دهند آن را محرمانه و از برکات برجام می دانند.وی در پایان گفت: از هیئت نظارت بر برجام انتظار میرود که موارد تخلف برجام را رصد و اقدام متناسب با آن را انجام دهند. * امام جمعه دماوند: ریشه داعش و حکومت اختلاف افکنانه غربی در عراق خشکانده شدحجت الاسلام والمسلمین کاظم فتاح دماوندی در خطبه های سیاسی عبادی این هفته نماز جمعه شهر دماوند، با اشاره به احادیثی از فضیلت مال حلال و کسب حلال، اظهار داشت: در کلام معصومان آمده است که شیعه حضرت علی (ع) نیست کسی که مال حرام بخورد و مال حرام، زیان های جسمی، روحی و اجتماعی فراوانی دارد.وی گفت: حرام خواری جامعه را دچار مرگ و خودکشی می کند و گاهی برای کسب این مال، به قاضی و حاکم رشوه می دهد یا پولی را از راه زنا و یا فروش مردار، شراب و یا … به دست می آورند که این مال، مال باطل است.امام جمعه دماوند با اشاره به شهادت امام صادق (ع) و زحمات فراوان ایشان برای فقه شیعه، بیان کرد: بررسی شرایط نشان دارد که امام صادق فعالیت سیاسی گسترده ای داشته است و امام یاران خویش را از همکاری با دستگاه جور خلافت عباسی، منع می کردند.فتاح دماوندی با بیان اینکه ۲۶ تیرماه، سالروز تأسیس شورای نگهبان است، بیان کرد: شورای نگهبان نبض نظام اسلامی است و در همه انتخابات، گروه های سیاسی مختلفی حضور نیست و روا نیست افرادی به سبب مسائل حزبی، جناحی و منافع شخصی، این نهاد مهم را تضعیف کنند.وی با اشاره به آزادسازی موصل و خشکیده شدن ریشه داعش در عراق، تصریح کرد: پیروزی مقاومت در عراق، پایان عمر حکومت ساختگی و اختلاف افکنانه استکباری در این منطقه بود و ان شاءالله به زودی شاهد پیروزی مردم سوریه باشیم.امام جمعه دماوند با تشکر از حساسیت های مردم نسبت به عدم جدایی امامزاده هاشم از دماوند، خاطرنشان کرد: از مسئولان، خبرنگاران و اصحاب رسانه که نظرات مردم و مسئولان را انعکاس دادند و موضوع را در سطح کشوری مطرح کردند تشکر می کنیم و البته مردم دماوند و لاریجان سال هاست در کنار هم با رفاقت زندگی می کنند و افرادی به خاطر مطامع دنیوی، نباید منجر به تحریکات مردم شوند.* امام جمعه قرچک: جرم ترور شهدای ما قابل محاسبه و جبران نیستحجت الاسلام والمسلمین حجت اله اسماعیلی ، امام جمعه قرچک اظهار داشت: خداوند کسانی را که در راهش پیکار می کنند دوست دارد و این گروه مقاومت چنان محکم اند گویی بنایی آهنینی و پایدارهستند.وی ضمن گرامیداشت سالروز بهزیستی و تامین اجتماعی، گفت: با داشتن حدود ۳ هزار معلول با شرایط سخت شهرستان کار دشواری است، اعتبار، امکانات و نیرو هم وجود ندارد.اسماعیلی افزود: اکثراً این خانوادهای شریف و ارزشمند هستند که در شرایط سخت زندگی می کنند و در این راه توفیقاتی را که انسانهای سالم جسمانی نمی توانند کب می کنند.وی تاکید کرد: امتیاز مددکاران و خدمتگزاران نهادهای مددجویی در حکومت اسلامی که با هدف الهی و قربه الی الله خدمت می کنند، نزد خداوند متعال محفوظ است و با دید الهی قرآنی و اهل بیتی (ع) توفیقات فراوان بدست می آورند.امام جمعه قرچک با اشاره به سالروز تأسیس نهاد شورای نگهبانف بیان کرد: اگر شورای نگهبان را حفظ نکنید سرنوشت شما سرنوشت زمان مشروطه خواهد شد وکسانی نفوذ کردند که بدون ذره ای اعتقاد به دین و به آخرت ، نهضت را از مسیر منحرف می کنند.وی با بیان سخنان مقام معظم رهبری، تاکید کرد: شورای نگهبان نبض نظام اسلامی است و ماندگاری اسلامیت نظام با شورای نگهبان امکان پذیراست، حراست از حقوق ملت آن هم حقوق الهی دین و آخرتی با شورای نگهبان است.اسماعیلی در ادامه گقت: شاکلید این شورا باید سلامت و قداست خود را حفظ کند و صد در صد تابع ولی فقیه باشد، ذره ای از حقوق دین و دنیای ملت و نظام اسلامی کوتاهی نکند.وی تصیح کرد: همه ما با تمام توان از عزت و استقلال و اسلامیت نظام کشور دفاع کنیم و از عامل اصلی اجرایی شدن اسلام در حکومت اسلامی یعنی ولایت مطلقه فقیه حمایت کنیم، میزان رد و قبولی ما ولی فقیه ماست تحسین یا سرزنش ما بر مهور رضایت ولی است.امام جمعه قرچک افزود: هیچ اعتقادی و توجهی به دروغ پردازی ها و ادعایی پوچ و توصیه های بی اساس دیگران نداریم، انتقادات ما جز نهی از منکر نیست، ما تند رو و بهانه جو نیستیم، ما به هیج وجه ذلت را نمی پذیریم.وی تاکید کرد: ما امروز قدرت و نظام اسلامی داریم و شرایط حزب الله در همه جای منطقه در حد عالی است، غیرت و شوکت جهادی جوانان مخلص ما بی نظیر است.اسماعیلی تصریح کرد: ما ذره ای اعتقاد به حامیان، قاتلان ۱۷ هزار انسان الهی نداریم، جرم ترور شهدای عزیز ما قابل محاسبه و قابل جبران هم نیست.وی افزود: ما مخالف باج دهی به دشمن هستیم و مخالف تعامل با دنیا نیستیم و ما مدل مدیریتی اشرافی، سلطنتی و استکباری را قبول نداریم و حضرت آقا فرمودند: صاحبان تفکر اشرافی و حامیان حقوق نجومی لیاقت مسئولیت را ندارند.امام جمعه قرچک گفت: سران کشور های استکبار بخصوص آمریکا و رئیس جمهور مجنون اش را عامل اصلی جنگ و تخریب در کره زمین دانستند، ولی بدانند که تدبیر امور بدست آن مدبر قادر خداوند است .وی در پایان خاطرنشان کرد: همه بیچارگی های ما بخاطر دوری از خدا، بی تقوایی و بی اعتقادی است، با مهجور کردن شایستگان و بهاء دادن به مفسدان و منحرفان شاهد رکود، جمود، عقب ماندگی و تضعیف حکومت و نظام خواهیم بود.* امام جمعه فیروزکوه: توطئه های آمریکا و حمایت مالی آل سعود سبب ناامنی منطقه شده استحجت الاسلام عبدالله اسماعیلی، خطیب نماز جمعه شهرستان فیروزکوه، با اشاره به کسانی که خدا، قرآن و پیامبر(ص) را رها می کنند، گفت: کسانی در دنیا سرپرست و راهنمای خود را شیطان قرار می دهند؛ اینها در دنیا خسران دیده هستند.وی در ادامه افزود: شیطان به حضرت نوح گفت دو چیز موجب گرفتاری من و حضرت آدم شد؛ من را تکبر بیچاره کرد؛ خدا به جناب آدم گفت حرص نخورید و او طمع کرد و مرتکب ترک اولی شد؛ هر کس تکبر کرد در او صفت شیطان است؛ گروه دیگری که در دنیا خسران دیده هستند، کسانی که عبادت می کنند اما خدا را اول زندگی خود قرار نمی دهند؛ در حد حرف دین، خدا، قران و پیامبر را می خواهند داشته باشند؛ اول کار کاسبی و امور دنیایی است، اگر چه نماز و خمس و زکات را خواهند داشت.اسماعیلی در خطبه دوم نماز جمعه با اشاره به شهادت امام صادق (ع) گفت: امام صادق برای شیعیان امیرالمومنین (ع) بسیار تلاش کردند؛ امام صادق (ع) می فرماید به خودتان در تقوای الهی برسید اگر می خواهید در قیامت با پیامبر و قران باشید؛ یکی از فرمول های همراهی با خدا تقوای الهی است.وی با اشاره به ۴ نشانه مومن از دید امام صادق (ع)، اذعان داشت: خواب او همانند خواب غریق (کسی که منتظر سانحه در حال آماده باش است) است، غذا خوردن او همانند بیمار است که پرخوری نمی کند، گریه او همانند کسی که مادر خود را از دست داده، نشستن او همانند مردم هراسان است.خطیب نماز جمعه شهرستان فیروزکوه با تاکید بر این که امام صادق ۴ هزار شاگرد برای این مکتب تربیت کرد، خاطر نشان کرد: امام صادق(ع) می فرماید زمانی می رسد که دینداری همانند نگه داشتن آتش در د ...

ادامه مطلب  

عکس/اولین راهپیمایی روز قدس در موصل  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش مشرق، در عراق برای نخستین بار راهپیمایی روز قدس در موصل برگزار شد. این راهپیمایی با مشارکت لشکرهای ۳۰ و ۵۰ نیروهای مردمی، نیروهای «دشت نینوا» (وابسته به سازمان بدر)، شیوخ عشایر و مردم موصل برگزار شد.اولین راهپیمایی روز قدس در موصلاولین ...

ادامه مطلب  

از حمایت های مجازی «فارس پلاس» تشکر می کنم/تقدیر از همسر و فرزند شهید بلباسی  

درخواست حذف این مطلب
+-http://fna.ir/d8wf3z96/04/25 :: 16:03گزارش فارس از جشن اولین سالگرد فعالیت «فارس پلاس»تقدیر از فعالان فضای مجازی در جشن اولین سالگرد فعالیت «فارس پلاس»/ ضرغامی: مشتری پروپا قرص فارس پلاس هستم/ بهنوش بختیاری: از حمایت های مجازی «فارس پلاس» تشکر می کنم/تقدیر از همسر و فرزند شهید بلباسیجشن اولین سالگرد راه اندازی فعالیت «فارس پلاس» با حضور برخی مسئولان و شخصیت های فرهنگی، نمایندگان مجلس و خبرنگاران و اصحاب رسانه در تالار اندیشه حوزه هنری تهران آغاز شد.به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری فارس، جشن اولین سالگرد «فارس پلاس» از ساعت 15:30 با قراِِِئت آیاتی چند از کلام الله مجید و حضور جمعی از شخصیت های فرهنگی و اجتماعی در تالار اندیشه حوزه هنری آغاز شد.در ابتدای مراسم و پس از پخش سرود جمهوری اسلامی ایران، کلیپی از چهره های محبوب و معروف فضای مجازی در سالن پخش شد.پس از پخش این کلیپ، حامد طالبی -مدیر فارس پلاس- به روی سن آمد و ضمن خوشامدگویی به حاضران در سالن، گزارشی از فعالیت یک ساله فارس پلاس ارائه داد.حامد طالبی: تلاش «فارس پلاس» بر تمرکز اهداف نیروهای فعال انقلابی در فضای مجازی استمدیر فارس پلاس گفت: با پشت هم ایستادن ها و حمایت های نیروهای انقلابی که در عرصه فضای مجازی فعال هستند، تلاش داریم با وجود اختلاف سلیقه، به کمک یکدیگر بیاییم و به همین جهت می کوشیم تا این افراد را برای جلوگیری از اهداف مجزا، منسجم کرده و فقط اهداف مشترک را جست وجو و آن را به دست بیاوریم. حامد طالبی تصریح کرد: در فارس پلاس به دنبال افراد مشهور و انتشار مطالب نیستیم، اما می کوشیم تا حرف های خوب را از افرادی منتشر کنیم و تمرکز خود را برای به دست آوردن آن به کار ببندیم که مطالب آنها بیشتر دیده شود و در حقیقت به آنها ضریب بیشتری دهیم. لحظه به لحظه به جمعیت حاضران افزوده می شود. نقوی حسینی عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، بهنوش بختیاری، امیرحسین مقصودلو (امیر تتلو) و سجاد رضایی دانش آموز مشهور اصفهانی در میهمانی جشن یک سالگی فارس پلاس حضور دارند.عزت الله ضرغامی -رییس اسبق صداوسیما-، حجت الاسلام رسایی و همسر و فرزند شهید بلباسی هم به مراسم جشن سالگرد فارس پلاس آمدند.در ادامه این مراسم، عزت الله ضرغامی که خود نیز در حال حاضر از فعالان فضای مجازی و شبکه های اجتماعی است، برای لحظاتی به روی سن آمد و درباره «فارس پلاس» گفت.ضرغامی: مشتری پروپا قرص فارس پلاس هستم/ فضای مجازی شبیه قهوه خانه استرئیس پیشین سازمان صداوسیما گفت: امروز فارس پلاس شتاب دهنده ظرفیت های نیروهای خودی و سالم انقلابی در فضای مجازی است که کار کمی نیست.در این مراسم سید عزت الله ضرغامی در سخنانی گفت: تبریک می گویم یکسالگی کانال خوب فارس پلاس را. من از مشتری های این کانال خوب هستم و با اینکه در کنار کانال رسمی فارس قرار گرفته دارای هویت مستقل شده و تعداد اعضاء آن نشان از توجه مخاطبان به این کانال است که موفقیت ارزشمندی است.وی افزود: فارس پلاس با عملکردی که داشته و متفاوت از سایر کانال ها جایش در بین کانال های این چنینی خالی بود چرا که فارس پلاس تلاش می کند که حرف ها و تصاویر خوب را از بین کانال های دیگر درست انتخاب کند و حدالمقدور لینک آن کانال هم بگذارد و یک کیمیاست. من که 3 سال است در فضای مجازی فعالیت میکنم میدانم که کار بسیار خوبی است.ضرغامی همچنین در میان سخنانش به حضور بهنوش بختیاری اشاره کرد و درباره حضورش در فضای مجازی گفت: ایشان تواضع بسیاری دارند و من روزی میخواستم سوار هواپیما بشوم و در آنجا آقای مقصودلو را دیدم و یاد دیدار و تقاطع آقای رئیسی افتادم که در این باره توضیح داد. همچنین خانم بختیاری روحیه ای شبیه به فارس پلاس دارند.بهنوش بختیاری که از او به عنوان یکی از پر مخاطب ترین افراد فضای مجازی نام برده می شود برای لحظاتی به روی سن آمد.بهنوش بختیاری: همیشه پشتیبان کشورم هستم/ وقتی مورد هجمه قرار گرفتم هیچ هنرمندی از من دفاع نکردبهنوش بختیاری گفت: ما از آزادی بیان حرف میزنیم ولی خدا نیاورد روزی که حرفی بزنیم به مذاق کسی خوش نیاید.در این مراسم بهنوش بختیاری در سخنانی گفت: در عمرم چنین ...

ادامه مطلب  

داعش در موصل به زانو درآمد/پایانی بر کابوس شب سیاه دهم ژوئن  

درخواست حذف این مطلب
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل-فرزاد فرهادی: لحظات رعب آور عراقی ها در واپسین ساعات نهم ژوئن ۲۰۱۴ با یورش داعش موصل به عنوان دومین شهر بزرگ عراق و مرکز استان نینوا شروع شد و در روز دهم ماه ژوئن همین سال موصل سقوط کرد.آنچه آن روزها رسانه ها مخابره می کردند فرار نیروهای نظامی و امنیتی عراق از استان نینوا و اشغال آن از سوی تکفیری ها بود. لحظات بسیار سختی بود زیرا داعش همچنان در حال ادامه تحرکات خود در دیگر مناطق و اشغال آنها بود.داعشی ها مرتکب جنایات بسیاری در مناطق تحت اشغال به ویژه موصل شدند و علاوه بر کشتن بسیاری از عراقی های که از نظر این گروه، تکفیری به حساب می آمدند در مسیر حرکت خود هر خودرو و هر هدفی را نابود می کردند. در روز ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ آیت الله سیستانی مرجع تقلید شیعیان عراق از عراقی ها خواست که علیه داعش سلاح به دست بگیرند و بسیج عمومی اعلام کرد. در ۲۹ ژوئن همان سال یک خلافت خودخوانده به سرکردگی ابوبکر البغدادی اعلام کرد.داعش همانطور که گفته شد در موصل و بسیاری از مناطق تحت اشغال خود در عراق دست به جنایات زیادی زد و صحنه های هولناکی را ایجاد کرد اما با ورود نیروهای مردمی که با فتوای آیت الله سیستانی شکل گرفته بودند اوضاع به گونه ای دیگر رقم خورد زیرا تا این زمان رعب و وحشتی که داعش ایجاد کرده بود سبب فرار نظامیان از مقابل تکفیری ها می شد اما نیروهای مردمی عراق به عنوان یک نیروی قوی در برابر داعش ظاهر شدند و ضمن توقف تحرکات داعش شروع به بازپس گیری مناطق اشغال شده از لوث تکفیری ها کردند که این مناطق در دیالی و صلاح الدین و الانبار بود تا اینکه نوبت به موصل رسید.در ۲۶ مهرماه سال گذشته نیروهای عراقی عملیات آزادسازی موصل را کلید زدند در ۲۶ مهرماه سال گذشته نیروهای عراقی عملیات آزادسازی موصل را کلید زدند و ابتدا کرانه چپ یا شرق موصل را از لوث داعش آزاد کردند و سپس در نوزدهم فوریه سال ۲۰۱۷ برابر با یکم اسفندماه سال ۹۵ عملیات آزادسازی غرب موصل را آغاز کردند و در روز ۱۸ تیرماه سال ۱۳۹۶ به رود دجله رسیدند و به دنبال آن حیدر العبادی نخست وزیر عراق در موصل حضور یافت و آزادسازی موصل را اعلام کرد.موصل موقعیت خاصی دارد به گونه ای که از بغداد از نظر موقعیت جغرافیایی و فرهنگی دور است. این شهر در حدود ۲۰۰ مایلی پایتخت عراق قرار دارد. موصل دومین شهر بزرگ عراق محسوب می شود. نزدیکترین پایگاه های نظامی عراق در بیجی در ۱۰۰ مایلی موصل قرار دارد. موصل شهری است که طوایف و ادیان و نژادهای مختلف در آن زندگی می کنند. قبل از استیلای داعش بر آن در ژوئن ۲۰۱۴ حدود ۶۵ درصد از ساکنان آن را اهل سنت تشکیل می دانند.موصِل (به عربی: المَوْصِل، به کردی: مووسڵ، استاندارد لاتین: mosul) شهری در شمال عراق، مرکز استان نینوا و پرجمعیت ترین شهر عراق پس از بغداد و مرکز اقتصادی شمال کشور می باشد؛ بخش اصلی شهر در کرانهٔ شرقی دجله جای گرفته است و در کرانهٔ غربی آن، بازمانده های شهر باستانی نینواست موصل در سده های دهم و یازدهم میلادی/ سوم و چهارم هجری، پایتخت دولت های جداشده از عباسیان مانند حمدانیان بود. پس از جنگ جهانی اول، مدتی از امپراتوری عثمانی به دست امپراتوری بریتانیا افتاد. بیشتر مردم شهر عرب هستند اما اقلیت های قابل توجه کرد، ترکمن و آشوری نیز در شهر زندگی می کنند. جمعیت شهر در سال ۲۰۰۸ به یک میلیون و هشتصد هزار نفر رسیده بود اما در سال ۲۰۱۴ حدود نیم میلیون نفر آواره شدند هرچند هنوز هم جمعیت شهر بیش از میلیون نفر است.رود دجله از میان موصل می گذرد و پنج پل دو قسمت شهر را به هم پیوند می دهند. این شهر در ۳۹۶ کیلومتری شمال غربی بغداد قرار دارد. در طول قرن بیستم موصل یادآور زندگی اقوام و مذاهب گوناگون در کنار یکدیگر بوده است.در این مدت نیروهای عراقی اعم از مبارزه با تروریسم، پلیس، نیروهای زرهی و حشد شعبی دستاوردهای زیادی در موصل به دست آوردند و صحنه های بی بدیلی را خلق کردند.اما با آزادسازی موصل هنوز داعش در مناطق اندکی در الانبار در غرب عراق و صلاح الدین و استان کرکوک حضور دارد و بازماندگان آن در برخی مناطق از کوچکترین فرصت برای یورش استفاده می کنند.آزادسازی موصل دستاورد بزرگ و پیروزی چشمگیری محسوب می شود اما آنچه موصل با آن روبرو است ویرانی زیر ساخت ها و تبدیل شدن آن به ویرانه ای استآزادسازی موصل د ...

ادامه مطلب  

طرح شعار تساوی حقوق زن و مرد در سبک زندگی غربی به چه نتایجی منتهی شده است؟/ آمارها؛ نشان گر شکست تجربه دموکراسی در جلب مشارکت عمومی  

درخواست حذف این مطلب
گروه معارف - رجانیوز: طرح مقوله «سبک زندگی اسلامی» به عنوان بُعد نرم افزاری تمدن اسلامی توسط مقام معظم رهبری، تفاوتی ماهوی با تعریف سبک زندگی بر اساس رفتارهای فردی و خانوادگی را نشان می دهد. توجه به رواج سبک زندگی مهاجم و مخربِ غربی در دنیا و غلبه ی آن بر همه کشورها در مقیاس جهانی نشان گر آن است که مسأله سبک زندگی در رابطه ای مستقیم با یک تمدن همه جانبه قرار گرفته و به بزرگترین مانع در برابر تحقق سبک زندگی اسلامی تبدیل شده است. ازاین رو، در بخش اول از این مباحث، ابتدائاً «سبک زندگی غربی» به عنوان پدیده ای برخاسته از تمدن مدرن تحلیل می شود و با اشاره به مجموعه ای از آمار عینی و تجارب میدانی، شکست مدرنیته در رفع نیازهای اولیه انسانی در مقیاس جهانی روشن می گردد و اثبات می شود «تئوری تولید ثروت»، «تئوری تولید قدرت» و «تئوری تولید اطلاع» به عنوان ابعاد سه گانه ی «سبک زندگی غربی»، شکلی جدید و مدرن از آیین دنیاپرستی را بر بشریت تحمیل می کند. در بخش دوم، مبانی عقلی و دینیِ طراحی سه تئوری الهی در تولید ثروت، قدرت، اطلاع تبیین می گردد و در بخش سوم، با تکیه به مبانی پیش گفته، ابتدائاً نمایی کلی از سه تئوری «تولید ثروت، قدرت و اطلاعِ سبک زندگی اسلامی» در «وضع مطلوب» ارائه می شود تا نقطه آرمانی که نظام اسلامی در طول صد سال آینده باید به سمت آن حرکت کند و از طریق آن، تحقق تمدن اسلامی را رقم بزند، روشن گردد. اما ناگفته پیداست که تحقق وضع مطلوب و دستیابی به تمدن نوین اسلامی پیش از هر چیز وابسته به طراحی نقشه ای دقیق، همه جانبه و قاعده مند برای خروج از وضع موجود و شکستن ساختارهای سبک زندگی غربی است. از این رو بخش بزرگی از بخش سوم، به طراحی تئوری تولید قدرت، ثروت و اطلاع در «دوران گذار» می پردازد.قابل ذکر است این سلسله مباحث پس از دعوت مدیریت محترم مصلای قدس شهر مقدس قم از عالم مجاهد و اندیشمند انقلاب فرهنگی مرحوم استاد حجة الاسلام والمسلمین حاج شیخ مسعود صدوق در ایام عزاداری سید و سالار شهیدان (پاییز 1395)، مطرح شده است. آن استاد معزز در آخرین روزهای حیات پربرکت خود تصریح کرد که در این سلسله بحث، «مانیفست اداره نظام اسلامی» را بیان کرده تا بر این اساس، ابهام های علمیِ مدیران انقلابی برای تغییر جهتِ حاکم بر ساختارهای غربی از بین برود و از طریق هماهنگ شدن ساختارها با جهت گیری های الهیِ حضرت امام و مقام معظم رهبری، ضربه های جدیدی که انقلاب اسلامی در روند توسعه و تکامل خود باید بر پیکره ی بت پرستی مدرن وارد نماید، روشن شود.***بررسی میدانی و تحلیل عقلانی از ابعاد «غیر انسانی، ضدمردمی، ضد اخلاقی» تئوری تولید قدرت غربی1. شکل گیری مراکز تولید تصمیم در شهرهای مدرن، به مثابه پایه تئوری تولید قدرت غربی و ضرورت بررسی میدانی در این زمینهپس از بررسی سبک زندگی غربی در بُعد اقتصادی و بُعد فرهنگی، باید به بحث از سبک زندگی غربی در عرصه سیاسی پرداخته شود. در این زمینه باید توجه داشت که علاوه بر تولید «کالا» و «پسند و روابط اجتماعی» در شهرها، مقوله دیگری نیز در شهرها تولید می شود و آن، «تصمیم» است و «آزادی» یا «اسارت» رابطه مستقیمی با «تصمیم» دارد. یعنی کسی آزاد است که بتواند برای ابعاد مختلف زندگی خود تصمیم بگیرد یا ملت ها زمانی آزاد محسوب می شوند که بتوانند درباره کشور خود و سرنوشت آن تصمیم بگیرند.[1] یکی از نهادهایی که در شهرها به تولید تصمیم (تصمیم سازی) برای عموم شهروندان مبادرت می کنند، «احزاب» و دفاتر و مطبوعات و عناصر وابسته به آنها هستند که با ارائه برنامه خود از مردم رأی می گیرند و ملت ها از طریق این نهاد ــ که برخاسته از فرهنگ دموکراسی و مشارکت است ــ نمایندگان خود را در قوه مجریه و مقننه و... انتخاب می کنند. همچنین ادارات و سایر دستگاه های مدیریتی نیز یکی از مراکز تولید تصمیم هستند و براساس شرح وظایفی که در مرکز و توسط وزرات خانه ها تعیین شده، عمل می کنند. البته تصمیم در بخش عمومی، ngo ها، انجمن ها، اتحادیه ها و حتی خانواده ها نیز جاری می شود.پس باید دید که «تولید، توزیع و مصرفِ» تصمیم و همچنین «نظم، توازن و توسعه»ی تصمیم چگونه است و نفوذ تصمیم و بسط اراده و میزان آزادی ملت ها با وجود ساختارها و نهادهایی همچون سازمان ملل، احزاب، وزارت خانه ها، ادارات دولتی، شرکت ها چه وضعیتی دارد و آمارهای موجود در این زمینه که توسط مراکز و رسانه های غربی منتشر شده، حاکی از چه واقعیتی است؟ آیا توسعه سیاسی و تکثر احزاب و مطبوعات و نهادهای مدنی، آزادی بیشتری را برای مردم جهان به ارمغان می آورد و صیانت از حقوق شهروندی را ارتقا می بخشد؟ آیا در نتیجه روندهای سیاسی موجود، مردم به حاکمیت رسیده اند و به آزادی دست یافته اند؟ همان طور که «سرمایه» در بخش اقتصادی و «پسند اجتماعی» در بخش فرهنگی تئوریزه شده، «تصمیم» در بخش سیاسی چگونه تئوریزه می شود و ماشینی که در عینیت، این عرصه را اداره می کند و در تمامی جهان مورد استفاده قرار می گیرد، چیست؟ آیا طرح شعار تساوی حقوق زن و مرد و «آزادی زنان» توسط تمدن غربی ــ که در تناظر با شعار بلوک شرق مبنی بر «آزادی کارگران و کشاورزان» مطرح شد ــ به چه دستاوردها و نتایجی منتهی شده است؟1/1. اشاره به تئوری تولید قدرت در تمدن قبل از رنسانسالبته در طرف مقابل و در دوران پیش از رنسانس، انسان ها توانایی تصمیم گیری برای زندگی شخصی خود نیز نداشتند، از آنان «سلب اختیار» می شد و مجبور بودند اموری از قبیل ازدواج، شغل، محل زندگی و... را به پدر یا بزرگ خاندان یا رئیس قبیله بسپارند.2. بررسی وضعیت جهانی دموکراسی پس از رنسانس در دو مرحله «استعمار علنی» و «استعمار پنهان»اما برای بررسی سبک زندگی غربی در عرصه سیاست باید ابتدائاً به آمار و ارقام منتشر شده توجه کرد و تجارب حاصل از این سبک زندگی را و واقعیت های عینی ناشی از آن را مورد ملاحظه قرار داد. زیرا سال ها قبل از انقلاب صنعتی، تمدن غربی به طرح شعار آزادی و دموکراسی پرداخته و سپس آن را در نقاط مختلف جهان عملی کرده و لذا تجربه های متعدد و متراکمی در این زمینه محقق شده که با کنکاش پیرامون آمار مربوطه می توان میزان صداقت و موفقیت غرب در این عرصه را ارزیابی نمود.آنچه پس از رنسانس و تحولات ناشی از آن واقع شد، قبل از هر چیزی «استعمار علنی» در اقصی نقاط جهان بوده است؛ یعنی با تغییر در مقیاس قدرت نظامی و پیشتازی غرب در این زمینه، لشگرکشی به کشورهای مختلف و چپاول منابع آنها تا حدود دو قرن پس از رنسانس ادامه داشته و اگر در کشورهایی مثل فرانسه نظام سیاسی جدیدی مبتنی بر دموکراسی پدید آمده، بنایی برای تسری آن به دیگر کشورها وجود نداشته است. بلکه قدرت های اروپایی با تجاوز به سرزمین های دیگر، فرمانداران مورد تمایل خود را در نقاط مختلف دنیا نصب کردند و بدون توجه به دموکراسی و آزادی، دیکتاتوری را بر مردم آن کشورها تحمیل نمودند. پس از انقلاب صنعتی و با تحول در علوم انسانی و بخش نرم افزاری و تغییر در مقیاس شهوت، ملت ها برای تأمین تمامی شئونات حیات به سبک زندگی غربی اشتیاق نشان دادند و آن را برای دستیابی به تمنیات مادی خود برگزیدند که در نتیجه این روند، «استعمار پنهان» پدید آمد و صادرکردن دموکراسی در دستور کار قدرت های بزرگ قرار گرفت و لذا امروزه اکثر کشورهای دنیا براساس فرهنگ دموکراسی، امور خود را اداره می کنند.1/2. مقیدشدن دموکراسی به مکتب و آیین سرمایه داری در مرحله استعمار پنهانفارغ از این روند تاریخی، باید به بررسی این مسأله پرداخت که آیا شرکت عموم در انتخابات و اخذ آرا و تصمیمات مردم برای اداره امور، به معنای حاکمیت مردم بر مردم و حکومت از پایین به بالا است یا دموکراسی در عالَم تحقق، مقوله ای است که به یک مکتب مقید شده؟ در واقع موضوع رأی مردم، دستیابی به دنیای بهتر و زندگی مرفه تر است و اگر در گذشته تأمین نیازمندی های مادی در چارچوب یکی از دو مکتب «سرمایه داری» یا «کمونیستی» انجام می شده، امروزه مسلم است که در دنیا غلبه با مکتب سرمایه داری است و لذا نمی توان ادعا کرد که دموکراسی مقید به مکتب و آیین سرمایه داری نیست.از سوی دیگر، در جریان صادرکردن سبک زندگی غربی در عرصه سیاسی (تولید قدرت و گردش تصمیم) نیز قیود مختلفی وجود دارد. به عنوان نمونه، در دنیای امروز تنها دموکراسی هایی مورد قبول قدرت های بزرگ قرار می گیرند که نمایندگان مکتب سرمایه داری در آن کشورها دارای حق حیات حزبی و مطبوعاتی و رسانه ای باشند. لذا دموکراسی در نظام جمهوری اسلامی ایران مورد پذیرش قدرت های جهانی قرار نمی گیرد زیرا نظام اسلامی به گروه ها و احزابی که سرمایه داری را به عنوان مرام و مکتب خود اعلام کنند و به دنبال تعمیم شهوات در جامعه باشند، حق حیات اجتماعی و سیاسی نمی دهد. یعنی ضروری است تا در پشت پرده ها نوعی از بده بستان های مادی و باج گیری جریان داشته باشد و الا آن نوع از مردم سالاری که چنین وضعیتی را نپذیرد، محکوم به فنا خواهد بود. به همین دلیل است که بسیاری از دموکراسی ها با تهدیدها و هجمه های امنیتی و نظامی و کودتا و... که از سوی قدرت های جهانی و بین المللی و منطقه ای طراحی گشته، روبرو شده و می شوند. پس حکام کشورها برای آن که خود و حکومت شان اجازه حیات و امکان تداوم پیدا کند، باید باج های مختلفی پرداخت کنند و ضمانت های متعددی به قطب های توسعه بدهند که این به معنای فقدان استقلال حقیقی (آزادی در سطح ملی) در جهان است. در مقابل، کشورهایی در دنیا وجود دارند که همچنان براساس فرهنگ استبداد و سلطنت اداره می شوند اما از سوی مدعیان دموکراسی ابداً مورد هجمه یا اعتراض قرار نمی گیرند؛ زیرا تأمین کننده ی منافع قدرت های بزرگ هستند.بدتر از این کشورها، رژیم جعلی صهیونیستی است که مشروعیت خود را از سازمان ملل و ابرقدرت ها گرفته و با غصب سرزمین های یک ملت ایجاد شده است. اما نه تنها توسط دموکراسی های بزرگ محکوم نشده بلکه مورد پشتیبانی آنها قرار گرفته تا مهاجرین یهودی را از سرتاسر دنیا به آن منطقه منتقل کند و یک دموکراسی را در آنجا سامان دهد! این ظلم و تجاوز آشکار ناشی از اراده قدرت های بزرگ برای حفظ منافع خود در غرب آسیا به عنوان منبع انرژی جهانی و منطقه حساس جغرافیایی در ساماندهی منافع اقتصادی است زیرا توان و اقتدار این کشورها به تکنولوژی و کارخانه ها وابسته است و این دو نیز محتاج انرژی و سوخت هستند. لذا یک دموکراسی و یک دولت، ساخته و پرداخته و تولید می شود که ریشه در تجاوز علنی و آشکار به حقوق اولیه یک ملت در عرصه آزادی و تصمیم داشته و دارد! بنابراین چه مرحله اول این روند چند ...

ادامه مطلب  

موصل منزلت فکری دارد، با آینده ای پرتنش و متزلزل  

درخواست حذف این مطلب
زهره نوروزپور: شهر تاریخی موصل پس از فراز و نشیب ها و اختلافات سیاسی داخلی عراق بالاخره آزاد شد. آزادسازی این شهر - که در عرض یک الی سه روز با فرار ارتش عراق به دست گروه تروریستی داعش افتاده بود- حواشی و جنجال بسیاری در بین بازیگران منطقه ای به وجود آورد. عمده این اختلافات را می توان ریشه در فرهنگ و ایدئولوژی این مردمان متصور بود. یک پژوهشگر مسائل گروههای تکفیری دربارۀ "منزلت فکری موصل" به خبرآنلاین می گوید: «در هشتم تیرماه 1396، دولت عراق اعلام کرد برای بازسازی ویرانشهری بنام موصل، 120 میلیارد دلار پول لازم است. سه سال پیش که سپاه داعش با نمایشی از ارعاب و حماسه و رهایی وارد دومین شهر بزرگ عراق شد هیچ کس فکر نمی کرد که این قوم تبهکار ولی باورمند، این قدر مقاومت کنند. عملیات آزادسازی موصل، قریب به ده ماه طول کشید، اما پرسش اساسی و فوری این است که شهر موصل از حیث فکری چه اهمیتی دارد که اکنون وجب به وجب آن این گونه به خون و خاطره ای دل آزار آلوده است. گفتنی است که معدود مناطقی در جهان هستند که از حیث فکری یا تمدنی، اهمیت دارند. این قبیل مناطق یا شهرها را "مناطق زنده و جاودانه" می نامند. به عنوان مثال شهرهایی چون میلان، آتن، بیت المقدس، استانبول (قسطنطنیه)، دمشق، کربلا، مدینه و ... یادآور قسمی تمدن هستند. در مقابل شهرهایی مانند دوبی، آنتالیا، جبل علی، جده، چالوس و بسیاری مناطق و آبادی های جدیدالتأسیس، فاقد منزلت فکری بوده، غالباً پروژه های نوپدید و تجاری هستند و لاغیر. «منزلت فکری»، نماگر تلاش ساکنان یک شهر برای ایجاد یک اندیشه و یا نهادهای رهایی بخش و آگاهی بخش است. به عنوان مثال، شهر آتن، کوچه پس کوچه های لبریز از انسان های پرسش گر و صاحب تأمل، واجد منزلت فکری است یا شهر بیت المقدس، به دلیل داشتن آثار و میراث هویت بخش، دارای منزلت فکری است.»مشروح مصاحبه خبرآنلاین با دکتر قدیر نصری، دانشیار اندیشه سیاسی دانشگاه خوارزمی تهران و مدیر گروه روندهای فکری مرکز مطالعات خاورمیانه را از نظر می گذرانید: با توجه به مقذمه ای که فرمودید، سوالی که مطرح می شود این است که ایا استان نینوا (با 37000 کیلومتر وسعت) به مرکزیت شهر دو میلیون نفری موصل و در 400 کیلومتری بغداد، از حیث منزلت فکری، چه جایگاهی دارد؟ به عبارت دیگر، آیا شهر موصل حاوی افعال و افکار تمدن سازی هست که خمیرمایه ی هویتی این شهر در سالیان آتی باشد؟مشهورترین روایت در باب موصل این است؛ اصلی ترین نکته ای که در ذهن محققان مسائل خاورمیانه موج می زند اشاره ی محمد رشید رضا (نویسنده ی سلسله مقالات در نشریه المنار و مؤلف کتاب معروف «الخلافه او امامه العظمی») به ضرورت استقرار خلافت در شهر موصل است. رشید رضا، به روایت حمید عنایت از کتاب مذکور، موصل را به سبب موقعیت اتصال بخش آن بین عرب ها، ترک ها و کردها واجد اهمیت می بیند و توصیه می نماید که دستگاه خلافت در این شهر استقرار یابد. اما تأمل دقیق در کتاب «الخلافه او امامه العظمی» نشان می دهد که چنین برداشتی از نگاه رشید رضا، چندان هم دقیق نیست. رضا در کتاب 118 صفحه ای خود که در اصل مجموعه مقاله های وی در نشریه المنار تا سال 1935 است، بعد از شرح فتنه های سلاطین عثمانی و نهایتاً انحلال خلافت از سوی سیاست مداران ترک، در صفحه ی 60 کتاب خود بحثی دارد با عنوان «جعل المرکز الخلافه فی الحجاز و موانعه». رضا در این مبحث نشان می دهد که حکمرانان ضعیف و مستبد حجاز نمی توانند نظر مثبت جهانیان را به دارالخلافه ی حجاز جلب کنند. ضمن این که استقرار دارالخلافه در حجاز موجب دلسردی غیرعرب ها نسبت به اسلام می شود. رشید رضا در ادامه، و در صفحه ی 62 همان کتاب، بحث «اقامه الخلافه فی البلاد الترک و موانعها و مرجحاتها» را آورده است. این نظریه پرداز خلافت، 10 دلیل در مورد عدم صلاحیت حجازی ها برای مدیریت دارالخلافه آورده بود، اما این بار با تشریح 5 نکته، نشان می دهد که ترک ها نیز میزبان موفقی برای خلافت نخواهند بود. بر این اساس، او «اقامه الخلافه فی منطقه الوسطی» (ص 63) را طرح می کند و اینجا سخن از موصل به میان می آورد تا قرارگاه خلیفه ی ناموجود و خلافت منحله باشد و جهان اسلام را به «مصالح دین و دنیا» بخواند. رشید رضا در خلاء بحث هایش، به کرات عرب ها و ترک ها را نصیحت می کند که شریعت را پاس دارند و ملت واحد باشند. او این نصیحت های بی ثمر و زمان پریش را در زمانه ای مطرح می کند که آتش ناسیونالیسم ترکی، عربی و ایرانی شعله ور شده و سال هاست که دستگاه خلافت، کارآمدی و دلیری خود را وانهاده است. آنچه در توضیحات دکتر حمید عنایت و مجید خدوری به چشم نمی خورد وجه موقتی پیشنهاد رشید رضا است. به سخن دیگر، رشید رضا اصرار و استدلال نمی کند که موصل، پایگاه مساعد و موفق برای خلافت است. رشید رضا بدون توجه به فرسایش فکری پارادایم خلافت در آن زمانه، بحث زمامداری مسلمین را فقط به یک تعیین مکان مناسب فرو می کاهد. غافل از آن که، مسأله ی آن روزگار مسلمین نه فقدان مکان مساعد برای خلافت، که یائسگی فرهنگی – فکری آن برای شناخت و درمان معضلات بود. با آنکه تلاش های جسته گریخته ای برای احیای خلافت در قرن بیستم صورت پذیرفت (علی موجانی، 1394) اما هیچیک از تقلاها به کفایت خلافت برای مقابله با اشغال، استعمار، تبعیض و نژادپرستی و خونخواهی خوفناک توجهی نداشتند و فقط از سر حسرت و احساس بحرانی در هویت خود، در پی تابوت خلیفه می دویدند و می گریستند. با توجه به فرمایشات شما از این کتاب، فرهنگ موصل را چقدر در این مصیبت دخیل می دانید؟کالبدی مانند موصل، ظرفی است برای محتوایی که در عالم ذهن موصل نشینان می گذشته است. به سخن دیگر، همان گونه که هر شهری، تابعی از افکار و فرهنگ شهروندانش هست، شهر موصل نیز دارای منزلتی است که از سوی تجارب و ابتکارات تاریخی ساکنانش عرضه شده است. اگر از بعضی میراث آشوریان و قبور پیامبرزادگان بگذریم شهر موصل از حیث تمدن و فکر رهایی بخش بسی فقیر و پریشان است و همین فقر، آینده ی این شهر را به تنش و تزلزل خواهد برد. اگر سالیان دور را در نظر نگیریم و فقط به تحولات 1000 روز اخیر نظر بدوزیم سؤالات مهمی وجود دارد که وجدان موصل را سخت شرمناک ساخته است.جمعیت دو میلیون نفر شه ...

ادامه مطلب  

آزادی موصل و تأثیر آن بر امنیت ملی ایران  

درخواست حذف این مطلب
آزادسازی موصل سبب شده تا سازمان یافتگی داعش در عراق از بین برود و این مسئله به معنای این است که تروریست ها اکنون به دنبال مخفی کردن خود و بدون پشتیبان بوده و تهدیدات آنها از بین می رود.اشغال شهر موصل به عنوان مرکز استان نینوا توسط تروریست های داعش باعث شد تا عراق با یک بحران امنیتی عمیقی مواجه شود؛ بحرانی که حتی احتمال اشغال پایتخت عراق در آن نیز وجود داشت، اما دو روز قبل با آزادسازی کامل موصل سرانجام این تهدید بر طرف شد. عملیات آزادسازی شهر موصل تقریباً از یک سال پیش آغاز شد و با توجه به این که رود دجله از مرکز این شهر عبور می کند، این رود، شهر را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم کرده است. عملیات نظامی ابتدا در سمت شرقی موصل آغاز شد و با توجه به بافت مسکونی و جمعیتی غیرمتراکم شهر، این عملیات طی 100 روز به پایان رسید و بعد از آن عملیات پاکسازی بخش غربی موصل آغاز شد. عملیات پاکسازی بخش غربی موصل با توجه به بافت جمعیتی و مسکونی متراکم و وجود کوچه ها و خیابان های تنگ و پیچ در پیچ، تقریبا 9 ماه به طول انجامید. طبق گفته ابو آلاء الولائی، فرمانده گردان های سیدالشهداء عراق، طی عملیات آزادسازی موصل حدود 5 هزار تروریست داعشی کشته شدند و بر اساس اطلاعات موجود می توان گفت حدود 15 هزار تروریست در موصل باقی ماندند و با احتساب این که بالغ بر 10 هزار نفر از آنها از موصل فرار کرده اند، می توان گفت هم اکنون حدود 5 هزار داعشی در میان مردم مخفی شده و آماده ساماندهی مجدد اقدام علیه نیروهای عراقی هستند. با آزادسازی کامل شهر موصل، مرکز استان نینوی، تنها شهر تلعفر و همچنین 20 منطقه کوچک، غالبا در حومه شرقی و شمالی استان نینوی باقی می ماند که همچنان در اختیار عناصر داعش قرار دارد و برنامه بعدی نیروهای امنیتی عراق، آزادسازی شهر تلعفر است. بافت جمعیتی شهر تلعفر از قمومیت ترکمان تشکیل شده و در آن ترکمان های شیعی و سنی حضور دارند و در حال حاضر این شهر تحت محاصره نیروهای حشد شعبی قرار دارد و با توجه به مخالفت طرف های منطقه ای و بین المللی، تا به الان زمینه برای ورود نیروهای حشد به داخل شهر فراهم نشده است، با این وجود با آزادسازی موصل می توان کار داعش در عراق را پایان یافته دانست، چرا که این موصل مرکز خلافت خودخوانده داعش بود. در این میان نکته قابل توجه این که فعال شدن کانون های تروریستی در عراق می توانست امنیت ملی ایران را نیز تحت تاثیر قرار دهد، از این رو آزادسازی موصل نقش مهمی در افزایش ضریب امنیت ملی کشورمان خواهد داشت: جایگاه عراق در امنیت ملی ایرانعراق به عنوان کشوری که بیشترین مرز مشترک را با ایران دارد، از لحاظ اشتراکات تاریخی، فرهنگی و مذهبی، روابط عمیق و دوستانه مقامات عالی رتبه دو کشور و همچنین نقش عراق در محور مقاومت و همسایگی آن با سوریه و نیز تاثیرگذاری تاریخی عراق در جهان عرب، مسائل مشترک و مهمی را با ایران دارد و از این رو تحولات عراق همواره در بالاترین سطح حساسیت و اهمیت از منظر سیاست خارجی و امنیت ملی ایران مورد رصد قرار می گیرد.عراق امروز، برخلاف دوره صدام، از بعد امنیت ملی برای ایران یک فرصت است، چرا که افزایش روابط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ایران و عراق، آمد و شد مقامات و مردم دو کشور، نزدیکی سیاست ها، گرایشات و مواضع دو طرف نسبت به تحولات منطقه ای و بین المللی، منجر شده امروزه تهران و بغداد، بالاترین سطح روابط در طول تاریخ خود را داشته باشند. بنابراین هرگونه تهدیدی علیه عراق تهدیدی علیه امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران نیز می باشد و از این رو آزادسازی موصل ضریب امنیت ملی ایران را افزایش می دهد. طی مدتی که موصل در اشغال تروریست های داعشی بود، زمینه سرمایه گذاری آمریکا و همراهان منطقه ای او بر روی تروریست ها و استفاده از آنها علیه امنیت ملی کشورمان وجود داشت، اما اکنون این پایگاه تروریسم در عراق از بین رفته است.وحدت شیعه و سنیاختلاف شعیه و سنی در عراق همواره به عنوان ابزاری از سوی دشمنان جهت تهدید آفرینی علیه ایران مطرح بوده است. در جریان نبرد ارتش و نیروهای مردمی عراق علیه تروریست ها، اهل سنت و شیعیان در کنار هم به مبارزه با تروریست ها پرداختند. بسیج مردمی عراق اعلام کرده است که 25 هزار رزمنده اهل سنت در صفوف حشدالشعبی (بسیج مردمی) عراق با تکفیری های داعش می جنگند. چنین وحدتی باعث می شود زمینه ضربه زدن به امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران نیز از بین برود. از سوی دیگر جریانات سیاسی سنی مخالف ایران همواره ادعا می کردند که اهل سنت خواستار کاهش نفوذ ایران در عراق است، اما حضور مستشاران نظامی ایران در عراق و کمک به آزادسازی مناطق سنی نشین باعث شد که این ابزار از دست جریان های سیاسی نیز خارج شود.پیوند جغرافیایی محور مقاومتآزادسازی موصل، ارتباط زمینی محور مقاومت از ایران تا لبنان را فراهم می کند. در واقع فراهم شدن یک "کریدور" زمینی که ایران را از طریق عراق و سوریه به لبنان و کرانه مدیترانه وصل می کند یکی از مهمترین پیامدهای آزادسازی موصل است و زمینه مانور دادن ایران در این منطقه را فراهمم ساخته و این مسئله به صورت مستقیم بر افزایش امنیت ملی ایران تاثیر گزار است.دور شدن ت ...

ادامه مطلب  

داعش در موصل به زانو درآمد/ پایانی بر کابوس شب سیاه دهم ژوئن  

درخواست حذف این مطلب
تروریستهای تکفیری داعش پس از گذشت سه سال از اشغال موصل و پس از سپری شدن ۹ ماه عملیات نظامی در این شهر به زانو درآمدند و پیروزی بزرگ برای ملت عراق رقم خورد.به گزارش گروه رسانه های دیگر خبرگزاری آنا از مهر، لحظات رعب آور عراقی ها در واپسین ساعات نهم ژوئن ۲۰۱۴ با یورش داعش موصل به عنوان دومین شهر بزرگ عراق و مرکز استان نینوا شروع شد و در روز دهم ماه ژوئن همین سال موصل سقوط کرد.آنچه آن روزها رسانه ها مخابره می کردند فرار نیروهای نظامی و امنیتی عراق از استان نینوا و اشغال آن از سوی تکفیری ها بود. لحظات بسیار سختی بود زیرا داعش همچنان در حال ادامه تحرکات خود در دیگر مناطق و اشغال آنها بود.داعشی ها مرتکب جنایات بسیاری در مناطق تحت اشغال به ویژه موصل شدند و علاوه بر کشتن بسیاری از عراقی های که از نظر این گروه، تکفیری به حساب می آمدند در مسیر حرکت خود هر خودرو و هر هدفی را نابود می کردند. در روز ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ آیت الله سیستانی مرجع تقلید شیعیان عراق از عراقی ها خواست که علیه داعش سلاح به دست بگیرند و بسیج عمومی اعلام کرد. در ۲۹ ژوئن همان سال یک خلافت خودخوانده به سرکردگی ابوبکر البغدادی اعلام کرد.داعش همانطور که گفته شد در موصل و بسیاری از مناطق تحت اشغال خود در عراق دست به جنایات زیادی زد و صحنه های هولناکی را ایجاد کرد اما با ورود نیروهای مردمی که با فتوای آیت الله سیستانی شکل گرفته بودند اوضاع به گونه ای دیگر رقم خورد زیرا تا این زمان رعب و وحشتی که داعش ایجاد کرده بود سبب فرار نظامیان از مقابل تکفیری ها می شد اما نیروهای مردمی عراق به عنوان یک نیروی قوی در برابر داعش ظاهر شدند و ضمن توقف تحرکات داعش شروع به بازپس گیری مناطق اشغال شده از لوث تکفیری ها کردند که این مناطق در دیالی و صلاح الدین و الانبار بود تا اینکه نوبت به موصل رسید.در ۲۶ مهرماه سال گذشته نیروهای عراقی عملیات آزادسازی موصل را کلید زدند و ابتدا کرانه چپ یا شرق موصل را از لوث داعش آزاد کردند و سپس در نوزدهم فوریه سال ۲۰۱۷ برابر با یکم اسفندماه سال ۹۵ عملیات آزادسازی غرب موصل را آغاز کردند و در روز ۱۸ تیرماه سال ۱۳۹۶ به رود دجله رسیدند و به دنبال آن حیدر العبادی نخست وزیر عراق در موصل حضور یافت و آزادسازی موصل را اعلام کرد.موصل موقعیت خاصی دارد به گونه ای که از بغداد از نظر موقعیت جغرافیایی و فرهنگی دور است. این شهر در حدود ۲۰۰ مایلی پایتخت عراق قرار دارد. موصل دومین شهر بزرگ عراق محسوب می شود. نزدیکترین پایگاه های نظامی عراق در بیجی در ۱۰۰ مایلی موصل قرار دارد. موصل شهری است که طوایف و ادیان و نژادهای مختلف در آن زندگی می کنند. قبل از استیلای داعش بر آن در ژوئن ۲۰۱۴ حدود ۶۵ درصد از ساکنان آن را اهل سنت تشکیل می دانند.موصِل (به عربی: المَوْصِل، به کردی: مووسڵ، استاندارد لاتین: mosul) شهری در شمال عراق، مرکز استان نینوا و پرجمعیت ترین شهر عراق پس از بغداد و مرکز اقتصادی شمال کشور می باشد؛ بخش اصلی شهر در کرانهٔ شرقی دجله جای گرفته است و در کرانهٔ غربی آن، بازمانده های شهر باستانی نینواست موصل در سده های دهم و یازدهم میلادی/ سوم و چهارم هجری، پایتخت دولت های جداشده از عباسیان مانند حمدانیان بود. پس از جنگ جهانی اول، مدتی از امپراتوری عثمانی به دست امپراتوری بریتانیا افتاد. بیشتر مردم شهر عرب هستند اما اقلیت های قابل توجه کرد، ترکمن و آشوری نیز در شهر زندگی می کنند. جمعیت شهر در سال ۲۰۰۸ به یک میلیون و هشتصد هزار نفر رسیده بود اما در سال ۲۰۱۴ حدود نیم میلیون نفر آواره شدند هرچند هنوز هم جمعیت شهر بیش از میلیون نفر است.رود دجله از میان موصل می گذرد و پنج پل دو قسمت شهر را به هم پیوند می دهند. این شهر در ۳۹۶ کیلومتری شمال غربی بغداد قرار دارد. در طول قرن بیستم موصل یادآور زندگی اقوام و مذاهب گوناگون در کنار یکدیگر بوده است.در این مدت نیروهای عراقی اعم از مبارزه با تروریسم، پلیس، نیروهای زرهی و حشد شعبی دستاوردهای زیادی در موصل به دست آوردند و صحنه های بی بدیلی را خلق کردند.اما با آزادسازی موصل هنوز داعش در مناطق اندکی در الانبار در غرب عراق و صلاح الدین و استان کرکوک حضور دارد و بازماندگان آن در برخی مناطق از کوچکترین فرصت برای یورش استفاده می کنند.آزادسازی موصل دستاور ...

ادامه مطلب  

شمارش معکوس آزادسازی موصل آغاز شد/تکفیریهای داعش یک قدم تا مرگ  

درخواست حذف این مطلب
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل ـ رامین حسین آبادیان: قریب به هشت ماه پیش در روز ۱۷ اکتبر سال ۲۰۱۶ «حیدر العبادی» نخست وزیر و فرمانده کل نیروهای مسلح عراق فرمان آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر «موصل» واقع در استان نینوا را صادر کرد؛ شهری که تروریست های داعش در سال ۲۰۱۴ با خیانت نیروهای بعثی در ساختار ارتش عراق، موفق به اشغال آن شدند.از آن زمان تاکنون، داعش شهر موصل را به عنوان پایتخت خود در عراق معرفی کرده است؛ همانگونه که در سوریه نیز شهر الرقه را پایتخت خود می داند. اهمیت استراتژیک شهر موصل عراق از لحاظ سیاسی، تاریخی و جغرافیایی موجب شده است تا بازپس گیری آن توسط نیروهای عراقی ضربه مهلکی را به تروریست های تکفیری وارد آورد.درست به همین دلیل است که تکفیریها با چنگ و دندان تلاش می کنند تا آخرین سنگرهای باقی مانده برای خود در موصل را حفظ کرده و تحت هیچ شرایطی آنها را از دست ندهند. آنها به خوبی می دانند که از دست دادن موصل به معنای از دست دادن دیگر مناطق تحت تصرف خود در نقاط مختلف عراق است.العبادی: مرحله پس از تروریسم در عراق مرحله جدیدی خواهد بود که در آن مردم عراق در کشوری امن زندگی جدیدی را آغاز خواهند کردمقامات عراقی مدتی است که از روزهای پایانی تروریست های تکفیری داعش در موصل سخن می گویند. سلسله دستاوردهای میدانی نیروهای عراقی در نبرد با تکفیریها نیز حاکی از اتمام کار داعش در شهر موصل است. در همین ارتباط، چندی پیش «حیدر العبادی» نخست وزیر عراق در سخنانی تصریح کرد: «مرحله پس از تروریسم در عراق مرحله جدیدی خواهد بود که در آن مردم عراق در کشوری امن زندگی جدیدی را آغاز خواهند کرد».وی در ادامه سخنان خود همچنین از قریب الوقوع بودن اعلام آزادسازی کامل شهر موصل در استان نینوا خبر داد. این در حالی است که شماری از فرماندهان نظامی عراق نیز از اتمام عملیات آزادسازی شهر موصل واقع در استان نینوا تا پایان تعطیلات عید فطر در عراق خبر داده اند.واقعیت این است که شهر موصل واقع در استان نینوا که دارای بیش از یک میلیون جمعیت بوده از اهمیت استراتژیک بالایی در عرصه های مختلف سیاسی، تاریخی و جغرافیایی برخوردار است. شهر موصل، پس از شهرهای بغداد و بصره، سومین شهر بزرگ عراق به شمار می رود.این شهر در ۴۰۰ کیلومتری بغداد واقع شده است و تکفیریها می توانند از موقعیت جغرافیایی نزدیک این شهر با پایتخت عراق، برای ضربه زدن به دولت مرکزی بغداد بهره برداری کنند؛ کما اینکه آنها بسیاری از اقدامات تروریستی خود در بغداد را از اتاق های فرماندهی موصل مدیریت می کنند. بنابراین، جغرافیایی موصل بسیار حیاتی و با اهمیت است. این شهر یک کریدور تجاری بسیار مهم است که از مرز ترکیه و سوریه فاصله چندانی ندارد.در نتیجه خارج کردن شهر موصل از کنترل داعش، می تواند مانور و حرکت تروریست های داعش، آذوقه و مهمات آنها را در این مرزها به شدت محدود کند. همچنین این شهر در نزدیکی چاه های نفت حیاتی عراق واقع شده است. خط لوله های انتقال نفت عراق به ترکیه نیز از مسیری نزدیک به موصل عبور می کند. تسلط بر موصل، ضمن آنکه ضربه سختی به اقتصاد داعش وارد می کند، می تواند تأثیر روانی و مستقیم مهمی بر اقتصاد عراق داشته باشد.داعش با از دست دادن موصل از سرمایه های هنگفتی که در این مدت به واسطه فروش نفت به پشتیبانان خود به دست می آورد، محروم می شود. علاوه بر این، در شهر موصل آثار باستانی و تاریخی بسیاری وجود دارد که در واقع، هویت ملی عراق با آنها تعریف می شود؛ هرچند که تروریستهای داعش در طول مدت زمان اشغال این شهر، بخش عمده ای از آثار باستانی و تاریخی آن را تخریب و منفجر کرده اند. تسلط بر موصل، ضمن آنکه ضربه سختی به اقتصاد داعش وارد می کند، می تواند تأثیر روانی و مستقیم مهمی بر اقتصاد عراق داشته باشدنیروهای نظامی عراق با همکاری و هم یاری نیروهای حشد شعبی طی هشت ماهی که از آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر موصل می گذرد، دستاوردهای زیادی را خلق کرده اند. آنها اخیرا موفق به آزادسازی مسجد الهادین و هلاکت ابوبکر المصری یکی از سرکرده های بارز داعش ...

ادامه مطلب  

ایران ویج » ارزیابی نقش آمریکا در آزادسازی موصل  

درخواست حذف این مطلب
آزادی موصل پس از ۹ ماه از آغاز عملیات آن محقق شد. حضور تمام عیار نیروهای مسلح عراق از جمله نیروی بسیج مردمی(حشد الشعبی) در آزادی این شهر استراتژیک اهمیت حیاتی داشت. این آزادی مرهون تلاش های مستقیم و غیرمستقیم بسیاری از افراد، گروه ها و دولت هایی است که در این مسیر در کنار عراق قرار گرفتند. دولت و ملت عراق در کنار نقش روحیه بخش فتوای آیت الله سیستانی، نقشی اساسی در این پیروزی ایفا کردند. در این میان، آمریکا تلاش دارد تا آزادی موصل را به عنوان یکی از مصادیق مبارزه موفق خود و ائتلاف جهانی علیه تروریسم معرفی نماید. این در حالی است که هم در حوزه نیات راهبردی و هم رفتارهای میدانی و سیاسی، این ادعای آمریکا قابل تردید است. در این نوشتار به ارزیابی سهم امریکا در آزادی موصل و نقش سیاسی و میدانی آن در موصل پرداخته می شود. در قسمت اول به ممانعت ها و اختلال های سیاسی و در قسمت دوم به ممانعت های میدانی امریکا در صحنه عراق و در مسیر آزاد سازی شهرهای عراق مخصوصا موصل پرداخته می شود.۱-ممانعت های سیاسی آمریکادونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا پس از آزادی موصل ضمن تبریک آزاد سازی آن در بیانیه ای مدعی شد: «نیروهای امنیتی عراق امروز با حمایت آمریکا و ائتلاف جهانی، شهر موصل را از کابوس طولانی آن زیر سلطه داعش آزاد کردند». این در حالی بود که ایالات متحده به علت حضور نظامی طولانی مدت پس از سال ۲۰۰۳ و نفوذ در ساختار سیاسی عراق و ارتباط با گروه های خاص سیاسی، تردیدهای زیادی در روش مبارزه با داعش بوجود آورد و در مسیر آزاد سازی موصل، روش ایجاد اختلال و تشتت را در پیش گرفت. در ادامه به نکات بارز این ممانعت ها پرداخته می شود.۱-۱-فشار بر دولت العبادی در جهت محدودسازی ایراندر رابطه با بازیگری همانند ایران، به نظر می رسد که آمریکایی ها به جای درگیر شدن مستقیم، درصدد محدودسازی و از بین بردن فضای کنشگری موثر برای این کشور در عراق و منطقه هستند. به معنایی دیگر، آمریکایی ها خواهان فرسایش توان ایران و متحدان آن در صحنه درگیری های عراق و سوریه بدون به دست آوردن هیچگونه دستاورد قابل توجه توسط این کشور می باشند. همچنین از منظر آنها، منوط کردن انجام تعهدات طرف غربی در قبال توافقنامه اتمی می تواند به تغییر رفتار منطقه ای جمهوری اسلامی منجر شده و به عنوان یک اهرم فشار و بازدارنده موثر برای مهار و محدودسازی ایران در عراق و سوریه عمل کند. بر این مبنا، سیاست آینده آمریکا در ارتباط با ایران را باید بر اساس الگوی «بازدارندگی و مهار» مورد توجه قرار داد. این الگوی رفتاری در بر گیرنده دو بعد اساسی خواهد بود: الگوی بازدارندگی و مهار ایران که بر محدودسازی قدرت ساختاری و محدودسازی قدرت و نقش منطقه ای کشورمان تاکید دارد. بنابراین طی سال های آینده عراق و سوریه، صحنه اصلی سیاست مهار و کنترل آمریکا علیه جمهوری اسلامی خواهند بود. رفتار منطقه ای ایران در این دو کشور، به فاکتور و معیاری برای پایبندی یا عدم پایبندی طرف غربی به تعهداتش در قبال توافقنامه برجام مبدل خواهد شد. مکانیسم های اجرایی سیاست بازدارندگی و مهار ایران، بر محور اصلی تاکید بر اجرای سخت گیرانه برجام و تقویت همکاری با متحدان آمریکا در منطقه به منظور محدودسازی منطقه ای و کاهش دسترسی های ایران متمرکز است.(۱)ترامپ پس از پیروزی در انتخابات در مصاحبه ای گفته بود می بایست بعد از حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ نفت عراق را می گرفتیم و در برابر نفوذ ایران در این کشور می ایستادیم. این موضوع عصبانیت عراقی ها را در پی داشت. همچنین ترامپ در صحبت تلفنی با العبادی بعد از صدور قانون منع ویزا برای ۷ کشور عراقی، تلاش کرد حمایت خود را از دولت عبادی افزایش دهد و این حمایت را علنا بیان کند و در عین حال از چهره هایی استفاده کند که بر دوری از ایران تاکید دارند. آنها می خواهند در این چارچوب از چهره های شیعی، سنی و کرد استفاده کنند.(۲)تلاش امریکا برای محدود سازی ایران در عراق را می توان در سخنان جیمز متیس وزیر دفاع امریکا در اولین سفرش به عراق مشاهده کرد. این موضوع در گزارش روزنامه العرب، چاپ لندن انعکاس پیدا کرد که طرف های عراقی می گویند لحن متیس حاکی از تلاش های نرم دیپلماتیک او با هدف حمایت از عبادی و ترغیب او برای قطع ارتباطات یا دوری از تهران است. آنها می گویند که واشنگتن در حال تدارک طرحی است که عراق را از تسلط ایران خارج کند، البته در این میان تلاش می کنند از تاثیرات اظهارات جنجالی ترامپ نیز بکاهند.۱-۲-دفاع از گروه های سیاسی سنی واگرایکی از مصادیق ممانعت های سیاسی امریکا برای پیشبرد بهتر عملیات آزاد سازی موصل، دفاع از گروهایی بوده است که در روند واگرایی و عدم انسجام صحنه سیاسی عراق تاثیر گذار بودند. امریکا این روند را با کمک مستقیم به اهل تسنن و کردها در جهت ایجاد شکاف قومی و تلاش برای جهت دهی سیاسی و نظامی عراق از طریق چهره های مشکوک پی گرفته است. سیاست گذاران جمهوری خواه کمیته خدمات مسلح کنگره آمریکا ۷ اردیبهشت ۹۴ در طرحی، خواستار به رسمیت شناخته شدن کشوری برای شبه نظامیان کرد و سنی عراق شده بودند. در این طرح دفاعی سالیانه، کمیته خدمات مسلح کنگره آمریکا بودجه ۷۱۵ میلیون دلاری را برای کمک به نیروهای عراقی که در حال مبارزه با داعش هستند، اختصاص داده بود که حدود ۴۲۹ میلیون دلار به شکل مستقیم به کردها و سنی ها و دیگر نیروهای قبیله ای می رسید. (۳) همچنین انتصاب عماد الخرسان به عنوان رئیس دبیرخانه هیئت وزیران و انتصاب سرتیپ نجم الجبوری به عنوان فرماندهی عملیات نینوا از چهره های نزدیک به امریکا از جمله فشارهای سیاسی آمریکا بر دولت عراق است.(۴)در این باره تلاش هم پیمانان عرب امریکا نیز برای شکاف در صحنه سیاسی عراق قابل توجه است. عمار وَقف، تحلیل گر سیاسی در گفتگو با پرس تی وی گفت: «اگر بتوان تصویری کلی در اینجا ارائه کرد، باید گفت تمایلی در منطقه وجود دارد تا جمعیت عراق را تحت عناوین سنی و شیعه تقسیم کنند. ایجاد تفرقه میان اعراب سنی و شیعیان، دستورالعمل برخی متحدان منطقه ای امریکا نظیر عربستان سعودی، به منظور ایجاد تفرقه در عراق و حفظ نفوذ خود در این کشور به شمار می آید. تبلیغات منفی و فشار زیادی وجود دارد، به طوری که مردم موصل و مردم غرب عراق مجبور می شوند تا برای نجات خود و رهایی از آنچه هیولای اعراب شیعه خوانده می شود، به امثال داعش روی آورند». (5)1-3-همراهی سیاسی با کردهاامریکا برای تقویت حضور خود در عراق، رفتاری دوگانه با موضوع رفراندوم استقلال کردستان عراق داشته است و مواضعی متفاوت در جهت استمرار این بحران پیش گرفته است. موضوع برگزاری همه پرسی استقلال شوک بزرگی به عراق وارد خواهد کرد و این هدفی است که آمریکا مدنظر دارد. زیرا اولین مساله در اجرای این طرح تعیین وضعیت کرکوک خواهد بود که اربیل پس از خارج شدن داعش از این منطقه به دنبال الحاق آن به منطقه به کردستان است. از سوی دیگر اختلاف بر سر میدان های نفتی و خط لوله بندر جیهان ترکیه به دریای مدیترانه، مشکلات مربوط به آب دریاچه ها و ...

ادامه مطلب  

زندان مخفی داعش در موصل‎  

درخواست حذف این مطلب
تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش در موصل‎تصاویر زندان مخفی داعش ...

ادامه مطلب  

عکس: پایان نبرد در موصل  

درخواست حذف این مطلب
به روز شده در: ۰۹ تیر ۱۳۹۶ - ۱۵:۴۴ روزشمار دفاع مقدس (8 تیر) • شهادت شهید محمد کچویی، رئیس زندان اوین به دست منافقین (1360 ه.ش) • شهادت شهید موسی الرضا خراسانی (1366 ه.ش) • رحلت آیت الله ابوالقاسم دانش آشتیانی (1380 ه.ش) • روز مبارزه با سلاح های شیمیایی و میکروبی عکس >> عکسکد خبر: ۲۴۵۶۰۴تاریخ انت ...

ادامه مطلب  

شمارش معکوس آزادسازی «موصل» آغاز شد/ تکفیریهای داعش یک قدم تا مرگ  

درخواست حذف این مطلب
از آن زمان تاکنون، داعش شهر «موصل» را به عنوان پایتخت خود در عراق معرفی کرده است؛ همانگونه که در سوریه نیز شهر «الرقه» را پایتخت خود می داند. اهمیت استراتژیک شهر موصل عراق از لحاظ سیاسی، تاریخی و جغرافیایی موجب شده است تا بازپس گیری آن توسط نیروهای عراقی ضربه مهلکی را به تروریست های تکفیری وارد آورد.درست به همین دلیل است که تکفیریها با چنگ و دندان تلاش می کنند تا آخرین سنگرهای باقی مانده برای خود در «موصل» را حفظ کرده و تحت هیچ شرایطی آنها را از دست ندهند. آنها به خوبی می دانند که از دست دادن موصل به معنای از دست دادن دیگر مناطق تحت تصرف خود در نقاط مختلف عراق است.العبادی: مرحله پس از تروریسم در عراق مرحله جدیدی خواهد بود که در آن مردم عراق در کشوری امن زندگی جدیدی را آغاز خواهند کردمقامات عراقی مدتی است که از روزهای پایانی تروریست های تکفیری داعش در موصل سخن می گویند. سلسله دستاوردهای میدانی نیروهای عراقی در نبرد با تکفیریها نیز حاکی از اتمام کار داعش در شهر موصل است. در همین ارتباط، چندی پیش «حیدر العبادی»، نخست وزیر عراق در سخنانی تصریح کرد: «مرحله پس از تروریسم در عراق مرحله جدیدی خواهد بود که در آن مردم عراق در کشوری امن زندگی جدیدی را آغاز خواهند کرد».وی در ادامه سخنان خود همچنین از قریب الوقوع بودن اعلام آزادسازی کامل شهر موصل در استان نینوا خبر داد. این در حالی است که شماری از فرماندهان نظامی عراق نیز از اتمام عملیات آزادسازی شهر موصل واقع در استان نینوا تا پایان تعطیلات عید فطر در عراق خبر داده اند.واقعیت این است که شهر موصل واقع در استان نینوا که دارای بیش از یک میلیون جمعیت بوده از اهمیت استراتژیک بالایی در عرصه های مختلف سیاسی، تاریخی و جغرافیایی برخوردار است. شهر موصل، پس از شهرهای بغداد و بصره، سومین شهر بزرگ عراق به شمار می رود.این شهر در ۴۰۰ کیلومتری بغداد واقع شده است و تکفیریها می توانند از موقعیت جغرافیایی نزدیک این شهر با پایتخت عراق، برای ضربه زدن به دولت مرکزی بغداد بهره برداری کنند؛ کما اینکه آنها بسیاری از اقدامات تروریستی خود در بغداد را از اتاق های فرماندهی موصل مدیریت می کنند. بنابراین، جغرافیایی موصل بسیار حیاتی و با اهمیت است. این شهر یک «کریدور تجاری» بسیار مهم است که از مرز ترکیه و سوریه فاصله چندانی ندارد.در نتیجه خارج کردن شهر موصل از کنترل داعش، می تواند مانور و حرکت تروریست های داعش، آذوقه و مهمات آنها را در این مرزها به شدت محدود کند. همچنین این شهر در نزدیکی چاه های نفت حیاتی عراق واقع شده است. خط لوله های انتقال نفت عراق به ترکیه نیز از مسیری نزدیک به موصل عبور می کند. تسلط بر «موصل»، ضمن آنکه ضربه سختی به اقتصاد داعش وارد می کند، می تواند تأثیر روانی و مستقیم مهمی بر اقتصاد عراق داشته باشد.داعش با از دست دادن «موصل» از سرمایه های هنگفتی که در این مدت به واسطه فروش نفت به پشتیبانان خود به دست می آورد، محروم می شود. علاوه بر این، در شهر موصل آثار باستانی و تاریخی بسیاری وجود دارد که در واقع، هویت ملی عراق با آنها تعریف می شود؛ هرچند که تروریستهای داعش در طول مدت زمان اشغال این شهر، بخش عمده ای از آثار باستانی و تاریخی آن را تخریب و منفجر کرده اند. تسلط بر موصل، ضمن آنکه ضربه سختی به اقتصاد داعش وارد می کند، می تواند تأثیر روانی و مستقیم مهمی بر اقتصاد عراق داشته باشدنیروهای نظامی عراق با همکاری و هم یاری نیروهای حشد شعبی طی هشت ماهی که از آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر موصل می گذرد، دستاوردهای زیادی را خلق کرده اند. آنها اخیرا موفق به آزادسازی مسجد الهادین و هلاکت ابوبکر المصری یکی از سرکرده های بارز داعش در باب جدید در الموصل القدیمه شدند.علاوه بر این، نیروهای لشگر نهم زرهی بخش جنوبی محله الشفاء در غرب موصل را از لوث داعش آزاد کردند و بر قلعه باستانی باشطابیان، یک ...

ادامه مطلب  

دفاع مقدس نشان داد نهضت آزادی اعتقادی به ملی گرایی ندارند  

درخواست حذف این مطلب
به گزارش خبرگزاری فارس، به نقل از پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ نهضت آزادی ایران که در سال 1340 تاسیس شد، قبل و بعد از بهمن 57، متناسب با دیدگاه خود در عرصه سیاست ایران فعالیت کرد.آنها که قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، زندان و دادگاه رژیم پهلوی را تجربه کرده بودند، هرگز به دنبال براندازی رژیم پهلوی نبودند و همچون اسلاف خود تا واپسین روزهای سلطنت پهلوی اعتقاد داشتند که "شاه باید سلطنت کند نه حکومت". به طوری که در ماه های منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، مهدی بازرگان به پاریس رفته و کوشید تا امام را متقاعد کند که دست از شعار سرنگونی رژیم پهلوی برداشته و اجرای قانون اساسی مشروطه را هدف مبارزۀ خود قرار دهد، امّا با مخالفت ایشان روبرو شد. مهدی بازرگان اندکی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان نخست وزیر دولت موقت منصوب شد با آرمان های امام خمینی و انقلاب تضاد پیدا کرد و در نهایت پس از تسخیر سفارت امریکا در ایران توسط دانشجویان پیرو خط امام، از سمت خود استعفا کرد. اگرچه دولت موقت قبل از شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، کنار رفت، اما در دوران جنگ تحمیلی 8 ساله، عملکرد پرابهامی داشت؛ جدا از آنکه قبل از آغاز جنگ نیز عملکرد نهضت آزادی و دولت موقت مملو از علامت سوال است؛ از اطلاع مهدی بازرگان از تهاجم عراق به ایران گرفته تا تعلیق قراردادهای نظامی که باعث تضعیف بنیه نظامی کشور در آستانه جنگ تحمیلی شد. همگی عملکرد پرابهام نهضت آزادی در دوران دفاع مقدس را مبهم تر می کند.این ابهام زمانی بیشتر می شود که به بیانیه های متناقض نهضت آزادی در دوران دفاع مقدس می رسیم. درحالی که آنها در ابتدای تجاوز عراق به ایران حامی ادامه جنگ بودند و در بیانیه 14 مهرماه 1359، جنگ را یک "نبرد اجتناب ناپذیر و تحمیلی" می خواندند، اما بعد از فتح خرمشهر با استمرار جنگ مخالفت کرده و خواهان ایجاد صلح بودند. لذا تبیین و تحلیل مواضع و عملکرد نهضت آزادی در دوران دفاع مقدس نیازمند یک بررسی دقیق و همه جانبه است. از همین رو تصمیم گرفتیم برای روشن شدن زوایای تاریک این بحث سراغ یکی از پژوهشگران و محققان تاریخ معاصر ایران برویم که مطالعه دقیقی در رابطه با نهضت آزادی و زندگی سیاسی مهدی بازرگان انجام داده است. قاسم تبریزی که در انجمن اسلامی پزشکان و مهندسین حضور داشته و از نزدیک شاهد تبادل نظرات و اندیشه های بازرگان و دیگر اعضای نهضت آزادی بوده اطلاعات مفیدی در این زمینه دارد.از آنجا که بحث مربوط به نهضت آزادی (از سال 1340 تا 1370)، یک بحث مفصل و طولانی بود، چهار جلسه پای صحبت های این پژوهشگر خوش بیان نشستیم. هر جلسه که برای گفتگو به دفتر کارش رفتیم، روی میزش تعداد زیادی کتاب و سند بود و در طی گفتگو بارها به آن کتب رجوع می کرد و به اسناد ارجاع می داد تا مصاحبه اش مستندتر باشد.برای بررسی دقیق مبانی نظری بازرگان و نهضت آزادی درباره "مبارزه" و "جنگ"، بحث را از قبل از پیروزی انقلاب و مواضع آنها در مواجهه با رژیم پهلوی آغاز کردیم.به عقیده قاسم تبریزی، در تفکر مهدی بازرگان هرگز مبارزه مستقیم با رژیم پهلوی وجود نداشت. او در همین رابطه خاطره ای از سال 57 نقل می کند که براساس آن حتی نزدیک ترین افراد بازرگان هم نسبت به سیاست گام به گام او اعتراض می کردند. وی می گوید: «یادم است که سال 1357 گاهی به انجمن اسلامی پزشکان و مهندسین می رفتم. یک روز آنجا آقای بازرگان بعد از آن که در خانه اش بمب گذاشته بودند آمد و صحبت کرد که ما باید همان سیاست آرام در چهارچوب قانون اساسی را پیش ببریم و هرگونه حرکت متقابل یا تعرضی به ضرر ما خواهد بود و ما راهی جز این نداریم. آقای دکتر عباس شیبانی بلند شدند و گفتند: آقای بازرگان! دشمن از حریم آمده داخل حرم. باز شما همین مطالب را مطرح می کنید؟»این پژوهشگر تاریخ معاصر ایران سپس به بررسی عملکرد ملی گرایان در دوران دفاع مقدس پرداخت. او در این رابطه، "ملی گرایی" آنها را زیر سوال برده و پس از تحلیل عملکرد آنها در دوران دفاع مقدس می گوید: «این گروه حتی ملی بودنشان هم جای تأمل است. اگر ملی هستید و معنای ملیت را بر نژاد و زبان و خاک گذاشتید، همه این ها در این جنگ مورد تهاجم قرار گرفته است. خوب، پس جبهه ملی باید در صف اول جنگ باشد. وقتی که وارد نمی شوید یعنی "ملی" بودن شما هم جای تأمل است. آنها به آنچه که می گویند اعتقاد ندارند و این شخصیت ها با این تفکر بزرگ شده اند. کلیت عملکرد ملیون این را نشان می دهد.»در بخش دیگری از گفتگو قاسم تبریزی مواضع نهضت آزادی و بازرگان را درباره ادامه یا توقف جنگ پس از فتح خرمشهر نقد و بررسی کرد. به گفته تبریزی، پس از عملیات بیت المقدس بازرگان عقیده داشت که می بایست ایران از ادامه پیشروی دست برداشته و جنگ را متوقف کند. پژوهشگر تاریخ معاصر ایران با انتقاد از موضع متزلزل نهضتی ها و به ویژه مهدی بازرگان در این دوران می گوید: «آیا اینجا آقای بازرگان فقط سیاسی کاری می کند؟ ممکن است یک بخشی هم سیاسی باشد، ما منکر این نیستیم، ولی این عملکرد ریشه در همان تفکر دارد که ایشان اصلا مرد مبارزه نیست دارد. چون ایشان از نسل همان جریان جبهه ملی است. او هر چند متدین است اما نه به آیات قرآن درمورد تقابل با متجاوز نگاه می کند و نه مسائل فقهی را می فهمد. در مسائل دیگر هم این موضوع را درمورد آقای بازرگان داریم.»قاسم تبریزی در تحلیل عملکرد نهضت آزادی در دوران دفاع مقدس به این نتیجه می رسد که نهضت آزادی بینش استعمارشناسی ندارد و دشمن را نمی شناسند و علاوه بر این درک صحیحی از اوضاع سیاسی، اسلام و جنگ ندارد.آنچه در ادامه می خوانید مشروح دو جلسه از گفتگوی چهار جلسه ای پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی با قاسم تبریزی است. از آنجا که این دو جلسه مربوط به عملکرد نهضت آزادی در دوران دفاع مقدس بود، همزمان با هفته دفاع مقدس منتشر می شود و دو جلسه دیگر که در رابطه با عملکرد نهضت آزادی در دوران رژیم پهلوی است در فرصتی دیگر منتشر خواهد شد.*برای بررسی بینش آقای بازرگان به جنگ و دفاع مقدس ابتدا لازم است که نگاه او به "مبارزه" مورد بازخوانی قرار بگیرد. از آنجا که نهضت آزادی از دهه 40 وارد عرصه سیاسی ایران شد و درست در همان زمان نهضت اسلامی با رهبری حضرت امام مبارزه با رژیم پهلوی را آغاز کرد، در این دوران نگاه مهندس بازرگان به "مبارزه" چگونه بود؟ در ماه های منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی چطور؟ آیا آنها به دنبال براندازی رژیم بودند یا اصلاح؟قاسم تبریزی: اول باید اشاره کنیم که مهندس مهدی بازرگان شخصی تاثیرگذار در عرصه روشنفکری دینی، با فراز و نشیب ها، تضادها و تعارض ها، مثبت ها و منفی ها است. لذا او را نمی شود در یک تحلیل کلی مورد بررسی قرار داد. بدون تردید ضرورت تقسیم بندی موضوعات و زمان ها یکی از راه های صحیح، عادلانه و منصفانه است. لذا برای آنکه درباره نقش ایشان در دو دهه پایانی زندگی اش (1358 تا 1370) بحث کنیم باید این تقسیم بندی را انجام دهیم:1- مهندس بازرگان به عنوان یک روشنفکر دینی که خود در سه مقطع متضاد قابل تقسیم است: از سال 1320 تا 30؛ مخالف ورود به سیاست و طرح مسائل دینی با تکیه بر علوم تجربی؛ از 1330 تا 63؛ مدافع سرسخت حضور در سیاست؛ از 1363 تا 70؛ مخالف ورود به سیاست و نفی ارتباط دیانت با سیاست.2- مهندس بازرگان به عنوان یک رجل سیاسی، مذهبی و ملی در سال های 1330 تا 70 که در پنج بخش قابل دسته بندی و بررسی است: مهندس بازرگان به عنوان سیاستمدار ملی و مذهبی که عضو جبهه ملی و نهضت مقاومت ملی است؛ مهندس بازرگان دبیر و موسس نهضت آزادی که در آنجا هم سه جریان متفاوت و متضاد (جریان فکری بازرگان-سحابی، جریان فکری حسن نزیه و رحیم عطایی و امیرانتظام، جریان فکری آیت الله طالقانی) وجود دارد؛ بازرگان موسس کمیته ایرانی حقوق بشر به همراه طیفی از سیاسیون متضاد؛ مهندس بازرگان به عنوان نخست وزیر دولت موقت؛ و مهدی بازرگان به عنوان دبیرکل نهضت آزادی در عرصه منتقد و مخالف انقلاب اسلامی، نظام جمهوری اسلامی و امام خمینی.امام خطاب به بازرگان: در سیاست گام به گام، در قدم دوم پایتان را می شکنندخوب، حالا برویم سراغ پرسش شما؛ در پاسخ به سوال شما ابتدا باید به این نکته توجه کنیم که اصلا مبانی فکری آقای بازرگان مبارزه غیر از چهارچوب قانون نبود. البته مبانی فکری جبهه ملی هم همین طور بود و اصلا سیاست صبر و انتظار همین است که ما صبر کنیم ببینیم آمریکا نسبت به ایران چه موضعی دارد؟ حاکمیت یا رئیس جمهور آمریکا از جمهوری خواهان هستند یا از دموکرات ها؟ آن ها می توانند سرنوشت ما را رقم بزنند؟آقای مهندس مهدی بازرگان یک مصاحبه ای با پرفسور حامدالگار مورخ معاصر دارد که اتفاقا در ایران شناسی هم صاحب نظر است و آثاری دارد. وقتی که به ایران آمده بودند من دو جلسه با ایشان صحبت کردم. از جریان 15 خرداد سال 1342 در اینجا دانشجو بوده است. یعنی هم در متن بوده و هم اهل مطالعه. ایشان یک ماه بعد از سقوط دولت موقت در آذر سال 58 یک مصاحبه با آقای بازرگان دارد که من فقط به یک بحث که مربوط به سوال شما است اشاره می کنم.در این مصاحبه آقای بازرگان می گوید که ما اصلا متوقع نبودیم که رژیم پهلوی برود. با آقای خمینی صحبت کردیم و گفتیم حالا که رژیم اجازه داده، ما در انتخابات مجلس شرکت کنیم و یک فراکسیون اقلیت تشکیل دهیم. (توجه داشته باشید این موضوع مربوط به آبان 57 است. چون ایشان آبان ماه، یعنی چهار ماه قبل از پیروزی انقلاب به دیدار امام خمینی می روند) ما در انتخابات شرکت می کنیم و یک فراکسیون اقلیت تشکیل می دهیم. بعد تلاش می کنیم و این فراکسیون را به اکثریت تبدیل می کنیم و بعد هم دولت تشکیل می دهیم. دولت که تعیین کردیم بعد می توانیم قدرت شاه را کاهش بدهیم.آقای بازرگان در سال 57 به گونه ای تحلیل می کند که انگار در سال 1329 زندگی می کند٬ چون در سال 29 هم همین اتفاق افتاد. در اوج نهضت ملی شدن صنعت نفت جریان مذهبی و ملی که با هم متحد شده بودند در مجلس فراکسیونی به نام فراکسیون جبهه ملی تشکیل دادند و بعد در انتخابات دوره هفدهم این فراکسیون اکثریت شد.امام در جواب این حرف آقای بازرگان فرمودند: فایده ندارد. آقای بازرگان باز می گوید: ما گام به گام پیروز می شویم. امام می فرمایند: در قدم دوم پایتان را می شکنند. آقای بازرگان باز در مصاحبه با حامد الگار می گوید که ما بر همان اندیشه مقید بودیم که باید آن گونه عمل کرد. امام هم اتفاقا به همین موضوع اشاره می کنند که وقتی یکی از این افراد موجه که سوء نیت هم نداشت آمد اینجا و گفت قدم به قدم حرکت کنیم، من گفتم قدم دوم پایتان را می شکنند. الان که ملت به میدان آمده و مبارزه می کند این ملت را ما نمی توانیم رها کنیم.بعد از آن که آقای بازرگان با امام ملاقات می کند، یک خبرنگار از امام سوال می کند (این موضوع مربوط به تاریخ سوم آبان 57 است) شما آقای مهندس بازرگان را به حضور پذیرفتید و گفته می شود آقای کریم سنجابی نیز به پاریس خواهد آمد و همین طور گفته می شود آیت الله شیرازی هم خواهد آمد. معروف است که همه این ها هوادار "سیاست آشتی" هستند. آیا شما به این سیاست ملحق می شوید؟ امام در جواب می فرمایند: من با روش آشتی بینابینی مخالف هستم و از اول هم با این روش مخالف بودم. علت هم آن است که این کار نه رژیم شاه را از بن بست خارج می کند -اینجا حضرت امام مسئله آمریکا را مطرح می کند؛ یعنی شاه مأمور بود آن برنامه ها را اجرا کند- و نه از فشار، اختناق و کشتار می کاهد. اگر همه به طور روشن و قاطع این موضع را اتخاذ کنند که رژیم باید برود دیگر رژیم ناگزیر می شود سیاست خسته کردن را از راه کشتارهای مستمر و روش هایفشار و اختناق کنار بگذارد و پیروزی ملت نزدیک می شود و کسانی که لیاقت سرنگون کردن این رژیم را داشته باشند البته با کار خود ثابت می کنند که توانایی اداره کشور را هم دارند. در تفکر آقای بازرگان هیچ وقت مبارزه رویارو با رژیم پهلوی نبودخوب این روش آقای بازرگان است. لذا هیچ وقت در تفکر آقای بازرگان مبارزه رویارو با رژیم پهلوی نبود و این را جبهه ملی هم داشت و به همین دلیل بود که سیاست صبر و انتظار را مطرح می کرد. خوب کسی که این تفکر را داشته باشد، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی با اینکه در رأس کمیته ها شخصیت بزرگی مثل آیت الله محمدرضا مهدوی کنی بود اما با کمیته ها مخالفت می کند؛ با تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مخالفت می کند؛ با جهاد سازندگی مخالفت می کند. یعنی هر نهادی که ما بعد از انقلاب درست کردیم ایشان با آن نهاد مخالف بود چون این تفکر معارض آن است.ایشان معتقد بود همین دستگاه های جاری رژیم پهلوی را ما می توانیم با تزریق پول راه اندازی کنیم و از طرف دیگر در صحبت هایی که با امام می کند می گوید که این غلط است که ما همزمان با آمریکا و شاه مبارزه کنیم؛ ما استبداد را باید تعدیل کنیم چون آمریکا اینجا منافع دارد و با آنها نمی شود جنگید. این صحبت های قبل از انقلاب ایشان است.وقتی سیاست گام به گام بازرگان باعث اعتراض پسرش شد*بعد از پیروزی انقلاب اسلامی بازرگان در راس دولت موقت قرار می گیرد. در این دوران زمزمه هایی مبنی بر تحرکات عراق در مرزهای ایران به گوش دولتی ها رسیده بود. چنانچه مارک گازیوروسکی، نویسنده آمریکایی، در مجله "میدل ایست جورنال" بیان می کند که بازرگان از سال 57 از حمله عراق به ایران خبرداشت اما اقدامی نکرد و حتی اطلاعاتی که در این باره داشت را هم به جانشینانش نداد. این موضوع در ادامه روند جنگ چقدر تاثیر داشت؟ مبانی فکری بازرگان درباره جنگ و دفاع مقدس چگونه بود؟قاسم تبریزی: مبانی تفکر آقای بازرگان نه جهاد است نه جهاد دفاعی. یادم است که سال 1357 گاهی به انجمن اسلامی پزشکان و مهندسین می رفتم. یک روز آنجا آقای بازرگان بعد از آن که در خانه اش بمب گذاشته بودند آمد و صحبت کرد که ما باید همان سیاست آرام در چهارچوب قانون اساسی را پیش ببریم و هرگونه حرکت متقابل یا تعرضی به ضرر ما خواهد بود و ما راهی جز این نداریم. آقای دکتر عباس شیبانی بلند شدند و گفتند: آقای بازرگان! دشمن از حریم آمده داخل حرم. باز شما همین مطالب را مطرح می کنید؟ دشمن امروز رویاروی ما ایستاده است.خدا رحمت کند آقای دکتر علی شریعتمداری را. ایشان هم بلند شدند و گفتند: ما یک بحث دموکراسی داریم، اما دموکراسی با چه کسی؟ بعد از آقای دکتر شریعمتداری پسر مهندس بازرگان یعنی آقای مهندس عبدالعلی بازرگان بلند شدند که آقای بازرگان گفتند: ای والله شما هم می خواهید علیه ما صحبت کنید؟ و ایشان هم در نقد آقای بازرگان صحبت کردند و گفتند: که ما با دشمنی مواجه هستیم که همه هستی ما را مورد تهاجم قرار داده است. این مطالب معنی ندارد. یعنی در حقیقت مجموعه کسانی که آنجا بودند در نقد و رد دیدگاه آقای بازرگان حرف زدند.*این روایت دقیقا مربوط به چه زمانی است؟قاسم تبریزی: تاریخش دقیقا یادم نیست ولی بعد از آن دوران که خانه آقای بازرگان را بمب گذاری کرده بودند است. می شود به اسناد و مطبوعات رجوع کرد.خوب، معلوم می شود که این آدم مرد جنگ و مرد مبارزه نیست. اگر ایشان صرفا نگاه به اسلام و دین داشته باشد می گوید حالا که اجنبی به سرزمین مسلمین حمله کرده است دفاع از نوامیس مسلمین واجب است. این یک اصل فقهی است و علما هم در جهاد دفاعی این را می گفتند. اگر اختلافی هم بود در جهاد ابتدایی بود که آیا ما جهاد را شروع کنیم یا امام معصوم(ع) باید جهاد را شروع کند؟ و الان در عصر غیبت چون دست ما از معصوم(ع) کوتاه است، ما جهاد اولیه نداریم. این را برخی از علمای حوزه های علمیه ما هم می گویند. در جهاد دفاعی همه متفق القولند. هیچکس مخالف جهاد دفاعی نیست. لذا می بینیم که در جنگ ایران و روس همه مراجع می پذیرند. در جنگ ایران و انگلیس هم در جنوب همه می آیند. در نهضت تنباکو باز هم همه می آیند. در جنگ مردم عراق علیه انگلیس که به انقلاب 1920 مشهور شد همه مراجع و فقها آمدند. در جنگ عراق همه علمای ایران و عراق می آیند. اما تفکر آقای بازرگان خلاف این است. لذا در دوره جنگ روی این تفکر، او با جنگ مخالف بود. یعنی نشان می دهد که این گروه حتی ملی بودنشان هم جای تأمل است. اگر ملی هستید و معنای ملیت را بر نژاد و زبان و خاک گذاشتید، همه این ها در این جنگ مورد تهاجم قرار گرفته است. خوب، پس جبهه ملی باید در صف اول جنگ باشد. وقتی که وارد نمی شوید یعنی "ملی" بودن شما هم جای تأمل است. آنها به آنچه که می گویند اعتقاد ندارند و این شخصیت ها با این تفکر بزرگ شده اند. کلیت عملکرد ملیون این را نشان می دهد.شهید بهشتی در دوران انقلاب می گفت: بازرگان هنوز در دهه 20 و 30 زندگی می کندشهید آیت الله دکتر بهشتی یک تحلیل در مورد آقای بازرگان دارد که ایشان یک آدم متدین است و خدماتی هم دارد؛ در دهه 20 تا 1330 کتاب ها و آثارش توانست در دانشگاه دانشجویان را تغذیه کند؛ اما در مسئله انقلاب اسلامی ایشان هنوز در دهه 20 و 30 زندگی می کند.*در دوران دفاع مقدس نهضت آزادی معتقد بود که سیاست صدور انقلاب جمهوری اسلامی ایران زمینه حمله عراق به ایران را فراهم آورده است. لطفا در این باره صحبت کنید. این تحلیل نهضتی ها تا چه اندازه درست بود؟قاسم تبریزی: خوب، گفتیم که مهندس بازرگان با اساس جنگ مخالف بود. بر روی این حساب در تحلیلش می گوید که چون شما تهدید کردید، دشمن به ما حمله کرد. اینجا دو چیز را مشخص می کند؛ یکم: نگرش و بینش استعمارشناسی در این افراد نیست. کسی که استعمار، شگرد استعمار و توطئه های استعمار را بشناسد این حرف را نمی زند. همین سازمان سیا که حداقل از جنگ جهانی دوم تا امسال که ما زندگی می کنیم 76 سال است فقط به دنبال توطئه بوده که مثلا در اندونزی چکار بکند، در ویتنام چکار بکند، در کره چکار بکند؛ این آن ماهیت استعماری را می شناساند. اما در تفکر این ها این گونه بود که آمریکا استعمارگر نیست. هنوز هم برخی از این افراد همین حرف را می زنند که نمی شود آمریکا را استعمارگر دانست. این نشان می دهد که استعمارشناسی و بینش آن را ندارند که بدانند. دوم: دشمن را نمی شناسند. وقتی در اینجا یک انقلاب می شود، فرض محال بگیریم صدام مستقل است، فرض محال بگیریم ترکیه و مصر و... مستقل هستند، که البته چنین چیزی محال است، آنها به دلیل اسلامیت انقلاب اسلامی ما حساسیت نشان می‎دهند که به آنجا سرایت پیدا نکند؛ چون انقلاب، اسلامی است و تکیه بر اسلام و احیای اسلام دارد و بر ایستادگی مسلمین در برابر دشمن تاکید دارد. این که تحریک نیست که آقای بازرگان در کتاب "انقلاب ایران در دو حرکت" هم می گوید: شما با طرح صدور انقلاب دشمن را تحریک کردید. صدور انقلاب یعنی تبلیغ حقیقت اسلام و ارائه تجربه مقاومت.در دوره دولت موقت خود آقای بازرگان 17 یا 18 بار از طرف عراق به مرزهای ما حمله شد؛ پاسگاه های ما را مورد حمله قرار دادند. آنجا چه شد و چه اتفاقی افتاده بود؟ آن زمان که دولت دست شما بود. حالا یک بخشی را ممکن است تحلیل کرد که در درون این ها روح جهاد و مبارزه نیست، حداقل روح تحلیل و بررسی و تحقیق باید به عنوان یک روشنفکر باشد. آنها این را هم ندارند و بر این اساس این ها با مسئله جنگ به کلی مخالف بودند. در حقیقت ما در انقلاب اسلامی با جریان نهضت آزادی به عنوان یک نگرش خاص و برداشت خاص از اسلام مواجه شدیم که در یکی از بیانیه ها نوشتند: «ما مدافع اسلام اومانیسم هستیم!»*با این تفاسیر و اطلاعاتی که شما گفتید عملکرد نهضت آزادی در دوران دفاع مقدس چگونه ارزیابی می شود؟ چون نهضت آزادی از آغاز تا پایان جنگ همواره در بیانیه ها مواضعش را اعلام می کرد و ما در این بیانیه ها مواضع ضد و نقیضی را مشاهده می کنیم. گاه نهضت آزادی را مدافع جنگ می بینیم و گاه مخالف جنگ. قاسم تبریزی: ما اینجا دو بخش داریم؛ یک بخش نهضت آزادی است که بیانیه هایی به نام نهضت آزادی و روزنامه میزان دارد و اتفاقا یکی از چیزهایی که باید نقد جدی بشود همان روزنامه است. دوم جزوات است. آنها در این مدت صدوچند جزوه از 2 صفحه تا 30 صفحه، در موضوعات مختلف، علیه دولت شهید محمدعلی رجایی، علیه شهید آیت الله بهشتی، علیه شهید آیت الله صدوقی، علیه شهید آیت الله قدوسی، علیه سپاه و ... منتشر کرده اند. آقای بازرگان و بنی صدر در گذشته (چه قبل از انقلاب و چه پس از پیروزی انقلاب و تا دوران ریاست جمهوری آقای بنی صدر) با هم اختلاف داشتند، یعنی هم آقای بنی صدر با ایشان مخالف بود و هم ایشان با روش آقای بنی صدر مخالفت می کرد و یکی از منتقدین دولت آقای بازرگان، آقای بنی صدر بود؛ بعد از این که ایشان رئیس جمهور می شود و در برابر امام و انقلاب می ایستد، اتفاقاً آقای بازرگان، نهضت آزادی، حزب ملت ایران، جبهه ملی، سازمان مجاهدین خلق، حزب رنجبران، حزب عدالت همه یک جبهه متحد تشکیل می دهند که آقای بازرگان در یک سخنرانی گفته بود در این اختلافات ما چاقوی رئیس جمهور را تیز می کنیم.درباره نهضت آزادی باید دو دوره را بررسی کنیم: دوره اول از سال 1340 تا 1357 و دوره دوم هم از سال 1358 تا 1370 یعنی دوره آقای مهندس بازرگان. در این دوره ای که مورد بحث ما است برای تبیین مبانی نهضت آزادی باید مبانی فکری و اندیشه ای آقای بازرگان را بررسی کرد.در حقیقت موضع گیری نهضت آزادی عمدتاً برگرفته از مبانی فکری آقای بازرگان است. مثلا بسیاری از بیانیه ها به قلم خود آقای بازرگان است. بعضی هم ممکن است به قلم آقای دکتر ابراهیم یزدی یا دیگران باشد. به هر صورت یک حزب وقتی که فعالیت سیاسی می کند شخص دبیرکل آن حزب پاسخ گوی قضیه است. چون بیانیه های رسمی قاعدتاً با امضای دبیرکل بیرون می آید و در این مدت هم دبیر آقای بازرگان است.لذا به همین دلیل ما عملکرد نهضت آزادی را تا زمان حیات آقای بازرگان در رابطه با ایشان تحلیل می کنیم.در درون نهضت آزادی سه جریان وجود داشت: 1- جریان آقای مهندس بازرگان و دکتر سحابی 2- جریان آقای حسن نزیه و رحیم عطایی و 3- جریان آیت الله محمود طالقانی. در نگاه سیاسی بازرگان اصلاً چیزی به نام جهاد و مبارزه وجود نداردآقای بازرگان گذشته از ویژگی های مثبتی که به عنوان یک آدم متدین و نمازخوان دارد، مبانی فکری اش چه نگاه اسلامی و چه نگاه سیاسی ایشان، معارض با مبانی کل روحانیت و حوزه های علمیه و خاصه با حضرت امام و آیت الله طالقان ...

ادامه مطلب  

محسن حکیم: ایران از سقوط بغداد جلوگیری کرد  

درخواست حذف این مطلب
محمد اکبری: موصل پس از تلاشهای بسیار نیروهای عراقی در مقابله با داعش به طور کامل آزاد شد. موصل سومین شهر بزرگ عراق و به عنوان پایتحت خود خوانده داعش مطرح بود که با آزادی کامل آن در حال حاضر، داعش هیچ پایگاه سرزمینی در عراق ندارد و مبارزه با آن وارد مراحل امنیتی و عقیدتی خواهد شد. اینکه چه مولفه هایی در عراق باعث اتحاد مردمی و آزادی کامل موصل شد و همچنین آینده موصل و عراق بعد از داعش چه خواهد بود، موضوعاتی هستند که در کافه خبر خبرآنلاین با سید محسن حکیم مشاور سیاسی مجلس اعلای اسلامی عراق در میان گذاشیم.مشروح این گفت و گو را در زیر بخوانید.سفر سید عمار حکیم اولین سفر یک مقام عراقی بعد از آزادی موصل به ایران بود. در این سفر چه چیزهایی مطرح و دنبال شد؟ ایران و عراق در آینده چه سیاستی را دنبال خواهند کرد؟ [strong] روابط ایران و عراق فرا راهبردی است. در همه زمینه های تاریخی، تمدنی، جغرافیایی، ژئوپلتیکی، ژئواستراتژیکی، همچنین در حوزه علیمه و مراجع عظام، دو ملت با همدیگر ارتباطات ریشه ای و سیستماتیک دارند، علیرغم تلاشهایی که دشمنان هر دو ملت درطول سالیان گذشته کرده اند تا بتوانند رخنه ای در روابط ایجاد کنند نتوانسته اند موفق باشند. در طول 4 قرن گذشته 24 جنگ بین ایران و عراق انجام شده که جنگ تحمیلی آخرین آن بود و 8 سال طول کشید. هم ملت عراق و همانطور که ملت ایران این تصمیم را دارد تا بتوانند سطوح ارتباط را تا حدی بالا ببرند که هیچ کس در هر جایگاهی جرات نکند به این روابط طبیعی و برادرانه و همسایگی و تاریخی را با میراث مشترک ضربه ای بزند. لذا در طول این مدت این ارتباطات وجود داشته است و رهبران سیاسی هر دو ملت ارتباطات خوبی با هم دارند. شاید در کمتر هفته ای یکی از مسئولین هر دوکشور در پایتخت دیگری حضور نداشته باشد. این ارتباطات روابطی طبیعی است. برخی البته به این روابط خرده می گیرند وبا نامهای نفوذ و غیره از آن نام می برند که باید گفت نفوذی در کار نیست و این ارتباط حقیقی و واقعی است که بین دو ملت وجود داد. قبلا موانعی ایجاد شده بود و دولتهایی که در عراق حاکم بودند دولتهایی با نگاه مثبت نبودند و با دید ایجابی به موضوع نگاه نمی کردند و مانع تراشی می کردند ولی اکنون اینها از میان رفته است و نمایندگان هر دو ملت در حال حاضر راحت ارتباط می گیرند. در این سفر با آقای روحانی دیدار شد. سیاستهای بین دو کشور مرور شد و بر منافع مشترک تاکید شد. با دکتر لاریجانی، شمخانی و آقای ظریف دیدار داشتیم و گفت و گوهایی شکل گرفت که دیدارهای خوبی بودند. فرصتهای جدیدی می تواند در دوره جدید شکل گیرد تا طرفین بیش از این به توسعه روابط کمک کنند؟این یک فرصت مهمی است که می شود از آن استفاده کرد. امروز منطقه با چالش هایی روبرو هست. دیدگاههای همسانی وجود دارد و باید ادامه پیدا کند. همانطور که حیدر العبادی در این اواخر در تهران حضور داشت و سید عمار حکیم در تهران حضور پیدا کرد و مسئولان دیگر از دو طرف دیگر رفت و آمدهایی دارند.به هر ترتیب این سفرها موثر است و منطقه هم با چالشهایی روبرو است که نقش منطقه ای عراق در این زمینه مهم است. عراق پتانسیل و داینامیک مهمی دارد و با توجه به اینکه یک کشور عربی و همسایه و دوست ایران است نقش مهمی می تواند در حل و فصل مشکلات و بحرانهای منطقه ای داشته باشد و در نزدیک سازی برخی دیدگاهها ایفا کند. قطعا همه ما در یک منطقه جغرافیایی تاریخی حضور داریم و جغرافیا قابل تغییر نیست و باید تعاملی داشته باشیم که بتوانیم راه حل ها و راهکارهای حل مشکلات را مدیریت کنیم و روی آنها توافق کنیم. هر گونه اختلاف در منطقه می تواند باعث شود جای پای افراد بیگانه ایجاد شود و هر کسی به منطقه تحمل شود منافع خود را دنبال خواهد کرد. در نتیجه کشورهای منطقه هر چه دیدگاههای نزدیک به هم داشته باشند علیرغم داشتن اختلافات هم می تواند در چارچوب قابل تعریفی آن را حل کنند تا به منافع همدیگر ضربه نزند.سفر آقای عبادی و دیدارهای شکل گرفته را چگونه ارزیابی می کنید؟سفر آقای عبادی دو بعد مهم داشت. بعد منطقه ای که ایشان به سه کشور عربستان و ایران و کویت سفر کردند. سفرهای خوبی بود و جنبه دیگر آن مطرح شدن مسائل دو جانبه بود. عراق در بصره و بغداد نیروگاههایی ایجاد کرده است و به خاطر شدت گرما در عراق این نیروگاهها باید با گاز طبیعی کار کنند که کارهای لوله کشی آنها انجام شده که برای کارهای پایانی آن نیاز به توافقاتی بود که این توافقات در عرض یک روز شکل گرفت که این گاز به نیروگاهها تزریق شود و برق رسانی انجام گیرد. همچنین مشکلات دیگر حمل و نقل، مسائل بانکی و تعرفه ها و همچنین مسائل مرزی و خطوط مرزی دنبال می شود. اتفاقا در مرز رودخانه اروند رود اختلافاتی وجود دارد که قابل حل است، توافق نامه 1975 الجزایر وجود د ارد که می تواند بر مبنای آن حل شود.در حال حاضر در عراق کسی با توافق الجزایر مشکلی دارد؟ آیا این موضوع برای همه پذیرفته شده است؟معاهده 1975 الجزایر یک معاهده است که در دبیرخانه سازمان ملل ثبت شده است و بر مبنای ماده 102 منشور سازمان ملل هر توافق نامه و قراردادی که در دبیرخانه ثبت شود رسمی است و هیچ یک از طرفین نمی توانند آنرا نقض کنند مگر با توافق مجدد. لذا آقای طالبانی به عنوان رئیس جمهور وقت با نامه ای رسمی برای ایران آنرا مورد شناسایی قرار داد که به هر روی با توجه به سیر قانونی آن در پارلمانهای دو کشور نیاز به آن هم نبود. جو بعثی عراق مدعی بود چون صدام آنرا پاره کرده از درجه اعتبار ساقط شده ولی واضح است که پاره کردن یک طرفه آنرا از اعتبار ساقط نمی کند.لذا به هر ترتیب کمیته ای دو طرفه در حال تشکیل است که دو کشور مشکلاتشان را حل کنند. در روی زمین مشکلی وجود ندارد و فقط بحث تالوگ در رودخانه مسائلی وجود دارد که می تواند حل شود. سد سازی ترکیه بر روی دجله و فرات بر اروند رود هم تاثیر دارد و به آن مربوط می شود آیا عراق هم پای ایران با این موضوع مخالفت کرده است؟ترکیه از 1973 تا به حال 21 سد بر روی دجله و فرات زده است که هم بر سوریه و هم عراق تاثیر داشته است. لذا یکی از مشکلات عراق و ترکیه روی آب است. این موضوع روی اروند رود هم تاثیر دارد.در عراق هم مسایلی برای مواجهه و برخورد قانونی با این موضوع مطرح شده است. ترکیه باید به حق همسایگان در خصوص آب توجه کند و این موضوعی است که به هرحال برای همه کشورهای همسایه ترکیه مهم است.وضعیت موصل را برای ما تبیین کنید؟ در حال حاضر چه شرایطی حاکم است؟باید گفت که پیشرفت بسیار خوبی در موصل حاصل شد و در آخرین گزارش از موصل فقط 500 متر مربع تا آزاد سازی کامل موصل فاصله مانده است که شامل دو خیابان است که این نیز در یکی دو روز آینده میسر خواهد شد. البته داعش از عملیاتهای انتحاری خود برای مقاومت استفاد می کند.شاید تا تمام شدن همین مصاحبه آن دو خیابان هم آزاد شده باشند.بعد از این پاکسازی کامل در موصل، هنوز منطقه دیگری هم در عراق وجود خواهد داشت که داعش در آن حضور داشته باشد؟بعد از شهر موصل فقط سه منطقه کوچک وجود دارد که داعش در آنها هستند، یکی تلعفر با دو شهر مهم ایازیه و محلبیه در استان نینوا. دوم منطقه هویجه شهر ریاض، قشاع و عباسیه که در منطقه کرکوک است. و سومی در منطقه انبار در مرز سوریه که سه شهر کوچک آنه، راوه و قائم است که کاملا محاصره شده هستند که با پاک سازی آنها هیچ گونه حضور نظامی داعش وجود نخواهد داشت. از این رو از چهل درصد تصرف شده توسط داعش فقط 4 درصد باقی مانده است. موصل در واقع نمادی برای داعش بود که فروپاشی موصل به نوعی فروپاشی داعش است. چون پایگاه دیگری برای آنها وجود ندارد.اینکه گفته می شد که قبل از حضور داعش برخی فتنه ها از انبار شروع شد درست است؟بعثی ها در آنجا تمرکز کردند و گفته می شد ارتشی های رانده شده در آنجا کانونی شکل دادند که به هر روی همه اینها، شهر رمادی یا حدیثه و اطراف آنها همه پاکسازی شدند. منطقه فعوجه و اطراف آن، خالدیه، منطقه ابو غریب همه شان پاکسازی شده و فقط آن سه شهر مرزی باقی مانده است.خب همانطور که می دانیم آزاد سازی موصل و پاکسازی عراق از داعشی ها پایان بعد نظامی و سقوط دارالخلافه است و پس از آن لایه امنیتی شروع خواهد شد. آیا عراق برای این دوران هم امادگی دارد و به نظر شما این دوره چند سال طول خواهد کشید؟بله در این مرحله تهدید نظامی به تهدید امنیتی و پلیسی تبدیل می شود که مدتی طول می کشد این شرایط هم بطور کامل به ثبات برسد. باید توجه کرد که در این موضوع پیشرفت های بسیار زیادی انجام شده است. در سال 2008 در روز بیست الی 25 خودرو فقط در بغداد منفجر می شد. در سال 2013 در کل سال آمار به 500 انفجار رسیده بود، یعنی از 25 انفجار به یک و نیم انفجار. امسال تا پایان ماه پنجم میلادی فقط 8 انفجار وجود داشته که بخاطر کار اطلاعاتی دقیق بوده است که اینها هم از بیرون و مناطق تحت نفوذ داعش وارد می شد. از طرف دیگر ضربات بسیار زیادی به انها وارد شده ولی به هر حال هنوز تا رفع کامل تهدید امنیتی کمی فاصله وجود دارد.تصمیم برای دنبال کردن آنها بعد از مرزهای عراق و در مرزهای سوریه وجود دارد؟برای هر کشوری امنیت ملی خط قرمز آن است. خط قرمز امنیت ملی عراق تروریستها هستند که بتوانند ضربه ای بزند و امنیت ملی عراق را مختل کنند. هر چه امنیت ملی اقتضا کند بر طبق قانون اساسی و نظر فرمانده کل قوا که نخست وزیر است و اگر که صلاح ببیند با توجه به دیدگاههایی که وجود دارد هر چه که تصمیم گرفته شود انجام گرفته خواهد شد. تاکنون تصور آقای عبادی این بوده است که با گرفتن مرزها نیاز به ورود به خاک سوریه نیست. در حال حاضر هم آنها در داخل در حال فروپاشی هستند. مرزها بسته و قفل می شود و با نیروهای حشد و هم گارد مرزی و هم ارتش و پلیس فدرال این مهم پیش خواهد رفت. لذا این 620 کیلومتر مرز با سوریه اگر بسته شود هیچ گونه تهدید از آن طرف نمی تواند تهدیدی باشد.چالشی وجود دارد برای اینکه موصل توسط چه کسانی باید اداره شود. در این مورد تصمیم گرفته شده است؟این سوال مهمی است. موصل به نوعی عراق کوچکی است. یعنی در آن شیعه هست سنی هست، کرد، ترکمان، ایزدی همه وجود دارند. لذا باید مدیریت دقیقی شکل بگیرد که هیچ کدام اینها احساس به حاشیه رفتن نداشته باشند و مجددا پیش زمینه و بستر ظهور نیرویی دیگری وجود نداشته باشد. کار فکری، فرهنگی عقدیتی نیاز است که از عواطف و احساسات مردم استفاده نشود.اینکه موصل به 5 استان کوچک تر با قومیت های مختلف شکل گیرد به صلاح است و می تواند منافع همه را تامین کند؟تا کنون همه ...

ادامه مطلب  

تکفیریهای داعش یک قدم تا مرگ  

درخواست حذف این مطلب
خبرگزاری مهر: قریب به هشت ماه پیش در روز ۱۷ اکتبر سال ۲۰۱۶ «حیدر العبادی» نخست وزیر و فرمانده کل نیروهای مسلح عراق فرمان آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر «موصل» واقع در استان نینوا را صادر کرد؛ شهری که تروریست های داعش در سال ۲۰۱۴ با خیانت نیروهای بعثی در ساختار ارتش عراق، موفق به اشغال آن شدند.از آن زمان تاکنون، داعش شهر موصل را به عنوان پایتخت خود در عراق معرفی کرده است؛ همانگونه که در سوریه نیز شهر الرقه را پایتخت خود می داند. اهمیت استراتژیک شهر موصل عراق از لحاظ سیاسی، تاریخی و جغرافیایی موجب شده است تا بازپس گیری آن توسط نیروهای عراقی ضربه مهلکی را به تروریست های تکفیری وارد آورد.درست به همین دلیل است که تکفیریها با چنگ و دندان تلاش می کنند تا آخرین سنگرهای باقی مانده برای خود در موصل را حفظ کرده و تحت هیچ شرایطی آنها را از دست ندهند. آنها به خوبی می دانند که از دست دادن موصل به معنای از دست دادن دیگر مناطق تحت تصرف خود در نقاط مختلف عراق است.العبادی: مرحله پس از تروریسم در عراق مرحله جدیدی خواهد بود که در آن مردم عراق در کشوری امن زندگی جدیدی را آغاز خواهند کردمقامات عراقی مدتی است که از روزهای پایانی تروریست های تکفیری داعش در موصل سخن می گویند. سلسله دستاوردهای میدانی نیروهای عراقی در نبرد با تکفیریها نیز حاکی از اتمام کار داعش در شهر موصل است. در همین ارتباط، چندی پیش «حیدر العبادی» نخست وزیر عراق در سخنانی تصریح کرد: «مرحله پس از تروریسم در عراق مرحله جدیدی خواهد بود که در آن مردم عراق در کشوری امن زندگی جدیدی را آغاز خواهند کرد».وی در ادامه سخنان خود همچنین از قریب الوقوع بودن اعلام آزادسازی کامل شهر موصل در استان نینوا خبر داد. این در حالی است که شماری از فرماندهان نظامی عراق نیز از اتمام عملیات آزادسازی شهر موصل واقع در استان نینوا تا پایان تعطیلات عید فطر در عراق خبر داده اند.واقعیت این است که شهر موصل واقع در استان نینوا که دارای بیش از یک میلیون جمعیت بوده از اهمیت استراتژیک بالایی در عرصه های مختلف سیاسی، تاریخی و جغرافیایی برخوردار است. شهر موصل، پس از شهرهای بغداد و بصره، سومین شهر بزرگ عراق به شمار می رود.این شهر در ۴۰۰ کیلومتری بغداد واقع شده است و تکفیریها می توانند از موقعیت جغرافیایی نزدیک این شهر با پایتخت عراق، برای ضربه زدن به دولت مرکزی بغداد بهره برداری کنند؛ کما اینکه آنها بسیاری از اقدامات تروریستی خود در بغداد را از اتاق های فرماندهی موصل مدیریت می کنند. بنابراین، جغرافیایی موصل بسیار حیاتی و با اهمیت است. این شهر یک کریدور تجاری بسیار مهم است که از مرز ترکیه و سوریه فاصله چندانی ندارد.در نتیجه خارج کردن شهر موصل از کنترل داعش، می تواند مانور و حرکت تروریست های داعش، آذوقه و مهمات آنها را در این مرزها به شدت محدود کند. همچنین این شهر در نزدیکی چاه های نفت حیاتی عراق واقع شده است. خط لوله های انتقال نفت عراق به ترکیه نیز از مسیری نزدیک به موصل عبور می کند. تسلط بر موصل، ضمن آنکه ضربه سختی به اقتصاد داعش وارد می کند، می تواند تأثیر روانی و مستقیم مهمی بر اقتصاد عراق داشته باشد.داعش با از دست دادن موصل از سرمایه های هنگفتی که در این مدت به واسطه فروش نفت به پشتیبانان خود به دست می آورد، محروم می شود. علاوه بر این، در شهر موصل آثار باستانی و تاریخی بسیاری وجود دارد که در واقع، هویت ملی عراق با آنها تعریف می شود؛ هرچند که تروریستهای داعش در طول مدت زمان اشغال این شهر، بخش عمده ای از آثار باستانی و تاریخی آن را تخریب و منفجر کرده اند. نیروهای نظامی عراق با همکاری و هم یاری نیروهای حشد شعبی طی هشت ماهی که از آغاز عملیات بزرگ آزادسازی شهر موصل می گذرد، دستاوردهای زیادی را خلق کرده اند. آنها اخیرا موفق به آزادسازی مسجد الهادین و هلاکت ابوبکر المصری یکی از سرکرده های بارز داعش در باب ...

ادامه مطلب  

اظهارات العبادی درباره آزادی موصل/ شادی عراقی ها+فیلم و تصاویر  

درخواست حذف این مطلب
حیدر العبادی امروز دوشنبه گفت: به دنبال بازگرداندن آوارگان به ویژه مسیحیان به منازل شان در موصل است. نخست وزیر عراق پیشتر تاکید کرده بود، جهان تصور نمی کرد نیروهای عراقی با این سرعت بر داعش غلبه کنند. آفتاب نیوز : حیدر العبادی امروز دوشنبه گفت: به دنبال بازگرداندن آوارگان به ویژه مسیحیان به منازل شان در موصل است. در حالی که بر لزوم همزیستی بین ساکنان نینوا تاکید کرد.به گزارش آفتاب نیوز؛ نخست وزیر عراق در مقر فرماندهی عملیات نینوا با هیئتی از مسیحیان ساکن موصل در حضور فرماندهان امنیتی دیدار کرد.وی افزود: هدف ما این است که تمامی آوارگان و افراد با هر قومیت و دینی به طور خاص به منازل شان بازگردند و واکنش طبیعی به داعش همین همزیستی است.نخست وزیر عراق ادامه داد: این تنوع قومیتی افتخار ماست و باید آن را حفظ کرد و طرح های داعش را که می خواهد یک رنگ خاص به روی مردم عراق بپاشد و وحدت شان را از بین ببرد در هم شکست. وظیفه ما حمایت از شهروندان و ارائه خدمات به آنها صرف نظر از وابستگی شان است. تعامل یکسان با تمامی عراقی ها وظیفه من است.العبادی تاکید کرد، همه باید این پیروزی را که نیروهای شجاع ما رقم زده اند، حفظ کنند.پیشتر دفتر حیدر العبادی، نخست وزیر عراق اعلام کرده بود، نخست وزیر و فرمانده کل نیروهای مسلح عراق عصر یکشنبه نشستی با فرماندهان و تشکیلات نظامی در مقر فرماندهی عملیات نینوا در داخل موصل داشت. او همچنین با استاندار نینوا نیز دیداری داشت و به گشت زنی در خیابان های موصل پرداخت.حیدر العبادی تاکید کرد: پیروزی قطعی شده و بقایای داعش در آخرین مخفیگاه های خود محاصره هستند.وی از نقش نیروهای غیور عراقی که عملیات پاکسازی را ادامه می دهند تقدیر و بر لزوم حمایت بی ...

ادامه مطلب